ប្រស្នាអំពីនគរព្រះ

(លូកា ១៣: ១៨-២២) ទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលថា តើនគរព្រះធៀបដូចជាអ្វី តើត្រូវយកអ្វីមកផ្ទឹមនឹងនគរនោះ គឺធៀបដូចជាគ្រាប់ពូជម្យ៉ាង ដែលមនុស្សម្នាក់យកទៅដាំក្នុងច្បារខ្លួន វាដុះឡើងទៅជាដើមឈើយ៉ាងធំ ហើយសត្វហើរលើមេឃក៏មកទំនៅមែកបាន

ទ្រង់ក៏មានព្រះ‌បន្ទូលទៀតថា តើគួរឲ្យខ្ញុំធៀបនគរព្រះដូចជាអ្វី នោះត្រូវធៀបដូចជាដំបែ ដែលស្ត្រីម្នាក់យកទៅលាយនឹងម្សៅ៣រង្វាល់ ទាល់តែដោរឡើងសព្វទាំងអស់។ ទ្រង់ក៏យាងកាត់អស់ទាំងក្រុង អស់ទាំងភូមិ ទាំងបង្រៀនបណ្តើរ ហើយចេះតែតម្រង់ត្រង់ឆ្ពោះទៅឯក្រុងយេរូ‌សាឡឹមHere, ព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាគ្រាប់ពូជម៉្យាងនិងដំបែ។ ស្ត្រីមានន័យថាកូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ នៅក្នុងអេភេសូរ ៥: ៣១-៣២, ``『ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌‌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះ‌គ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ』 ប្រពន្ធមានន័យថាព្រះវិហារ។ វាគឺដើម្បីធ្វើអោយសមាជិកក្រុមជំនុំចេញទៅក្រៅពិភពលោកហើយផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ពាក្យម្សៅមានន័យថាពិភពលោក (គំនិតរបស់មនុស្ស) ។ ពាក្យនេះមានន័យថាដំណឹងល្អត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយហើយផ្សព្វផ្សាយដល់សាសន៍ដទៃ។

នៅក្នុងម៉ាថាយ ១៣: ៣១-៣២『ទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូល ជាពាក្យប្រៀបប្រដូច១ទៀតថា នគរស្ថាន‌សួគ៌ប្រៀបដូចគ្រាប់ពូជម្យ៉ាង ដែលមនុស្សម្នាក់បានយកទៅព្រោះក្នុងចម្ការខ្លួន គ្រាប់នេះល្អិតជាងគ្រាប់ពូជទាំងអស់ពិតមែន តែកាលណាបានដុះឡើង នោះក៏ធំជាងតិណ‌ជាតិទាំងអស់ ហើយក៏ត្រឡប់ជាដើមធំ ដល់ម៉្លេះបានជាសត្វហើរលើអាកាស មកទំនៅលើមែកផង។』 ស្ថានសួគ៌ត្រូវបានគេនិយាយថាដូចជាគ្រាប់មូស្ដាត។ ព្រះបានដាំគ្រាប់ពូជល្អិតនៅក្នុងចម្ការរបស់គាត់។ គ្រាប់ស្ពៃនោះគឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ហើយវាលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់តំណាងឱ្យអ៊ីស្រាអែល។

រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់មូស្ដាតមានន័យថាព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះនៅលើផែនដីហាក់ដូចជាខ្សោយនៅពេលដំបូងប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការសុគតនិងការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះមេស្ស៊ីដំណឹងល្អនឹងផ្សាយដល់សាសន៍ដទៃតាមរយៈការយាងមកនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ សូម្បីតែនៅចំពោះមុខពួកសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូក៏ដោយព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះបានចាប់ផ្ដើមអាក្រក់ណាស់។ ពួកគេខកចិត្តនិងអស់សង្ឃឹមនៅពេលចាប់ផ្តើមខ្សោយនេះ។ សម្រាប់ពួកគេភាពស្រដៀងគ្នានៃគ្រាប់ស្ពៃខ្មៅនេះអាចមានទាំងការលួងលោមនិងឧបសគ្គ។ ដូចគ្រាប់ពូជម៉្យាងដែលជាគ្រាប់ពូជតូចបំផុតលូតលាស់ហើយក្លាយជាដើមស្ពៃខៀវដែលមានទំហំធំល្មមសម្រាប់បក្សីរស់នៅនគរព្រះនៅលើផែនដីនេះនឹងលូតលាស់ខាងវិញ្ញាណនិងលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំង។

ដោយវិធីនេះនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូបាន the រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់មូស្ដាតដោយពួកសិស្សរបស់ទ្រង់នោះពួកគេនឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងដោយដឹងថាការចាប់ផ្តើមនៃនគរព្រះគឺតូចណាស់។ នេះក៏ព្រោះតែពួកគេដូចជាជនជាតិយូដានៅសម័យនោះបានយល់ច្រឡំថាជានគររបស់ព្រះដែលព្រះបានយកឈ្នះខ្មាំងសត្រូវរបស់អ៊ីស្រាអែលនិងធ្វើអោយអ៊ីស្រាអែលមានភាពរឹងមាំខាងនយោបាយ។ ប៉ុន្ដែលោកយេស៊ូបានប្រាប់ពួកគេថាទោះជាការចាប់ផ្ដើមរបស់ព្រះខ្សោយក៏ដោយនៅទីបំផុតពួកគេនឹងដុះឡើងដូចជាដើមម៉ៃសាក់ដូច្នេះពួកគេមិនគួរខកចិត្តមានភាពក្លាហាននិងស៊ូទ្រាំឡើយ។

រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់មូស្ដាតនិងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីដំបែមានលក្ខណៈដូចគ្នានឹងការចាប់ផ្តើមខ្សោយប៉ុន្តែនៅទីបំផុតដំណឹងល្អនឹងនាំមកនូវលទ្ធផលដ៏អស្ចារ្យហើយមានការរីកចម្រើនរវាងគ្នា។ ប៉ុន្តែក៏មានភាពខុសគ្នាផងដែរ។ ការប្ៀបប្ដូចគ្នារវាងគ្រាប់ស្ពៃខ្មៅគឺផ្តោតទៅលើការលូតលាស់ខាងក្រៅហើយភាពស្រដៀងគ្នានៃផ្សិតគឺផ្តោតលើការផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃក្នុង។ គ្រាប់ស្ពៃខៀវដុះនិងលូតលាស់ហើយដំបែគឺជាអ្វីដែលមើលឃើញនិងផ្លាស់ប្តូរ។ ការប្ៀបប្ដូចគ្នារវាងគ្រាប់ស្ពៃខ្មៅបង្ហាញពីការលូតលាស់ខាងក្រៅហើយភាពស្រដៀងគ្នានៃផ្សិតបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃក្នុង។ រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់មូស្ដាតមានទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ទៅនឹងការផ្សាយដំណឹងល្អតាមរយៈការបង្រៀនសិស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ដូចព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលក្នុងម៉ាថាយ ២៨ ហើយរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីដំបែគឺជាប់ទាក់ទងនឹងការផ្លាស់ប្តូរជីវិត (ការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់) ។ ការចាប់ផ្តើមនៃឋានសួគ៌គឺមិនសំខាន់ទេប៉ុន្តែវារីកចម្រើនខាងក្រៅផ្នែកខាងក្នុងនិងបរិមាណនិងគុណភាពហើយទីបំផុតនាំមកនូវលទ្ធផលដ៏អស្ចារ្យ។

គ្រាប់ពូជ mustard និងដំបែមានវឌ្ឍនភាព។ វឌ្ឍនភាពនៃដំណឹងល្អមិនឈប់ឈរទេតែបន្តរីកចម្រើននិងពង្រីក។ ដូច្នេះនគររបស់ព្រះនៅលើផែនដីនេះបន្តរីកចម្រើននិងពេញលេញ។ នៅពេលដែលយើងក្រឡេកមើលរឿងរ៉ាវអំពីគ្រាប់ស្ពៃខៀវនិងដំបែវត្ថុទាំងពីរនេះត្រូវបានគេយកទៅដាក់នៅចំការនិងផលម្សៅ។ វាលនិងទម្រង់ម្សៅក្លាយជាបេះដូងនៃនគររបស់ព្រះ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតគ្រាប់ត្រូវបានគេសាបព្រោះក្នុងបេះដូងហើយដំបែចូលហើយផ្លាស់ប្តូរ។ នគរព្រះស្ថិតនៅក្នុងចិត្ត។ នៅក្នុងលូកា ១៧: ២០-២១, ``『 ឯពួកផារី‌ស៊ី គេទូលសួរទ្រង់ពីនគរព្រះ ដែលត្រូវមកដល់នៅវេលាណា នោះទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលឆ្លើយថា នគរព្រះមិនមែនមកបែបឲ្យមើលឃើញទេ គ្មានអ្នកណានឹងថា មើលនៅទីនេះ ឬថា មើល នៅទីនោះបានឡើយ ដ្បិតមើលនគរព្រះក៏នៅកណ្តាលអ្នករាល់គ្នាហើយ។』

តាមរយៈរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីការសាបព្រោះគ្រាប់ពូជយើងអាចដឹងអំពីនគរព្រះ។ ពូជមានន័យថាព្រះគ្រីស្ទជាគ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីសន្យា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយផែនដីបង្ហាញពីចិត្តរបស់មនុស្សម្នាក់ហើយផែនដីគឺកខ្វក់។ ឬសរបស់មនុស្សគឺភាពកខ្វក់។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣:២៣" ដូច្នេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ក៏បណ្តេញគាត់ពីសួន‌ច្បារអេដែនចេញ ឲ្យទៅភ្ជួរ‌រាស់ដីដែលទ្រង់បានយកមកបង្កើតគាត់នោះវិញ" ដើម្បីដាំដុះដីគឺត្រូវសាបព្រួសគ្រាប់ពូជ។ ការចូលទៅកាន់បេះដូងរបស់មនុស្សគឺការទទួលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះហើយបង្កើតផលតាមរយៈវា។

នៅក្នុងវិស័យទាំងបួននៃគំនិតលើកលែងតែវាលស្រែល្អវាលដែលនៅសល់គឺជាវាលដែលមានគំនិតនៅក្នុងពិភពលោក។ ដូច្នេះវាមានន័យថាវាលមួយដែលមិនចាប់អារម្មណ៍លើនគរព្រះ។ អ្នកដែលដឹងថាអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះដែលជាប់នៅក្នុងភាពងងឹតហើយអ្នកដែលត្រូវការផ្លែឈើនៃជីវិតគឺជាវាលល្អ។ ដូច្នេះព្រះគុណនិងការប្រព្រឹត្ដរបស់ព្រះលេចចេញតែនៅក្នុងវិស័យល្អប៉ុណ្ណោះ។ នេះប្រាប់យើងថាការលោភលន់ដែលបណ្តាលឱ្យព្រះចាកចេញត្រូវតែស្លាប់មុនពេលចូលទៅក្នុងនគរព្រះ។ វាមានន័យថាស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ នៅពេលដែលអ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវអ្នកនឹងបានកើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីនៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវ។