ចូរសូម នោះតែងនឹងឲ្យមកអ្នក ចូររក នោះតែងនឹងឃើញ ចូរគោះ

 ចូរសូម នោះតែងនឹងឲ្យមកអ្នក ចូររក នោះតែងនឹងឃើញ ចូរគោះ

『  ចូរសូម នោះតែងនឹងឲ្យមកអ្នក ចូររក នោះតែងនឹងឃើញ ចូរគោះ នោះតែងនឹងបើកឲ្យអ្នក ដ្បិតអស់អ្នកណាដែលសូម នោះរមែងបាន អ្នកណាដែលរក នោះរមែងឃើញ ហើយនិងបើកឲ្យអ្នកណាដែលគោះដែរ ក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា បើកូនសូមនំបុ័ង តើមានអ្នកណានឹងឲ្យថ្មដល់វា ឬបើវាសូមត្រី តើនឹងឲ្យពស់វិញឬអី ចុះបើអ្នករាល់គ្នាដែលអាក្រក់ អ្នកចេះឲ្យរបស់ល្អដល់កូនខ្លួនដូច្នេះ នោះចំណងបើព្រះ‌វរ‌បិតានៃអ្នក ដែលទ្រង់គង់នៅស្ថាន‌សួគ៌ ទ្រង់នឹងប្រទានរបស់ល្អ មកអស់អ្នកដែលសូម តើជាងអម្បាល‌ម៉ានទៅទៀត។ ដូច្នេះ អស់ទាំងការអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាចង់ឲ្យមនុស្សលោកប្រព្រឹត្តនឹងខ្លួន នោះត្រូវឲ្យអ្នកប្រព្រឹត្តនឹងគេដូច្នោះដែរ ដ្បិតនេះឯងជាក្រឹត្យ‌វិន័យ ហើយជាសេចក្ដីទំនាយរបស់ពួកហោរា។』 (ម៉ាថាយ ៧: ៧-១២)

អត្ថបទព្រះគម្ពីរគឺជាពាក្យនៃព្រះគុណដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទ។ ពាក្យទាំងនេះមាននៅក្នុងម៉ាថាយ ៧ និងលូកា ១១ ប៉ុន្តែមានភាពខុសគ្នានៅក្នុងបរិបទ។ ដំណឹងល្អរបស់ម៉ាថាយនិយាយពីរឿងនេះនៅចុងបញ្ចប់នៃទេសនកថានៅលើភ្នំ។ ពាក្យទាំងនេះគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដែលបានប្រទានដល់អ្នកដែលបានកើតជាថ្មី។ ពាក្យមុនគឺជាការបង្រៀនមិនឱ្យរិះគន់អ្នកដទៃហើយពាក្យខាងក្រោមគឺជាពាក្យដែលត្រូវចូលតាមទ្វារចង្អៀតនិងបង្កើតផលល្អ។

គម្ពីរម៉ាថាយ ៧ និយាយថាព្រះនឹងប្រទានរបស់ចាំបាច់ដល់មនុស្សដែលបានបង្កើតថ្មីឡើងវិញសំរាប់ការផ្សាយដំណឹងល្អ។

សូម្បីតែអ្នករាល់គ្នាដែលជាមនុស្សអាក្រក់ក៏ចេះអោយរបស់ល្អ ៗ ទៅកូនចុះចំណង់បើព្រះបិតារបស់អ្នករាល់គ្នាដែលគង់នៅស្ថានបរមសុខតើព្រះអង្គនឹងប្រទានអ្វីៗដ៏ល្អ ៗ អោយអស់អ្នកដែលទូលសូមពីព្រះអង្គយ៉ាងណាទៅទៀត! »។ ទីមួយខ្លឹមសារនៃព្រះបន្ទូលនេះគឺបង្កើតសេចក្តីសុចរិតនៃនគររបស់ព្រះ។ បន្ទាប់មកគាត់នឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវអ្វីដែលអ្នកស្នើសុំ។ អ្វីដែលត្រូវស្នើសុំ? គឺការស្វែងរកការបំពេញនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដើម្បីស្វែងរកសេចក្តីសុចរិតនៃនគរព្រះ។

នៅក្នុងយ៉ូហាន ១៦: ៤-១១『 តែខ្ញុំនិយាយសេចក្ដីទាំងនេះ ប្រាប់ដល់អ្នករាល់គ្នា ដើម្បីកាលណាពេលវេលានោះមកដល់ នោះឲ្យអ្នករាល់គ្នាបាននឹកឃើញថា ខ្ញុំប្រាប់ហើយ ខ្ញុំមិនបានប្រាប់កាលពីដើមទេ ពីព្រោះខ្ញុំកំពុងនៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នានៅឡើយ។ តែឥឡូវនេះ ខ្ញុំទៅឯព្រះ‌អង្គដែលចាត់ឲ្យខ្ញុំមក ហើយក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា គ្មានអ្នកណាសួរខ្ញុំថា លោកអញ្ជើញទៅឯណានោះទេ ប៉ុន្តែ អ្នករាល់គ្នាមានចិត្តពេញដោយសេចក្ដីព្រួយ ដោយព្រោះខ្ញុំបានប្រាប់សេចក្ដីទាំងនេះ ខ្ញុំប្រាប់តាមត្រង់ថា ដែលខ្ញុំទៅ នោះមានប្រយោជន៍ដល់អ្នករាល់គ្នាវិញ ដ្បិតបើខ្ញុំមិនទៅទេ នោះព្រះដ៏ជាជំនួយ ក៏មិនមកឯអ្នករាល់គ្នាដែរ តែបើខ្ញុំទៅ នោះខ្ញុំនឹងចាត់ទ្រង់ឲ្យមក កាលណាទ្រង់បានយាងមកហើយ នោះទ្រង់នឹងសម្ដែង ឲ្យមនុស្សលោកដឹងច្បាស់ ពីអំពើបាប ពីសេចក្ដីសុចរិត ហើយពីសេចក្ដីជំនុំ‌ជម្រះ គឺពីអំពើបាបដោយព្រោះគេមិនជឿដល់ខ្ញុំ ពីសេចក្ដីសុចរិត ដោយព្រោះខ្ញុំទៅឯព្រះ‌វរ‌បិតាខ្ញុំ ហើយអ្នករាល់គ្នាមិនឃើញខ្ញុំទៀតទេ និងពីសេចក្ដីជំនុំ‌ជម្រះ ដោយព្រោះចៅ‌ហ្វាយរបស់លោកីយ៍នេះត្រូវទោសហើយ។』

ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ទោះយ៉ាងណាខ្ញុំប្រាប់អ្នកការពិត។ បើខ្ញុំមិនទៅទេព្រះដ៏ជួយការពារមិនយាងមករកអ្នករាល់គ្នាឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញបើខ្ញុំទៅខ្ញុំនឹងចាត់ព្រះអង្គអោយមករកអ្នករាល់គ្នា។ គាត់បាននិយាយថានៅពេលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមកគាត់នឹងចងចាំហើយដឹង។ ហើយនៅក្នុងគម្ពីរយ៉ូហាន ១៥:២៦ ចែងថា“ នៅពេលដែលព្រះដ៏ជាជំនួយមកដល់ខ្ញុំនឹងចាត់អ្នករាល់គ្នាពីព្រះវរបិតាគឺព្រះវិញ្ញាណនៃសេចក្តីពិតដែលចេញពីព្រះវរបិតាមកអ្នកនោះនឹងធ្វើបន្ទាល់ពីខ្ញុំ” ។ ពាក្យដែលថ្លែងទីបន្ទាល់មកខ្ញុំគឺ“ គាត់នឹងស្តីបន្ទោសពិភពលោកពីអំពើបាបភាពសុចរិតនិងការវិនិច្ឆ័យ” ។ "អំពីអំពើបាប" ត្រូវបានគេនិយាយថា "មិនជឿខ្ញុំ" ។ ទោះយ៉ាងណាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគិតថាការល្មើសនឹងច្បាប់របស់ព្រះគឺជាអំពើបាប។ នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ ៣: ៤ សាវកយ៉ូហានបាននិយាយថា" លោកនីកូដេមទូលសួរថា ធ្វើដូចម្តេចនឹងកើតឡើងបាន ក្នុងកាលដែលចាស់ហើយ តើអាចនឹងចូលទៅក្នុងពោះម្តាយម្តងទៀត ហើយកើតឡើងវិញបានឬ』ពាក្យទាំងនេះអាចនិយាយបានថាជាសេចក្តីពិតរហូតដល់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមក។

ព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងថាការយាងមកនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានផ្លាស់ប្តូរលក្ខណៈនៃអំពើបាប។ និយាយម៉្យាងទៀតអ្វីដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើឱ្យយើងជឿគឺដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលថាពួកគេច្រឡំនឹងអំពើបាប។ “ អំពីអំពើបាបមានន័យថាមិនជឿលើខ្ញុំ” ។ ត្រង់នេះមានន័យថា“ ខ្ញុំ” មានន័យថាព្រះយេស៊ូហើយខ្ញុំមិនជឿលើអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើទេ។ ខ្ញុំមិនជឿលើអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើទេ។ ៣១ ។ ការប្រព្រឹត្តបាបនិងពោលពាក្យប្រមាថព្រះជាម្ចាស់នឹងអត់ទោសអោយមនុស្សបានប៉ុន្ដែបើគេពោលពាក្យប្រមាថព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធព្រះអង្គមិនលើកលែងទោសអោយមនុស្សឡើយ។ ពួកគេមិនជឿលើអ្នកដែលមិនជឿមិនជឿព្រោះបុរសចំណាស់មិនបានស្លាប់។ គាត់គឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលគ្មានការងាររបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេ។

ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អំពីសេចក្ដីសុចរិតព្រោះខ្ញុំទៅឯព្រះបិតាហើយអ្នករាល់គ្នានឹងមិនជួបខ្ញុំទៀតឡើយ»។ ក្នុងនាមជាសម្តេចសង្ឃជាន់ខ្ពស់ចុងក្រោយបង្អស់នៅលើពិភពលោកព្រះយេស៊ូវបានយាងទៅកាន់បល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយអំពើបាបរបស់មនុស្សទាំងអស់ដែលជឿលើព្រះអង្គ។ ដូច្នេះគាត់អភ័យទោសចំពោះអំពើបាបទាំងអស់និងសម្រេចបាននូវសេចក្ដីសុចរិត។ អ្នកណាស្ថិតនៅក្នុងព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដអ្នកនោះបានប្រព្រឹត្ដអំពើសុចរិតគ្រប់យ៉ាង។ ប្រសិនបើបុរសចំណាស់មិនស្លាប់គាត់មិនអាចត្រូវបានគេហៅថាជាមនុស្សសុចរិតទេពីព្រោះគាត់មិននៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។