មិនត្រូវជាប់ចំណងម្តងទៀតដោយនឹមនៃទាសភាពឡើយ

 មិនត្រូវជាប់ចំណងម្តងទៀតដោយនឹមនៃទាសភាពឡើយ


(កាឡាទី ៥: ១-២)『 ព្រះ‌គ្រីស្ទបានប្រោសយើងឲ្យរួចហើយ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាឈរឲ្យមាំ‌មួន ក្នុងសេរី‌ភាពនោះចុះ កុំឲ្យត្រូវជាប់ចំណងជាបាវបម្រើទៀតឡើយនែ ប៉ុលខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា បើអ្នករាល់គ្នាទទួលកាត់ស្បែក នោះព្រះ‌គ្រីស្ទគ្មានប្រយោជន៍ដល់អ្នករាល់គ្នាសោះ』 

ប៉ុលបាននិយាយថា«ចូរឈរ ឲ្យ បានខ្ជាប់ខ្ជួនក្នុងសេរីភាពដែលព្រះគ្រីស្ទបានដោះលែងយើង ឲ្យ មានសេរីភាពហើយកុំជាប់ទាក់នឹងទាសភាពទៀតឡើយ»

នឹមនៃទាសភាពគឺជាច្បាប់របស់លោកម៉ូសេ។ ជាពិសេសការកាត់ស្បែកជាឧទាហរណ៍ធម្មតាហើយអ្នកច្បាប់និយមរាលដាលដូចជាដំបែដែលពួកគេត្រូវកាត់ស្បែក។


សព្វថ្ងៃនេះប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលទៅអ្នកដែលរក្សាច្បាប់ក្នុងចំណោមប្រជាជនព្រះវិហារមានពីរប្រភេទ។ មានអ្នកដែលគ្រាន់តែរក្សាច្បាប់ហើយអ្នកដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធហើយរក្សាច្បាប់។ ដូច្នេះពួកគេកំពុងជជែកវែកញែកថាការរក្សាច្បាប់មិនមែនជាបញ្ហាទេពីព្រោះពួកគេរក្សាច្បាប់ក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ពួកគេអះអាងថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធការពារ«អ្នកទាំងឡាយណាដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធហើយកាន់តាមក្រិត្យវិន័យ»។ ប្រសិនបើពួកគេនិយាយបែបនេះពួកគេពិតជាស្រវឹង។ ពួកគេកំពុងតែនិយាយអ្វីដែលមិនមាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ក្នុងករណីណាក៏ដោយអ្នកដែលព្យាយាមរក្សាច្បាប់គឺគ្មានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេ។

អ្នកទាំងឡាយណាដែលនិយាយថាពួកគេត្រូវតែរក្សាច្បាប់ព្យាយាមរស់នៅស្របតាមព្រះបន្ទូលនៃព្រះគម្ពីរដោយពិនិត្យមើលថាតើពួកគេកំពុងធ្វើបាបតាមពន្លឺនៃព្រះគម្ពីរ។ ដូច្នេះពួកគេអះអាងថាមិនមែនជាអ្នកធ្វើច្បាប់ទេ។ ឧទាហរណ៍វាជាសំណួរថាតើវាជាធម្មជាតិដើម្បីពិនិត្យមើលថាតើជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់បានងាកចេញពីឆន្ទៈរបស់ព្រះតាមរយៈបញ្ញត្ដិទាំងដប់ប្រការ។ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានក្រឹត្យវិន័យជាពិសេសក្រឹត្យវិន័យដប់ប្រការដែលមានអត្ថន័យនៃការទទួលស្គាល់អំពើបាបនិងការស្វែងរកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលនៅតែនិយាយថាអ្នកត្រូវតែរកឃើញអំពើបាបនៅក្នុងក្រិត្យវិន័យដប់ប្រការដូច្នេះអ្នកនឹងមិនទាក់ទងនឹងព្រះគ្រីស្ទ។

សម្រាប់អ្នកទាំងឡាយណាដែលចង់ក្លាយជាមនុស្សសុចរិតតាមរយៈក្រិត្យទាំង ១០ ព្រះគ្រប់គ្រងដោយច្បាប់។ ប្រសិនបើអ្នកបំពានច្បាប់ណាមួយអ្នកនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះ។ អ្នកដែលព្យាយាមរក្សាច្បាប់គឺប្រៀបដូចជាការលើកកម្ពស់សេចក្តីសុចរិតរបស់ខ្លួន។ បញ្ញត្ដិទី ១ នៃបញ្ញត្ដិ ១០ ប្រការគឺអ្នកមិនត្រូវមានព្រះនៅមុខខ្ញុំឡើយ។ ដូច្នេះដោយសារអ្នកដែលល្ងង់ខ្លៅក្នុងគម្ពីរបានលុបចោលច្បាប់តើពួកគេមិនអាចរក្សាបទបញ្ញត្តិនេះបានទេ? អ្នកខ្លះគិតថាព្រះបានប្រទានបញ្ញត្តិទាំងនេះពីព្រោះប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលមិនស្គាល់ព្រះទេ។

ដូច្នេះតាមរយៈច្បាប់នេះពួកគេនឹងស្គាល់ព្រះស្គាល់បាបរបស់ពួកគេហើយឃើញព្រះគ្រីស្ទយាងមកប្រែចិត្តហើយវិលត្រឡប់មកវិញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយអ្នកដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ជាមួយព្រះហើយស្គាល់ព្រះយ៉ាងច្បាស់។ វាមិនមែនដោយសារតែវាត្រូវបានកំណត់ដោយច្បាប់នោះទេប៉ុន្តែដោយសារតែច្បាប់នៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់យើងដូច្នេះយើងនិយាយថាព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះវរបិតាហើយគ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះវរបិតានោះទេ។ នោះគឺមិនចាំបាច់មានច្បាប់ទេ។ ដូច្នេះថ្ងៃនេះអ្នកណាដែលអះអាងថាច្បាប់នៅតែចាំបាច់គឺមិនស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។

វិន័យទីបួននៃក្រឹត្យវិន័យដប់ប្រការគឺ“ ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកបានបង្គាប់អ្នកអោយរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទអោយនៅបរិសុទ្ធដូចដែលព្រះអង្គបានបង្គាប់មក” ។ ដោយសារអ្នកដែលល្ងង់ខ្លៅក្នុងគម្ពីរបានលុបចោលច្បាប់តើមិនចាំបាច់រក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាកទៀតទេឬ? មានមនុស្សដែលគិតថាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះអម្ចាស់នៃការសំរាក។ ដើម្បីរក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាកគឺត្រូវមើលទៅកាន់ព្រះគ្រីស្ទជឿហើយរង់ចាំ។ ទោះយ៉ាងណាព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលជាប្រធានបទនៃការសម្រាកបានចូលមកក្នុងពិភពលោកនេះ។ ដូច្នេះអស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទកំពុងតែសំរាក។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនចាំបាច់ជជែកតវ៉ាអំពីការរក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាកទេ។ ទាំងឆ្នាំសប្ប័ទនិងឆ្នាំចសំរិទ្ធិគឺជាគំនិតនៃ sabbatical ។ អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយបន្តធ្វើរឿងទាំងនេះកំពុងធ្វើវាដោយមិនដឹងពីអត្ថន័យនៃការសំរាក។

នៅយេរេមា ៣១: ៣៣-៣៤『 គឺព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលថា សេចក្ដីសញ្ញា ដែលអញនឹងតាំងចំពោះពួកវង្សអ៊ីស្រា‌អែល ក្នុងពេលក្រោយគ្រានោះ គឺយ៉ាងដូច្នេះ អញនឹងដាក់ក្រឹត្យ‌វិន័យរបស់អញនៅខាងក្នុងខ្លួនគេ ទាំងចារឹកទុកក្នុងចិត្តគេ នោះអញនឹងធ្វើជាព្រះដល់គេ ហើយគេនឹងបានជារាស្ត្ររបស់អញ រួចគេនឹងលែងបង្រៀនអ្នកជិតខាង ហើយនិងបងប្អូនគេរៀងខ្លួនទៀតថា ចូរឲ្យស្គាល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាចុះ ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលថា គេនឹងស្គាល់អញគ្រប់ៗគ្នា តាំងពីអ្នកតូចបំផុត រហូតដល់អ្នកធំបំផុតក្នុងពួកគេ ព្រោះអញនឹងអត់ទោសចំពោះអំពើទុច្ចរិតរបស់គេ ហើយនិងលែងនឹកចាំពីអំពើបាបគេទៀតជាដរាបទៅ។』

ពាក្យទាំងនេះត្រូវបានគេនិយាយថាលុបចោលកិច្ចព្រមព្រៀងចាស់ (ច្បាប់) និងដើម្បីឆ្លាក់កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់យើង។ នោះគឺនៅពេលដែលអ្នកជឿចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគាត់នឹងក្លាយជាកូនរបស់ព្រះ«ខ្ញុំនឹងដាក់ក្រិត្យវិន័យរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងពួកគេហើយខ្ញុំនឹងសរសេរវានៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ»មានន័យថារាល់អំពើបាបរបស់ពិភពលោកត្រូវបានលើកលែងទោសដោយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ ឈាមបានបង្ហូរនៅលើឈើឆ្កាងដូច្នេះព្រះនឹងមិនចោទប្រកាន់អ្នកដែលចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទដោយក្រិត្យវិន័យទេ។

ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមករកអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយបំផ្លាញអ្វីៗទាំងអស់ដែលទាក់ទងនឹងច្បាប់។ អ្នកដែលព្យាយាមរក្សាបទបញ្ញត្តិនៃច្បាប់មិនអាចអានចេតនារបស់ព្រះបានទេបើគ្មានបទបញ្ញត្តិនៃច្បាប់នោះទេប៉ុន្តែអ្នកដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធស្គាល់ឆន្ទៈរបស់ព្រះរួចហើយ។ ដើម្បីយល់ពីបំណងប្រាថ្នាទាំងអស់របស់ព្រះយើងត្រូវតែយល់អត្ថន័យនៃពាក្យទាំងមូលនៃព្រះគម្ពីរ។ អ្នកដែលរក្សាក្រិត្យវិន័យមិនទាំងអានព្រះគម្ពីរឱ្យបានត្រឹមត្រូវដែរតែគេនិយាយតាមគំនិតរបស់គេ។


Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?