បានពាក់នៅលើព្រះគ្រីស្ទ។

(កាឡាទី ៣: ២៦-២៧)) បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ជា​កូន​ព្រះ ដោយ‌សារ​សេចក្ដី​ជំនឿ​ជឿ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ ព្រោះ​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ក្នុង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ នោះ​ឈ្មោះ​ថា​បាន​ប្រដាប់​កាយ​ដោយ​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​ហើយ』

ព្រះវិហារជាច្រើនចូលចិត្តប្រើខ ២៦ ដើម្បីបង្រៀន។ ប្រសិនបើគ្រូគង្វាលនិយាយទៅកាន់មនុស្សទីមួយដែលចូលរួមក្នុងក្រុមជំនុំថា“ អ្នកជាកូនរបស់ព្រះទាំងអស់ដោយសារជំនឿលើព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូ” មនុស្សទីមួយដែលបានចូលរួមក្នុងព្រះវិហារនោះមិនដឹងពីអត្ថន័យនៃសេចក្តីជំនឿហើយបាននិយាយថា“ ប្រសិនបើខ្ញុំជឿលើព្រះយេស៊ូវ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ វានឹងកើតឡើង” ។ វាជាលទ្ធផលនៃការបង្រៀនអ្វីដែលខុស។ ដូច្នេះការគិតថា "ប្រសិនបើអ្នកបាត់បង់ជំនឿអ្នកមិនអាចឡើងទៅឋានសួគ៌បានទេ" ហើយព្យាយាមកាន់តែពិបាកជឿអ្នកនឹងវង្វេងស្មារតី។

សម្លៀកបំពាក់របស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាជីវិតអស់កល្បរបស់អស់អ្នកដែលរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។ វាអាចទៅរួចលុះត្រាតែជីវិតនៅក្នុងសហជីពជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។ នៅលើឈើឆ្កាងយើងត្រូវតែបដិសេធប្រធានបទនៃខ្លួនឯងដើម្បីរស់នៅក្នុងជីវិតជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។ ទីបំផុតប្រសិនបើអ្នកមិនបដិសេធខ្លួនឯងទេអ្នកនឹងមិនមានជំនឿទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើខ្ញុំនិយាយថាខ្ញុំជឿថានៅក្នុងការអវត្តមាននៃការបដិសេធខ្លួនឯងនោះខ្ញុំនឹងស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់។ ដូចបទគម្ពីរ ៣:២៥ ចែងថា“ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីជំនឿនោះបានមកដល់យើងមិននៅក្រោមអ្នកគ្រប់គ្រងសាលាទៀតទេ”

វាគឺជាជំនឿមួយដែលខុសពីជំនឿដែលមនុស្សម្នាក់សម្រេចចិត្តជឿលើខ្លួនឯង។

ការមកដល់នៃសេចក្ដីជំនឿក៏ត្រូវបាននិយាយផងដែរនៅក្នុង ៣:២៣ ។ before ប៉ុន្តែមុនពេលសេចក្តីជំនឿបានមកដល់យើងត្រូវបានរក្សានៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យហើយបិទទ្វារជំនឿដែលនឹងត្រូវបើកសម្តែងឡើង។

ប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់នៅក្រោមច្បាប់នោះមិនមាន "សេចក្តីជំនឿដែលនឹងមកដល់" ទេ។ ជំនឿដែលកើតចេញពីជំនឿគឺជាសេចក្តីជំនឿដែលមកពីព្រះ។ មនុស្សជាច្រើនគិតថាប្រសិនបើពួកគេសំរេចចិត្តជឿលើខ្លួនឯងហើយព្យាយាមជឿដោយភាពស្មោះត្រង់សិក្សាព្រះគម្ពីរទៅព្រឹកព្រលឹមអធិស្ឋានកុំខកខានការថ្វាយបង្គំស្ម័គ្រចិត្តនិងប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីដឹកនាំជីវិតដែលមានជំនឿពួកគេគិតថា ដែលពួកគេបានក្លាយជាកូនរបស់ព្រះ។ ។ ប៉ុន្តែសេចក្តីជំនឿគឺជាអំណោយពីព្រះ។ ដរាបណាជំនឿដែលបានលាតត្រដាងចេញពីព្រះមកអ្នកនឹងជាប់នៅក្រោមច្បាប់។ គ្មានការរួចផុតពីក្រឹត្យវិន័យរហូតដល់មានសេចក្តីជំនឿកើតឡើង។

សេចក្តីជំនឿមានសេចក្តីជំនឿរបស់អ្នកដែលត្រូវបានគេហៅចូលព្រះវិហារនិងជំនឿរបស់ពួកអ្នកដែលបានរើសតាំង។ ប្រសិនបើជំនឿដែលបានមកដល់ព្រះវិហារបន្ទាប់ពីត្រូវបានគេហៅថាគឺជាជំនឿនៃការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅដែលមនុស្សម្នាក់ជឿលើជំនឿរបស់អ្នកដែលបានជ្រើសរើសគឺជាជំនឿនៃការផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃក្នុង។ ជាធម្មតាការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅនាំឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃក្នុង។ ការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅនិងខាងក្នុងអាចកើតឡើងក្នុងពេលតែមួយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើអ្នកគិតតែការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅដោយគ្មានការផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃក្នុងអ្នកមិនបានទទួលសេចក្តីជំនឿដែលមកពីព្រះទេ។

ការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅមកដល់ព្រះវិហារដោយមានជំនឿលើខ្លួនឯងហើយនាំទៅរកជីវិតនៃសេចក្តីជំនឿប៉ុន្តែការផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃក្នុងទទួលបានអំណោយទាននៃសេចក្តីជំនឿពីព្រះ។ ដើម្បីទទួលបានអំណោយទាននៃសេចក្តីជំនឿវាអាចទៅរួចលុះត្រាតែយើងប្រែចិត្តហើយបដិសេធខ្លួនឯងនៅលើឈើឆ្កាង។ រឿងនេះអាចកើតឡើងបានលុះត្រាតែ who ខ្ញុំដែលជឿលើព្រះ transformed បានប្រែទៅជា who លោកយេស៊ូដែលជឿលើព្រះ។ នេះក៏ព្រោះតែប្រធានបទ 『I』 គឺជាអត្ថិភាពនៃព្រលឹងដែលកើតចេញពីសាច់ឈាម។

ពីជីវិតក្រុមជំនុំអ្នកដែលមិនមានការផ្លាស់ប្តូរខាងក្នុងនិយាយថាពួកគេធ្វើវាសម្រាប់ព្រះប៉ុន្តែពួកគេធ្វើវាដោយសារតែពួកគេចូលចិត្ត។ ត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយអារក្សសាតាំងបណ្តាលឱ្យគំនិតរបស់ខ្ញុំធ្វើអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្ត។ អ្វីដែលសំខាន់គឺថាតើអ្នកណាជាម្ចាស់។ តើវាជាព្រះយេស៊ូវឬខ្ញុំ? អ្នកទាំងឡាយណាដែលចង់ទាមទារការធានានៃសេចក្តីសង្គ្រោះឥឡូវនេះត្រូវតែពិចារណាថាតើអ្នកណាជាម្ចាស់។ ដើម្បីឱ្យចៅហ្វាយក្លាយជាព្រះយេស៊ូវគាត់ត្រូវតែចូលទៅក្នុង "សេចក្តីសញ្ញានៃសេចក្តីស្លាប់" ដែលក្នុងនោះខ្លួនឯងស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង។ ដូច្នេះអ្នកដែលមានលោកយេស៊ូជាម្ចាស់អាចទទួលសេចក្ដីជំនឿដើម្បីចូលស្រុកកាណានជាអំណោយដូចជាយ៉ូស្វេនិងកាលែបក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់។

សព្វថ្ងៃនេះជំនឿដែលចូលទៅស្រុកកាណានក្លាយជាជំនឿដែលប្រែចិត្តលើឈើឆ្កាងហើយស្លាប់ក្នុងការរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ការស្លាប់ដោយឯកភាពគឺជាការបដិសេធខ្លួនឯង។ ប្រសិនបើអ្នកមិនបដិសេធខ្លួនឯងទេអ្នកមិនអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបានទេ។ វិធីដើម្បី "បដិសេធខ្លួនឯង" គឺត្រូវលះបង់អ្វីៗទាំងអស់ដែលរាងកាយរបស់អ្នកចូលចិត្តនិងធ្វើនៅពេលអ្នកឈរនៅចំពោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលវាត្រូវបានគេហៅថា "ផ្លូវតូចចង្អៀត" ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនចង់បានផ្លូវផ្ទុយ។ ផ្លូវមានផាសុកភាពនិងមើលទៅល្អ។ វាគឺជាការពិតដែលថាមានតែអ្នកដែលបានស្លាប់ចំពោះខ្លួនខ្ញុំប៉ុណ្ណោះដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។