ខ្ញុំគឺជាការរស់ឡើងវិញនិងជាជីវិត
(យ៉ូហាន ១១: ១៧-២៦)កាលព្រះយេស៊ូវយាងទៅដល់ហើយ នោះបានឮថា ឡាសារនៅក្នុងផ្នូរអស់៤ថ្ងៃហើយរីឯភូមិបេថានី នោះនៅជិតក្រុងយេរូសាឡឹម ប្រហែលជា៣គីឡូម៉ែត្រទេ ហើយមានពួកសាសន៍យូដាជាច្រើនបានមក ដើម្បីជួយកំសាន្តទុក្ខនាងម៉ាថា និងម៉ារា ពីដំណើរប្អូនស្លាប់កាលម៉ាថាបានឮថា ព្រះយេស៊ូវយាងមកហើយ នោះនាងក៏ទៅទទួលទ្រង់ តែម៉ារាអង្គុយនៅឯផ្ទះ ម៉ាថាទូលព្រះយេស៊ូវថា ព្រះអម្ចាស់អើយ បើសិនជាទ្រង់បានគង់នៅទីនេះ នោះប្អូនខ្ញុំម្ចាស់មិនបានស្លាប់ទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំម្ចាស់ដឹងថា ទោះទាំងនៅគ្រាឥឡូវនេះ នោះការអ្វីដែលទ្រង់នឹងសូមពីព្រះ គង់តែព្រះនឹងប្រទានមកទ្រង់ជាមិនខានព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា ប្អូននាងនឹងរស់ឡើងដែរ ម៉ាថាទូលទ្រង់ថា ខ្ញុំដឹងថា នៅថ្ងៃចុងបំផុត កាលណាមនុស្សត្រូវរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ នោះប្អូនខ្ញុំម្ចាស់នឹងរស់ឡើងដែរ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា ខ្ញុំជាសេចក្ដីរស់ឡើងវិញ ហើយជាជីវិត អ្នកណាដែលជឿដល់ខ្ញុំ ទោះបើបានស្លាប់ហើយ គង់តែនឹងរស់ឡើងវិញដែរឯអ្នកណាដែលរស់នៅ ហើយជឿដល់ខ្ញុំ នោះមិនត្រូវស្លាប់ឡើយ នាងជឿសេចក្ដីនេះឬទេ
ម៉ាថាបាននិយាយថា“ ខ្ញុំជឿថាបើព្រះយេស៊ូវទូលសូមពីព្រះនោះទ្រង់នឹងប្រទានអ្វី” ។ ដូច្នេះព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ខ្ញុំនឹងរស់ឡើងវិញ” ប៉ុន្តែម៉ាថាកំពុងគិតអំពី“ រស់ឡើងវិញ” មិនមែនបច្ចុប្បន្នទេប៉ុន្តែរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃចុងក្រោយនៃអនាគតបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់រូបកាយ។ អ្វីដែលព្រះអម្ចាស់ចង់បានគឺមានវត្តមាន។ សូម្បីតែនៅពេលដែលវាមកដល់អំពើបាបក៏ដោយយើងមិនត្រូវគិតថា "ថ្ងៃណាមួយអំពើបាបរបស់ខ្ញុំនឹងត្រូវបានលើកលែងទោស" ។ វាគឺជាការអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបបច្ចុប្បន្ន។ ជំនឿគឺឥឡូវនេះ។
អ្វីដែលព្រះយេស៊ូវប្រាប់ម៉ាថាគឺ“ ខ្ញុំតែងតែរស់ឡើងវិញនិងមានជីវិត។ អ្នកដែលជឿលើខ្ញុំមានវិញ្ញាណស្លាប់ប៉ុន្តែពួកគេនៅរស់ហើយបើវិញ្ញាណត្រូវបានប្រោសពួកគេនឹងទទួលអំណោយពីជំនឿពីស្ថានសួគ៌ហើយមិនស្លាប់ជារៀងរហូត ។ " សម្លឹងមើលពាក្យនេះតាមទស្សនៈសាច់ឈាមវាមានន័យថា“ អ្នកដែលជឿលើខ្ញុំនឹងស្លាប់ប៉ុន្តែថ្ងៃណាមួយនឹងរស់ឡើងវិញហើយអ្នកដែលជឿលើខ្ញុំនឹងមិនស្លាប់ជារៀងរហូតទេ” ។ រចនាសម្ព័ននៃប្រយោគគឺឆ្គងណាស់។ ពាក្យព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីវិញ្ញាណប៉ុន្តែមាននរណាម្នាក់កំពុងបង្វែរវាទៅក្នុងទិសដៅសាច់ឈាម។
ទោះបីជាអ្នកដឹងចំនេះដឹងអំពីព្រះគម្ពីរជាច្រើនក្តីជំនឿមានសារៈសំខាន់នៅពេលនេះ។ អ្វីដែលព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលគឺសំខាន់។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៥: ២៤-២៥" ប្រាកដមែន
ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា អ្នកណាដែលស្តាប់ពាក្យខ្ញុំ
ហើយជឿដល់ព្រះអង្គ
ដែលចាត់ឲ្យខ្ញុំមក អ្នកនោះមានជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច
ហើយមិនដែលត្រូវជំនុំជម្រះឡើយ គឺបានកន្លងហួសពីសេចក្ដីស្លាប់
ទៅដល់ជីវិតវិញ ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា នឹងមានពេលវេលាមក ក៏មកដល់ហើយ ដែលមនុស្សស្លាប់នឹងឮសំឡេងព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ
ហើយអស់អ្នកណាដែលឮនឹងបានរស់វិញ."
ការសង្គ្រោះមិនមែនដោយការស្តាប់ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះហើយភ្ញាក់ពីដំណែងដើម្បីត្រូវជំនុំជម្រះនាពេលអនាគត។ វាមានន័យថាវិញ្ញាណត្រូវបានរស់ឡើងវិញដោយស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះហើយប្រែចិត្ត។ នៅក្នុង 5:26 គាត់បាននិយាយថា:" ពីព្រោះដែលព្រះវរបិតាមានជីវិតក្នុងព្រះអង្គទ្រង់យ៉ាងណា នោះទ្រង់ក៏បានប្រទានឲ្យព្រះរាជបុត្រាមានជីវិត ក្នុងព្រះអង្គទ្រង់យ៉ាងនោះដែរ”.
ហើយនៅក្នុង ៥: ២៨-២៩" កុំឲ្យឆ្ងល់ពីសេចក្ដីនេះឡើយ ដ្បិតមានពេលវេលាមក ដែលអស់ទាំងខ្មោចនៅក្នុងផ្នូរនឹងឮសំឡេងទ្រង់ ហើយនិងចេញមក គឺពួកអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តល្អ គេនឹងរស់ឡើងវិញឲ្យបានជីវិត
ឯពួកអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអាក្រក់វិញ គេនឹងរស់ឡើង ឲ្យជាប់មានទោស។』 ពាក្យនេះមិនមែនជាពាក្យបច្ចុប្បន្នទេប៉ុន្តែមានន័យថាអស់អ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងសាច់ឈាមនឹងត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់នៅពេលអនាគត។ គាត់កំពុងនិយាយអំពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើងនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងមកម្តងទៀតជាស្តេចនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ នេះមិនតម្រូវឱ្យមានជំនឿទេប៉ុន្តែត្រូវបានធ្វើឱ្យរស់ឡើងវិញដោយអំណាចនៃព្រះអម្ចាស់។
នៅក្នុងយ៉ូហាន ៦:៥៣នោះព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ប្រាកដមែនខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា បើអ្នករាល់គ្នាមិនពិសាសាច់ ហើយមិនផឹកឈាមរបស់កូនមនុស្ស
នោះអ្នករាល់គ្នាគ្មានជីវិតនៅក្នុងខ្លួនទេ』 មនុស្សនិយាយដើមគេហើយព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានបន្ទូលម្តងទៀតនៅក្នុងខ ៦៣ ថា“" គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ឯពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ』 ចាប់តាំងពីព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលអំពីព្រះវិញ្ញាណនៅក្នុងខ ៦៦, តាំងពីនោះមក មានសិស្សទ្រង់ជាច្រើនដកខ្លួនថយចេញ មិនតាមទ្រង់ទៀតទេ』
បុគ្គលដែលជាចៅហ្វាយអាចឃើញគាត់ចេញឆ្ងាយទោះបីគាត់ជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវក៏ដោយ។ គាត់និយាយថាប្រសិនបើគាត់មិនចូលចិត្តពាក្យរបស់ព្រះគម្ពីរមនុស្សដែលគាត់ជាមេនឹងចាកចេញនៅថ្ងៃណាមួយ។
ដំណឹងល្អរបស់យ៉ូហានប្រាប់យើងថាយើងមិនអាចធ្វើតាមព្រះអម្ចាស់បានទេលុះត្រាតែយើងប្រែចិត្ត។ វាបង្រៀនយើងថាយើងមិនអាចទុកចិត្តព្រះអម្ចាស់បានទេលុះត្រាតែយើងប្រែចិត្ត។ ដោយសារព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីវិញ្ញាណអ្នកដែលមិនប្រែចិត្តមិនយល់ទេពីព្រោះពួកគេឃើញពួកគេដោយភ្នែកសាច់ឈាម។ អ្នកមិនត្រូវបានសង្រ្គោះដោយការទន្ទេញនិងយល់ពីព្រះគម្ពីរតាមរយៈសកម្មភាពខួរក្បាលរបស់អ្នកទេប៉ុន្តែនៅពេលដែលព្រះគម្ពីរចូលទៅក្នុងស្មារតីនោះវាក្លាយជាពាក្យជីវិត។ បើវិញ្ញាណមិនឡើងទេវានឹងមិនក្លាយជាពាក្យនៃជីវិតឡើយ។ មានតែអ្នកដែលប្រែចិត្តប៉ុណ្ណោះដែលវិញ្ញាណនឹងកើនឡើង។
Comments
Post a Comment