ត្រង់នេះខ្ញុំត្រូវបានតែងតាំងជាគ្រូអធិប្បាយនិងជាសាវករបស់សាសន៍ដទៃ។
ត្រង់នេះខ្ញុំត្រូវបានតែងតាំងជាគ្រូអធិប្បាយនិងជាសាវករបស់សាសន៍ដទៃ។
(ធីម៉ូថេទី ២ ១:
៨-១១)ដូច្នេះ មិនត្រូវឲ្យអ្នកមានសេចក្ដីខ្មាស
ចំពោះការធ្វើបន្ទាល់ពីព្រះអម្ចាស់នៃយើង ឬដោយព្រោះខ្ញុំ ជាសិស្សរបស់ទ្រង់ដែលជាប់គុកនោះឡើយ ចូរទ្រាំទុក្ខលំបាកជាមួយនឹងខ្ញុំ ក្នុងដំណឹងល្អ តាមព្រះចេស្តានៃព្រះចុះដែលទ្រង់បានជួយសង្គ្រោះយើង
ហើយបានហៅយើងមកក្នុងការងារបរិសុទ្ធ មិនមែនដោយការដែលយើងធ្វើទេ គឺដោយតម្រិះ និងព្រះគុណនៃទ្រង់វិញ ដែលបានផ្តល់មកយើងក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ មុនអស់ទាំងកល្ប
តែឥឡូវនេះ ទើបនឹងសម្ដែងមក ដោយដំណើរព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃយើង ទ្រង់លេចមក ដែលទ្រង់បានបំផ្លាញសេចក្ដីស្លាប់
ហើយបានយកជីវិត និងសេចក្ដីមិនចេះស្លាប់ មកដាក់នៅពន្លឺ
ដោយសារដំណឹងល្អវិញ ហើយទ្រង់បានតាំងខ្ញុំ ឲ្យធ្វើជាអ្នកប្រកាសប្រាប់ដំណឹងល្អនោះ និងជាសាវក ហើយជាគ្រូបង្រៀនដល់សាសន៍ដទៃ
សាវ័កប៉ុលបានសរសេរសំបុត្រពីរច្បាប់ទៅធីម៉ូថេជាកូននៃសេចក្តីជំនឿ។ ម្នាក់គឺធីម៉ូថេទី ១ ម្នាក់ទៀតឈ្មោះធីម៉ូថេទី ២ ១ ធីម៉ូថេនៅពេលដែលប៉ុលត្រូវបានដោះលែងដោយសង្ខេបបន្ទាប់ពីការជាប់គុកលើកដំបូងរបស់គាត់គឺផ្តោតសំខាន់លើការបំបិទគ្រូក្លែងក្លាយនិងការបង្រៀនពីរបៀបលើកអ្នកដឹកនាំនៅក្នុងក្រុមជំនុំ។ ធីម៉ូថេទី ២ គឺជាសំបុត្រទី ២ និងចុងក្រោយរបស់ប៉ុលចំពោះធីម៉ូថេអំឡុងការជាប់ពន្ធនាគារលើកទី ២ របស់គាត់។ គាត់បានសរសេរសំបុត្រនេះខណៈកំពុងរង់ចាំទុក្ករបុគ្គលនៅក្នុងគុករ៉ូម៉ាំង។ នេះគឺជាពេលវេលានៃការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញរបស់នីរ៉ូដែលជាពេលវេលាលំបាកបំផុតសម្រាប់គ្រឹស្តសាសនា។ ក្នុងស្ថានភាពនេះប៉ុលបានព្យាយាមលើកទឹកចិត្តធីម៉ូថេដែលបានបាក់ទឹកចិត្តដោយសារការលំបាកផ្សេងៗក្នុងនាមជាប៊ីស្សពរបស់អេភេសូរ។ តាមរយៈនេះគាត់ចង់ជួយគាត់ឱ្យខិតខំបន្ថែមទៀតចំពោះកិច្ចការផ្សាយដំណឹងល្អ។
『ប៉ុលដែលជាសាវ័ករបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតាមព្រះហwillទ័យរបស់ព្រះតាមសេចក្តីសន្យានៃជីវិតដែលមាននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវទៅធីម៉ូថេជាកូនប្រុសជាទីស្រឡាញ់របស់យើងសូមព្រះគុណសេចក្ដីមេត្ដាករុណានិងសេចក្ដីសុខសាន្ដពីព្រះជាព្រះវរបិតានិងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវជាព្រះអម្ចាស់របស់យើង ។ នៅពេលប៉ូលចាប់ផ្តើមសរសេរសំបុត្រគាត់បង្ហាញពីរបៀបដែលគាត់ក្លាយជាសាវ័ក។ ប៉ុលមិនបានក្លាយជាសាវ័កទេព្រោះគាត់ចង់។ គាត់បង្ហាញថាគាត់បានក្លាយជាសាវកតែតាមឆន្ទៈរបស់ព្រះ។ វាក៏បញ្ជាក់ផងដែរថាយោងតាមការសន្យានៃជីវិតនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវគាត់បានក្លាយជាសាវក។
ប៉ុលបានអធិស្ឋានទាំងយប់ទាំងថ្ងៃសូម្បីតែនៅក្នុងគុកនៃទីក្រុងរ៉ូមក៏ដោយ។ ហើយនៅពេលណាដែលគាត់បានអធិស្ឋានគាត់ក៏បានអង្វរសុំធីម៉ូថេដែរ។ រាល់ពេលដែលគាត់អធិស្ឋានធីម៉ូថេអរគុណចំពោះជំនឿដែលមិនប្រែប្រួលនៅក្នុងខ្លួនគាត់។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងខ ៥“ នៅពេលដែលខ្ញុំអំពាវនាវឱ្យចងចាំពីជំនឿមិនស្មោះត្រង់ដែលមាននៅក្នុងអ្នកដែលមានដំបូងនៅក្នុងលោកយាយឡូអ៊ីសរបស់អ្នកនិងម្តាយរបស់អ្នកឈ្មោះយូនីស ហើយខ្ញុំជឿជាក់ថានៅក្នុងអ្នកផងដែរ។ ពីដៃខ្ញុំ” ទោះយ៉ាងណាចិត្តរបស់ធីម៉ូថេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពពិបាកចិត្ត។ ប៉ុលបានសរសេរសំបុត្រនេះទៅធីម៉ូថេ។ នេះគឺដើម្បីផ្តល់អំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើងវិញដល់ធីម៉ូថេ។
នៅពេលធីម៉ូថេត្រូវបានតែងតាំងដោយសាវ័កប៉ុលគាត់បានទទួលអំណោយដ៏មានឥទ្ធិពលពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ វាដូចជាភ្លើងកំពុងឆេះនៅក្នុងទ្រូងរបស់គាត់ហើយគាត់ត្រូវបានស្លៀកពាក់ដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលគាត់ត្រូវការជាកម្មករ។ នៅពេលនេះធីម៉ូថេអាចបំរើក្រុមជំនុំអេភេសូរដោយថាមពល។ ប៉ុលមិនច្បាស់ថាពេលណាគាត់នឹងត្រូវប្រហារជីវិត។ ប៉ុលចង់ជួបធីម៉ូថេម្តងទៀតតាមដែលគាត់អាច។ នៅពេលពួកគេនិយាយនិងអធិស្ឋានជាមួយគ្នាពួកគេចង់ ឲ្យ ធីម៉ូថេជួបបញ្ហាម្តងទៀតនិងអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ប៉ុន្តែគាត់ប្រហែលជាមិនទទួលបានឱកាសនោះទេ។ ដូច្នេះប៉ុលបានសរសេរទៅធីម៉ូថេ។ គាត់ចង់រំលឹកគាត់អំពីធីម៉ូថេសូម្បីតែតាមរយៈសំបុត្រមួយក៏ដោយ។ គាត់ចង់បង្ហាញពីចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់គាត់ចំពោះធីម៉ូថេ។
ធីម៉ូថេបានបម្រើកិច្ចបម្រើផ្សាយនៅក្មេង។ ដូច្នេះប៉ុលបានប្រាប់ធីម៉ូថេថាត្រូវបន្ទាបខ្លួនដើម្បីកុំឱ្យគេមើលងាយចំពោះយុវវ័យរបស់នាង។ ធីម៉ូថេមានភាពខ្មាស់អៀននិងខ្មាស់អៀន។ ដូច្នេះប៉ុលបានប្រាប់ធីម៉ូថេថានាងមានភាពក្លាហានហើយក្លាហាន។ ដូច្នេះធីម៉ូថេគឺជាបុរសដែលមានចំណុចខ្សោយជាច្រើន។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះបានធ្វើការយ៉ាងមានឥទ្ធិពលលើធីម៉ូថេបែបនេះហើយគាត់បានបំពេញការងារដ៏អស្ចារ្យក្នុងកិច្ចបំរើដំបូងរបស់គាត់។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើការលើគាត់។
『ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រទានវិញ្ញាណភ័យខ្លាចដល់យើងឡើយ។ ប៉ុន្តែដោយអំណាចអំណាចនៃសេចក្តីស្រឡាញ់និងចិត្តដែលត្រឹមត្រូវ»។ ទីមួយប៉ុលបានបង្រៀនគាត់ថាការភ័យខ្លាចគឺជាកត្តាដែលរារាំងអំណោយមិនឱ្យបញ្ឆេះ។ ការភ័យខ្លាចត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដោយសាតាំង។ “ ដូច្នេះកុំខ្មាស់អៀននឹងទីបន្ទាល់របស់ព្រះអម្ចាស់របស់យើងឬចំពោះខ្ញុំដែលជាប់គុកគាត់ឡើយតែត្រូវចូលរួមចំណែកក្នុងការរងទុក្ខនៃដំណឹងល្អតាមអំណាចរបស់ព្រះ” ។
ប៉ុលបានប្រាប់ធីម៉ូថេថាកុំខ្មាស់អៀនឡើយប៉ុន្តែត្រូវរងទុក្ខដើម្បីជាប្រយោជន៍នៃដំណឹងល្អពីព្រោះព្រះប្រទានអំណាចអំណាចសេចក្តីស្រឡាញ់និងចិត្តដែលគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង។ នៅសម័យរ៉ូម៉ាំងឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាឧបសគ្គដល់ជនជាតិយូដាភាពល្ងង់ខ្លៅចំពោះជនជាតិក្រិចនិងការចំអកចំពោះជនជាតិរ៉ូម។ លើសពីនេះទៅទៀតនៅពេលដែលប៉ុលត្រូវបានគេចាប់ដាក់គុកហើយការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញបានកើតឡើងសមាជិកក្រុមជំនុំជាច្រើនបានងាកមកពិភពលោកដើម្បីគេចផុតពីការឈឺចាប់។ នៅក្នុងបរិយាកាសនេះប៉ុលមិនចង់ឱ្យចិត្តធីម៉ូថេរួញតូចឡើយ។ ដោយសារការសង្គ្រោះនិងការហៅដ៏ទេវភាពនេះប៉ុលត្រូវបានតែងតាំងជាគ្រូអធិប្បាយសាវ័កនិងជាគ្រូបង្រៀនសម្រាប់ដំណឹងល្អនេះហើយការិយាល័យនេះត្រូវបានប៉ុលគោរពបំផុត
ទោះបីជាគាត់ត្រូវបានគេដាក់គុកនៅក្នុងគុកនៃទីក្រុងរ៉ូមដោយសារតែដំណឹងល្អនេះក៏ដោយគាត់មិនខ្មាស់អៀនទាល់តែសោះ។ នេះគឺដោយសារគាត់បានស្គាល់ព្រះអម្ចាស់ដែលគាត់ទុកចិត្តផ្ទាល់។ គាត់ត្រូវបានគេជឿជាក់ផងដែរថាគាត់អាចការពារការសង្គ្រោះរបស់គាត់ឬកិច្ចបំរើដំណឹងល្អទាំងមូលរហូតដល់ការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះអម្ចាស់។ តាមវិធីនេះតាមរយៈសក្ខីភាពនៃជីវិតរបស់គាត់ប៉ុលបានរំលឹកធីម៉ូថេថាគាត់មិនគួរភ័យខ្លាចឬខ្មាស់អៀនដោយសារដំណឹងល្អរបស់គាត់ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញធីម៉ូថេដោយសេចក្តីជំនឿនិងសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវបានលើកទឹកចិត្តគាត់ឱ្យត្រាប់តាមនិងរក្សាពាក្យត្រឹមត្រូវរបស់នាងដែលគាត់បានលឺពីប៉ុល។ គាត់ក៏បានប្រាប់ធីម៉ូថេឱ្យរក្សារបស់ល្អដែលបានប្រគល់ឱ្យអ្នកដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលគង់នៅក្នុងយើង។
Comments
Post a Comment