មិន​មែន​ពួកគេ​ទាំង​អស់​គ្នា​គោរព​តាម​ដំណឹង​ល្អ​ទេ។

 

មិនមែនពួកគេទាំងអស់គ្នាគោរពតាមដំណឹងល្អទេ។

 

(រ៉ូម ១០:១៤-២១)ដូច្នេះ បើគេមិនជឿ ធ្វើដូចម្តេចឲ្យគេអំពាវនាវដល់ព្រះបាន ហើយបើគេមិនបាននិយាយ នោះធ្វើដូចម្តេចឲ្យគេជឿដល់ព្រះបាន ហើយធ្វើដូចម្តេចឲ្យគេនិយាយបាន បើគ្មានអ្នកណាប្រាប់សោះ
មួយទៀត ធ្វើដូចម្តេចឲ្យមានអ្នកណាប្រាប់បាន លើកតែមានអ្នកណាចាត់ឲ្យគេទៅ ដូចជាមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «ជើងនៃពួកអ្នក ដែលប្រកាសប្រាប់ដំណឹងល្អ ពីសេចក្ដីសុខសាន្ត ហើយថ្លែងប្រាប់ពីសេចក្ដីដែលបណ្តាលឲ្យរីករាយចិត្ត នោះល្អប្រពៃយ៉ាងណាហ្ន៎»  ប៉ុន្តែ គេមិនបានស្តាប់តាមដំណឹងល្អទាំងអស់គ្នាទេ ដ្បិតលោកអេសាយមានប្រសាសន៍ថា «ព្រះអម្ចាស់អើយ តើមានអ្នកណាខ្លះ បានជឿសេចក្ដី ដែលយើងខ្ញុំប្រាប់» ដូច្នេះ សេចក្ដីជំនឿកើតឡើងដោយ ហើយដែលនោះ គឺដោយសារព្រះបន្ទូលនៃព្រះ តែខ្ញុំសួរថា តើគេមិនបានទេអី បានមែន «សំឡេងនោះបានចេញទៅដល់គ្រប់លើផែនដី ហើយពាក្យនោះបានទៅដល់ចុងលោកីយ៍បំផុត» ប៉ុន្តែ ខ្ញុំសួរទៀតថា តើសាសន៍អ៊ីស្រាអែលមិនបានដឹងទេអី លោកម៉ូសេមានប្រសាសន៍ជាមុនថា «អញនឹងបណ្តាលឲ្យឯងរាល់គ្នាមានចិត្តច្រណែន ដោយសារពួកមនុស្ស ដែលមិនមែនជាសាសន៍ណាទេ ហើយនាំឲ្យឯងខឹង ដោយសារសាសន៍១ដែលឥតប្រាជ្ញា» លោកអេសាយក៏មានចិត្តក្លាហានណាស់ និងមានប្រសាសន៍ថា «ពួកអ្នកដែលមិនស្វែងរកអញ នោះបានឃើញអញហើយ អញបានសម្ដែងមកច្បាស់ឲ្យពួកអ្នក ដែលមិនសួររកអញបានឃើញ» ក៏មានប្រសាសន៍ពីដំណើរសាសន៍អ៊ីស្រាអែលថា «អញបានលូកដៃអញវាល់ព្រឹកវាល់ល្ងាច ទៅសាសន៍១ដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ ហើយចេះតែនិយាយទាស់ទទឹង»

 

នេះគឺជាការថ្លែងអំពីការផ្សាយដំណឹងល្អ និងប្រតិកម្មរបស់ជនជាតិយូដា៖ តើធ្វើដូចម្ដេចឲ្យគេអំពាវនាវដល់ព្រះអង្គ ដែលគេមិនបានជឿ? តើគេនឹងជឿលើព្រះអង្គដោយរបៀបណាដែលគេមិនបាន? ហើយធ្វើដូចម្តេចនឹងគេដោយគ្មានគ្រូអធិប្បាយ? ហើយតើគេត្រូវផ្សាយយ៉ាងដូចម្ដេច លើកលែងតែគេចាត់? ដូចមានចែងទុកមកថា ជើងរបស់អ្នកដែលផ្សាយដំណឹងល្អអំពីសេចក្ដីសុខសាន្តស្អាតយ៉ាងណា ហើយនាំដំណឹងល្អអំពីសេចក្ដីល្អ!» វាមានន័យថា ដំណឹងល្អត្រូវបានបញ្ជូនបន្ត ទាក់ទងនឹងការលើកឡើងខាងលើ សាវកប៉ុលកំពុងនិយាយថា តាមរយៈពាក្យចំអក ដំណឹងល្អនៃព្រះត្រូវបានបញ្ជូនបន្តទៅកាន់ជនជាតិយូដា។ ការពិតនោះត្រូវបានបង្ហាញដោយការដកស្រង់ពាក្យនៅអេសាយ 52:7 នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់ថា «អ្នករាល់គ្នាស្អាត ហើយជាជើងអ្នកដែលផ្សាយដំណឹងល្អ»

ព្រះបានអញ្ជើញជានិច្ច ហើយបានហៅមនុស្សទៅកន្លែងនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះ។ តាមរយៈព្យាការីរបស់ព្រះ តាមរយៈការអន្តរាគមន៍ និងសកម្មភាពផ្ទាល់របស់ព្រះ តាមរយៈប្រាជ្ញា និងវិធីសាស្រ្តរបស់ព្រះ ហើយនៅទីបំផុតតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅក្នុងរូបកាយមនុស្ស ព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅ និងនៅតែហៅមនុស្សទៅកាន់កន្លែងនៃសេចក្តីសង្រ្គោះរបស់ព្រះ។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្ស ការផ្សាយដំណឹងល្អអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះមិនដែលឈប់ឡើយ។ សូម្បីតែក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់ដ៏យូរនោះដែលព្រះនៅស្ងៀម ក៏ព្រះបានហៅមនុស្សមករកព្រះ។

« ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានគោរពតាមដំណឹងល្អទាំងអស់ទេ។ ដ្បិតអេសាយទូលថា ព្រះអម្ចាស់អើយ តើអ្នកណាបានជឿសេចក្ដីរាយការណ៍របស់យើង? ដូច្នេះ ជំនឿកើតឡើងដោយការស្តាប់ ហើយដោយសារព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ជនជាតិយូដាមិនបានគោរពតាមដំណឹងល្អ ពួកគេមិនបានស្តាប់ព្រះបន្ទូលទេ។ ដូច្នេះ វាគឺ ដូច្នេះសេចក្តីជំនឿកើតឡើងដោយការស្តាប់ ហើយការស្តាប់ដោយព្រះបន្ទូលនៃព្រះពោលគឺ សេចក្តីជំនឿកើតចេញពីការស្តាប់ ហើយការស្តាប់គឺមកពីព្រះបន្ទូលនៃព្រះគ្រីស្ទ។ វាត្រូវបានគេនិយាយថាជនជាតិយូដាមិនបានស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទេទោះបីជាវាត្រូវបានបញ្ជូនទៅចុងបញ្ចប់នៃផែនដីក៏ដោយ។

«តែខ្ញុំនិយាយថាគេមិនបាន? មែនហើយ ប្រាកដណាស់ សំឡេងរបស់ពួកគេបានសាយភាយពេញផែនដី ហើយពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេរហូតដល់ទីបំផុតនៃពិភពលោក។

អស់អ្នកដែលមិនស្តាប់តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ រួមទាំងសាសន៍យូដា មិនបានស្តាប់តាមព្រះបន្ទូលទេ។ ពួកគេបានបិទត្រចៀករបស់ពួកគេចំពោះព្រះបន្ទូល ហើយបដិសេធព្រះបន្ទូល។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ពាក្យនៃដំណឹងល្អត្រូវតែបង្ហាញដោយមិនរំខាន។ ដំណឹងល្អត្រូវតែផ្សាយដោយមិនគិតថាពេលវេលាត្រូវបានទទួលមិនស្របតាមព្រះគម្ពីរ។ ព្រោះមានមនុស្សដែលមានត្រចៀកស្តាប់។ ដោយសារព្រះបន្ទូលនៃព្រះជាព្រះបន្ទូលនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះដ៏អស់កល្បជានិច្ច។ វាគឺដោយសារតែវាជាព្រះបន្ទូលនៃជីវិតដែលនាំមនុស្សទៅកាន់ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បនៃព្រះ តើអ្នកណាមានត្រចៀកស្តាប់? អស់អ្នកណាដែលសញ្ជឹងគិតព្រះបន្ទូល ហើយបណ្ដុះគំនិតក្នុងចិត្តនឹងពន្លកគ្រាប់ពូជនៃព្រះបន្ទូល ហើយក្លាយទៅជាជីវិត។

ម៉ាថាយ 13:3-9 ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលជាពាក្យប្រស្នាជាច្រើនដល់គេថា៖ «មើលចុះ មានអ្នកព្រោះស្រូវម្នាក់ចេញទៅព្រោះ។ ពេលសាបព្រោះគ្រាប់ពូជខ្លះធ្លាក់តាមដងផ្លូវ ហើយសត្វស្លាបក៏មកលេបត្របាក់អស់ ខ្លះធ្លាក់លើថ្ម កន្លែងដែលមានដីមិនច្រើន ស្រាប់តែដុះឡើង ព្រោះគ្មានដីជ្រៅ។ ពេលព្រះអាទិត្យរះ ពួកគេបានឆេះ។ ហើយដោយសារតែពួកគេគ្មានឫស ពួកគេក៏ក្រៀមស្វិតទៅ។ ហើយខ្លះធ្លាក់ទៅក្នុងបន្លា។ បន្លាក៏ដុះឡើងទ្រុឌទ្រោម តែខ្លះទៀតធ្លាក់ចូលដីល្អ ហើយបង្កើតផល ខ្លះមួយរយ ខ្លះហុកសិបដង ខ្លះសាមសិបដង។ អ្នកណាមានត្រចៀកសម្រាប់ស្តាប់ ចូរឲ្យអ្នកនោះស្តាប់ចុះ។

រឿងប្រៀបប្រដូចនេះប្រាប់ពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌។ នៅក្នុងម៉ាថាយ 13:11 ទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា ពីព្រោះតែវាត្រូវបានប្រទានឱ្យអ្នករាល់គ្នាដើម្បីដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃនគរស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែវាមិនត្រូវបានគេផ្តល់ឱ្យដល់ពួកគេទេ។

មានតែអ្នកកាន់តាមព្រះយេស៊ូប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យដឹងពីអាថ៌កំបាំង។ អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ គឺជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ។ គាត់បានក្លាយជាសិស្ស មិនមែនដោយសារអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទជឿលើព្រះយេស៊ូទេ ប៉ុន្តែដោយសារគាត់បានសុគតលើឈើឆ្កាងជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូ។ ហេតុអ្វីបានជាលោកយេស៊ូប្រាប់អ្នកឲ្យបដិសេធខ្លួនឯង? នេះក៏ព្រោះតែខ្លួនឯងជាមនុស្សចាស់សាច់ដែលសម្លាប់វិញ្ញាណ។ ដូច្នេះ គោលបំណងនៃការយាងមកពិភពលោករបស់ព្រះយេស៊ូគឺដើម្បីសង្គ្រោះវិញ្ញាណ។ ព្រះវិញ្ញាណគឺជាអស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទក្នុងនគរព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានល្បួងដោយសាតាំង បំបែកចេញពីព្រះគ្រីស្ទ ហើយជាប់គុកនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។

ព្រះគម្ពីរអេភេសូរ 5:31-32 ចែងថា "ដោយសារមូលហេតុនេះ អ្នកណាម្នាក់នឹងចាកចេញពីឪពុកម្ដាយ ទៅរួមរស់ជាមួយប្រពន្ធរបស់គាត់ ហើយអ្នកទាំងពីរនឹងទៅជាសាច់ឈាមតែមួយ។ ព្រះគ្រីស្ទ និងក្រុមជំនុំ សាសនាចក្រ មានន័យថា វិញ្ញាណនៃពួកបរិសុទ្ធ វិញ្ញាណស្លាប់ដោយសារតែជាប់នៅក្នុងផែនដី សម្ភារៈនៃពិភពលោកនេះ ហើយជីវិតមនុស្សក្លាយជាព្រលឹង។ ការស្លាប់មានន័យថា មានទំនាក់ទំនងបែកបាក់ជាមួយ ព្រះ។

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?