អធិប្បាយព្រះបន្ទូល; ភ្លាមៗនៅក្នុងរដូវកាល, ក្រៅរដូវ; ស្តីបន្ទោស, ស្តីបន្ទោស

 

អធិប្បាយព្រះបន្ទូល; ភ្លាមៗនៅក្នុងរដូវកាល, ក្រៅរដូវ; ស្តីបន្ទោស, ស្តីបន្ទោស

 

(ធីម៉ូថេទី២ :-)ដូច្នេះ ខ្ញុំផ្តាំមកអ្នកយ៉ាងអស់ពីចិត្ត នៅចំពោះព្រះ និងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ដែលទ្រង់រៀបនឹងជំនុំជម្រះ ទាំងមនុស្សរស់ និងមនុស្សស្លាប់ផង គឺផ្តាំដោយអាងដំណើរទ្រង់យាងមក និងនគរទ្រង់ ថា ចូរឲ្យអ្នកផ្សាយព្រះបន្ទូលចុះ ហើយទទូចជំរុញផង ទោះត្រូវពេល ខុសក្តី ចូររំឭកគេឲ្យដឹងខ្លួន ព្រមទាំងបន្ទោស ហើយកំឡាចិត្តគេ ដោយចិត្តអត់ធ្មត់ និងសេចក្ដីប្រៀនប្រដៅគ្រប់យ៉ាង ដ្បិតនឹងមានគ្រាមក ដែលគេមិនទ្រាំទ្រនឹងសេចក្ដីបង្រៀនដ៏ត្រឹមត្រូវទេ គឺគេនឹងមានត្រចៀករមាស់ ហើយនិងហៅគ្រូកាន់តែច្រើនឡើង មកបង្រៀនឲ្យត្រូវចិត្ត គេនឹងងាកត្រចៀកចេញពីសេចក្ដីពិត បែរទៅតាមរឿងព្រេងវិញ

 

ពាក្យទាំងនេះគឺជាការបង្គាប់របស់ប៉ុលនិងការស្នើសុំទៅកាន់ធីម៉ូថេដែលនៅទីបញ្ចប់នៃជីវិតរបស់គាត់។ ដំបូងប៉ុលបានបង្គាប់ធីម៉ូថេឲ្យប្រកាសពាក្យរបស់គាត់។ លោកបានបង្គាប់ធីម៉ូថេឲ្យបន្តលះបង់ខ្លួនដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូល ទោះល្អអាក្រក់។ ទ្រង់បានបង្គាប់ពួកគេឲ្យបន្ទោស ដាស់តឿន និងដាស់តឿន ពេលបង្រៀនដោយអត់ធ្មត់ដល់ទីបញ្ចប់។ ប៉ុលបានរំឭកធីម៉ូថេម្ដងទៀតថា វាជាកិច្ចការរបស់អ្នកផ្សាយដំណឹងល្អ និងកិច្ចបម្រើផ្សាយរបស់គាត់។ ប៉ុលដែលលះបង់ជីវិតដើម្បីផ្សាយដំណឹងល្អ បានបង្ហាញពីជីវិតរបស់គាត់ថាជាការប្រយុទ្ធដ៏ល្អក្នុងពាក្យមួយម៉ាត់។ សង្គ្រាមមានន័យថាសង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណ។ នេះជាការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងសាតាំង។ អ្វីដែលត្រូវការសម្រាប់ការផ្សាយដំណឹងល្អ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់សង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណ។ ការប្រយុទ្ធទាមទារយុទ្ធសាស្ត្រ និងយុទ្ធសាស្ត្រ។ សាតាំងកុហក ហើយបង្កជម្លោះ។ ប៉ុន្តែ អ្នកផ្សាយដំណឹងល្អមិនត្រូវរើសអើងទេ ហើយគាត់ត្រូវតែកំណត់គោលដៅគ្រប់គ្នា។ ហើយអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អត្រូវតែផ្សាយដោយអត់ធ្មត់។ គាត់ក៏ត្រូវមានការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងផងដែរ។ នេះគឺដោយសារការផ្សាយដំណឹងល្អអាចនាំឲ្យមានការខ្វែងគំនិតគ្នានិងការវាយប្រហារ។

តាមរយៈការអញ្ជើញរបស់ប៉ុលទៅធីម៉ូថេ «​យកអាវរបស់អ្នកមក​» យើងអាចឃើញថាប៉ូលកំពុងរៀបចំសម្រាប់រដូវរងាខាងមុខ។ មានអ្វីដែលប៉ុលចង់និយាយទៅពួកគេក្នុងការរៀបចំសម្រាប់ពេលចុងក្រោយតាមរយៈការដាស់តឿនថា « ចូរឧស្សាហ៍ព្យាយាមមករកខ្ញុំក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ » ប៉ុលមានលូកាដែលនៅក្បែរគាត់ ហើយម៉ាកុសដែលជាមិត្តរួមការងាររបស់គាត់មកលេង។ ប៉ុលក៏ណែនាំអ្នករួមការងារផ្សេងទៀតផងដែរ៖ ព្រីស្កា អាគីឡា និងអូណេស៊ីផរ អេរ៉ាស្ទុស ត្រូហ្វីម យូប៊ូលូស ប៊ូដ រ៉េណូ និងក្លូឌាស។ ដូច្នេះ ទោះជាប៉ុលជាប់គុកក៏ដោយ គាត់មានអារម្មណ៍ថាគាត់កំពុងផ្សាយដំណឹងល្អជាមួយគ្នា។

«ទោះបីជាព្រះអម្ចាស់បានគង់ជាមួយនឹងខ្ញុំ ហើយបានពង្រឹងខ្ញុំក៏ដោយ។ ដើម្បីអោយខ្ញុំដឹងសេចក្ដីអធិប្បាយយ៉ាងពេញលេញ ហើយអោយសាសន៍ដទៃបានឮ ហើយខ្ញុំក៏ត្រូវបានរំដោះចេញពីមាត់របស់សត្វតោ។ ហើយព្រះអម្ចាស់នឹងរំដោះខ្ញុំពីគ្រប់ទាំងការអាក្រក់ ហើយទ្រង់នឹងការពារខ្ញុំទៅក្នុងនគរស្ថានបរមសុខរបស់គាត់: ដែលបានសិរីរុងរឿងនៅអស់កល្បជានិច្ច។ អាម៉ែន។

អ្នកដែលផ្ដល់កម្លាំងគឺព្រះអម្ចាស់ដែលឈរក្បែរប៉ូល ហើយផ្ដល់កម្លាំងដល់គាត់។ វាក៏ជាជំនឿរបស់គាត់លើព្រះអម្ចាស់ដែលនឹងការពារគាត់ពីគ្រោះថ្នាក់ទាំងអស់ ហើយនាំគាត់ទៅស្ថានសួគ៌ដោយការសង្គ្រោះគាត់ពីពួកអាក្រក់នាពេលអនាគត។ ជំនឿលើព្រះអម្ចាស់ និងព្រះអម្ចាស់បានក្លាយជាកម្លាំងជំរុញឱ្យប៉ុលមិនអស់សង្ឃឹមសូម្បីតែពេលមានការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ហើយវាបានក្លាយជាកម្លាំងដើម្បីច្រៀងសរសើរសូម្បីតែក្នុងបរិយាកាសដ៏អាក្រក់ក៏ដោយ។

ខ្យល់នៃការផ្សាយដំណឹងល្អដែលបានចាប់ផ្តើមតាមរបៀបនេះនៅតែបក់មករហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្លឹមសារត្រូវបានពនរ ឬបង្ខូចទ្រង់ទ្រាយបន្តិចម្តងៗ ហើយវាហាក់បីដូចជាត្រឡប់ទៅរករដ្ឋវិញមុនគ្រឹស្តដំបូង។ នេះគឺជាការប៉ុនប៉ងបង្កើតច្បាប់ឡើងវិញ។ សព្វថ្ងៃនេះ ពាក្យនៃការពិតកំពុងតែអស់ពីអ្វីហើយ។ នៅក្នុង ម៉ាថាយ 24:4-5 ព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា ចូរប្រយ័ត្ន កុំឲ្យអ្នកណាបោកបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នាឡើយ។ មនុស្សជាច្រើននឹងចូលមកក្នុងនាមខ្ញុំ ដោយពោលថា៖ «ខ្ញុំនេះហើយជាព្រះគ្រិស្ដ។ ហើយគាត់នឹងបោកបញ្ឆោតជាច្រើន»

អ្នកព្រះវិហារភាគច្រើននៅសព្វថ្ងៃនេះគិតថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគឺពោរពេញទៅដោយ។ និយាយអីញ្ចឹង បើគេថាពាក្យពិត អស់រលីង តើមនុស្សជឿទេ? លោកយេស៊ូប្រាប់ក្រុមជំនុំនៅក្រុងឡៅឌីសេថាពួកគាត់ក្រីក្រ។ ប្រជាជននៃក្រុមជំនុំនៅទីក្រុងឡៅឌីសេគិតថាខ្លួនឯងជាអ្នកមាន ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានបន្ទូលថាក្រុមជំនុំគឺអាក្រាត ហើយខ្វះខាត។

ព្រះបានប្រទានច្បាប់ដល់អ៊ីស្រាអែល។ ពួកគេនឹងគិតថាពួកគេកំពុងរក្សាច្បាប់ ហើយរស់នៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេពិតជាបានឆ្កាងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាសេចក្តីពិត រហូតដល់ស្លាប់។ ប្រសិនបើពួកគេបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងក្រិត្យវិន័យ ពួកគេអាចចូលទៅក្នុងសេចក្តីពិត ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទទេ ប៉ុន្តែបានចូលទៅក្នុងផ្លូវនៃអ្នកដែលវិនិច្ឆ័យល្អ និងអាក្រក់ ដែលគិតថាពួកគេអាចក្លាយជាដូចជាព្រះ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមិនស្ថិតនៅក្នុងក្រិត្យវិន័យទេ គឺសរសេរនៅក្នុងចិត្ត។ អ្នកដែលមិនមានព្រះបន្ទូលនៃព្រះដែលបានសរសេរនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេគឺជាអ្នកដែលមិនមានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ច្បាប់ជាស្រមោលនៃអំពើល្អដែលនឹងមកដល់ មិនមែនជារូបភាពពិតនោះទេ។

ព្រះគម្ពីរពិពណ៌នាអំពីទុរ្ភិក្សនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះថា "មនុស្សនឹងឈប់ពីសមុទ្រមួយទៅសមុទ្រនិងពីខាងជើងទៅខាងកើតដើម្បីស្វែងរកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ប៉ុន្តែនឹងរកមិនឃើញ"

មនុស្សនិយាយថាមានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនៅពាសពេញពិភពលោក ប៉ុន្តែទោះបីជាអ្នកព្យាយាមស្វែងរកព្រះបន្ទូលនៃការពិតក៏ដោយ អ្នកមិនអាចរកឃើញវាបានទេ។ ព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយ និងព្យាការីក្លែងក្លាយកំពុងនិយាយថា ពួកគេបានទទួលវិវរណៈពីព្រះតាមរយៈការនិមិត្ត ឬអព្ភូតហេតុ។ ពួកគេថែមទាំងបានឃើញស្ថានសួគ៌ និងឋាននរកទៀតផង។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាពួកគេបានប្រោសជំងឺ ទស្សន៍ទាយអំពីអនាគត ហើយនាំមកនូវពរជ័យខាងលោកិយ។ អ្វីក៏ដោយ លើកលែងតែយើងត្រូវតែស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺទំនងជាជាការបំភាន់។

សេចក្ដីសង្រ្គោះមិនតម្រូវឱ្យទទួលការនិមិត្ត ឬជួបប្រទះអព្ភូតហេតុណាមួយឡើយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងប្រែចិត្ត ហើយជឿថាខ្លួនចាស់របស់យើងបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ នោះព្រះប្រទានព្រះគុណនៃការកើតជាថ្មីដល់ពួកបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះ ការមានតែមួយជាមួយព្រះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាសេចក្តីសង្រ្គោះ។ អំណាចនៃព្រះកើតឡើងតែនៅពេលដែលអត្ថិភាពនៃខ្លួនឯងត្រូវបានបដិសេធ។ ប្រាជ្ញារបស់ខ្លួនឯងរារាំងតែប្រាជ្ញារបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងម៉ាថាយ 15:9 ប៉ុន្តែដោយឥតប្រយោជន៍ ពួកគេគោរពប្រណិប័តន៍ខ្ញុំ ដោយបង្រៀនសម្រាប់គោលលទ្ធិនៃបទបញ្ញត្តិរបស់មនុស្ស ហើយបើមនុស្សខ្វាក់ដឹកនាំមនុស្សខ្វាក់ទាំងពីរនឹងធ្លាក់ទៅក្នុងប្រឡាយ។

អ្វីដែលព្រះសព្វព្រះទ័យគឺជឿលើព្រះរាជបុត្រា (ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ) ការជឿគឺការក្លាយជាមួយនឹងព្រះរាជបុត្រា។ ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សតែមួយ យើងត្រូវបដិសេធខ្លួនយើង ហើយរួបរួមគ្នាជាមួយព្រះរាជបុត្រាដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ អ្វីដែលអធិប្បាយក្រៅពីឈើឆ្កាង គឺគ្មានបទពិសោធន៍ និងគ្មានការបំពេញ។ នេះជាអ្វីដែលយើងត្រូវចេញទៅក្រៅពិភពលោកដើម្បីផ្សាយដំណឹងល្អ។ នៅពេលដែលមនុស្សនិយាយអ្វីផ្សេងទៀត ពួកគេនិយាយអ្វីដែលពួកគេចង់បាន។ ដូច្នេះវាក្លាយជាមនុស្សបោកប្រាស់។ បើអ្នកមិនយល់អំពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រឹមត្រូវទេ អ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកដែលឆ្កាងព្រះយេស៊ូវ។ បំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះគឺដើម្បីឱ្យយើងប្រែចិត្តហើយងាកទៅរកព្រះព្រោះពួកគេនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវតែនៅក្នុងពាក្យប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែពួកគេរស់នៅជាមួយអំពើបាបជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយទាមទារព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ អ្នកណាដែលប្រែចិត្តពីព្រះ គឺស្លាប់ដើម្បីធ្វើបាប ហើយស្លាប់ចំពោះពិភពលោក។ នេះគឺជាការនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូខណៈដែលស្រឡាញ់ពិភពលោកដោយមិនមានបុរសចំណាស់ស្លាប់។

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?