ខ្ញុំចេះទាំងពីររបៀបដើម្បីមានមូលដ្ឋានហើយខ្ញុំដឹងពីរបៀបដើម្បីបរិបូរណ៍
ខ្ញុំចេះទាំងពីររបៀបដើម្បីមានមូលដ្ឋានហើយខ្ញុំដឹងពីរបៀបដើម្បីបរិបូរណ៍
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
(ភីលីព ៤:១០-១៤) ប៉ុន្តែ ខ្ញុំបានអរសប្បាយក្នុងព្រះយេហូវ៉ាជាខ្លាំង ដែលឥឡូវនេះការមើលថែរបស់អ្នកចំពោះខ្ញុំបានរីកចម្រើនឡើងវិញ។ អ្នករាល់គ្នាក៏ប្រុងប្រយ័ត្នដែរ ប៉ុន្តែខ្វះឱកាស។ មិនមែនថាខ្ញុំនិយាយក្នុងការចង់បានទេ ព្រោះខ្ញុំបានរៀន ទោះក្នុងស្ថានភាពណាក៏ដោយ ក៏ត្រូវស្កប់ចិត្ត។ ខ្ញុំដឹងទាំងរបៀបដើម្បីបន្ទោបង់ ហើយខ្ញុំដឹងពីរបៀបដើម្បីបរិបូរណ៍៖ គ្រប់ទីកន្លែង និងគ្រប់កិច្ចការទាំងឡាយ ខ្ញុំត្រូវបានណែនាំឲ្យឆ្អែត និងស្រេកឃ្លាន ទាំងបរិបូរណ៍ និងការរងទុក្ខ។ ខ្ញុំអាចធ្វើគ្រប់ការទាំងអស់ដោយសារព្រះគ្រីស្ទដែលពង្រឹងខ្ញុំ។ ទោះជាអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើការល្អក៏ដោយ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រាស្រ័យទាក់ទងនឹងទុក្ខលំបាករបស់ខ្ញុំ។
ព្រះវិហារភីលីពគឺជាព្រះវិហារដែលត្រូវបានដាំក្នុងកំឡុងដំណើរផ្សព្វផ្សាយសាសនាទីពីររបស់ប៉ុល ហើយប៉ូលកំពុងសម្តែងការដឹងគុណរបស់គាត់ចំពោះការទទួលអំណោយដែលបានផ្ញើដោយសមាជិកក្រុមជំនុំភីលីព។ នៅពេលនោះ ប៉ូលបានទៅក្រុងយេរូសាឡិម បន្ទាប់ពីដំណើរបេសកកម្មលើកទីបីរបស់គាត់ ហើយត្រូវបានចាប់ដោយជនជាតិយូដា បន្ទាប់មកដោយទាហានរ៉ូម៉ាំង។ បន្ទាប់មកគាត់អាចត្រូវបានដោះលែង ប៉ុន្តែគាត់បានអំពាវនាវដល់អធិរាជ ដូច្នេះគាត់បានទៅទីក្រុងរ៉ូម។ នៅពេលដែលប៉ូលទៅទីក្រុងរ៉ូម មានអ្នកទោសជាច្រើន ដូច្នេះអ្នកទោសស្រាល ជាពិសេសពលរដ្ឋរ៉ូមបានជួលផ្ទះ ហើយដាក់ពួកគេឱ្យជាប់ឃុំក្នុងផ្ទះ។
ដោយសារប៉ូលជាពលរដ្ឋរ៉ូម៉ាំងពីកំណើត គាត់មិនជាប់គុកទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅក្រោមការឃុំខ្លួនក្នុងផ្ទះ។ អេភេសូរ ភីលីព កូល៉ុស និង ភីលេម៉ូន ត្រូវបានគេនិយាយថាជាសំបុត្រដាក់គុក ដែលត្រូវបានសរសេរដោយប៉ុល ពេលគាត់ត្រូវបានគេឃុំខ្លួនក្នុងផ្ទះក្នុងទីក្រុងរ៉ូម។ ប៉ុលត្រូវការការចំណាយលើការរស់នៅ ដោយសារគាត់ស្ថិតនៅក្រោមការឃុំខ្លួនក្នុងផ្ទះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងមើលអត្ថបទនោះ វាហាក់បីដូចជាក្រុមជំនុំភីលីពបានធ្វេសប្រហែសក្នុងការជួយប៉ូលមួយរយៈ ហើយបន្ទាប់មកបានផ្ញើអំណោយជូនប៉ូលជាយូរមក។ «ប៉ុន្តែ ខ្ញុំបានត្រេកអរនឹងព្រះអម្ចាស់ជាខ្លាំង ដែលនៅទីបំផុតការមើលថែរបស់អ្នកចំពោះខ្ញុំបានរីកចម្រើនឡើងវិញ ហើយក្នុងនោះអ្នករាល់គ្នាក៏ប្រុងប្រយ័ត្នដែរ ប៉ុន្តែអ្នកខ្វះឱកាស»។ ប៉ុលកំពុងនិយាយថា ព្រះវិហារភីលីពបានព្យាយាមបញ្ជូនតង្វាយទៅគាត់ពីមុន ប៉ុន្តែគាត់មិនបានទទួលឱកាស ហើយទីបំផុតបានបញ្ជូនវាតាមរយៈអេប៉ាប្រូឌីត។ ប៉ុលបាននិយាយថា គាត់មិនត្អូញត្អែរទេ ដោយសារគាត់ខ្វះខាត នោះគឺដោយសារគាត់គ្មានលុយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប៉ុលសារភាពថា គាត់បានរៀនស្កប់ស្កល់គ្រប់កាលៈទេសៈរបស់គាត់។ ប៉ុលបានរំលឹកឡើងវិញនូវអ្វីដែលគាត់បាននិយាយនៅក្នុងខទី 11។ ប៉ុលបាននិយាយថាគាត់ដឹងពីរបៀបដើម្បីភាពទាប ហើយគាត់ដឹងពីរបៀបដើម្បីឱ្យមានភាពបរិបូរណ៍។ ថប់អារម្មណ៍ បាក់ទឹកចិត្ត ឬអាម៉ាស់ ហើយក៏មិនក្រអឺតក្រទម ឬធ្វេសប្រហែសដែរ បើទោះជាគាត់ជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិក៏ដោយ។
ប៉ុលបានសារភាពថា គាត់បានរៀនអាថ៌កំបាំងនៃការស្កប់ស្កល់ និងគ្រប់គ្រាន់ ទោះក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ មិនថាគាត់ជាអ្នកមាន ឬអ្នកក្រទេ។ ដូច្នេះ នៅក្នុង ខទី 10 ប៉ុលនិយាយថា “ខ្ញុំត្រេកអរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះព្រះអម្ចាស់” មិនមែនដោយសារគាត់មានលុយទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែគាត់បានបញ្ជាក់ពីសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការចាប់អារម្មណ៍របស់ប្រជាជនភីលីពចំពោះគាត់។
២ កូរិនថូស 1:8-9 « បងប្អូនអើយ អ្នករាល់គ្នាមិនអើពើនឹងទុក្ខលំបាករបស់យើងដែលបានមករកយើងនៅទ្វីបអាស៊ីទេ ដែលថាយើងត្រូវបានរុញច្រានហួសពីកម្លាំង រហូតទាល់តែយើងអស់សង្ឃឹមក្នុងជីវិត។ មានទោសប្រហារជីវិតក្នុងខ្លួនយើង ដើម្បីកុំឲ្យយើងទុកចិត្តលើខ្លួនយើងឡើយ គឺនៅក្នុងព្រះដែលប្រោសមនុស្សស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញ៖
នេះគឺជាខ្លឹមសារនៃសំបុត្រទីបីរបស់សាវ័កប៉ុលទៅកាន់ក្រុមជំនុំនៅក្រុងកូរិនថូស។ ពួកគេត្រូវតែចងចាំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកគេនៅអាស៊ី។ នៅពេលដែលបញ្ហាកើតឡើង ជាជាងដោះស្រាយបញ្ហា ចូរគិតអំពីមូលហេតុដែលរឿងនេះកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ។ នេះគឺ "យើងមិនគួរទុកចិត្តលើខ្លួនយើងទេ គឺនៅក្នុងព្រះដែលប្រោសមនុស្សស្លាប់ឱ្យរស់ឡើងវិញ"។ ទាក់ទងនឹងការពិតដែលថាពួកភីលីពបានផ្តល់សម្ភារៈសម្រាប់ប៉ូលដើម្បីបំពេញតាមតម្រូវការរបស់ប៉ូល ប៉ុលបានរៀបរាប់ពីមុនថាគាត់បានរៀនស្កប់ស្កល់ក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈទាំងអស់។ ពួកគេអាចធ្វើអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងព្រះអម្ចាស់ ដែលប្រទានអំណាចដល់ពួកគេ។ ដូច្នេះហើយ ពាក្យនៃផ្នែកនេះមិនធ្វើឲ្យប៉ុលបង្ហាញនូវអំណរ និងការដឹងគុណចំពោះការលះបង់របស់ពួកភីលីពទេ ហើយពួកគេក៏ប្រទានពរដល់ពួកគេផងដែរ។ នេះជាការបង្រៀនរបស់ប៉ុលលើការឲ្យទាំងមូល។ មានគេនិយាយថា តង្វាយដែលថ្វាយដល់ព្រះជាគ្រឿងក្រអូបដែលព្រះអាចទទួលបានព្រោះជាតង្វាយសម្រាប់នគរព្រះ។ ប៉ុលនិយាយថា តង្វាយដែលបានជួយអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអម្ចាស់ដោយអស់ពីចិត្ត គឺជាការគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ព្រះ។ វាជាយញ្ញបូជាដ៏ក្រអូបដែលអាចទទួលយកបានចំពោះព្រះ និងជាគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ ដែលអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអម្ចាស់បំពេញតាមតម្រូវការនៃការផ្សាយដំណឹងល្អ ។ វាគឺជាការគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការផ្គាប់ចិត្តអ្នកបំរើរបស់ព្រះអម្ចាស់យ៉ាងពេញលេញដែលផ្សាយដំណឹងល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់ដោយលះបង់ខ្លួនឯងចំពោះព្រះដោយស្មោះត្រង់។ វាប្រហែលជាមិនឈប់នៅវត្ថុសម្ភារៈទេ។ ប្រជាជនភីលីពប្រហែលជាបាននាំមុខក្នុងការជួយប៉ូលតាំងពីដំបូង ប្រហែលជាច្រើនជាងនេះ កាន់តែស្មោះត្រង់ និងខ្លាំងជាងដែលពួកគេអាចធ្វើបាន។ ដូច្នេះ ពួកគេហាក់ដូចជាបានបំពេញតម្រូវការរបស់ប៉ុលយ៉ាងពេញចិត្តក្នុងឱកាសជាច្រើន។ ប៉ុលពិតជាកោតសរសើរចំពោះការលះបង់ទាំងស្រុងរបស់ជនជាតិភីលីព។ ប៉ុលច្បាស់ជាដឹងយ៉ាងច្បាស់អំពីជីវិតរបស់ជនជាតិភីលីព។ ដូច្នេះ ប៉ុលដឹងច្បាស់ជាងអ្នកណាម្នាក់ថាយញ្ញបូជាមានន័យយ៉ាងណា។ ដូច្នេះ គាត់និយាយថា វាជាការគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់។
Comments
Post a Comment