អស់អ្នកណាដែលឮពាក្យទាំងនេះរបស់ខ្ញុំក៏មិនធ្វើ
អស់អ្នកណាដែលឮពាក្យទាំងនេះរបស់ខ្ញុំក៏មិនធ្វើ
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
ដូច្នេះ អ្នកណាដែលឮពាក្យទាំងនេះរបស់ខ្ញុំ ហើយធ្វើតាម នោះខ្ញុំនឹងប្រដូចគាត់ទៅនឹងអ្នកប្រាជ្ញម្នាក់ ដែលសង់ផ្ទះនៅលើថ្ម។ ភ្លៀងក៏ធ្លាក់ចុះ ទឹកក៏មក ខ្យល់ក៏បក់បោកមកលើផ្ទះនោះ។ វាមិនដួលរលំទេ ដ្បិតវាត្រូវបានសង់នៅលើថ្ម។ អស់អ្នកណាដែលឮពាក្យខ្ញុំទាំងនេះហើយមិនធ្វើ នោះនឹងប្រៀបបាននឹងមនុស្សល្ងង់ដែលសង់ផ្ទះនៅលើខ្សាច់។ ភ្លៀងក៏ធ្លាក់ចុះ ទឹកក៏មក ខ្យល់ក៏បក់បោកមកលើនោះ។ ផ្ទះ; ហើយវាក៏ធ្លាក់ចុះដែរ ហើយការដួលរលំរបស់វាដ៏អស្ចារ្យ។ ហើយហេតុការណ៍បានកើតឡើងថា នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានបញ្ចប់ពាក្យទាំងនេះហើយ ប្រជាជនមានការងឿងឆ្ងល់ចំពោះការបង្រៀនរបស់ទ្រង់ ដ្បិតទ្រង់បានបង្រៀនពួកគេដូចជាអ្នកមានសិទ្ធិអំណាច មិនដូចពួកអាចារ្យនោះទេ។ (ម៉ាថាយ ៧:២៤-២៩)
ដូច្នេះ 』
សំដៅលើរឿងក្រោយតាមរយៈរឿងមុន។ ពាក្យមុនគឺ "នៅថ្ងៃនោះមនុស្សជាច្រើននឹងនិយាយមកកាន់ទូលបង្គំថា ព្រះអម្ចាស់ ព្រះអម្ចាស់ យើងខ្ញុំមិនបានទាយក្នុងព្រះនាមទ្រង់ទេឬ? ហើយក្នុងព្រះនាមទ្រង់បានដេញអារក្សចេញ ហើយក្នុងព្រះនាមទ្រង់បានធ្វើការអស្ចារ្យជាច្រើន?" បាននិយាយថាព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មិនមែនអស់អ្នកណាដែលប្រាប់ខ្ញុំថា ព្រះអម្ចាស់ ព្រះអម្ចាស់ នឹងចូលទៅក្នុងព្រះរាជ្យនៃស្ថានបរមសុខទេ គឺជាអ្នកដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះបិតារបស់ខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌»។ អ្នកកំពុងតែនិយាយនៅក្នុងអ្នកណាដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះវរបិតា ក្លាយជាអ្នកមានប្រាជ្ញា។ ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះបិតាគឺចង់ឃើញ ហើយជឿលើព្រះរាជបុត្រា។ ព្រះរាជបុត្រាគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ជំនឿមានន័យថាភាពតែមួយ។ វាគឺដើម្បីក្លាយជាតែមួយជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ អ្នកដែលក្លាយជាមនុស្សតែមួយជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូ មិនមែនជាអ្នកដែលធ្វើអ្វីដោយខ្លួនឯងឡើយ។ វាគ្រាន់តែជាការស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងប៉ុណ្ណោះ។
ពួកផារីស៊ីគឺជាអ្នកដែលបានតស៊ូមតិលើសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេ។ ពួកគេគិតថា គេអាចសម្រេចបាននូវសេចក្ដីសុចរិតសម្រាប់ខ្លួនគេ ដោយការរក្សាច្បាប់។ ពួកខាងគណៈផារីស៊ីគិតថា “ព្រះអម្ចាស់អើយ
ទូលបង្គំត្រូវធ្វើអ្វីមួយដែលទូលបង្គំធ្វើជាហោរា ហើយបណ្តេញអារក្សចេញ”។ សព្វថ្ងៃនេះ ក្រុមជំនុំជាច្រើនប្រើពាក្យប្រៀបធៀបនេះដើម្បីយល់ថា ពួកគេគិតថា «ដោយសារការជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ពួកគេបានសង្រ្គោះ» ប៉ុន្តែពួកគេជឿថា ពួកគេបានសង្រ្គោះ ហើយពួកគេត្រូវតែប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
ពួកគេត្រូវបានរក្សាទុកតែនៅពេលដែលពួកគេលះបង់ឆន្ទៈរបស់ពួកគេនៅចំពោះមុខឈើឆ្កាង ហើយពួកគេត្រូវបានរក្សាទុកតែនៅពេលដែលពួកគេធ្វើអ្វីមួយ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលបដិសេធខ្លួនឯង។ អ្នកដែលត្រូវប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃ គឺជាអ្នកដែលមិនបានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ នៅក្នុងរ៉ូម 6:7 គេនិយាយថា មនុស្សស្លាប់រួចពីអំពើបាប។
អ្នកព្រះវិហារភាគច្រើនសព្វថ្ងៃយល់ខុសអំពីអំពើបាប។ គិតថាបាបជាអំពើបាបក្នុងលោក។ អំពើបាបគឺជាអំពើបាបដែលចាកចេញពីនគរព្រះ។ ដូច្នេះ ការត្រឡប់ទៅក្រោយវិញគឺជាការប្រែចិត្ត។ នោះគឺស្លាប់ទៅពិភពលោក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការសារភាព និងសញ្ជឹងគិតលើអំពើបាបរបស់អ្នកជារៀងរាល់ថ្ងៃត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការប្រែចិត្ត។ ដូច្នេះ ពួកគេប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែពួកគេមិនមែនជាអ្នកដែលប្រែចិត្តពីព្រះទេ។ វាជាការប្រែចិត្តដើម្បីងាកចេញពីការលោភលន់ (មនុស្សចាស់) ដែលថា "ខ្ញុំអាចក្លាយជាដូចព្រះ"
ដូច្នេះ ព្រះគម្ពីរ (រ៉ូម ៦:៦-៧) ចែងថា សេចក្តីសុចរិតអាចសម្រេចបាន លុះត្រាតែមនុស្សចាស់ស្លាប់ទៅ។ មនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងក្រុមជំនុំគិតថា «អ្នកត្រូវតែប្រែចិត្ត ហើយត្រូវបានបន្សុទ្ធដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ ហើយលុះត្រាតែអ្នកត្រូវបានញែកជាបរិសុទ្ធ នោះអ្នកបានក្លាយជាបរិសុទ្ធ»។ អ្វីដែលព្រះសព្វព្រះទ័យគឺការស្លាប់ ដូចនៅក្នុង រ៉ូម ៦:៦-៧។ «ដឹងយ៉ាងនេះហើយថា លោកចាស់របស់យើងត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងលោក ដើម្បីឲ្យរូបកាយនៃបាបត្រូវវិនាស ដើម្បីកុំឲ្យយើងប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ អំពើបាបនៅតែមាន
ប្រសិនបើអំពើបាបរបស់ពួកគេនៅតែមាន នោះពួកគេមិនអាចចូលទៅក្នុងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ។
ហេតុអ្វីបានជាលោកយេស៊ូប្រាប់គាត់ឲ្យបដិសេធខ្លួន? វិញ្ញាណរបស់ទេវតាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះត្រូវបានបញ្ឆោតដោយសាតាំង ហើយចង់ក្លាយដូចជាព្រះ ដូច្នេះពួកគេបានប្រឆាំងនឹងព្រះ ហើយចាកចេញពីនគរព្រះ។ ការចង់ធ្វើដូចព្រះដោយគ្មានព្រះ ជាមូលដ្ឋាននៃអំពើអាក្រក់។ អំពើអាក្រក់នេះលេចចេញជាអំពើបាបដើម ដូចជាលោភលន់ (មនុស្សចាស់) លាក់ទុកក្នុងខ្លួនមនុស្ស។ ដូច្នេះ គម្ពីរចែងថាមនុស្សចាស់ស្លាប់។ បុរសចំណាស់ជាពស់ចាស់ និងជារូបកាយនៃអំពើបាប។ នេះគឺដោយសារដរាបណាមានរូបកាយនៃអំពើបាប នោះវាជាទាសករនៃអំពើបាប និងរបស់សាតាំង។ ដូច្នេះ គាត់ប្រាប់យើងថា បើតាចាស់មិនស្លាប់ គាត់នៅតែមិនប្រែចិត្ត។
ការងាររបស់មនុស្សចាស់មានន័យថាលោភលន់លាក់ក្នុងខ្លួន។ នៅក្នុង អេភេសូរ 4:22 “អ្នករាល់គ្នាបានលះបង់ការសន្ទនាចាស់របស់បុរសចំណាស់ ដែលប្រព្រឹត្តអំពើពុករលួយតាមតណ្ហាបោកបញ្ឆោត។ 』, កាឡាទី
5:19-21, 『ឥឡូវនេះការប្រព្រឹត្តនៃសាច់ឈាមបានត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញដែលជាការទាំងនេះ; អំពើផិតក្បត់ អំពើសហាយស្មន់ ភាពមិនស្អាតស្អំ សេចក្តីលោភលន់ សេចក្តីលោភលន់ អំពើអាបធ្មប់ ការស្អប់ខ្ពើម ភាពប្រែប្រួល សេចក្តីប្រមាទ សេចក្តីក្រោធ ការឈ្លោះប្រកែក ការញុះញង់ ការប្រកាន់សាសនា ការច្រណែន ការសម្លាប់ ការសេពសុរា ការវឹកវរ និងសេចក្តីដូចតទៅ៖ សេចក្តីដែលតថាគតប្រាប់អ្នករាល់គ្នាពីមុនមក ដូចខ្ញុំធ្លាប់មាន។ កាលពីដើមក៏ប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តបែបនេះនឹងមិនទទួលរាជាណាចក្ររបស់ព្រះជាមត៌កឡើយ»។
Comments
Post a Comment