អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវ តែមិនមានក្លិនក្រអូបនៃព្រះគ្រីស្ទ
អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវ តែមិនមានក្លិនក្រអូបនៃព្រះគ្រីស្ទ
២ កូរិនថូស 2:14-17 «ឥឡូវនេះ សូមអរព្រះគុណដល់ព្រះ ដែលតែងតែធ្វើឲ្យយើងមានជ័យជំនះក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ហើយបង្ហាញក្លិននៃចំណេះដឹងរបស់ទ្រង់ ដោយយើងនៅគ្រប់ទីកន្លែង។ អ្នកដែលបានទទួលការសង្គ្រោះ និងនៅក្នុងអ្នកដែលវិនាស។ ចំពោះអ្នកដែលយើងជាអ្នកសង្គ្រោះពីសេចក្តីស្លាប់រហូតដល់ស្លាប់។ និងមួយទៀតជួយសង្រ្គោះជីវិត។ ហើយតើអ្នកណាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់រឿងទាំងនេះ? ដ្បិតយើងមានចំនួនមិនច្រើនទេ ដែលបង្ខូចព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ប៉ុន្តែយើងនិយាយដោយស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះ យើងនិយាយក្នុងព្រះគ្រីស្ទនៅចំពោះព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះវិញ។
ក្លិនក្រអូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទមានន័យថាការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ដូច្នេះ អស់អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូនឹងត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញជាមួយគ្នា។ មនុស្សក្នុងសាសនាចក្រជាច្រើនយល់ខុសអំពីក្លិនក្រអូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទថាជាព្រះរស់ដ៏បរិសុទ្ធ រស់នៅដោយការប្រព្រឹត្តល្អ និងរក្សាព្រះបញ្ញត្តិនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយ៉ាងហ្មត់ចត់។ អស់អ្នកដែលនិយាយនេះគឺជាការយល់ច្រឡំពាក្យរបស់ព្រះគម្ពីរ។ ប៉ុន្តែក្លិនក្រអូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺដើម្បីប្រោសវិញ្ញាណដែលស្លាប់ឡើងវិញតាមរយៈការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។
ហេតុដូច្នេះហើយ ប្រសិនបើពួកបរិសុទ្ធមិនមានបេះដូងដើម្បីលើកវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់អ្នកជិតខាងរបស់ពួកគេទេនោះ ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលគ្មានសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកជិតខាងរបស់ពួកគេ និងគ្មានក្លិនក្រអូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ពីព្រោះអស់អ្នកដែលវិញ្ញាណបានត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទចង់ប្រោសវិញ្ញាណអ្នកជិតខាងរបស់ខ្លួនឲ្យរស់ឡើងវិញ។ ព្រះយេស៊ូវក៏បានមានបន្ទូលនៅក្នុង យ៉ូហាន ៦:៦៣ ថា៖ «គឺជាវិញ្ញាណដែលរស់ឡើងវិញ។ សាច់ឈាមគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ៖ ពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយទៅកាន់អ្នករាល់គ្នា វាជាវិញ្ញាណ ហើយជាជីវិត។
ចំពោះមនុស្សចាស់ រូបកាយគឺសំខាន់ ប៉ុន្តែសម្រាប់បុរសថ្មីវិញគឺសំខាន់ដើម្បីសង្គ្រោះវិញ្ញាណ។ ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាឲ្យបោះបង់ជីវិតចាស់ចេញទៅ។ នៅក្នុងរ៉ូម 6:6 “ដោយដឹងរឿងនេះថា បុរសចំណាស់របស់យើងត្រូវបានឆ្កាងជាមួយគាត់ ដើម្បីឲ្យរូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវបានបំផ្លាញ ដើម្បីកុំឲ្យយើងបម្រើអំពើបាបចាប់ពីពេលនេះតទៅ។ បុរសចំណាស់ដែលកើតក្នុងសាច់ឈាម ត្រូវស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូ។ នេះមិនមែនដើម្បីព្យាយាមសម្លាប់ខ្លួនឯងចាស់នោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីជឿថាអ្នកបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយចេញទៅពិភពវិញ្ញាណ។
ព្រះគម្ពីរចែងថា មនុស្សទាំងអស់ជាមនុស្សមានបាប។ ដូច្នេះ ពិភពលោកដែលមនុស្សមានបាបរស់នៅ ប្រៀបដូចជាគុកនៃអំពើបាប។ ដូច្នេះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចគេចផុតពីសំណាញ់ច្បាប់បានឡើយ។ កាឡាទី 3:23 ចែងថា៖ «ប៉ុន្តែមុនសេចក្តីជំនឿបានមកដល់ យើងត្រូវបានគេរក្សានៅក្រោមក្រិត្យវិន័យ ហើយបិទជាប់នឹងសេចក្ដីជំនឿដែលនឹងត្រូវបើកសម្ដែងបន្ទាប់មក»។ មានតែអស់អ្នកដែលខ្លួនឯងចាស់បានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងប៉ុណ្ណោះដែលនឹងរួចពីបាប។ យើងអាចនិយាយបានថា បុរសចំណាស់ជាមនុស្សដែលមានចិត្តលោភចង់បានដូចព្រះ ហើយជាមនុស្សមានព្រលឹង។ យ៉ាងណាក៏ដោយ គេអាចនិយាយបានថា បុគ្គលដែលរួចខ្លួនជាវិញ្ញាណ។
សូម្បីតែនៅក្នុងគុកនៃពិភពលោកក៏ដោយ អ្វីដែលអ្នកទោសគួរគិតគឺមិនមែន "ធ្វើរឿងត្រឹមត្រូវក្នុងគុក ចង់រស់នៅក្នុងបន្ទប់ធំទូលាយ ហើយការជួយអ្នកដទៃជារឿងសំខាន់" ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ គឺនិយាយអំពីការប្រែចិត្ត និង ក្លាយជាមនុស្សថ្មីដោយសម្លឹងមើលពិភពខាងក្រៅជាមួយឪពុកម្តាយ និងក្រុមគ្រួសារ។ ដូចគ្នាដែរ មនុស្សទាំងអស់ដែលបានចាកចេញពីព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយចូលមកក្នុងពិភពលោកចង់ក្លាយដូចជាព្រះ ដូច្នេះពួកគេចាកចេញពីព្រះ ហើយត្រូវបានបង្ខាំងនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ ពួកគេត្រូវតែប្រែចិត្តពីភាពលោភលន់របស់ពួកគេ ដើម្បីក្លាយដូចជាព្រះ ហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញក្នុងនាមជាមនុស្សខាងវិញ្ញាណ។
ភ័ស្តុតាងដ៏ប្រាកដបំផុតនៃថាតើខ្លួនឯងចាស់របស់យើងបានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជាការដឹងអំពីអត្តសញ្ញាណរបស់មនុស្សម្នាក់។ ជាជាងការគិត និងចងចាំជារៀងរាល់ថ្ងៃ «បុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់» យើងដឹងថាយើងជាសត្វខាងវិញ្ញាណដែលបានចូលមកក្នុងពិភពលោកពីព្រះរាជ្យរបស់ព្រះ ហើយថាយើងត្រូវត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញតាមរយៈឈើឆ្កាង។ ពេលយើងស្រែកអង្វរព្រះជាមនុស្សខាងវិញ្ញាណ ព្រះក៏បំពេញសេចក្ដីស្លាប់របស់មនុស្សចាស់។ គេថាមនុស្សចាស់មិនបានប្រសើរឡើង ឬស្លាប់ដោយសារការប្រឹងប្រែងរបស់ខ្លួនឡើយ ។
អ្នកដែលដឹងការពិតនេះ ហើយកើតជាថ្មីក្នុងជីវិតថ្មី គ្មានជម្រើសក្រៅពីប្រាប់អ្នកជិតខាងពីការពិតនេះទេ។ នេះគឺជាក្លិនក្រអូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលមានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដោយធម្មជាតិរស់នៅក្នុងពិភពលោកដោយសីលធម៌។ ពាក្យថា សីល គឺចិត្តដែលរស់រវើកដោយមនសិការ។ រីឯអ្នកដែលមិនមានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ទោះជាអ្នកខ្លះមានសតិសម្បជញ្ញៈក៏ដោយ។ ពួកគេឲ្យតម្លៃលើច្បាប់លើមនសិការ និងពិភពពិតនៃសាច់ឈាមលើពិភពវិញ្ញាណ។
សត្វខាងវិញ្ញាណធ្វើសកម្មភាពស្របតាមការណែនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដូច្នេះជំនឿរបស់ពួកគេត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងសកម្មភាពរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែសត្វខាងសាច់ឈាមព្យាយាមវាយតម្លៃជំនឿរបស់ពួកគេតាមរយៈសកម្មភាពជាក់លាក់។ ការណែនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចដឹងដោយផលផ្លែនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូចកាឡាទី 5:22-23 ចែងថា “ប៉ុន្តែផលផ្លែនៃព្រះវិញ្ញាណគឺសេចក្តីស្រឡាញ់ សេចក្តីអំណរ សន្តិភាព ការអត់ធន់ សុភាព សេចក្តីល្អ សេចក្តីជំនឿ ចិត្តស្លូតបូត ចិត្តអត់ធ្មត់។ ប្រសិនបើអ្នកចូលទៅក្នុងឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយទទួលការណែនាំពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នោះវានឹងលេចឡើងដោយធម្មជាតិតាមរយៈសកម្មភាពទាំងនេះ។ ព្រះកំពុងដឹកនាំគាត់។ អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេរួបរួមគ្នាជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយមើលទៅដូចមនុស្សចាស់ គ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីការស្រែករកព្រះជាម្ចាស់ ហើយមើលទៅឈើឆ្កាង ដោយចងចាំជានិច្ចថាពួកគេបានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះ យើងចាំថាពួកបរិសុទ្ធគឺជាអ្នកស្លាប់រាល់ថ្ងៃ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះទ្រង់ជ្រាបអំពីភាពទន់ខ្សោយនៃសាច់ឈាម ហើយមានបន្ទូលនៅក្នុង រ៉ូម ៨:១-៦។ «ឥឡូវនេះ គ្មានការថ្កោលទោសដល់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ដែលមិនដើរតាមសាច់ឈាមទេ គឺដើរតាមព្រះវិញ្ញាណ។ ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះវិញ្ញាណនៃជីវិតក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ បានប្រោសខ្ញុំឲ្យរួចពីក្រិត្យវិន័យនៃអំពើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់។ ដោយសារក្រឹត្យវិន័យមិនអាចធ្វើបាន គឺដោយសារសាច់ឈាមទន់ខ្សោយ ព្រះបានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ឲ្យមានរូបរាងដូចសាច់មានបាប ហើយសម្រាប់អំពើបាប បានថ្កោលទោសអំពើបាបក្នុងសាច់ឈាម ដើម្បីឲ្យសេចក្ដីសុចរិតនៃក្រិត្យវិន័យបានសម្រេចក្នុងយើង ដែលមិនដើរតាមសាច់ឈាមទេ គឺដើរតាមព្រះវិញ្ញាណ។ អស់អ្នកដែលនៅខាងសាច់ឈាម គិតតែពីសាច់ឈាម។ រីឯអស់អ្នកដែលស្ថិតនៅក្រោយព្រះវិញ្ញាណវិញ គឺជារបស់ដែលព្រះវិញ្ញាណ។ ព្រោះការគិតខាងសាច់ឈាមគឺសេចក្ដីស្លាប់។ ប៉ុន្តែការគិតខាងវិញ្ញាណគឺជាជីវិត និងសន្តិភាព។ នៅពេលដែលយើងចាប់ឈើឆ្កាងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ព្រះបានរំដោះយើងពីអំពើបាប និងសេចក្តីស្លាប់តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយព្រះមិនដែលចោទប្រកាន់អ្នកដែលមាននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទៀតទេ។
ឆន្ទៈដើម្បីធ្វើអ្វីមួយសម្រាប់ការល្អ ការតាំងចិត្តដើម្បីរស់នៅក្នុងជីវិតដ៏បរិសុទ្ធ និងការតាំងចិត្តដើម្បីរក្សាព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ គ្រាន់តែជាទង្វើនៃសេចក្តីសុចរិតប៉ុណ្ណោះ។ មនុស្សមិនអាចធ្វើដូច្នេះបានទេ គាត់គ្រាន់តែធ្វើតាម នេះគឺជារូបភាពនៃអ្នកដែលចង់ប្រែក្លាយដូចជាព្រះ។ អ្នកជឿទម្លាក់អ្វីៗទាំងអស់ ជឿតែលើសេចក្តីស្លាប់ និងការកើតជាថ្មី តាមរយៈឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយធ្វើសកម្មភាពដោយមនសិការ ដូចព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំ។ នេះជាអ្វីដែលព្រះចង់បាន។ ព្រះគម្ពីរពិពណ៌នាអំពីការស្លាប់ និងការកើតជាថ្មីថាជាពិធីនៃពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។ ស្លាប់ក្នុងទឹក ហើយកើតជាថ្មីដោយព្រះវិញ្ញាណ។ នៅក្នុង ពេត្រុសទី១ ៣:២១ « រូបដូចជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកក៏ជួយសង្គ្រោះយើងដែរ (មិនមែនជាការលុបចោលភាពសៅហ្មងនៃសាច់ឈាមទេ ប៉ុន្តែជាចម្លើយនៃសតិសម្បជញ្ញៈចំពោះព្រះ) ដោយការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។
Comments
Post a Comment