ទំនាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ
ទំនាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ
ហេតុអ្វីបានជាព្រះបានកំណត់ទុកជាមុនអំពីព្រះគ្រីស្ទមុនកំណើតពិភពលោក? ឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួរនេះ ទ្រឹស្តីនៃការកំណត់ទុកជាមុនក្នុងទ្រឹស្ដី បង្កប់ន័យការកំណត់ទុកជាមុនចំនួនពីរ។
ទីមួយ ព្រះបានបង្កើតពិភពលោក បានបង្កើតសួនច្បារអេដែន ហើយបានដាក់អ័ដាម និងអេវ៉ានៅក្នុងសួនអេដែន។ ពួកគេបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់នឹងព្រះ (អំពើបាបដើម) ដោយបរិភោគផ្លែឈើនៃចំណេះដឹងអំពីអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់ ដែលជាការហាមឃាត់របស់ព្រះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះដឹងថារឿងនេះនឹងកើតឡើងមុនកំណើតពិភពលោក ដូច្នេះទ្រង់បានតែងតាំងព្រះគ្រីស្ទជាមុន ដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សមានបាប។
ទីពីរ ព្រះបានជ្រើសរើសជាមុនដើម្បីសង្គ្រោះពួកបរិសុទ្ធមុនកំណើតពិភពលោក។ វាត្រូវបានគេនិយាយថា សេចក្តីសង្រ្គោះមិនមែនសម្រេចបានដោយស្នាដៃរបស់មនុស្សទេ ប៉ុន្តែដោយការជ្រើសរើសរបស់ព្រះនៃមនុស្សដែលមិនអាចសង្គ្រោះខ្លួនឯងបាន ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើសេចក្តីមេត្តាករុណា និងអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះចំពោះសេចក្តីសង្រ្គោះ។ ការកំណត់ទុកជាមុនគឺដោយសារព្រះគុណដែលព្រះបានជ្រើសរើសខ្លះសម្រាប់ការសង្គ្រោះដ៏អស់កល្បជានិច្ច ខណៈពេលដែលអ្នកផ្សេងទៀតត្រូវបានទុកសម្រាប់ការវិនិច្ឆ័យអស់កល្បជានិច្ចសម្រាប់អំពើបាបរបស់ពួកគេ។
ព្រះនៃរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ គឺជាព្រះតែមួយ គឺព្រះយេហូវ៉ា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មហាទេវតាលូស៊ីហ្វើរ (សាតាំង) និងពួកទេវតាដែលដើរតាមទ្រង់បានចាកចេញពីតំណែងរបស់ពួកគេ ដោយសារពួកគេចង់ក្លាយដូចជាព្រះ។ នៅសល់នៃព្រះត្រូវបានខូច។ ដូច្នេះ ព្រះបានដាក់គុកពួកគេ និងរបៀបសង្គ្រោះពួកគេ ព្រះអង្គទ្រង់បានក្លាយជាព្រះគ្រីស្ទ ហើយបានធ្វើផែនការ។ នេះហៅថាការកំណត់ទុកជាមុនរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។
ពាក្យដែលកំណត់ទុកមុនមានន័យថាធ្វើផែនការ។ តើអ្វីទៅជាទំនាក់ទំនងរវាងព្រះយេហូវ៉ានិងព្រះគ្រីស្ទ? ព្រះយេហូវ៉ាគឺជាទ្រង់ដែលជាព្រះគ្រីស្ទ និងជាព្រះនៃបល្ល័ង្ក។ ព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះនៃបល្ល័ង្ក និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ គឺជាទ្រឹស្ដីដែលត្រូវបានបង្កើតឡើង ដើម្បីយល់ពីព្រះពីទស្សនៈរបស់មនុស្សជាព្រះត្រីឯក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្នុងរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ មានព្រះយេហូវ៉ាតែមួយប៉ុណ្ណោះ ហើយព្រះគ្រីស្ទ និងជាព្រះនៃបល្ល័ង្កក៏ធ្វើការក្នុងព្រះយេហូវ៉ាដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរ។
ខ្លឹមសារនៃការកំណត់ទុកជាមុនរបស់ព្រះគ្រីស្ទមានបីចំណុចសំខាន់ៗ។
វាគឺអំពីរបៀបដែលព្រះនឹងដាក់គុកសាតាំង និងពួកទេវតាដែលបានធ្វើបាប ជួយសង្គ្រោះពួកគេ ហើយទីបំផុតវិនិច្ឆ័យអ្នកដែលបានរួចផុតពីសេចក្តីសង្រ្គោះ។ គឺព្រះគ្រីស្ទដែលមានផែនការ និងអនុវត្តកិច្ចការទាំងអស់នេះ។
(ដាក់គុកទេវតាដែលបានធ្វើបាប)
ព្រះបានបង្កើតពិភពវត្ថុដើម្បីចាប់សាតាំង និងពួកទេវតាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 1:1 “កាលដើមដំបូង ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី”។ ពាក្យទាំងនេះមានន័យថា ពិភពសម្ភារៈ (ពិភពលោក) ត្រូវបានបំបែកចេញពីនគរព្រះ។ ស្ថានសួគ៌ មានន័យថា រាជាណាចក្ររបស់ព្រះ ហើយផែនដីមានន័យថា ពិភពសម្ភារៈ។ នោះគឺថា ព្រះបានកាត់ពន្លឺរបស់ទ្រង់ចេញពីនគរនៃព្រះ ហើយបំបែកពិភពសម្ភារៈ។ នៅពេលដែលព្រះបានបំបែកពិភពសម្ភារៈ ផែនដី (ពិភពសម្ភារៈ) មានភាពវឹកវរ និងទទេ ហើយភាពងងឹតបានគ្របដណ្ដប់យ៉ាងជ្រៅ។
ព្រះបានដកពួកទេវតាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយដាក់ពួកវិញ្ញាណរបស់ពួកគេនៅក្នុងពិភពសម្ភារៈ។ ទោះជាយ៉ាងណា ក្នុងពិភពសម្ភារៈ សម្លៀកបំពាក់ត្រូវការសម្រាប់វិញ្ញាណពាក់។ សម្លៀកបំពាក់ក្លាយជាសាច់ធ្វើពីដីឥដ្ឋ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 2:7 «ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបានបង្កើតមនុស្សពីធូលីដី ហើយបានដកដង្ហើមចូលទៅក្នុងរន្ធច្រមុះរបស់គាត់ ដង្ហើមនៃជីវិត ហើយមនុស្សបានក្លាយជាវិញ្ញាណដែលមានជីវិត (ហៃហ៊ីម) ។ ពាក្យហេព្រើរ haiim មានន័យថាសត្វមានជីវិត។ ព្រះយេហូវ៉ាតំណាងឲ្យព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយព្រះគ្រីស្ទចូលទៅក្នុងធូលីដី។ នោះគឺព្រះគ្រីស្ទបានក្លាយជាបុរសដំបូង។ បុរសនេះគឺអ័ដាម។ អ័ដាមមានន័យថាបុរស។ គាត់ជាបុរសមុនពេលបែកគ្នាជាប្រុសនិងស្រី។
ព្រះពន្យល់រឿងរហូតមកដល់ពេលនេះតាមរយៈរឿងសួនអេដែន។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 2:8 «ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបានដាំសួនច្បារមួយនៅអេដែនខាងកើត ហើយដាក់បុរសដែលទ្រង់បានបង្កើតនៅទីនោះ»។
សួនអេដែនជានិមិត្តរូបនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ ហើយព្រះជាម្ចាស់បានភ្ជាប់ព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះមកផែនដីនេះ ពីព្រោះទ្រង់បានបង្កើតពិភពលោក ហើយបានបង្កើតសួនច្បារនៅក្នុងកន្លែងមួយឈ្មោះថា អេដែននៅបូព៌ា។ វាដូចជាការរៀបចំឆាកមួយកន្លែងក្នុងពិភពលោក ហើយប្រាប់រឿងអំពីនគររបស់ព្រះ។
បុរស (ព្រះគ្រីស្ទ៖ អ័ដាម) ដែលព្រះយេហូវ៉ាបានបង្កើតនោះ ត្រូវបានដាក់នៅទីនោះ។ ហើយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 2:21-22 «ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះទ្រង់បានធ្វើឱ្យអ័ដាមដេកលក់យ៉ាងស្កប់ស្កល់ ហើយខណៈពេលដែលគាត់ដេកលក់ គាត់បានយកឆ្អឹងជំនីរមួយរបស់គាត់មកពេញដោយសាច់ ហើយព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបានបង្កើតស្ត្រីពីឆ្អឹងជំនីរដែលគាត់មាន។ យកពីអ័ដាម ហើយនាំនាងទៅអ័ដាម»។
បុរសទីមួយ អាដាម គឺជាព្រះគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែគាត់បានដេកលក់។ នេះមានន័យថាគាត់បានស្លាប់ខាងរូបកាយ ហើយបុរសទីមួយគឺអ័ដាម (ព្រះគ្រីស្ទ) បានត្រឡប់ទៅនគរនៃព្រះវិញ។ ហើយបន្ទាប់មកមនុស្សពីរនាក់លេចឡើង។ ប្រែថា ឆ្អឹងជំនីមួយ ("michal otau") "michal otau" មានន័យថា ស៊ុមមួយ។ ពីរនាក់គឺអ័ដាម (ប្រុស) និងអេវ៉ា (ស្រី) ។ នៅទីនេះ អ័ដាមមិនមែនជាព្រះគ្រីស្ទទេ ប៉ុន្តែជាវិញ្ញាណនៃទេវតាដែលមានបាបបានចូលទៅក្នុងរូបកាយរបស់គាត់។ ដូចគ្នាចំពោះអេវ៉ា។ ដូច្នេះ គ្រប់ពេលដែលកូនចៅរបស់ខ្លួនកើតមក វិញ្ញាណរបស់ទេវតាដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបចូលក្នុងសាច់ឈាម។ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកដែលកើតក្នុងលោកនេះ ក្លាយទៅជាអ្នកដែលជាប់គុក ហៅថា ស្រស់។
ព្រះបានប្រទានសិទ្ធិឲ្យសាតាំងធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងនៃអំណាចនៃលំហអាកាស លើវិញ្ញាណដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ ព្រះដាក់សញ្ញាសម្គាល់របស់សាតាំងលើខ្លួនប្រាណរបស់ពួកគេ។ នៅក្នុងលូកា 4:6 នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវត្រូវបានល្បួងដោយអារក្ស អារក្សបាននិយាយថា: «គាត់បាននិយាយថា 'ខ្ញុំនឹងប្រគល់អំណាចនិងសិរីល្អទាំងអស់របស់វាទៅអ្នក; វាត្រូវបានប្រគល់ឲ្យខ្ញុំ ហើយខ្ញុំនឹងប្រគល់វាទៅអ្នកណាដែលចង់បាន»។ ព្រះបានប្រគល់ការគ្រប់គ្រងគុកទៅសាតាំង ហើយព្រះប្រាប់អស់អ្នកដែលជាប់គុក (វិញ្ញាណ) « ធ្វើម្ដេចគេអាចដឹងថាវាឥតប្រយោជន៍ និងខុសឆ្គងយ៉ាងណា ឲ្យពួកគេចង់ធ្វើដូចព្រះ ដករូបកាយខាងសាច់ឈាមចេញ (ស្លាប់)។ ហើយត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ? "
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 3:5 នៅពេលដែលពស់ (សាតាំង) បានល្បួងនាងអេវ៉ា (ទេវតាដែលមានបាប)
“ពេលអ្នកបរិភោគវា ព្រះជ្រាបថា ភ្នែករបស់អ្នកនឹងបានបើក ហើយអ្នកនឹងបានដូចជាព្រះ ដោយដឹងថាល្អ និងអាក្រក់”។ ទេវតាបានស៊ីផ្លែឈើដែលគេហាមឃាត់ ខណៈសាតាំងបានល្បួងពួកគេឲ្យក្លាយដូចជាព្រះ។ (មានន័យថា ពួកគេបានដើរតាមសាតាំង)។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 3:6 “ហើយនៅពេលដែលស្ត្រីនោះឃើញថាដើមឈើនោះល្អសម្រាប់ជាអាហារ ហើយថាវាគួរអោយរីករាយដល់ភ្នែក ហើយមានដើមឈើមួយដើមដែលចង់ធ្វើឱ្យមនុស្សមានប្រាជ្ញា នាងក៏យកផ្លែឈើនោះមកបរិភោគ។ ហើយបានប្រគល់ឱ្យប្តីរបស់នាងជាមួយនាង។ ហើយគាត់បានញ៉ាំ” ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាអំពើបាបគឺជាការលោភលន់ដើម្បីក្លាយជាព្រះ។ ការបំពានបទបញ្ញត្តិគឺជាអំពើបាបមួយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងនិយាយអំពីអំពើបាបដើម យើងមិនបំពានលើបញ្ញត្តិនោះទេ ប៉ុន្តែយើងមានការលោភលន់ចង់ក្លាយដូចជាព្រះ។
Dalam Kejadian 3:21, “Dan Tuhan Allah membuat dan
mengenakan pakaian kulit kepada Adam dan istrinya.” Pakaian kulit memiliki dua
arti. Ini mengacu pada tubuh yang dibuat oleh Kristus langsung ke dalam tanah.
Itu berarti tubuh harus mati. Jadi mereka mewariskan tubuh mereka kepada
keturunan mereka dan mati. Tubuh itu memiliki tanda Setan. Arti kedua dari
pakaian kulit adalah pengorbanan hewan. Ini juga makhluk yang harus mati di
hadapan Tuhan. Ketika orang membunuh binatang dan mempersembahkan korban kepada
Tuhan (bertobat dan mati terhadap dosa), mereka dibebaskan dari kekuasaan
Setan. Dalam Kejadian 3:15, Allah menjanjikan keturunan seorang wanita. Melalui
pengorbanan, orang-orang berdosa memandang keturunan wanita (Kristus) dan
menjanjikan jalan kembali ke kerajaan Allah. Dikatakan untuk kembali mati
seperti pengorbanan. Dalam 3:24, kerub (malaikat) dan pedang api (Roh Kudus)
yang berputar berarti penghakiman. Ini adalah kisah tentang mati dengan pedang
api dan kembali ke Taman Eden (kerajaan Allah). Jika mereka mati seperti hewan
yang dikorbankan melalui pengorbanan, benih janji akan membawa roh daging ke
dalam kerajaan Allah.
(Metode keselamatan Tuhan bagi roh-roh berdosa)
pertama, Melalui Adam, Tuhan menyampaikan janji dan
pengorbanan bagi keturunan wanita secara lisan kepada keturunannya. Namun,
sebuah insiden terjadi ketika Kain, anak pertama Adam dan Hawa, membunuh putra
keduanya, Habel. Kain mengucap syukur kepada Tuhan atas apa yang dia hasilkan,
dan Habel mempersembahkan korban kematian kepada Tuhan. Kematian Habel
melambangkan kematian Yesus Kristus, tetapi itu menunjukkan bahwa hati manusia
tidak berbalik kepada Tuhan dengan mempersembahkan pengorbanannya, tetapi dalam
arah untuk menunjukkan kebenarannya sendiri. Ini berlanjut hingga zaman Nuh.
Dari Adam hingga Nuh, janji lisan tentang keturunan seorang wanita telah hilang
dari ingatan semua orang. Hanya Nuh dan tujuh keluarganya yang percaya akan
janji itu dan terus mempersembahkan korban.
kedua, Setelah Nuh, keturunan tiga orang (Sem Ham
Japheth) meningkat, tetapi orang-orang membangun Menara Babel untuk menegakkan
kebenaran mereka sendiri, menentang Tuhan, dan bahkan lebih melupakan
janji-janji Tuhan. Allah membuat perjanjian dengan Abraham dan menjanjikan
keselamatan melalui sunat dan pengorbanan. Pengorbanan memiliki arti penebusan,
dan sunat memiliki arti melihat benih janji (Kristus). Dan perjanjian ini
berlanjut melalui Abraham, Ishak, dan Yakub, tetapi keturunan Yakub pergi ke
Mesir dan berada di bawah kendali Firaun (Setan). Dan mereka semua melupakan
arti sunat. Tuhan memilih Musa untuk membawa mereka keluar dari Mesir dan
memasuki Kanaan.
ketiga, Tuhan memberikan hukum melalui Musa, dan
melalui hukum itu Tuhan membuat mereka menemukan Kristus. Jika orang-orang
tidak sepenuhnya menaati hukum, Tuhan akan menghakimi dosa-dosa mereka. Jadi,
melalui sistem pengorbanan, dia dibebaskan dari dosa,
Melalui pengorbanan, Tuhan membuat Kristus
tersembunyi di dalam hukum untuk ditemukan, tetapi orang-orang tidak menemukan
Kristus. Tuhan menggunakan berbagai metode disiplin untuk Israel dan berbicara
melalui para nabi, tetapi mereka tidak mendengarkan firman Tuhan.
keempat, Kristus sendiri dilahirkan kembali di
tanah Israel dalam daging. dia adalah yesus
Meskipun Kristus mengaku sebagai Anak Allah,
kebanyakan orang Yahudi tidak percaya kepada Kristus, dan Ia disalibkan sampai
mati karena penghujatan. Tetapi Dia mati di kayu salib sebagai pengganti dosa
semua manusia. Semua yang dipersatukan dengan dia adalah bahwa Tuhan akan
mengenalinya sebagai orang mati dan akan menyelamatkannya. Salib adalah
ekspresi kematian. Jika orang percaya bahwa mereka bersatu dengan Yesus dan
mati di kayu salib, Tuhan akan menyelamatkan mereka.
Tuhan menunggu sampai bangsa-bangsa lain dipenuhi.
Alkitab berbicara tentang mereka yang mati bersama Yesus dan mereka yang
dilahirkan kembali sebagai yang “pertama”. Saat ini, banyak gereja
telah didirikan dan jumlah anggotanya bertambah. Namun, tidak banyak yang mati
dalam persatuan dengan Yesus Kristus yang dikehendaki Allah. Mereka yang telah
dibaptis dengan air tidak dapat diselamatkan, tetapi hanya mereka yang telah
dibaptis dengan Roh Kudus yang diselamatkan. Baptisan air adalah upacara
formal, tetapi baptisan Roh Kudus adalah pemberian Tuhan kepada mereka yang
telah dilahirkan kembali. Mereka yang telah menerima baptisan Roh Kudus, Yesus
Kristus, yang adalah horlogos, hadir dalam orang-orang kudus, dan roh
orang-orang kudus juga hadir di dalam Kristus.
ទីប្រាំ
នៅគ្រាចុងក្រោយ
ព្រះរាជបុត្រនៃសេចក្ដីវិនាស
(មេប្រឆាំងព្រះគ្រិស្ដ)
នឹងលេចមក
ហើយបៀតបៀនពួកគ្រីស្ទានយ៉ាងខ្លាំង។
ពួកបរិសុទ្ធដែលបានបង្កើតឡើងវិញនឹងត្រូវដកចេញដោយព្រះ
មុនពេលកូនប្រុសនៃសេចក្តីវិនាសនឹងលេចឡើង
ហើយសមាជិកក្រុមជំនុំដែលនៅសល់នឹងនៅសល់តែជម្រើសពីរប៉ុណ្ណោះ
ថាតើពួកគេនឹងត្រូវធ្វើទុក្ករកម្ម
ដើម្បីរក្សាសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេ
ឬក្បត់ព្រះយេស៊ូវ។
នេះជាទុក្ខវេទនារបស់យ៉ាកុប។
សេចក្ដីសង្រ្គោះនេះមិនមានន័យថាដំបូងឡើយ
ប៉ុន្តែជាចុងក្រោយ។
អ៊ីស្រាអែលផ្ទុយពីសាសន៍ដទៃ សំដៅទៅលើអ្នកដែលមិនបានកើតជាថ្មីក្នុងក្រុមជំនុំ។
ទីប្រាំមួយ
វាជានគរមួយសហស្សវត្សរ៍។
ក្រោយពីសេចក្ដីវេទនាចុងក្រោយចប់សព្វគ្រប់ ព្រះយេស៊ូយាងមកវិញ។ ព្រះគម្ពីរចែងថា ការយាងមកជាលើកទីពីរនេះ នឹងមកក្នុងពពកដល់ភ្នំដើមអូលីវ នៅចំពោះមុខមនុស្សទាំងអស់។ ហើយព្រះគម្ពីរបានចែងថា សាតាំងត្រូវបានគេចាប់យកទៅដាក់ក្នុងទីជ្រៅបំផុតមួយពាន់ឆ្នាំ។
អត្ថន័យនៃពាក្យទាំងនេះគឺថា
សាតាំងដែលបានគ្រប់គ្រងលើមនុស្សទាំងអស់នឹងត្រូវចាប់យកដោយអំណាចនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ
ហើយបោះចូលទៅក្នុងទីជ្រៅបំផុត
ហើយពេលវេលានឹងមកដល់នៅពេលដែលចិត្តមនុស្សទាំងអស់នឹងយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។
ការយាងមករបស់ព្រះយេស៊ូគ្រិស្តនៅក្នុងដួងចិត្តទាំងអស់
គឺជាអ្វីដែលព្រះគម្ពីរហៅថា
ការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះយេស៊ូវ។
នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងត្រឡប់មកវិញ
ហើយនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្ស
នោះមនុស្សនឹងឮព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ
យល់ពីពួកគេ
នៅពេលដែលពួកគេបានឮពួកគេ
ហើយទទួលព្រះយេស៊ូវ
ហើយជឿ។
ដោយសារគ្មានសាតាំងទេ Horlogos នឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងចិត្តមនុស្ស ធ្វើឲ្យពិភពលោកពិតជារួចផុតពីអំពើអាក្រក់។
ទោះជាយ៉ាងណា ព្រះគ្រីស្ទបានដោះលែងសាតាំងម្ដងទៀតក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ដូច្នេះ សាតាំងបោកបញ្ឆោតមនុស្សម្ដងទៀត ហើយសង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណក៏ចាប់ផ្ដើមឡើង ដែលអ្នកដែលចាកចេញពីព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទលេចមកក្នុងចំណោមមនុស្ស។ នៅពេលនេះ អ្នកដែលមិនក្បត់ព្រះយេស៊ូ ហើយនៅរស់ ហើយបានសង្គ្រោះគឺជាអ្នកដែលនៅសេសសល់។
ដើម្បីសង្ខេបមាគ៌ានៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះ
ពួកគេប្រាប់អំពីពូជសន្យា
និងការបូជាដោយពាក្យសំដី
ដោយការកាត់ស្បែក
ពួកគេបានសម្គាល់លើរូបកាយ
ដោយពាក្យនៃព្រះគម្ពីរ
(ច្បាប់)
ជាព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះដោយការសោយទិវង្គតរបស់
ការធ្វើទុក្ករកម្ម
គឺដើម្បីសង្គ្រោះដោយការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះយេស៊ូវ
និងដោយដាក់សាតាំងទៅក្នុងទីជ្រៅបំផុត។
(ការជំនុំជំរះចុងក្រោយ ស្ថានសួគ៌ថ្មី និងផែនដីថ្មី) ព្រះគ្រីស្ទនឹងវិនិច្ឆ័យបល្ល័ង្កពណ៌សដ៏អស្ចារ្យ។
នៅដំណាក់កាលផ្សេងៗ
អ្នកដែលមិនបានសង្រ្គោះនឹងចូលទៅក្នុងឋាននរក
ហើយព្រះនឹងវិនិច្ឆ័យអ្នកដែលចូលទៅក្នុងវាដោយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ
និងភ្លើងនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
ហើយពិភពសម្ភារៈនឹងរលាយបាត់ទាំងស្រុង ហើយអស់អ្នកដែលបានសង្គ្រោះនឹងបានសម្រាកម្ដងទៀតក្នុងនគរព្រះ។
ដំណើរការទាំងអស់នេះគឺជាការកំណត់ទុកជាមុន
(ផែនការ)
របស់ព្រះគ្រីស្ទ
ហើយការកំណត់ទុកជាមុននោះកំពុងដំណើរការនៅថ្ងៃនេះ។
Comments
Post a Comment