ដ្បិតបើគ្មានច្បាប់ អំពើបាបបានស្លាប់
ដ្បិតបើគ្មានច្បាប់ អំពើបាបបានស្លាប់
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
រ៉ូម ៧:៧-១២ តើយើងត្រូវនិយាយយ៉ាងណា? តើច្បាប់មានបាបទេ? ព្រះហាមឃាត់។ ទេ ខ្ញុំមិនបានស្គាល់អំពើបាបទេ ប៉ុន្តែតាមក្រឹត្យវិន័យ ដ្បិតខ្ញុំមិនស្គាល់តណ្ហាទេ លើកលែងតែក្រឹត្យវិន័យបានចែងថា អ្នកមិនត្រូវលោភឡើយ។ ប៉ុន្តែអំពើបាបបានឆ្លៀតឱកាសតាមបញ្ញត្តិនោះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំមានការយល់ចិត្តគ្រប់បែបយ៉ាង។ ដ្បិតបើគ្មានច្បាប់ អំពើបាបបានស្លាប់។ ពីព្រោះខ្ញុំបានរស់នៅដោយគ្មានក្រឹត្យវិន័យម្តង ប៉ុន្តែពេលបញ្ញត្តិមក អំពើបាបក៏រស់ឡើងវិញ ហើយខ្ញុំក៏ស្លាប់។ ហើយបញ្ញត្តិដែលត្រូវបានកំណត់ឲ្យមានជីវិត ខ្ញុំបានរកឃើញថាដល់ស្លាប់។ ដោយសារអំពើបាប ដែលបានឆ្លៀតឱកាសតាមបញ្ញត្តិបានបញ្ឆោតខ្ញុំ ហើយបានសម្លាប់ខ្ញុំដោយសារវាចេញ។ ហេតុនេះហើយបានជាច្បាប់បរិសុទ្ធ ហើយបញ្ញត្តិក៏បរិសុទ្ធ យុត្តិធម៌ និងល្អ។ 』
ដ្បិតបើគ្មានច្បាប់ អំពើបាបបានស្លាប់។ មនុស្សជាច្រើនគិតថាច្បាប់មកពីព្រះ ហើយត្រូវតែរក្សាទុក។ ហើយពួកគេគិតថាគេបានសង្គ្រោះដោយសេចក្ដីជំនឿ ប៉ុន្តែដោយការកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យ នោះគេនឹងមិនប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។ ពួកគេមានចិត្តពីរយ៉ាង ហើយពួកគេមានគំនិតមិនច្បាស់លាស់ថា "បើអ្នកមិនគោរពច្បាប់ មនុស្សនឹងក្លាយជាមនុស្សមានបាប ហើយគាត់ប្រហែលជាមិនអាចឈានដល់សេចក្តីសុចរិតនៅទីបញ្ចប់" ។ ហេតុនេះហើយបានជាពួកគេជឿលើការសង្គ្រោះដោយសេចក្ដីជំនឿ ប៉ុន្តែពួកគេទទួលស្គាល់ថា ពួកគេមិនអាចគេចផុតពីក្រិត្យវិន័យបានដោយសារអំពើបាប។ អស់អ្នកដែលព្យាយាមកាន់តាមច្បាប់នឹងរស់នៅដោយអំពើបាប។
«ខ្ញុំមិនបានស្គាល់អំពើបាបទេ ប៉ុន្តែតាមក្រឹត្យវិន័យ ដ្បិតខ្ញុំមិនស្គាល់តណ្ហាទេ លើកលែងតែក្រឹត្យវិន័យបានចែងថា អ្នកមិនត្រូវលោភឡើយ។ 』
ការលោភលន់គឺជាអំពើបាបជាមូលដ្ឋាននៃការចង់ធ្វើដូចព្រះ។ ការលោភលន់គឺជាម្ចាស់ខ្លួនឯង។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ 4:7 «បើអ្នកធ្វើបានល្អ នោះអ្នកមិនព្រមទេឬ? បើអ្នកមិនល្អ អំពើបាបនឹងនៅមាត់ទ្វារ។ ហើយអ្នកនឹងក្លាយជាបំណងប្រាថ្នារបស់គាត់ ហើយអ្នកនឹងគ្រប់គ្រងលើគាត់។ 』 អំពើបាបគឺការចង់បាននៃអំពើបាបដើម្បីងាកចេញពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយធ្វើនូវអ្វីដែលរាងកាយចង់បាន។ ការលោភលន់ក៏បង្ហាញឱ្យឃើញនៅក្នុងចោទិយកថា 5:21 ដែរថា៖ «កុំចង់បានប្រពន្ធអ្នកជិតខាង ហើយកុំលោភលន់ផ្ទះអ្នកជិតខាង។ ស្រែចម្ការ ឬអ្នកបម្រើ ឬស្រីបម្រើ គោ ឬលា ឬរបស់ណាមួយដែលជារបស់អ្នកជិតខាង។』
『តែអំពើបាបដែលបានឆ្លៀតឱកាសតាមបញ្ញត្តិនោះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំមានការយល់ខុសគ្រប់បែបយ៉ាង។ ដ្បិតបើគ្មានច្បាប់ អំពើបាបបានស្លាប់។ 』
មានន័យថា លោភលន់មាននៅក្នុងចិត្តមនុស្ស។ ប្រសិនបើមានសេចក្ដីលោភក្នុងចិត្ត នោះអ្នកបានទម្លាយបញ្ញត្តិទីដប់ហើយ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានគិតថា បើពួកគេមិនបង្ហាញការលោភលន់ខាងក្រៅទេ នោះពួកគេមិនបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។ ដូច្នេះ លោកយេស៊ូមានប្រសាសន៍ថា ប្រសិនបើគាត់មានសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នាក្នុងចិត្ត គាត់បានប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ហើយ។ វាជាពាក្យមួយដែលថាមានលោភក្នុងចិត្តមនុស្ស ហើយការលោភខ្លួនឯងជាអំពើបាប ហើយនោះគឺមនុស្សអាចធ្វើបានតែបាប។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ វាបង្រៀនថាច្បាប់គឺជាមនុស្សមានបាប។ មានចិត្តអាក្រក់ជាច្រើនប្រភេទ ដែលការលោភលន់ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្ស។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាចិត្តទាំងនេះត្រូវបានបើកសម្ដែងក្នុងទម្រង់នៃអំពើបាបតាមរយៈក្រឹត្យវិន័យ។ បើគ្មានច្បាប់ទេ អំពើបាបគឺមើលមិនឃើញ។ ដូច្នេះ គាត់បានបង្ហាញថា អំពើបាបបានស្លាប់។ បើគ្មានច្បាប់ទេ អំពើបាបមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអំពើបាបឡើយ។ បើមានច្បាប់ អំពើបាបនឹងមានជីវិត។
នៅក្នុង រ៉ូម 5:13 «ដ្បិតបាបនៅក្នុងលោកីយ៍រហូតដល់ក្រិត្យវិន័យ ប៉ុន្តែអំពើបាបមិនត្រូវបានគេចាត់ទុកទេ នៅពេលដែលគ្មានច្បាប់»។ នៅមានអំពើបាបនៅក្នុងចិត្ត ហើយក៏ព្រោះតែក្រឹត្យវិន័យដែលអំពើបាបត្រូវបានបើកសម្ដែង។ វាដូចជាកញ្ចក់មួយដែលបង្ហាញថា "លើសពីនេះទៅទៀតច្បាប់បានចូល ដើម្បីឱ្យអំពើបាបមានច្រើន ប៉ុន្តែកន្លែងណាដែលអំពើបាបមានបរិបូរ នោះព្រះគុណមានច្រើនជាងនេះទៅទៀត។ វាត្រូវបានបន្ថែមដោយអំពើរំលង រហូតដល់គ្រាប់ពូជមករកអ្នកដែលសន្យា។ ហើយវាត្រូវបានតែងតាំងដោយទេវតានៅក្នុងដៃនៃអ្នកសម្របសម្រួល។
ពីព្រោះខ្ញុំបានរស់នៅដោយគ្មានក្រឹត្យវិន័យម្តង ប៉ុន្តែពេលបញ្ញត្តិមក អំពើបាបក៏រស់ឡើងវិញ ហើយខ្ញុំក៏ស្លាប់។ 』។ មូលហេតុដែលព្រះបានប្រទានច្បាប់ដល់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគឺដើម្បីបង្ហាញពួកគេថាពួកគេជាមនុស្សមានបាប។ ម្យ៉ាងទៀត វាបង្ហាញថាមនុស្សបានចាកចេញពីព្រះ។ ម្យ៉ាងទៀត អំពើបាបកំពុងតែចាកចេញពីព្រះ។ វាជាអំពើបាបដែលងាកចេញពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយក្រឡេកមើលក្រិត្យវិន័យ អំពើបាបនឹងលេចឡើង ហើយដោយសារអំពើបាបបានលេចចេញមក នោះអ្នកនឹងក្លាយជាមនុស្សស្លាប់នៅចំពោះព្រះ។ បើគ្មានច្បាប់ទេ យើងមិនដឹងថាយើងស្លាប់ទេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ តាមរយៈច្បាប់ អ្នកដឹងថាអ្នកបានស្លាប់ហើយ។ អ្នកណាដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ អ្នកនោះបានស្លាប់ទៅតាមច្បាប់។ ហើយគាត់ក៏ស្លាប់ដោយសារអំពើបាបដែរ។ ដោយសារពួកបរិសុទ្ធបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
Comments
Post a Comment