សំណួរទី 7. តើព្រះជាអ្វី?

 សំណួរទី 7. តើព្រះជាអ្វី?


ចម្លើយ។ ព្រះជាព្រះវិញ្ញាណ ភាពមិនចេះរីងស្ងួតក្នុងអត្ថិភាពរបស់ទ្រង់ សិរីរុងរឿង ពរជ័យ ភាពឥតខ្ចោះ ភាពគ្រប់គ្រាន់នៃខ្លួនឯង ភាពអស់កល្បជានិច្ច ភាពមិនចេះប្រែប្រួល អាថ៌កំបាំង ភាពមានគ្រប់លក្ខណ៍ ឧត្តមគតិ ឧត្តមគតិ ភាពល្អដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ភាពបរិសុទ្ធ យុត្តិធម៌ ព្រះគុណ ការអត់ធន់ និងទ្រព្យសម្បត្តិនៃសេចក្តីល្អ និងសេចក្តីពិតរបស់ទ្រង់។

ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់គង់នៅ។ អត្ថិភាពខ្លួនឯងមានន័យថា ខ្លួនមិនត្រូវបានទទួលឥទ្ធិពលពីនរណាម្នាក់ឡើយ ហើយគាត់គឺជាសត្វអាថ៌កំបាំងដែលមិនអាចដឹងបានដោយគំនិត និងចំណេះដឹងរបស់មនុស្ស ប៉ុន្តែគាត់គឺជាសត្វដែលប្រាស្រ័យទាក់ទងខាងវិញ្ញាណជាមួយមនុស្ស។ ដូច្នេះ​ហើយ ព្រះ​ត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​ថា​ជា​វិញ្ញាណ ហើយ​ព្រះ​ចង់​ឲ្យ​មនុស្ស​គោរព​បូជា។ មនុស្សព្រះចង់ក្លាយជាម្ចាស់។ ពេល​មាន​មនុស្ស​ម្នាក់​ចូល​ទៅ​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ ហើយ​អាច​ដឹង​អំពី​ព្រះ។

ព្រះ​ជា​វិញ្ញាណ មិន​អាច​មើល​ឃើញ​ដោយ​ភ្នែក​មនុស្ស​ឡើយ។ នៅក្នុង យ៉ូហាន 1:18 “គ្មាននរណាម្នាក់បានឃើញព្រះនៅពេលណានោះទេ គឺជាព្រះដែលបង្កើតតែមួយ ដែលនៅក្នុងព្រះហស្ថនៃព្រះវរបិតា ទ្រង់បានប្រកាសថាទ្រង់” ផ្នែក “ព្រះបង្កើតតែមួយបានប្រកាសថាទ្រង់” ត្រូវបានបកប្រែមិនត្រឹមត្រូវ។ វា​គួរ​តែ​ជា “ព្រះរាជ​បុត្រា​បង្កើត​តែ​មួយ (ho on ὁ ὢν) បាន​បើក​សម្ដែង​ទ្រង់ (μονογενὴς θεὸς)”។ ព្រះរាជបុត្រាតែមួយគត់គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

ដូច្នេះ លោក​យេស៊ូ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ក្នុង​យ៉ូហាន ៤:២៤​ថា «ព្រះ​ទ្រង់​ជា​វិញ្ញាណ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ថ្វាយ​បង្គំ​ទ្រង់​ត្រូវ​ថ្វាយ​បង្គំ​ដោយ​វិញ្ញាណ និង​សេចក្ដី​ពិត»។ ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​មាន​ន័យ​ថា​ក្លាយ​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ។ ការថ្វាយបង្គំមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ (សេចក្តីពិត) និងពួកបរិសុទ្ធក្លាយជាតែមួយនៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ (សួត) ។ ព្រះធ្វើការនៅក្នុងពួកបរិសុទ្ធនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដើម្បីធ្វើឱ្យពួកគេដឹងពីអត្ថិភាពរបស់ទ្រង់ហើយពួកបរិសុទ្ធថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកគេ។ នេះគឺជារូបរាងរបស់មនុស្សដែលមានព្រះ។ បុគ្គល​ដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ។

ព្រះបានបង្កើតស្ថានសួគ៌ និងផែនដី បង្កើតមនុស្ស បង្កើតបុរស និងស្ត្រី។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះបានបង្កើតដោយព្រះបន្ទូល។ នៅក្នុងយ៉ូហាន 1:1-3 “កាលពីដើមដំបូងគឺជាព្រះបន្ទូល ហើយព្រះបន្ទូលគឺនៅជាមួយព្រះ ហើយព្រះបន្ទូលគឺជាព្រះ ទ្រង់គង់នៅជាមួយព្រះតាំងពីដើមដំបូង អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយទ្រង់ ហើយបើគ្មានទ្រង់ គ្មានអ្វីដែលត្រូវបានបង្កើតឡើយ”។

ជាជាងនិយាយថាព្រះជាព្រះដ៏អស្ចារ្យ ទាក់ទងនឹងការបង្កើតពិភពលោករបស់ព្រះ អ្នកជឿត្រូវតែយល់ជាមុនថាហេតុអ្វីបានជាព្រះបានបង្កើតពិភពលោក ហើយបានបង្កើតមនុស្ស។ ពួកគេត្រូវតែភ្ញាក់ផ្អើលដោយការពិតដែលថាព្រះបានបង្កើតពិភពលោកនិងមនុស្សមិនមែនដើម្បីបង្ហាញពីសិរីរុងរឿងរបស់ទ្រង់ដល់មនុស្សនោះទេប៉ុន្តែជាផ្នែកនៃផែនការរបស់ព្រះសម្រាប់សេចក្ដីសង្គ្រោះ។ ដូច្នេះ យើង​ត្រូវ​យល់​ពី​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ក្នុង​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ ដើម្បី​ដឹង​ពី​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះ។

ព្រះ​គម្ពីរ​ចែង​ថា ក្នុង​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ មាន​ព្រះ និង​ទេវតា។ ដោយ​សារ​ពួក​ទេវតា​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​រក្សា​តំណែង​របស់​ខ្លួន ព្រះ​ក៏​ដាក់​ពួក​គេ​ក្នុង​គុក ហើយ​គុក​នោះ​ជា​រូប​កាយ​មនុស្ស។ អ្នកជឿភាគច្រើនជឿថាវាជានរក ប៉ុន្តែតាមពិត នរកមានន័យថាពិភពលោកនេះ។ ព្រះ​គម្ពីរ​មិន​បាន​ចែង​ច្បាស់​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​អាច​យល់​បាន​តាម​រយៈ​ឧទាហរណ៍​អំពី​អ្នក​ព្រោះ​គ្រាប់។

ហេតុដូច្នេះហើយ អំពើបាបដែលព្រះមើលឃើញគឺជាការលោភលន់ចង់ក្លាយដូចជាព្រះ ហើយដោយសារការលោភលន់នេះ វិញ្ញាណទេវតាត្រូវជាប់គុកក្នុងរូបកាយមនុស្ស ដូច្នេះព្រះទ្រង់អត់ទោសដល់អំពើបាបរបស់អ្នកដែលរួបរួមជាមួយនឹងការសោយទិវង្គតដ៏ធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយព្រះនឹងស្តារអ្នកដែលបានរស់ឡើងវិញតាមរយៈការរួបរួមជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទៅកាន់នគរព្រះ។ ដើម្បីឱ្យពួកបរិសុទ្ធក្លាយជាតែមួយនៅក្នុងព្រះ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ត្រូវតែមានសេចក្តីជំនឿដែលរួបរួមជាមួយនឹងការស្លាប់នៃឈើឆ្កាង និងការរស់ឡើងវិញ។ ដូច្នេះ វិញ្ញាណ​នៃ​ពួក​បរិសុទ្ធ​អង្គុយ​នៅ​ខាង​ស្តាំ​ព្រះហស្ត​នៃ​ព្រះ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ។

ពួកបរិសុទ្ធអាចដឹងតែអំពីព្រះ និងនគរនៃព្រះតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ហើយបានរស់ឡើងវិញ។ ការស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងតំណាងឱ្យការវិនិច្ឆ័យ ហើយការរស់ឡើងវិញតំណាងឱ្យការស្ដារឡើងវិញទៅកាន់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ តាម​រយៈ​ដំណើរ​ការ​នេះ ពួក​បរិសុទ្ធ​មក​យល់​ពី​ព្រះ និង​នគរ​របស់​ទ្រង់។ ដូច្នេះ ពួកបរិសុទ្ធ​គិត​ថា​ព្រះ​ជា​ព្រះ​នៃ​យុត្តិធម៌ ជា​ព្រះ​នៃ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ និង​ជា​ព្រះ​ដ៏​ស្មោះត្រង់​ដែល​រក្សា​សេចក្ដី​សញ្ញា ។

ព្រះជាព្រះនៃយុត្តិធម៌។ យុត្តិធម៌​មាន​ន័យ​ថា ព្រះ​ជា​ព្រះ​ដ៏​តឹងរ៉ឹង​ដែល​វិនិច្ឆ័យ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ខុស។ ម៉ាថាយ 27:46 ប្រហែល​ជា​ម៉ោង​ទី​ប្រាំបួន ព្រះ‌យេស៊ូ​បន្លឺ​សំឡេង​ខ្លាំង​ៗ​ថា៖ អេលី អេលី ឡាម៉ា សាបាកថានី ពោល​ថា “ឱ​ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ ព្រះ​នៃ​ទូលបង្គំ​អើយ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ទ្រង់​បោះ​បង់​ចោល​ទូល‌បង្គំ?›។ ព្រះ​បាន​វិនិច្ឆ័យ​ពួកគេ​តាម​រយៈ​ដង្វាយធួន​នៃ​ព្រះរាជបុត្រា​តែ​មួយ​របស់​ទ្រង់ គឺ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។

ព្រះជាព្រះនៃសេចក្តីស្រឡាញ់។ ១ យ៉ូហាន ៤:៩-១០ 『សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​បាន​សម្ដែង​មក​លើ​យើង​ដូច្នេះ គឺ​ថា​ព្រះ​បាន​ចាត់​ព្រះរាជបុត្រា​តែ​មួយ​របស់​ទ្រង់​ឲ្យ​មក​ក្នុង​លោកិយ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​រស់​តាម​រយៈ​ទ្រង់។ នេះ​ជា​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ មិន​មែន​ថា​យើង​បាន​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ទេ គឺ​ទ្រង់​ស្រឡាញ់​យើង ហើយ​បាន​ចាត់​ព្រះ​រាជ​បុត្រា​ទ្រង់​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ការ​លោះ​បាប​របស់​យើង»។

ព្រះ​មាន​ចិត្ត​អត់​ធ្មត់ ហើយ​រង់​ចាំ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រែ​ចិត្ត ហើយ​ត្រឡប់​មក​វិញ។ យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ព្រះ​ជា​អ្នក​ដែល​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​អ្នក​ដែល​មិន​ងាក​ក្រោយ។ ការសោយទិវង្គត និងការរស់ឡើងវិញដ៏ធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយយុត្តិធម៌ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ ត្រូវបានសន្យារួចហើយនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់។

ព្រះ​ជា​ព្រះ​ដែល​មិន​ផ្លាស់​ប្តូរ ដែល​រក្សា​សេចក្តី​សញ្ញា​របស់​ទ្រង់។ ទំនុកតម្កើង 105:8-10 «ទ្រង់​បាន​ចងចាំ​នូវ​សម្ពន្ធមេត្រី​របស់​ទ្រង់​ជា​រៀង​រហូត គឺ​ពាក្យ​ដែល​ទ្រង់​បាន​បង្គាប់​ដល់​មួយ​ពាន់​ជំនាន់ ជា​សម្ពន្ធ​ដែល​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ជា​មួយ​នឹង​អ័ប្រាហាំ និង​ពាក្យ​សម្បថ​ដែល​ទ្រង់​បាន​ស្បថ​នឹង​អ៊ីសាក ហើយ​ទ្រង់​បាន​បញ្ជាក់​វា​ដល់​យ៉ាកុប​ជា​លក្ខន្តិកៈ​ដល់​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ជា​សម្ពន្ធមេត្រី​ដ៏​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច»។

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?