សំណួរទី 29. តើទោសបាបកម្មក្នុងជីវិតបន្ទាប់គឺជាអ្វី?
សំណួរទី 29. តើទោសបាបកម្មក្នុងជីវិតបន្ទាប់គឺជាអ្វី?
ចម្លើយ។ ការដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះអំពើបាបនៅក្នុងជីវិតបន្ទាប់គឺការបំបែកអស់កល្បជានិច្ចពីវត្តមានដ៏សុខសាន្តរបស់ព្រះ និងការរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងនៃរូបកាយ និងព្រលឹងនៅក្នុងភ្លើងនរកដោយមិនឈប់ឈរ។
វិវរណៈ 21:8 ប៉ុន្តែអស់អ្នកដែលគួរខ្លាច មិនជឿ និងគួរស្អប់ខ្ពើម ពួកឃាតក ពួកស្រីផិតក្បត់ ពួកអាបធ្មប់ អ្នកគោរពបូជារូបព្រះ និងអ្នកកុហកទាំងអស់ នឹងមានចំណែករបស់ខ្លួននៅក្នុងបឹងដែលឆេះដោយភ្លើង និងស្ពាន់ធ័រ ដែលជាសេចក្ដីស្លាប់ទីពីរ។
វាត្រូវបានសម្តែងជាភ្លើង និងសំរិទ្ធ។ នៅក្នុងវិវរណៈ 20:14 “សេចក្តីស្លាប់ និងឋាននរកត្រូវបានបោះចូលទៅក្នុងបឹងភ្លើង នេះជាសេចក្តីស្លាប់ទីពីរ បឹងភ្លើង”។ ការស្លាប់ទីពីរត្រូវបានគេនិយាយថាជាបឹងភ្លើង។ ពាក្យបឹងភ្លើងមានន័យថា«ត្រសាលឈើ»។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិទី 6 ត្រសាលនៃហិបត្រូវបានបកប្រែជាសំរិទ្ធ។ «ត្រសាលឈើ» ជានិមិត្តរូបនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ។ បឹងភ្លើង (តង់ឈើ) ជានិមិត្តរូបនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយវាមានន័យថា អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានដុតដោយព្រះបន្ទូល និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ភ្លើងតំណាងឱ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ បឹងគឺជាទឹក ហើយវាជានិមិត្តរូបនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ការបោះចូលទៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ និងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមានន័យថា សេចក្ដីស្លាប់ទីពីរ។
ការស្លាប់ទី 1 មានន័យថា កើតក្នុងលោកនេះ ហើយមានវិញ្ញាណជាប់ក្នុងរូបកាយ ហើយការស្លាប់ទី 2 មានន័យថា ពួកបរិសុទ្ធត្រូវបានកប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៅក្នុងខ្លួនចាស់ (រូបកាយ) ខណៈពេលដែលរស់នៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងសម្រាប់មនុស្សមានបាប ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកជឿ ការសុគតគឺដឹងថាពួកគេបានស្លាប់ហើយ ហើយរួបរួមជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ នេះគឺជាការស្លាប់ទីពីរ។
សម្រាប់អ្នកដែលរស់នៅក្នុងពិភពលោក ហើយចូលរួមក្នុងការស្លាប់ជាលើកទីពីរជាមុន នោះនគររបស់ព្រះនឹងមកដល់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ សម្រាប់អ្នកដែលមិនឈានដល់ការស្លាប់ទីពីរ ខណៈពេលដែលនៅមានជីវិត បន្ទាប់ពីមរណភាពនៃរូបកាយ វិញ្ញាណនឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងការស្លាប់ទីពីរនៅក្នុងឋាននរក។ នោះគឺពួកគេនឹងទទួលបានការវិនិច្ឆ័យដោយភ្លើងនៅ Hades ។ ការជំនុំជំរះនៃភ្លើងរំឭកយើងពីក្រុងសូដុំម និងកូម៉ូរ៉ា។
តើ Hades ជាកន្លែងបែបណា? ក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីសេដ្ឋី និងឡាសារ អ្នកទាំងពីរបានស្លាប់ទៅឯស្ថានហាដេស។ ឡាសារនៅក្នុងទ្រូងរបស់អ័ប្រាហាំ ហើយអ្នកមានក៏នៅក្នុងអណ្តាតភ្លើង ហើយមានជ្រោះយ៉ាងខ្លាំងនៅចន្លោះពួកគេ ដែលពួកគេមិនអាចឆ្លងកាត់បាន។ អ្នកដែលនៅក្នុងទ្រូងរបស់អ័ប្រាហាំ នឹងចូលទៅក្នុងនគររបស់ព្រះតាមរយៈការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អស់អ្នកដែលបានទៅឋាននរក រួមទាំងបុរសអ្នកមាន នឹងត្រូវវិនិច្ឆ័យដោយការស្លាប់ទីពីរ តាមរយៈភ្លើងនៃព្រះបន្ទូល និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
ពួកផារិស៊ីបានចង្អុលបង្ហាញថា ព្រះយេស៊ូកំពុងសោយអាហារជាមួយនឹងអ្នកទារពន្ធ និងមនុស្សមានបាប។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះយេស៊ូមានបន្ទូលក្នុងលូកា ១៦ «មានសេដ្ឋីម្នាក់»។ សេដ្ឋីសំដៅលើពួកផារិស៊ី និងអាចារ្យ។ ពេលគម្ពីរនិយាយអំពីអ្នកមាន នោះមិនសំដៅទៅលើអ្នកមានក្នុងលោកីយ៍ទេ ប៉ុន្តែសំដៅទៅលើ«អ្នកដែលព្យាយាមរក្សាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួននៅចំពោះព្រះ»។ វាសំដៅទៅលើបុគ្គលដែលគ្មានអ្វីត្រូវសុំពីព្រះ។
នេះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់សាសនាចក្រនៅឡៅឌីសេនៅក្នុង វិវរណៈ ៣:១៧ ថា៖ «ដោយព្រោះអ្នកថា ‹ ខ្ញុំជាអ្នកមាន ខ្ញុំបានទំនិញ ហើយខ្ញុំមិនត្រូវការអ្វីសោះ › ហើយមិនដឹងថាអ្នករាល់គ្នាវេទនា វេទនា ក្រ ខ្វាក់ភ្នែក និងអាក្រាតឡើយ ។ នេះមានន័យថាពួកគេមិនមានបំណងប្រាថ្នាយ៉ាងក្លៀវក្លាសម្រាប់នគរព្រះទេ។
អ្នកសុំទាន គឺជាពាក្យមានន័យដូចនៃភាពក្រីក្រ។ ភាពក្រីក្រគឺភាពក្រីក្រដោយគោរពដល់នគរព្រះ។ អស់អ្នកដែលមានវិញ្ញាណអាក្រក់បានចាកចេញពីព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ ដូច្នេះកាលដែលគេដឹងដូច្នេះ វិញ្ញាណរបស់គេក៏ដូច្នោះដែរ។ អ្នកសុំទាន គឺជាអ្នកដែលមិនហ៊ានលើកក្បាលរបស់គាត់នៅចំពោះព្រះ ដូចជាអ្នកទារពន្ធ និងមនុស្សមានបាប។
Comments
Post a Comment