សំនួរ 68. តើមានតែអ្នករើសតាំងទេដែលហៅថា?
សំនួរ 68. តើមានតែអ្នករើសតាំងទេដែលហៅថា?
ចម្លើយ។ មានតែអ្នករើសតាំងប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានគេហៅយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ អស់អ្នកដែលមិនត្រូវបានជ្រើសរើស ទោះជាពួកគេអាចត្រូវបានហៅខាងក្រៅដោយកិច្ចបម្រើនៃព្រះបន្ទូល ហើយមានប្រតិបត្តិការធម្មតានៃព្រះវិញ្ញាណក៏ដោយ ក៏ចេតនាមិនអើពើ និងមើលងាយព្រះគុណដែលបានផ្តល់ដល់ពួកគេ ហើយដូច្នេះធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការមិនជឿ ហើយមិនមករកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទេ។
ព្រះជ្រើសរើសពីចំណោមអ្នកដែលត្រូវបានហៅឲ្យធ្វើជារាស្ដ្ររបស់ទ្រង់។ ម៉ាថាយ 22:14 ចែងថាមានមនុស្សជាច្រើនត្រូវបានហៅ ប៉ុន្តែមានមនុស្សតិចណាស់ដែលត្រូវបានជ្រើសរើស។
នៅក្នុង ម៉ាថាយ ២២:២ «នគរស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចជាស្ដេចដែលរៀបចំពិធីជប់លៀងសម្រាប់បុត្ររបស់ទ្រង់» ស្ដេចគឺជាព្រះ។ កូនប្រុសគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយពិធីមង្គលការគឺជាពិធីមង្គលការរបស់កូនចៀម។ ពិធីមង្គលការរបស់កូនចៀមសំដៅលើការយកកូនក្រមុំរបស់គាត់។
មានតែអ្នកដែលជាកូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់ក្នុងពិភពលោកប៉ុណ្ណោះដែលអាចចូលក្នុងពិធីមង្គលការបាន។ ដើម្បីក្លាយជាកូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ពួកគេត្រូវតែស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវ ហើយរស់ឡើងវិញជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ។ ពិធីមង្គលការរបស់កូនចៀមកំពុងក្លាយជាតែមួយជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។ ដូចជាបុរសម្នាក់បានចាកចេញពីឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន ហើយក្លាយជាមួយនឹងភរិយារបស់ខ្លួន ព្រះគ្រីស្ទ និងពួកបរិសុទ្ធក៏ក្លាយជាមនុស្សតែមួយដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាព្រះយេស៊ូបានអធិស្ឋាននៅមុខឈើឆ្កាងថា ពួកសិស្សនឹងក្លាយជាអង្គតែមួយ ដូចជាព្រះ និងព្រះយេស៊ូវតែមួយ។ លុះពេលពួកគេក្លាយជាមនុស្សតែមួយប៉ុណ្ណោះ ទើបពួកគេចូលទៅក្នុងព្រះ។ នេះគឺជាជីវិតនៃការរស់ឡើងវិញ។
ព្រះបានផ្ញើការអញ្ជើញទៅអ៊ីស្រាអែល។ ការអញ្ជើញគឺដូចជាច្បាប់។ ច្បាប់គឺជាការអញ្ជើញឱ្យដឹងថាពួកគេជាមនុស្សមានបាប ហើយមករកព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះបានជ្រើសរើសអ៊ីស្រាអែលដើម្បីផ្ញើការអញ្ជើញនេះទៅកាន់មនុស្សទាំងអស់ក្នុងពិភពលោក។ អ៊ីស្រាអែលជាអ្នកដែលបានទទួលការអញ្ជើញ។ នៅក្នុងម៉ាថាយ 21 ព្រះយេស៊ូវបានប្រាប់រឿងប្រៀបប្រដូចមួយទៅកាន់ពួកផារិស៊ី និងពួកអាចារ្យថា សាសន៍ដទៃនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះជាមុនសិន ហើយបន្ទាប់មកនៅក្នុងម៉ាថាយ 22 ទ្រង់បានប្រាប់រឿងប្រៀបប្រដូចនៃពិធីមង្គលការ។ ទោះជាយ៉ាងណា អ៊ីស្រាអែលដែលត្រូវបានអញ្ជើញបានបដិសេធការអញ្ជើញ។ មូលហេតុគឺមកពីជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមិនបានដឹងថាពួកគេជាសត្វដែលបានចាកចេញពីព្រះ។
ព្រះបានបន្តបញ្ជូនអ្នកបំរើ (ហោរា) ប៉ុន្តែអ៊ីស្រាអែលបានសម្លាប់ហោរាជាច្រើន។ ពួកគេថែមទាំងសម្លាប់កូនប្រុសខ្លួនឯងទៀតផង។ ព្រះបានពណ៌នាថាព្រះគ្រីស្ទជាអ្នកបម្រើ។ ព្រះបានផ្ញើការអញ្ជើញទៅជនជាតិអ៊ីស្រាអែលឲ្យប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ ប៉ុន្តែ«គេមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ ហើយទៅតាមផ្លូវ ម្នាក់ទៅស្រែចម្ការ ម្នាក់ទៀតទៅរកជំនួញ»។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមិនអើពើនឹងព្រះគ្រីស្ទ ដែលបានលាក់កំបាំងក្នុងក្រិត្យវិន័យ ដូច្នេះពួកគេមិនអាចស្គាល់ទ្រង់បានឡើយ។
ពាក្យថាខ្លួនឯងក្នុង«ស្រែចម្ការទៅមុខជំនួញ» មានន័យថាជាម្ចាស់។ សម្រាប់បុគ្គលដែលជាម្ចាស់រូបកាយគឺសំខាន់។ ដូចគ្នាដែរ បុគ្គលដែលជាម្ចាស់មិនអាចរកឃើញកំណប់ (ការរស់ឡើងវិញ) ដែលលាក់នៅក្នុងដីបានទេ។ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះយេស៊ូមានបន្ទូលថានឹងបដិសេធខ្លួនឯង ហើយព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងថា «ខ្លួន»ជាអង្គមួយដែលបានចាកចេញពីព្រះ។
ការអញ្ជើញបានចេញទៅគ្រប់ជាតិសាសន៍ក្នុងពិភពលោក។ "ទៅផ្លូវបំបែកហើយអញ្ជើញអ្នកគ្រប់គ្នាដែលអ្នកឃើញទៅពិធីមង្គលការ" ។ ផ្លូវបំបែកសំដៅលើព្រំដែនរវាងអ៊ីស្រាអែល និងសាសន៍ដទៃ។ ដូច្នេះ ចូរទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ទទួលអំណាច ហើយផ្សាយដំណឹងល្អដល់សាសន៍ដទៃ។
«ពួកអ្នកបម្រើចេញទៅតាមផ្លូវ ហើយប្រមូលរបស់ដែលគេរកឃើញ ទាំងអាក្រក់ និងល្អ»។ ត្រង់នេះ អាក្រក់ និងល្អ មិនមែនសំដៅលើអ្នកដែលត្រូវបានគេមើលឃើញបែបនេះនៅក្នុងព្រះនេត្ររបស់ព្រះនោះទេ ប៉ុន្តែសំដៅទៅលើអ្នកដែលត្រូវបានគេហៅថាតាមរបៀបនោះនៅក្នុងពិភពលោក។ មនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោកនេះគឺជាគោលដៅ។ ដូច្នេះនៅពេលដែលមនុស្សមកចូលរួមពិធីមង្គលការ មានបុរសម្នាក់ដែលមិនស្លៀកសម្លៀកបំពាក់មង្គលការ។ ស្តេចបានរកឃើញ ហើយបោះគាត់ចេញពីសាលជប់លៀង។
តើនរណាជាអ្នកមិនស្លៀកសម្លៀកបំពាក់មង្គលការ? សម្លៀកបំពាក់មង្គលការមិនមែនជារបស់ដែលអ្នករៀបចំទេ តែសម្លៀកបំពាក់រៀបការនៅផ្ទះរៀបការ តែគេមិនស្លៀក។ អស់អ្នកដែលពេញផ្ទះរៀបការជាសាសន៍ដទៃ។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលបានសម្រេចចិត្តជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ វាសំដៅទៅលើអ្នកដែលមិនបានពាក់នឹងព្រះគ្រីស្ទ (ការរស់ឡើងវិញ)។ ដើម្បីស្លៀកពាក់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ អ្នកត្រូវដោះសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួន ប៉ុន្តែគេមិនធ្វើដូច្នេះទេ។ បើអ្នកណាមិនបដិសេធខ្លួនឯង នោះក៏មិនអាចពាក់សម្លៀកបំពាក់នៃសេចក្ដីសុចរិតបានដែរ (ការរស់ឡើងវិញ)។
ព្រះគម្ពីរពណ៌នាអំពីសម្លៀកបំពាក់របស់មនុស្សចាស់។ អ្នកដែលមិនស្លាប់ដូចមនុស្សចាស់ គឺជាអ្នកដែលនិយាយថា ពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែនៅតែបង្ហាញភាពសុចរិតរបស់ពួកគេផ្ទាល់។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលមិនមានជីវិតរស់ឡើងវិញបច្ចុប្បន្ន។ ពួកគេជាអ្នកដែលព្យាយាមសម្រេចបាននូវសេចក្ដីសុចរិតដោយកម្លាំងរបស់ខ្លួន។ អាវផាយមិនមែនជារបស់ដែលខ្ញុំរៀបចំទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែត្រូវដោះសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំ (ស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ) ហើយពាក់អាវដែលបានរៀបចំ (ការរស់ឡើងវិញនាពេលបច្ចុប្បន្ន)។
Comments
Post a Comment