ខ្ញុំសុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថានឹងចូលទៅក្នុងផ្ទះតែមិនអាចចូលបានឡើយ


 

 

『ក៏​មាន​ម្នាក់​ទូល​សួរ​ថា ព្រះ‌អម្ចាស់​អើយ តើ​មនុស្ស​ដែល​បាន​សង្គ្រោះ មាន​គ្នា​តែ​បន្តិច​ទេ​ឬ​អី តែ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា  ចូរ​ខំ​ប្រឹង​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត ឲ្យ​បាន​ចូល​ទៅ​តាម​ទ្វារ​ចង្អៀត ដ្បិត​ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា នឹង​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ខំ​ប្រឹង​រក​ចូល​ដែរ តែ​ចូល​មិន​បាន​ទេ 』 (លូកា ១៣: ២៣-២៤))

 

ព្រះយេស៊ូវបានធ្វើអព្ភូតហេតុជាច្រើនហើយមនុស្សបានដើរតាមទ្រង់។ បុរសអ្នកមានបានមករកព្រះយេស៊ូវហើយសួរគាត់អំពីជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ បន្ទាប់ពីបាន the ពាក្យរបស់ព្រះយេស៊ូយុវជននោះមានការសោកសៅដែលគាត់បានចាកចេញពីគាត់ពីព្រោះព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា "ចូរបញ្ជូនទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកទៅអ្នកដទៃហើយមកតាមខ្ញុំ" ។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូល។

 សត្វអូដ្ឋចូលតាមប្រហោងម្ជុលងាយជាងអ្នកមានចូលក្នុងព្រះរាជ្យព្រះជាម្ចាស់ទៅទៀត។ book សៀវភៅវិវរណៈនិយាយថាទ្រព្យសម្បត្តិបានក្លាយជាព្រះ។ យុវបុរសអ្នកមានគឺជាមន្រ្តីអ៊ីស្រាអែលម្នាក់ហើយរកលុយបានច្រើនតាមរបៀបមិនស្អាត។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅបុរសអ្នកមានថា“ ចូរបញ្ជូនប្រាក់មិនស្អាតទាំងអស់របស់អ្នកទៅ ឲ្យ អ្នកក្រីក្រ” ។ ពួកសិស្សឆ្លើយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូថា៖ 『ពួកអ្នកដែលitដំណឹងនេះសួរថា៖ «តើអ្នកណាអាចទទួលការសង្គ្រោះ? »។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា៖ «ការអ្វីដែលមនុស្សធ្វើពុំកើតព្រះជាម្ចាស់ធ្វើកើតទាំងអស់»។ 』

អ្នកណាដែលដឹងអំពីឆន្ទៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់អ្នកនោះនឹងអោយអ្នកដទៃនូវទ្រព្យសម្បត្តិដែលខ្លួនបានប្រមូលមកតាមរបៀបមិនបរិសុទ្ធ។ និយាយអញ្ចឹងមានមនុស្សតិចណាស់ដែលធ្វើវាព្រោះ​
  មនុស្សមិនល្អហើយមានមនុស្សតិចណាស់ដែលស្វែងរកព្រះ។ ទោះបីមនុស្សមកព្រះវិហារដើម្បីថ្វាយបង្គំព្រះច្រៀងចំរៀងនិងមានការធានាពីសេចក្តីសង្គ្រោះក៏ដោយព្រះគម្ពីរប្រាប់ថា“ មនុស្សជាច្រើនចង់ចូលទៅក្នុងស្ថានសួគ៌តែមានមនុស្សតិចណាស់អាចចូលបាន” ។ ប្រសិនបើមនុស្សមិនបានកើតជាថ្មីទេពួកគេមិនអាចចូលទៅក្នុងស្ថានសួគ៌បានទេ។ សម្រាប់ដួងចិត្តរបស់បុរសគឺកខ្វក់ដោយលោភលន់។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងថា“ បោះបង់ចោលសាច់ដែលកខ្វក់ដោយលោភលន់ហើយកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយដែលព្រះបានប្រទាន

『ដោយ​ដឹង​សេចក្ដី​នេះ​ថា មនុស្ស​ចាស់​របស់​យើង បាន​ត្រូវ​ឆ្កាង​ជា​មួយ​នឹង​ទ្រង់​ហើយ ដើម្បី​ឲ្យ​តួ​អំពើ​បាប បាន​ត្រូវ​សូន្យ​ទៅ ប្រយោជន៍​កុំ​ឲ្យ​យើង​នៅ​បម្រើ​អំពើ​បាប​ទៀត​ឡើយ  ដ្បិត​អ្នក​ណា​ដែល​ស្លាប់ នោះ​ក៏​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​រួច​ពី​បាប​ហើយ 』 (រ៉ូម ៦: ៦-៧)
ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងរឿងនេះទេទោះបីជាអ្នកបាននៅក្នុងព្រះវិហារយូរប៉ុណ្ណាក៏ដោយអ្នកនឹងមិនបានសង្រ្គោះទេ។ សិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូឈ្មោះពេត្រុសបានឃើញអព្ភូតហេតុជាច្រើនរបស់ព្រះយេស៊ូអស់រយៈពេលបីឆ្នាំមកហើយប៉ុន្តែបានបោះបង់ចោលគាត់នៅមុខឈើឆ្កាងហើយរត់ចេញ។ មនុស្សទាំងអស់ដែលមិនបានកើតជាថ្មីធ្វើតាមរបៀបនេះ។ ដើម្បីចូលទៅក្នុងនគរព្រះយើងត្រូវឆ្លងកាត់ឈើឆ្កាង។ សម្រាប់បេះដូងមនុស្សគឺមានបាបដើម (លោភលន់) ។ ព្រះប្រាប់មនុស្សថារូបកាយនៃបាបស្លាប់ហើយកើតជារូបកាយដែលព្រះប្រទានមក។ បាបដើមគឺលោភលន់ចង់ធ្វើដូចព្រះ។ មានបាបដើមពីរប្រភេទ។ មានអំពើបាបដែលទេវតាអាក្រក់ចង់ធ្វើដូចព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះហើយអំពើបាបដែលមនុស្សចង់ធ្វើដូចព្រះនៅសួនច្បារអេដែន។ វិញ្ញាណរបស់ទេវតាអាក្រក់ដែលបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះត្រូវបានឃុំឃាំងនៅក្នុងធូលីដីហើយក្លាយជាមនុស្ស។ ដូច្នេះព្រះប្រាប់មនុស្សជាតិឱ្យ«ងាកចេញពីអំពើបាបដើម (លោភលន់) ហើយត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ»។

ហេតុអ្វីបានជាព្រះប្រាប់មនុស្សមានបាបអោយស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូនៅលើឈើឆ្កាង? នេះជារបៀបដែលព្រះស្គាល់ (ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក) ។ ព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ដូច្នេះព្រះអត់ទោសឱ្យអ្នកដែលប្រែចិត្ត: ការប្រែចិត្តគឺជឿថាគាត់បានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូ។ ព្រះចាត់ទុកព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្ត។ ព្រះយេស៊ូវដែលបានស្លាប់គឺជាមនុស្សមានបាប។ នៅពេលសញ្ញាចាស់ហេព្រើរបានធ្វើបាបពួកគេបាននាំសត្វទៅទីសក្ការៈហើយសម្លាប់ពួកគេ។ ដោយសារសត្វនោះមានន័យថាមនុស្សមានបាបបូជាចារ្យបានសម្លាប់សត្វនោះជំនួសឱ្យមនុស្សមានបាបតែមនុស្សមានបាបបានស្លាប់។ កូនចៀមដែលស្លាប់គឺព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនយល់ពីវាទេវាគ្មានប្រយោជន៍ទេ។ បើអ្នកចង់ចូលទៅក្នុងនគរព្រះជាម្ចាស់អ្នកមិនអាចចូលក្នុងថ្ងៃនោះបានទេ។ ដូច្នេះព្រះប្រាប់យើង ឲ្យ ត្រឡប់មករកការប្រែចិត្តវិញ។ ការប្រែចិត្តគឺការស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។


មានរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីស្ត្រីព្រហ្មចារី ១០ នាក់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ មានស្រីព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញា ៥ នាក់និងស្រីព្រហ្មចារីល្ងង់ ៥ នាក់។ ស្រីព្រហ្មចារីល្ងង់ទាំង ៥ នាក់នោះគឺជាស្ត្រីដែលកំពុងព្យាយាមចូលរោងការដោយមិនបានរៀបចំប្រេង។ ដូចគ្នានេះដែរអ្នកដែលមិនដឹងការប្រែចិត្តគឺដូចជាស្ត្រីព្រហ្មចារីល្ងង់។ ប្រពន្ធឡុតដែលបានក្លាយជាចង្កៀងអំបិលក្នុងព្រះគម្ពីរក៏ដូចគ្នាដែរ។ ទេវតាព្រមាននាងថា "កុំមើលទៅក្រោយ" ។ នាងងាកមើលក្រោយព្រោះនាងចង់ដឹងអំពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលនាងបានបន្សល់ទុកនៅក្រុងសូដុម។ អ្នកដែលប្រែចិត្តមិនងាកក្រោយទេតែឆ្ពោះទៅនគរព្រះវិញ។

『កាល​ណា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​បាន​ក្រោក​ឡើង​បិទ​ទ្វារ នោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ចាប់​តាំង​ឈរ​ពី​ខាង​ក្រៅ គោះ​ទ្វារ​ទូល​ថា ឱ​ព្រះ‌អម្ចាស់ៗ​អើយ សូម​បើក​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​ផង នោះ​ទ្រង់​នឹង​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ឆ្លើយ​ថា អញ​មិន​ស្គាល់​ឯង​រាល់​គ្នា​ដែល​មក​ពី​ណា​ទេ រួច​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​តាំង​ទូល​ថា យើង​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ទាន​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់ ហើយ​ទ្រង់​បាន​បង្រៀន​តាម​ផ្លូវ​យើង​ខ្ញុំ​ដែរ  តែ​ទ្រង់​នឹង​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា អញ​ប្រាប់​ឯង​រាល់​គ្នា​ថា អញ​មិន​ស្គាល់​ឯង​រាល់​គ្នា​ដែល​មក​ពី​ណា​ទេ នែ អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​សេចក្ដី​ទុច្ចរិត​អើយ ចូរ​ថយ​ចេញ​ពី​អញ​ទៅ  ដូច្នេះ កាល​ណា​ឯង​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​បោះ​ទៅ​ក្រៅ នោះ​នឹង​យំ ហើយ​សង្កៀត​ធ្មេញ នៅ​ទី​នោះ ដោយ​ឃើញ​លោក​អ័ប្រាហាំ លោក​អ៊ីសាក និង​លោក​យ៉ាកុប ហើយ​អស់​ទាំង​ហោរា​នៅ​ក្នុង​នគរ​ព្រះ 』(លូកា ១៣: ២៥-២៨)

គ្មានអ្នកណាអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបានទេលើកលែងតែគាត់ប្រែចិត្តពីព្រះជាម្ចាស់។ មនុស្សមិនចាប់អារម្មណ៍ពីមូលហេតុដែលមនុស្សរស់នៅលើផែនដីនិងអ្វីដែលនឹងកើតឡើងប្រសិនបើពួកគេមិនវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់មនុស្សវាគ្មានប្រយោជន៍ទេក្នុងការសោកស្តាយ។ នៅពេលដែលរស់នៅក្នុងពិភពលោកនេះមនុស្សម្នាក់ត្រូវតែប្រែចិត្តចំពោះព្រះ។ ប្រសិនបើអ្នកបាននៅក្នុងព្រះវិហារអស់រយៈពេលជាយូរមកហើយហើយអ្នកមិនដឹងរឿងនេះទេព្រះជាម្ចាស់នឹងនិយាយថា "ខ្ញុំមិនស្គាល់អ្នក" នៅថ្ងៃនោះទេ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាយើងមិនអាចស្រឡាញ់ព្រះនិងទ្រព្យសម្បត្ដិក្នុងពេលតែមួយបានទេ។ វាជាការល្អប្រសិនបើមានលុយកិត្តិយសនិងអំណាចនៅក្នុងពិភពលោកនេះប៉ុន្តែរហូតដល់ស្លាប់វានឹងគ្មានប្រយោជន៍ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រែចិត្តទេអ្នកនឹងស្លាប់នៅចំពោះព្រះ។

『ចូរ​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​ទេវតា​នៃ​ពួក​ជំនុំ ដែល​នៅ​ក្រុង​សើដេស​ថា ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ‌វិញ្ញាណ​ទាំង​៧ និង​ផ្កាយ​ទាំង​៧ ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​សេចក្ដី​ទាំង​នេះ​ថា អញ​ស្គាល់​ការ​ដែល​ឯង​ប្រព្រឹត្ត​ហើយ គឺ​ដែល​ឯង​មាន​ឈ្មោះ​ថា​រស់ តែ​ឯង​ស្លាប់​ទេ  ចូរ​ប្រុង​ប្រយ័ត ហើយ​ចម្រើន​កម្លាំង​ដល់​អ្វីៗ ដែល​នៅ​សល់ ដែល​រៀប​នឹង​ស្លាប់​នោះ​ដែរ ដ្បិត​អញ​មិន​បាន​ឃើញ​ការ​ដែល​ឯង​ប្រព្រឹត្ត​នោះ ជា​ពេញ​ខ្នាត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​នៃ​អញ​ទេ  ដូច្នេះ ចូរ​នឹក​ចាំ ដែល​ឯង​បាន​ទទួល ហើយ​បាន​ឮ​ជា​យ៉ាង​ណា រួច​ឲ្យ​កាន់​តាម ហើយ​ប្រែ​ចិត្ត​ចុះ បើ​ឯង​មិន​ចាំ​យាម​ទេ នោះ​អញ​នឹង​មក​ឯ​ឯង​ដូច​ជា​ចោរ ហើយ​ឯង​នឹង​មិន​ដឹង​ជា​វេលា​ណា ដែល​អញ​មក​ឯ​ឯង​ឡើយ  ប៉ុន្តែ នៅ​ក្រុង​សើដេស ឯង​ក៏​មាន​អ្នក​ខ្លះ ដែល​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សម្លៀក‌បំពាក់​ខ្លួន​ស្មោក‌គ្រោក​ដែរ អ្នក​ទាំង​នោះ​នឹង​ស្លៀក‌ពាក់​ស ដើរ​ជា​មួយ​នឹង​អញ ដ្បិត​គេ​បាន​គួរ​ហើយ  អ្នក​ណា​ដែល​ឈ្នះ នោះ​នឹង​បាន​ស្លៀក‌ពាក់​ស ហើយ​អញ​មិន​ដែល​លុប​ឈ្មោះ​អ្នក​នោះ​ចេញ​ពី​បញ្ជី​ជីវិត​ឡើយ អញ​នឹង​ថ្លែង​ប្រាប់​ពី​ឈ្មោះ​អ្នក​នោះ នៅ​ចំពោះ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​អញ និង​ចំពោះ​ពួក​ទេវតា​ទ្រង់​ដែរ 』
(វិវរណៈ ៣: ១-៥)
សម្លៀកបំពាក់ពណ៌សគឺជាសម្លៀកបំពាក់របស់ព្រះគ្រីស្ទ។ សម្លៀកបំពាក់របស់ព្រះគ្រីស្ទអាចត្រូវបានពាក់តែនៅលើឈើឆ្កាងប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលអ្នកពាក់អាវពណ៌សឈ្មោះរបស់អ្នកនឹងត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅជីវិតនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ នៅពេលដែលអ្នកត្រូវបានបញ្ចុះជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងអ្នកអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះដោយស។ នៅក្នុងនគរព្រះអ្នកក្លាយជាទេវតា។ ថ្លែងនៅក្នុងម៉ាថាយ ២២ ៈ ៣០ ។

 『ដ្បិត​ដល់​គ្រា​រស់​ឡើង​វិញ នោះ​គេ​មិន​យក​គ្នា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ទៀត​ទេ គឺ​បាន​ដូច​ជា​ទេវតា​នៃ​ព្រះ ដែល​នៅ​ស្ថាន‌សួគ៌​វិញ 』

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?