『នោះ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​អំពាវ‌នាវ​ដល់​ព្រះ‌នាម​ព្រះ‌អម្ចាស់ គេ​នឹង​បាន​សង្គ្រោះ» 』 (កិច្ចការ ២:២១)

ដើម្បីអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះអម្ចាស់យើងត្រូវតែស្គាល់ព្រះនាមរបស់ព្រះអម្ចាស់។ គម្ពីរហេព្រើរបានកត់ទុកព្រះជាម្ចាស់ថាជាអេលក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ពាក្យថាព្រះជានាមត្រឹមត្រូវ។ ប៉ុន្តែព្រះក៏មានឈ្មោះដែរ។
;នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់នៅពេលហេព្រើរបានសម្តែងព្រះនាមរបស់ព្រះជាលាយលក្ខណ៍អក្សរពួកគេបានទុកវាឱ្យនៅទទេហើយនៅពេលដែលពួកគេអានឈ្មោះពួកគេបានប្តូរពាក្យថា "Yord Bab He Bab" ។ ក្រោយមកទៀតពួកគេមិនបានប្រើឈ្មោះនេះទេ។

ព្រះបានដាក់ឈ្មោះរបស់លោកម៉ូសេថា៖ «ខ្ញុំនេះហើយ»។ (គម្ពីរមូស្គូ) ជនជាតិហេព្រើរបានហៅឈ្មោះនេះថាអាដូណៃ។ ប៉ុន្តែវានៅតែទទេនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់។ ស្តេចផារ៉ោនអេហ្ស៊ីប (ភីឡាដលេភៈភីតូលេមីទី ២) បានទាក់ទាញបុរស ៧២ នាក់ពីអ៊ីស្រាអែលហើយបកប្រែព្រះគម្ពីរទៅជាភាសាក្រិករយៈពេល ៧២ ថ្ងៃនៅអាឡិចសាន់ឌ្រី។ ពួកគេបានសរសេរឈ្មោះរបស់ព្រះនៅក្នុងចន្លោះទទេថា YHWH ហើយបានហៅវាថា Kurius ។ នៅក្នុងឡាតាំងវាត្រូវបានគេហៅថាដូមីណូស។

បន្ទាប់មកជនអន្តោប្រវេសន៍ដែលរស់នៅអាឡិចសាន់ឌ្រីបានប្តូរទៅយ៉ាហាវ៉ាដោយភ្ជាប់ស្រៈរបស់អាដូណៃនិងអៃទៅយូអេច។ ដូច្នេះយ៉ាហ៊ូ (ព្រះអម្ចាស់) ត្រូវបានគេហៅថា។ សព្វថ្ងៃនេះព្រះគម្ពីរអង់គ្លេសនិយាយថាគឺជាព្រះអម្ចាស់។&#

នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់វាត្រូវបានសរសេរថាព្រះអម្ចាស់ហើយនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់វាគឺជាព្រះអម្ចាស់។ ព្រះអម្ចាស់និយាយអំពីព្រះយេហូវ៉ាហើយព្រះអម្ចាស់តំណាងឱ្យព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ទ្រង់បានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងដើម្បីលោះបាបមនុស្សមានបាបហើយបានរស់ឡើងវិញក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃ។ ព្រះអម្ចាស់មានន័យថាព្រះមែស៊ី។ ព្រះជាម្ចាស់គឺតែមួយអង្គ (យេហូវ៉ា) ។ នៅក្នុងនគរព្រះជាម្ចាស់ព្រះអម្ចាស់បានក្លាយជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ (ព្រះអម្ចាស់) ដើម្បីសុគតនៅលើឈើឆ្កាងនៅលើទឹកដីនេះ។

 

『នោះ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​អំពាវ‌នាវ​ដល់​ព្រះ‌នាម​ព្រះ‌អម្ចាស់ គេ​នឹង​បាន​សង្គ្រោះ» 』 កិច្ចការ ២:២១)
ជំនួសឱ្យការហៅនរណាម្នាក់អ្នកដែលក្លាយជាប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះនោះគឺអ្នកដែលប្រែចិត្តចំពោះព្រះអាចអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះអម្ចាស់។ ការប្រែចិត្តគឺបដិសេធខ្លួនអ្នកហើយងាកទៅរកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះវិញ។​ 『មិន​មែន​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​គ្រាន់​តែ​និយាយ​មក​ខ្ញុំ​ថា ឱ​ព្រះ‌អម្ចាស់ៗ​អើយ ដែល​នឹង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​នគរ​ស្ថាន‌សួគ៌​នោះ​ទេ គឺ​ជា​អស់​អ្នក​ដែល​ធ្វើ​តាម​ព្រះ‌ហឫទ័យ​នៃ​ព្រះ‌វរ‌បិតា ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន‌សួគ៌​វិញ​ទេ​តើ.』(ម៉ាថាយ ៧:២១) ព្រះវរបិតាខ្ញុំគឺជឿអ្វីដែលព្រះរាជបុត្រាមានបន្ទូល។『នេះ​ហើយ​ជា​បំណង​ព្រះ‌ហឫទ័យ​នៃ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​ខ្ញុំ គឺ​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ឃើញ​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ហើយ​ក៏​ជឿ​ដល់​ទ្រង់ បាន​ជីវិត​ដ៏​នៅ​អស់​កល្ប‌ជានិច្ច ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​រស់​ឡើង​វិញ នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​បំផុត។ 』 (យ៉ូហាន ៦:៤០)
កាឡាទី (៣:២៣) និយាយអំពីជំនឿ។

『 តែ​កាល​មុន​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ចូល​មក នោះ​យើង​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​បង្ខាំង​នៅ​ក្រោម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ គឺ​ត្រូវ​ឃុំ​ទុក សម្រាប់​សេចក្ដី​ជំនឿ ដែល​ត្រូវ​លេច​មក 』 『 តើ​អ្នក​ណា​ជា​អ្នក​ឈ្នះ​លោកីយ៍ បើ​មិន​មែន​ជា​អ្នក​ដែល​ជឿ​ថា ព្រះ‌យេស៊ូវ​ជា​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា​នៃ​ព្រះ។ គឺ​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​នេះ​ហើយ ដែល​យាង​មក​ដោយ​ទឹក ហើយ​និង​ឈាម មិន​មែន​ដោយ​ទឹក​តែ​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​ទាំង​ទឹក​ទាំង​ឈាម​ផង គឺ​ជា​ព្រះ‌វិញ្ញាណ​ដែល​ធ្វើ​បន្ទាល់ ដ្បិត​ព្រះ‌វិញ្ញាណ​ទ្រង់​ជា​សេចក្ដី​ពិត 』 (យ៉ូហានទី ១ ៥: ៥-៦)

『គឺ​ក្នុង​ខណៈ​ដែល​សេចក្ដី​អត់‌ធ្មត់​របស់​ព្រះ បាន​រង់‌ចាំ​នៅ​ជំនាន់​លោក​ណូអេ កាល​លោក​កំពុង​តែ​ធ្វើ​ទូក​ធំ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ទូក​នោះ​មាន​មនុស្ស​តែ​បន្តិច គឺ​៨​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​រួច​ដោយ‌សារ​ទឹក  ដែល​ទឹក​នោះ​ហើយ ជា​គំរូ​ពី​បុណ្យ​ជ្រមុជ ដែល​ជួយ​សង្គ្រោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ មិន​មែន​ជា​ការ​សម្អាត​ក្អែល​របស់​រូប​សាច់​ចេញ​ទេ គឺ​ជា​សេចក្ដី​សន្មតិ​របស់​បញ្ញា​ចិត្ត​ដ៏​ជ្រះ‌ថ្លា​ចំពោះ​ព្រះ​វិញ ដោយ‌សារ​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ 』 (ពេត្រុសទី ១ ៣: ២០-២១) ទឹកមានន័យថា៖ ប្រសិនបើយើងបានរស់នៅសម័យណូអេយើងនឹងត្រូវស្លាប់។ ដូច្នេះពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកមានន័យថាអ្នកស្លាប់។『ហើយ​យើង​បាន​សេចក្ដី​ប្រោស​លោះ​នៅ​ក្នុង​ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា​នោះ ដោយ‌សារ​ព្រះ‌លោហិត​ទ្រង់ គឺ​ជា​សេចក្ដី​ប្រោស​ឲ្យ​រួច​ពី​ទោស តាម​ព្រះ‌គុណ​ដ៏​ធ្ងន់​ក្រៃ‌លែង​នៃ​ទ្រង់ 』 (អេភេសូរ ១: ៧) ការប្រោសលោះមានន័យថាព្រះជាម្ចាស់ទិញពីសាតាំងដែលជាមនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្តតាមរយៈការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះការប្រែចិត្តគឺនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានប្រោសលោះហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានលើកលែងទោស។

ការនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមានន័យថាការរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។ រួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង។ ដូច្នេះអ្នកដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវបានស្លាប់សំរាប់អំពើបាប (រ៉ូម ៦: ២) សំរាប់ក្រិត្យវិន័យ (កាឡាទី ២:១៩) និងសំរាប់លោកីយនេះ (កាឡាទី ៦:១៤) ។ ដូច្នោះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានសង្រ្គោះពីព្រះ។

នេះគឺជាអ្នកកាន់តំណែងមុនរបស់ព្រះមុនពេលបង្កើត។『តាម​ដែល​ទ្រង់​បាន​រើស​យើង​រាល់​គ្នា​ក្នុង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ តាំង​ពី​មុន​កំណើត​លោកីយ៍​មក​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​យើង​រាល់​គ្នា​បាន​បរិសុទ្ធ ហើយ​ឥត​កន្លែង​បន្ទោស​បាន​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់ ដោយ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ 』 (អេភេសូរ ១: ៤)អ្នកដែលត្រូវបានសង្គ្រោះគឺជាអ្នកដែលប្រែចិត្ត។ ការប្រែចិត្តគឺជាអ្នកដែលបដិសេធខ្លួនឯង (លោភលន់) ចំពោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ដូច្នេះអ្នកប្រែចិត្តមិនលោភលន់ទ្រព្យសម្បត្តិពិភពលោក។ អ្នកដែលប្រែចិត្តមានមនសិការរស់សម្រាប់ព្រះ។ អ្នកដែលមានសមត្ថភាពវិនិច្ឆ័យនឹងប្រែចិត្តពីព្រះ។ ដូច្នេះពួកគេខ្លាចព្រះ។ អ្នកប្រែចិត្តដឹងថាគាត់ជាប់នៅក្នុងអំពើបាប។ ពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចរួចផុតពីអំពើបាបលើកលែងតែស្លាប់។ ពួកគេ (ព្រលឹង: បុរសចំណាស់) ស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។

『 ដូច្នេះ យើង​បាន​ត្រូវ​កប់​ជា​មួយ​នឹង​ទ្រង់​ហើយ ដោយ​ទទួល​ជ្រមុជ​ក្នុង​សេចក្ដី​ស្លាប់ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​ដើរ​ក្នុង​ជីវិត​បែប​ថ្មី ដូច​ជា​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​បាន​រស់​ពី​ស្លាប់​ឡើង​វិញ ដោយ‌សារ​សិរី‌ល្អ នៃ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​ដែរ 』(រ៉ូម ៦: ៤)
អ្នកត្រូវតែជាអ្នកឈ្នះនៅក្នុងសមរភូមិរបស់អ្នកជាមួយខ្លួនអ្នក។

『 ប៉ុន្តែ បើ​សិន​ជា​សេចក្ដី​ទុច្ចរិត​របស់​យើង​រាល់​គ្នា បាន​នាំ​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ព្រះ​ច្បាស់​ជាង នោះ​តើ​នឹង​ថា​ដូច​ម្តេច តើ​ព្រះ‌ទ្រង់​ទុច្ចរិត​ឬ​អី ដែល​ទ្រង់​ធ្វើ​ទោស​នោះ (នេះ​ខ្ញុំ​និយាយ​តាម​បែប​មនុស្ស​លោក) 』 (វិវរណៈ ៣: ៥)

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?