ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមិនមែនតាមខ្ញុំចង់ទេប៉ុន្តែតាមដែលអ្នកចង់

នោះ​ព្រះ‌យេស៊ូវ ព្រម​ទាំង​ពួក​សិស្ស ក៏​ទៅ​ដល់​កន្លែង​ហៅ​ថា ច្បារ​គែត‌សេ‌ម៉ានី ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា ចូរ​អង្គុយ​នៅ​ទី​នេះ​សិន ចាំ​ខ្ញុំ​នឹង​ទៅ​អធិស្ឋាន​នៅ​ឯ​ណោះ  រួច​ទ្រង់​យក​ពេត្រុស និង​កូន​សេបេដេ​ទាំង​២​នាក់​ទៅ​ជា​មួយ​ផង ទ្រង់​ចាប់​តាំង​មាន​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ព្រួយ ហើយ​តប់‌ប្រមល់​ជា​ខ្លាំង  ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា ចិត្ត​ខ្ញុំ​ព្រួយ​ពន់‌ពេក ស្ទើរ​តែ​នឹង​ស្លាប់ ចូរ​នៅ​ទី​នេះ ចាំ​យាម ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ​សិន  កាល​ទ្រង់​បាន​យាង​ទៅ​មុខ​បន្តិច​ទៀត នោះ​ទ្រង់​ទម្លាក់​អង្គ ផ្កាប់​ព្រះ‌‌ភ័ក្ត្រ​ចុះ​អធិស្ឋាន​ថា ឱ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​នៃ​ទូល‌បង្គំ​អើយ បើ​សិន​ជា​បាន នោះ​សូម​ឲ្យ​ពែង នេះ​កន្លង​ហួស​ពី​ទូល‌បង្គំ​ទៅ ប៉ុន្តែ កុំ​តាម​ចិត្ត​ទូល‌បង្គំ​ឡើយ សូម​តាម​តែ​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ទ្រង់​វិញ  នោះ​ទ្រង់​យាង​មក​ដល់​ពួក​សិស្ស ឃើញ​គេ​ដេក​លក់ ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​ពេត្រុស​ថា ដូច្នេះ តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចាំ​យាម​ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ​តែ​១​ម៉ោង​មិន​បាន​ទេ​ឬ​អី  ចូរ​ចាំ​យាម ហើយ​អធិស្ឋាន​ចុះ ដើម្បី​មិន​ឲ្យ​កើត​សេចក្ដី​ល្បួង​នាំ​ចិត្ត​ឡើយ ឯ​វិញ្ញាណ​ក៏​ប្រុង​ជា​ស្រេច​មែន តែ​សាច់​ឈាម​ខ្សោយ​ទេ  កាល​ទ្រង់​បាន​យាង​ទៅ​ម្តង​ទៀត នោះ​ក៏​អធិស្ឋាន​ថា ឱ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​នៃ​ទូល‌បង្គំ​អើយ បើ​សិន​ជា​ពែង​នេះ​កន្លង​ហួស​ពី​ទូល‌បង្គំ​ទៅ​ពុំ​បាន លើក​តែ​ទូល‌បង្គំ​ទទួល នោះ​សូម​តាម​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ទ្រង់​ចុះ  កាល​ទ្រង់​បាន​យាង​មក​វិញ នោះ​ក៏​ឃើញ​ពួក​សិស្ស​ដេក​លក់​ទៀត ដ្បិត​ភ្នែក​គេ​ធ្ងន់​ជ្រប់  រួច​ទ្រង់​យាង​ចោល​គេ​ទៅ​ម្តង​ទៀត នឹង​អធិស្ឋាន​ជា​គម្រប់​៣​ដង ដោយ​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ជា​សេចក្ដី​ដដែល  នោះ​ទ្រង់​យាង​មក​ឯ​ពួក​សិស្ស​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ឥឡូវ​នេះ អ្នក​រាល់​គ្នា​ដេក​លក់ ហើយ​សម្រាក​កម្លាំង​ទៀត​ឬ មើល​កំណត់​ជិត​ដល់​ហើយ កូន​មនុស្ស​ត្រូវ​គេ​បញ្ជូន​ទៅ​ក្នុង​កណ្តាប់​ដៃ​នៃ​មនុស្ស​មាន​បាប  ចូរ​ក្រោក​ឡើង យើង​ទៅ ន៏ អ្នក​ដែល​បញ្ជូន​ខ្ញុំ​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។(ម៉ាថាយ ២៦: ៣៦-៤៦)

ព្រះយេស៊ូក៏កំពុងតែមានបន្ទូលថាចិត្ដរបស់គាត់បានស្លាប់ដោយសារបញ្ហា។ និយាយនៅជំពូក ២៦:៣៧ ថាព្រះយេស៊ូមានទុក្ខព្រួយនិងសោកសៅនៅពេលដែលគាត់បានទៅអធិស្ឋានជាមួយពេត្រុសនិង“ កូនប្រុសទាំងពីររបស់សេបេដេ” ។ ហើយនៅក្នុងខ ៣៨『 ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា ចិត្ត​ខ្ញុំ​ព្រួយ​ពន់‌ពេក ស្ទើរ​តែ​នឹង​ស្លាប់ ចូរ​នៅ​ទី​នេះ ចាំ​យាម ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ​សិន』


ព្រះដែលជាអ្នកបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដីបានយាងមកផែនដីជាសាច់ឈាម។ គាត់គឺជាព្រះយេស៊ូវ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយបុរសដ៏អស្ចារ្យនេះក៏មានការព្រួយបារម្ភនិងសោកសៅមុនពេលស្លាប់ដែរ។ ព្រលឹងដែលចេញពីរាងកាយមានប្រតិកម្មបែបនោះ។ អ្នកក៏អាចឃើញពួកគេអមដំណើរសិស្សរបស់ពួកគេដែរពីព្រោះពួកគេចង់ទទួលការលួងលោម។ សូម្បី ព្រះយេស៊ូដែលជាព្រះដែលបានគ្រោងទុកមុនការបង្កើតនេះបានមានបន្ទូលដូច្នេះ។ និយាយអញ្ចឹងតើយើងអាចនិយាយយ៉ាងដូចម្តេចបានថា“ មនុស្សដែលត្រូវបានបង្កើតមក” នឹងមិនបដិសេធព្រះយេស៊ូវដោយងាយនៅមុនឈើឆ្កាងទេ?​
​ព្រះគម្ពីរចែងថា“ ព្រលឹងនៃសាច់ឈាមត្រូវបានសន្មតថាឆ្លើយតប” ។ ព្រលឹងគឺជាខ្លួនឯង។ ប្រសិនបើអ្នកមិនបដិសេធរឿងនេះទេមនុស្សគ្រប់គ្នានិយាយថាអ្នកបដិសេធព្រះយេស៊ូវ។ នៅក្នុងខ ៤១

 『 ចូរ​ចាំ​យាម ហើយ​អធិស្ឋាន​ចុះ ដើម្បី​មិន​ឲ្យ​កើត​សេចក្ដី​ល្បួង​នាំ​ចិត្ត​ឡើយ ឯ​វិញ្ញាណ​ក៏​ប្រុង​ជា​ស្រេច​មែន តែ​សាច់​ឈាម​ខ្សោយ​ទេ 』

ព្រះយេស៊ូវបានទៅអធិស្ឋានលើកទីពីរ។ កន្សោមទីមួយគឺ『 ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា ចិត្ត​ខ្ញុំ​ព្រួយ​ពន់‌ពេក ស្ទើរ​តែ​នឹង​ស្លាប់ ចូរ​នៅ​ទី​នេះ ចាំ​យាម ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ​សិន.』 ទោះយ៉ាងណាកន្សោមទីពីរគឺ៖ 『 ចូរ​ចាំ​យាម ហើយ​អធិស្ឋាន​ចុះ ដើម្បី​មិន​ឲ្យ​កើត​សេចក្ដី​ល្បួង​នាំ​ចិត្ត​ឡើយ ឯ​វិញ្ញាណ​ក៏​ប្រុង​ជា​ស្រេច​មែន តែ​សាច់​ឈាម​ខ្សោយ​ទេ 』 ចង្អុលបង្ហាញពីអវិជ្ជមានទៅអវិជ្ជមាន។ វាមានលក្ខណៈវិជ្ជមាន 『ប្រសិនបើពែងនេះមិនកន្លងផុតពីខ្ញុំ』 យើងអាចឃើញថា“ តើវាពិបាកក្នុងការធ្វើឱ្យខ្លួនអ្នកធ្លាក់ចុះយ៉ាងដូចម្តេច?” ព្រះយេស៊ូវបានអធិស្ឋានបីដង។ យើងក៏គួរនិយាយផងដែរថា "ទោះយ៉ាងណាក៏មិនដូចខ្ញុំនឹងដែរប៉ុន្តែដូចដែលអ្នកចង់" ។ ដូចព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអ្នកដែលមិនបដិសេធខ្លួនឯងនឹងក្លាយជា៖『 ដូច្នេះ អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ទទួល​ថ្លែង​ប្រាប់​ពី​ខ្ញុំ នៅ​មុខ​មនុស្ស​លោក នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ទទួល​ថ្លែង​ប្រាប់​ពី​អ្នក​នោះ នៅ​ចំពោះ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​ខ្ញុំ ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន‌សួគ៌​ដែរ  តែ​អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់​ខ្ញុំ នៅ​មុខ​មនុស្ស​លោក​ទេ នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ព្រម​ទទួល​ស្គាល់​អ្នក​នោះ នៅ​ចំពោះ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​ខ្ញុំ ដែល​គង់​នៅ​ស្ថាន‌សួគ៌​ដែរ។』 (ម៉ាថាយ ១០: ៣២-៣៣)
វាពិបាកក្នុងការដាក់ខ្ញុំចុះ" ប៉ុន្តែវាយោងទៅតាមឆន្ទៈរបស់ព្រះ។ វាមានន័យថា“ វិលត្រឡប់មកស្លាប់វិញ” ។ តើមានអ្វីកើតឡើងដែលបានស្លាប់? វាមានន័យថាលោភលន់ដែលធ្វើឱ្យព្រះចាកចេញពីព្រោះគាត់ចង់ក្លាយជាព្រះដែលស្លាប់ហើយត្រឡប់មកវិញ។ កូនប្រុសដែលខ្ជះខ្ជាយត្រឡប់មកវិញមិនមែនជា«ការលេចចេញនូវកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយនៅពេលដែលគាត់បានចាកចេញពីឪពុករបស់គាត់ទេ»។ ដើម្បីធ្វើដូចមនុស្សស្លាប់គឺការប្រែចិត្ត។
នៅក្នុងលូកា ១៧: ៣១-៣៣

『 ថ្ងៃ​នោះ​ឯង បើ​អ្នក​ណា​នៅ​លើ​ដំបូល ហើយ​មាន​ទ្រព្យ‌សម្បត្តិ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ នោះ​កុំ​ឲ្យ​ចុះ​មក​យក​ឡើយ ឯ​អ្នក​ណា​ដែល​នៅ​ចម្ការ​ក៏​ដូច្នោះ​ដែរ កុំ​ឲ្យ​ត្រឡប់​មក​វិញ​ឲ្យ​សោះ  ចូរ​នឹក​ចាំ​ពី​ប្រពន្ធ​លោក​ឡុត  អ្នក​ណា​ដែល​រក​ចង់​ឲ្យ​រួច​ជីវិត នោះ​នឹង​បាត់​ជីវិត​ទៅ ហើយ​អ្នក​ណា​ដែល​បាត់​ជីវិត នោះ​នឹង​បាន​គង់​នៅ​វិញ 』 ជីវិតរបស់គាត់គឺជាព្រលឹងនៃ "ខ្លួនឯង" ។ នៅទីនេះភរិយារបស់ឡុតលេចចេញមក។ ភរិយារបស់ឡុតបានក្រឡេកមើលក្រោយហើយក្លាយជាសសរអំបិល។ នេះគឺជាការបញ្ចេញមតិ "នាងស្រឡាញ់ពិភពលោក" ។ ព្រលឹងនៃខ្លួនឯងត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងពិភពលោក។ វាមានន័យថាប្រសិនបើអ្នកមិនត្រលប់ក្រោយទេអ្នកនឹងបោះបង់ចោលព្រះយេស៊ូវអស់មួយជីវិត។ តើនេះងាយស្រួលទេ? ទោះយ៉ាងណាការសង្រ្គោះមានអារម្មណ៍ងាយពីព្រោះមនុស្សដែលមកព្រះវិហារជាលើកដំបូងត្រូវបានគេប្រាប់ថា "ប្រសិនបើអ្នកទទួលព្រះយេស៊ូវអ្នកនឹងបានសង្រ្គោះ" ឬ "ប្រសិនបើអ្នកជឿអ្នកនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ" ។
យើងឆ្ងល់ថា "អ្នកណានិយាយថានឹងបដិសេធខ្លួនឯង?"
ការសង្គ្រោះគឺជាផ្លូវតូចចង្អៀត។ វាគឺជាវិធីមួយដើម្បីបដិសេធខ្លួនឯង។ មិនថាអ្នកនិយាយពាក្យនេះងាយយ៉ាងណាទេអ្នកត្រូវតែដឹងថាសេចក្តីសង្គ្រោះគឺជាវិធីដ៏លំបាកមួយសម្រាប់ដំណក់ញើសក្លាយជាដំណក់ឈាម។ មានមនុស្សជាច្រើនដែលចង់ដឹងពីពេលវេលានៃការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុន្តែមិនដឹងថាពេលវេលាត្រូវបានរក្សាទុកទេប៉ុន្តែអ្នកដែលបដិសេធវាត្រូវបានរក្សាទុក។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងថា“ ចូរភ្ញាក់ខ្លួនឡើង” ។ ជាជាងចាំជានិច្ចអំពីពេលវេលានៃការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះយេស៊ូវហើយគិតថា "អ្នកមិនគួររស់នៅដូចនេះទេ" អត្ថន័យនៃពាក្យគឺត្រូវមើលកញ្ចក់កញ្ចក់ជានិច្ចដើម្បីដឹងថាអ្នកកំពុងរស់នៅក្នុងជីវិតដែលបដិសេធ អ្នក។ "ទោះយ៉ាងណាមិនដូចខ្ញុំនឹងធ្វើនោះទេប៉ុន្តែដូចដែលអ្នកចង់បាន"

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?