គេចាប់ព្រះយេស៊ូ
ឯពួកអ្នកដែលចាប់ព្រះយេស៊ូវ គេដឹកនាំទ្រង់ទៅឯលោកកៃផា ជាសម្ដេចសង្ឃ នៅកន្លែងដែលពួកអាចារ្យ និងពួកចាស់ទុំបានប្រជុំគ្នា រីឯពេត្រុស គាត់តាមទ្រង់ពីចម្ងាយទៅ រហូតដល់ព្រះលាននៃសម្ដេចសង្ឃ ក៏ចូលទៅអង្គុយខាងក្នុង ជាមួយនឹងពួកអាជ្ញា ដើម្បីចង់ឃើញទីបំផុតនៃការនោះ។ ចំណែកពួកសង្គ្រាជ និងពួកចាស់ទុំ ហើយក្រុមជំនុំទាំងអស់គ្នា គេស្វែងរកសេចក្ដីបន្ទាល់ក្លែងទាស់នឹងព្រះយេស៊ូវ ប្រយោជន៍ឲ្យបានសម្លាប់ទ្រង់ តែទោះបើមានស្មរបន្ទាល់ក្លែងក្លាយមកជាច្រើននាក់ក៏ដោយ គង់តែរកមិនបានសោះ តែក្រោយបង្អស់ មានស្មរបន្ទាល់២នាក់មកចោទថា អានេះបាននិយាយថា ខ្ញុំអាចនឹងបំផ្លាញព្រះវិហារចេញ ហើយនិងសង់ឡើងវិញ ក្នុងរវាង៣ថ្ងៃបាន នោះសម្ដេចសង្ឃក៏ក្រោកឡើងដណ្តឹងសួរទ្រង់ថា តើឯងមិនព្រមឆ្លើយសោះឬអី សេចក្ដីដែលគេចោទប្រកាន់ឯងទាំងប៉ុន្មាននេះ តើយ៉ាងដូចម្តេច ឯព្រះយេស៊ូវទ្រង់នៅតែស្ងៀម រួចសម្ដេចសង្ឃបង្គាប់ទ្រង់ថា ចូរស្បថនឹងព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ចុះ បើឯងជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន នោះចូរប្រាប់យើងមក ព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅលោកថា ត្រូវដូចលោកមានប្រសាសន៍ហើយ ១ទៀត ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អំណឹះទៅមុខ អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញកូនមនុស្សអង្គុយនៅខាងស្តាំនៃព្រះដ៏មានព្រះចេស្តា ហើយទាំងមកលើពពកនៅលើមេឃ ផង នោះសម្ដេចសង្ឃក៏ហែកអាវខ្លួន ហើយនិយាយឡើងថា វាបានពោលពាក្យប្រមាថដល់ព្រះ ដូច្នេះ តើយើងចាំបាច់ត្រូវការនឹងទីបន្ទាល់ណាថែមទៀត មើលអ្នករាល់គ្នាទើបនឹងឮពាក្យដែលវាប្រមាថនោះស្រាប់ហើយ តើគិតយ៉ាងដូចម្តេច អ្នកទាំងនោះឆ្លើយឡើងថា វាគួរស្លាប់ហើយ គេក៏ស្តោះដាក់ព្រះភ័ក្ត្រ ហើយដាល់តប់ទ្រង់ មានអ្នកខ្លះទះទ្រង់ ទាំងទូលថា ចូរទាយប្រាប់យើងចុះ ព្រះគ្រីស្ទអើយ តើអ្នកណាបានវាយឯង។(ម៉ាថាយ ២៦: ៥៧-៦៨)
ការឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវគឺជាការប្រមាថ។ នៅក្នុងលេវីវិន័យ ២៤:១៦『ហើយអ្នកណាដែលប្រមាថដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា នោះត្រូវសម្លាប់ជាកុំខាន ពួកជំនុំទាំងអស់គ្នាត្រូវចោលនឹងថ្មជាកុំខាន ទោះបើជាអ្នកប្រទេសក្រៅ ឬអ្នកស្រុកក្តី បើកាលណាគេប្រមាថដល់ព្រះនាមព្រះហើយ នោះត្រូវតែសម្លាប់ចេញ។ 』, 『ព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅលោកថា ត្រូវដូចលោកមានប្រសាសន៍ហើយ ១ទៀត ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អំណឹះទៅមុខ អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញកូនមនុស្សអង្គុយនៅខាងស្តាំនៃព្រះដ៏មានព្រះចេស្តា ហើយទាំងមកលើពពកនៅលើមេឃ ផង.』 នៅពេលដែលជនជាតិយូដាបាន នូវអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលពួកគេបានចោទប្រកាន់ព្រះយេស៊ូវពីការប្រមាថ។ ការពោលពាក្យប្រមាថអាចដូចជាព្រះ។
វិវរណៈ ២០: ២『ទេវតានោះក៏ចាប់នាគចងវាទុក១ពាន់ឆ្នាំ គឺជាពស់ពីចាស់បុរាណ ដែលជាអារក្សឈ្មោះថា សាតាំង 』 តើនរណាជាសាតាំង? អ្នកត្រូវតែស្គាល់សាតាំងច្បាស់។ មនុស្សគិតថាពស់គឺជាសាតាំងហើយអ្នកនៅពីក្រោយវាគឺសាតាំង។​
​ពាក្យហេប្រ៊ូសម្រាប់សាថានមានន័យថាអ្នកប្រឆាំងឬអ្នកចោទប្រកាន់។ វាគឺជាមនុស្សទីមួយដែលប្រឆាំងនឹងព្រះ។ ពីព្រះគម្ពីរអ្នកអាចសន្និដ្ឋានអ្វីដែលសាថានបាននិយាយដោយហៅឈ្មោះនៅអេស។ នៅពេលដែលចំណងជើងថា "អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងព្រះ" ត្រូវបានប្រើជានាមត្រឹមត្រូវវាត្រូវបានគេហៅថាដូចជាឈ្មោះរបស់សាតាំង។ លោកយេស៊ូកំពុងហៅវាថាសាថាន។ ទាក់ទងនឹងឈ្មោះសាតាំងលូស៊ីហ្វើរត្រូវបានគេហៅថាជាឈ្មោះរបស់សាតាំងហើយក្នុងការបកប្រែបទគម្ពីរភាសាហេព្រើរទៅជាឡាតាំងគាត់បានក្លាយជាលូស៊ីហ្វើរនៅពេលបកប្រែហេព្រឺហេលហេល (ផ្កាយភ្លឺ) ដូច្នេះវាខុសក្នុងការនិយាយថាសាថានជាលូស៊ីហ្វើរ។
មនុស្សជាច្រើនដឹងថាឈ្មោះរបស់សាតាំងគឺលូស៊ីហ្វើរពីព្រោះគាត់បានបកប្រែបទបញ្ញត្តិ
(ពាក្យហេលហេល) ពីអេសាយ ១៤ ទៅជាលូស៊ីហ្វើរ។
ឈ្មោះរបស់សាតាំងមិនមែនជាលូស៊ីហ្វើរទេប៉ុន្តែគ្រាន់តែសាតាំង។ ព្រះមិនដែល ឲ្យ
ឈ្មោះពិសេសដល់សាថានទេ។
និយាយអញ្ចឹងព្រះយេស៊ូបាននិយាយថាសាតាំងជាឋានៈហើយព្រះយេស៊ូប្រើឈ្មោះសាតាំងដូច្នេះអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានគេប្រើជាសាតាំង។
ពស់ត្រូវបានគេនិយាយថាជាសាតាំងនៅក្នុងវិវរណះប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាពស់សាតាំង?
ពស់ជាពស់ឬជាសាតាំង?
សាថានគឺទទួលគំនិតរបស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងព្រះហើយ«អ្នកដែលរំជួលចិត្តគំនិតនិងសម្ដីរបស់អ្នកប្រឆាំង»ក៏ដូចគ្នាដែរ។ សាតាំងបានផ្តល់ឱ្យសត្វពស់នូវរាល់ពាក្យនិងគំនិតរបស់វា។ ដូច្នេះពស់បានទៅអេវ៉ាហើយយកគំនិតនិងពាក្យទាំងអស់ដែលសាថានបានផ្តល់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពស់ក្លាយជាសាតាំង។ កន្លែងដែលត្រូវអនុវត្តតក្កវិជ្ជានោះព្រះយេស៊ូសួរពេត្រុសនិងសិស្សរបស់ទ្រង់នៅក្នុងម៉ាថាយ ១៦: ១៣-១៦ ។『កាលព្រះយេស៊ូវបានយាងមកដល់ក្រវល់ក្រុងសេសារា-ភីលីពហើយ នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសាកសួរពួកសិស្សថា តើមនុស្សទាំងឡាយ គេថាកូនមនុស្សជាអ្នកណា ពួកសិស្សទូលឆ្លើយថា ខ្លះថាជាយ៉ូហាន-បាទីស្ទ ខ្លះទៀតថាជាអេលីយ៉ា ហើយខ្លះទៀតថាជាយេរេមា ឬហោរាណាមួយ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរថា ចុះឯអ្នករាល់គ្នាវិញ តើថាខ្ញុំជាអ្នកណា ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសទូលឆ្លើយថា ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ 』
សាថានគឺទទួលគំនិតរបស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងព្រះហើយ«អ្នកដែលរំជួលចិត្តគំនិតនិងសម្ដីរបស់អ្នកប្រឆាំង»ក៏ដូចគ្នាដែរ។ សាតាំងបានផ្តល់ឱ្យសត្វពស់នូវរាល់ពាក្យនិងគំនិតរបស់វា។ ដូច្នេះពស់បានទៅអេវ៉ាហើយយកគំនិតនិងពាក្យទាំងអស់ដែលសាថានបានផ្តល់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពស់ក្លាយជាសាតាំង។ កន្លែងដែលត្រូវអនុវត្តតក្កវិជ្ជានោះព្រះយេស៊ូសួរពេត្រុសនិងសិស្សរបស់ទ្រង់នៅក្នុងម៉ាថាយ ១៦: ១៣-១៦ ។『កាលព្រះយេស៊ូវបានយាងមកដល់ក្រវល់ក្រុងសេសារា-ភីលីពហើយ នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសាកសួរពួកសិស្សថា តើមនុស្សទាំងឡាយ គេថាកូនមនុស្សជាអ្នកណា ពួកសិស្សទូលឆ្លើយថា ខ្លះថាជាយ៉ូហាន-បាទីស្ទ ខ្លះទៀតថាជាអេលីយ៉ា ហើយខ្លះទៀតថាជាយេរេមា ឬហោរាណាមួយ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរថា ចុះឯអ្នករាល់គ្នាវិញ តើថាខ្ញុំជាអ្នកណា ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសទូលឆ្លើយថា ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ 』
លោកយេស៊ូបានបង្រៀនភ្លាមៗពេលដែលលោកធ្វើដូច្នោះ។
.『តាំងពីគ្រានោះមក ព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់ចាប់ផ្តើមប្រាប់ដល់ពួកសិស្សថា ទ្រង់ត្រូវតែយាងទៅឯក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយត្រូវរងទុក្ខជាច្រើននៅដៃនៃពួកចាស់ទុំ ពួកសង្គ្រាជ និងពួកអាចារ្យ ហើយត្រូវគេធ្វើគុតផង តែក្រោយ៣ថ្ងៃមក ទ្រង់នឹងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះពេត្រុសក៏នាំទ្រង់មកជិត ចាប់តាំងទូលចំទាស់ថា ឱព្រះអង្គម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ប្រណីអង្គទ្រង់វិញ ការនោះមិនត្រូវមកដល់ទ្រង់ឡើយ តែទ្រង់បែរទៅមានព្រះបន្ទូលនឹងគាត់ថា សាតាំងអើយ ចូរថយទៅក្រោយអញទៅ ឯងជាសេចក្ដីបង្អាក់ដល់ចិត្តអញ ព្រោះមិនចេះគិតតាមគំនិតនៃព្រះសោះ គឺគិតតាមតែគំនិតរបស់មនុស្សលោកវិញ 』 (ម៉ាថាយ ១៦: ២១-២៣)
តើពេត្រុសសាថានឬ? ពេត្រុសមិនមែនជាសាតាំងទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងពេត្រុសសាតាំងផ្តល់គំនិតនិងពាក្យរបស់គាត់ទៅពេត្រុសដើម្បីឱ្យពេត្រុសអាចនិយាយបាន។ ពេលនោះព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅលោកពេត្រុសថា៖ «មារសាតាំង»។ តើនរណាជាសាតាំង?
ឬសគល់របស់វាសាតាំងគឺជាអ្នកប្រឆាំងនឹងព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងព្រះផ្តល់ដល់បេះដូងដល់មនុស្សហើយអ្នកដែលធ្វើវានឹងក្លាយជាសាតាំង។ សាតាំងចូលក្នុងមនុស្ស។ គាត់ក៏បានទៅរកយូដាសដែលលក់ព្រះយេស៊ូវដើម្បីលក់យូដាសទៅព្រះយេស៊ូ។ សាថានអាចល្បួងអេវ៉ាដោយនិយាយជាមួយពស់។
ទោះយ៉ាងណាឃ្លាដែលថា«ពស់ល្បួងអេវ៉ា»គឺមកពីលោកុប្បត្តិ ២-៣ ។ វាត្រូវបានគេនិយាយថា "ដើម្បីពន្យល់ពីព្រឹត្តិការណ៍នៃនគរព្រះតាមរយៈអង្គហេតុនៅលើផែនដី" ។ ព្រះគម្ពីរត្រូវបានពន្យល់តាមរយៈសួនច្បារអេដែន។ មនុស្សទាំងអស់គឺជាទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដែលបានបោះបង់ចោលទីលំនៅរបស់ព្រះហើយដាក់នៅលើផ្ទះខាងសាច់ឈាមហើយត្រូវបានបង្ខំឱ្យស្លាប់។ នោះគឺដោយសារតែអេវ៉ាដែលជាទេវតាដែលជាសមាជិករបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្លាក់ក្នុងការល្បួងរបស់សាតាំង។
ព្រះបានបង្កើតអេវ៉ាពីអាដាមហើយអេវ៉ាត្រូវបានល្បួងដោយសាថានហើយបានបរិភោគ«ផ្លែឈើពីដើមដឹងល្អនិងអាក្រក់»។ នេះមានន័យថាព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដបានយាងមកក្នុងលោកនេះដោយសារតែក្រុមជំនុំ (ទេវតា) ដែលជាសមាជិករបស់ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដបានបរិភោគ។ សាតាំងរួមបញ្ចូល "មនុស្សគ្រប់គ្នាដែលទាក់ទងគំនិតរបស់សាតាំង" ។ ពស់ឈ្មោះយូដាសដែលលក់លោកយេស៊ូនិងពេត្រុសដែលជាអ្នកកាន់តាមលោកយេស៊ូត្រូវបានគេនិយាយថាជាសាថាន។ អាចនិយាយបានថាទេវតាដែលប្រឆាំងនឹងព្រះគឺសាតាំងហើយអ្នកដែលមានគំនិតនិងឆន្ទៈរបស់ទេវតាគឺសាតាំង។
តើគំនិតរបស់សាតាំងប្រឆាំងនឹងព្រះជាអ្វី? មនុស្សនៅព្រះវិហារសព្វថ្ងៃនេះមិនដឹងច្បាស់ទេ។ ព្រះបានពន្យល់ពីឧប្បត្តិហេតុនៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៉ុន្តែមនុស្សនិយាយថាការពន្យល់មិនមែនអំពីសាថានទេ។ ព្រះយេស៊ូបានមានបន្ទូលប្រាប់ពេត្រុស ឲ្យ ថយទៅសាតាំងតើពេត្រុសជាសាតាំងយ៉ាងដូចម្តេច? បើអ្នកគិតដូច្នេះតើព្រះយេស៊ូវខុសទេ? ព្រះយេស៊ូវកំពុងតែមានបន្ទូលទៅកាន់សាតាំងដែលបានផ្តល់គំនិតហើយបានផ្តល់គំនិតនៅខាងក្រោយពេត្រុស។
មានអត្ថបទគម្ពីរដែលអាចដកស្រង់ចេញពី "តើនរណាជាសាតាំង?" តាមរយៈពាក្យនៅក្នុងអេសាយ ១៤: ១២–១៤ និងពាក្យនៅក្នុងអេសេគាល ២៨: ១–២ មានអ្នកដែលជឿលើដើមកំណើតរបស់សាតាំង។ ទោះយ៉ាងណាអ្នកខ្លះទៀតនិយាយថាអេសាយ ១៤ គឺជារឿងប្រៀបប្រដូចរបស់ស្តេចបាប៊ីឡូន ២៨ អេសេគាល ២៨ គឺជាការបកស្រាយនិងរឿងប្រៀបប្រដូចរបស់ស្តេចទីរ៉ុសមិនមែនជាពាក្យដែលទាក់ទងនឹងសាតាំងទេ។
ឧទាហរណ៍នៅក្នុងលោកុប្បត្តិព្រះបានមានបន្ទូលថាដើមឈើដែលដឹងល្អនិងអាក្រក់ស្លាប់នៅពេលពួកគេបរិភោគផ្លែឈើ។ មនុស្សនិយាយថានៅពេលពួកគេស៊ីផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់ពួកគេអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់។
ព្រះមិនបាននិយាយទេប៉ុន្តែមនុស្សកំពុងតែនិយាយវា។ ព្រះត្រូវបានគេនិយាយថាជាដើមឈើងាប់ប៉ុន្តែមនុស្សគិតថាដើមឈើនេះអាចដឹងថាល្អនិងអាក្រក់។ វាត្រូវបានគេនិយាយថាប្រសិនបើអ្នកញ៉ាំវាអ្នកនឹងចាកចេញពីព្រះហើយមនុស្សនិយាយថាអ្នកមានអំណាចដឹងល្អនិងអាក្រក់។ អ្នកណាត្រូវ? មនុស្សមិនដឹងច្បាស់ថាព្រះគម្ពីរនិយាយអ្វីទេតែនិយាយតាមគំនិតរបស់គេ។
តើពេត្រុសសាថានឬ? ពេត្រុសមិនមែនជាសាតាំងទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងពេត្រុសសាតាំងផ្តល់គំនិតនិងពាក្យរបស់គាត់ទៅពេត្រុសដើម្បីឱ្យពេត្រុសអាចនិយាយបាន។ ពេលនោះព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅលោកពេត្រុសថា៖ «មារសាតាំង»។ តើនរណាជាសាតាំង?
ឬសគល់របស់វាសាតាំងគឺជាអ្នកប្រឆាំងនឹងព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងព្រះផ្តល់ដល់បេះដូងដល់មនុស្សហើយអ្នកដែលធ្វើវានឹងក្លាយជាសាតាំង។ សាតាំងចូលក្នុងមនុស្ស។ គាត់ក៏បានទៅរកយូដាសដែលលក់ព្រះយេស៊ូវដើម្បីលក់យូដាសទៅព្រះយេស៊ូ។ សាថានអាចល្បួងអេវ៉ាដោយនិយាយជាមួយពស់។
ទោះយ៉ាងណាឃ្លាដែលថា«ពស់ល្បួងអេវ៉ា»គឺមកពីលោកុប្បត្តិ ២-៣ ។ វាត្រូវបានគេនិយាយថា "ដើម្បីពន្យល់ពីព្រឹត្តិការណ៍នៃនគរព្រះតាមរយៈអង្គហេតុនៅលើផែនដី" ។ ព្រះគម្ពីរត្រូវបានពន្យល់តាមរយៈសួនច្បារអេដែន។ មនុស្សទាំងអស់គឺជាទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដែលបានបោះបង់ចោលទីលំនៅរបស់ព្រះហើយដាក់នៅលើផ្ទះខាងសាច់ឈាមហើយត្រូវបានបង្ខំឱ្យស្លាប់។ នោះគឺដោយសារតែអេវ៉ាដែលជាទេវតាដែលជាសមាជិករបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្លាក់ក្នុងការល្បួងរបស់សាតាំង។
ព្រះបានបង្កើតអេវ៉ាពីអាដាមហើយអេវ៉ាត្រូវបានល្បួងដោយសាថានហើយបានបរិភោគ«ផ្លែឈើពីដើមដឹងល្អនិងអាក្រក់»។ នេះមានន័យថាព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដបានយាងមកក្នុងលោកនេះដោយសារតែក្រុមជំនុំ (ទេវតា) ដែលជាសមាជិករបស់ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដបានបរិភោគ។ សាតាំងរួមបញ្ចូល "មនុស្សគ្រប់គ្នាដែលទាក់ទងគំនិតរបស់សាតាំង" ។ ពស់ឈ្មោះយូដាសដែលលក់លោកយេស៊ូនិងពេត្រុសដែលជាអ្នកកាន់តាមលោកយេស៊ូត្រូវបានគេនិយាយថាជាសាថាន។ អាចនិយាយបានថាទេវតាដែលប្រឆាំងនឹងព្រះគឺសាតាំងហើយអ្នកដែលមានគំនិតនិងឆន្ទៈរបស់ទេវតាគឺសាតាំង។
តើគំនិតរបស់សាតាំងប្រឆាំងនឹងព្រះជាអ្វី? មនុស្សនៅព្រះវិហារសព្វថ្ងៃនេះមិនដឹងច្បាស់ទេ។ ព្រះបានពន្យល់ពីឧប្បត្តិហេតុនៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៉ុន្តែមនុស្សនិយាយថាការពន្យល់មិនមែនអំពីសាថានទេ។ ព្រះយេស៊ូបានមានបន្ទូលប្រាប់ពេត្រុស ឲ្យ ថយទៅសាតាំងតើពេត្រុសជាសាតាំងយ៉ាងដូចម្តេច? បើអ្នកគិតដូច្នេះតើព្រះយេស៊ូវខុសទេ? ព្រះយេស៊ូវកំពុងតែមានបន្ទូលទៅកាន់សាតាំងដែលបានផ្តល់គំនិតហើយបានផ្តល់គំនិតនៅខាងក្រោយពេត្រុស។
មានអត្ថបទគម្ពីរដែលអាចដកស្រង់ចេញពី "តើនរណាជាសាតាំង?" តាមរយៈពាក្យនៅក្នុងអេសាយ ១៤: ១២–១៤ និងពាក្យនៅក្នុងអេសេគាល ២៨: ១–២ មានអ្នកដែលជឿលើដើមកំណើតរបស់សាតាំង។ ទោះយ៉ាងណាអ្នកខ្លះទៀតនិយាយថាអេសាយ ១៤ គឺជារឿងប្រៀបប្រដូចរបស់ស្តេចបាប៊ីឡូន ២៨ អេសេគាល ២៨ គឺជាការបកស្រាយនិងរឿងប្រៀបប្រដូចរបស់ស្តេចទីរ៉ុសមិនមែនជាពាក្យដែលទាក់ទងនឹងសាតាំងទេ។
ឧទាហរណ៍នៅក្នុងលោកុប្បត្តិព្រះបានមានបន្ទូលថាដើមឈើដែលដឹងល្អនិងអាក្រក់ស្លាប់នៅពេលពួកគេបរិភោគផ្លែឈើ។ មនុស្សនិយាយថានៅពេលពួកគេស៊ីផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់ពួកគេអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់។
ព្រះមិនបាននិយាយទេប៉ុន្តែមនុស្សកំពុងតែនិយាយវា។ ព្រះត្រូវបានគេនិយាយថាជាដើមឈើងាប់ប៉ុន្តែមនុស្សគិតថាដើមឈើនេះអាចដឹងថាល្អនិងអាក្រក់។ វាត្រូវបានគេនិយាយថាប្រសិនបើអ្នកញ៉ាំវាអ្នកនឹងចាកចេញពីព្រះហើយមនុស្សនិយាយថាអ្នកមានអំណាចដឹងល្អនិងអាក្រក់។ អ្នកណាត្រូវ? មនុស្សមិនដឹងច្បាស់ថាព្រះគម្ពីរនិយាយអ្វីទេតែនិយាយតាមគំនិតរបស់គេ។
Comments
Post a Comment