នាងជាម្តាយនៃការរស់នៅទាំងអស់

『អ័ដាម​បាន​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ប្រពន្ធ​គាត់​ថា «អេវ៉ា» ពី​ព្រោះ​នាង​ជា​ម្តាយ​នៃ​មនុស្ស​ទាំង​អស់  នោះ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​ក៏​ធ្វើ​អាវ​ពី​ស្បែក ឲ្យ​អ័ដាម និង​ប្រពន្ធ​គាត់​ពាក់​បិទ​បាំង​កាយ។ 』 (លោកុប្បត្ដិ ៣: ២០-២១)
ព្រះបានបង្កើតអាដាមនៅក្នុងពិភពលោកនេះហើយបាននាំគាត់ចូលក្នុងសួនអេដែន។ ហើយនៅពេលទ្វារគូត្រូវបានបំបែកជាពាក់កណ្តាលព្រះបានញែកស្ត្រីចេញពីអ័ដាម។ រឿងនេះពន្យល់ថាវិញ្ញាណដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះបានចូលមកផែនដីក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ហើយអ័ដាមដាក់ឈ្មោះថាអេវ៉ា។ ក្នុងនាមជាអ័ដាមនិងអេវ៉ាមានន័យថាទ្វារនឹងក្លាយជាថ្មី។ នៅក្នុងពាក្យទាំងនេះគឺជាការសន្យាថាអ័ដាមចុងក្រោយនឹងជួយសង្គ្រោះព្រលឹងរបស់គាត់។ ដូច្នេះវិញ្ញាណដែលត្រូវបានសង្រ្គោះត្រូវបានគេហៅថាការរស់នៅ។ អេវ៉ាតំណាងឱ្យវិញ្ញាណហើយវាមានន័យថាវិញ្ញាណទាំងអស់ដែលមកក្នុងពិភពលោកនេះនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះតាមរយៈអាដាមចុងក្រោយ។ ដូច្នេះព្រះបានដាក់អ័ដាមនិងអេវ៉ាដាក់ក្នុងស្បែក។
ឈ្មោះស្ត្រីមានន័យថាជួយ។ ការជួយ Bepil (ហេប្រឺ: ណៃស៊ីថៃ) គឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវការផ្នែកម្ខាងនៃគូនិងអ្នកដែលត្រូវការជំនួយ។ នោះគឺជាវិញ្ញាណដែលចូលមកក្នុងផែនដីពីនគរព្រះ។ ពួកគេត្រូវការជំនួយពីអ័ដាម។ នីហ្វៃសាយមានន័យថាអ្វីៗដែលមានជីវិតនៅលើផែនដី។ ដូច្នេះរាល់ភាវៈមានជីវិត (របស់ទាំងអស់) ត្រូវការជំនួយពីព្រះគ្រីស្ទ។ ក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥: ៣៥-៣៩

『 មុខ​ជា​នឹង​មាន​អ្នក​ណា​មួយ​សួរ​ថា ឯ​ពួក​មនុស្ស​ស្លាប់​នឹង​រស់​ឡើង​វិញ​យ៉ាង​ណា តើ​មក​វិញ​មាន​រូប‌កាយ​ដូច​ម្តេច  ឱ​មនុស្ស​កំឡៅ​អើយ គ្រាប់​ពូជ​ដដែល​អ្នក​ព្រោះ​ទៅ បើ​មិន​ងាប់ នោះ​មិន​ពន្លក​ដុះ​ឡើង​ទេ  ហើយ​គ្រាប់​ដែល​អ្នក​ព្រោះ​នោះ មិន​មែន​ដូច​ជា​ដើម​ដែល​ពន្លក​ឡើង​នោះ​ដែរ គឺ​ជា​គ្រាប់​សុទ្ធ ដូច​ជា​គ្រាប់​ស្រូវ ឬ​ពូជ​ណា​ទៀត​ក្តី  តែ​ព្រះ‌ទ្រង់​ប្រទាន​ឲ្យ​មាន​ដើម​ទីទៃ​ពី​គ្នា​រៀង​រាល់​ពូជ តាម​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ទ្រង់  គ្រប់​ទាំង​សាច់​ក៏​មិន​ដូច​គ្នា​ដែរ គឺ​មាន​១​របស់​មនុស្ស ១​របស់​សត្វ ១​របស់​ត្រី ហើយ​១​របស់​សត្វ​ហើរ 』 វត្ថុមានជីវិតទាំងអស់ត្រូវបានរស់ឡើងវិញ។ ទោះបីជាសិរីរុងរឿងខុសគ្នាក៏ដោយក៏វាត្រូវបានរស់ឡើងវិញដែរ។ ដូច្នេះឈ្មោះ "ស្ត្រី"មានន័យថាគ្រប់ភាវៈមានជីវិតដែលកំពុងរង់ចាំការរស់ឡើងវិញដោយអំណាចរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។;ក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៥『 ដូច​ជា​សេចក្ដី​ដែល​ចែង​ទុក​ពី​លោក​អ័ដាម ដែល​ជា​មនុស្ស​មុន​ដំបូង​ថា «បាន​ត្រឡប់​ជា​មាន​ព្រលឹង​រស់» តែ​លោក​អ័ដាម​ក្រោយ​បង្អស់ ជា​វិញ្ញាណ​ដ៏​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​វិញ 』 អាដាមគឺជារូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទហើយស្ត្រីគឺជាអ្នកមានជីវិត (វិញ្ញាណនៃស្ថានសួគ៌) ដែលត្រូវការជំនួយពីព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះនៅពេលវិញ្ញាណជួយក្លាយជាមួយព្រះគ្រីស្ទនោះវាមានឈ្មោះថាអេវ៉ា។ នៅរ៉ូម ៥:១៤『 ប៉ុន្តែ ចាប់​តាំង​ពី​លោក​អ័ដាម ដរាប​ដល់​លោក​ម៉ូសេ នោះ​សេចក្ដី​ស្លាប់​បាន​សោយ​រាជ្យ​លើ​ទាំង​ពួក​អ្នក ដែល​ធ្វើ​បាប មិន​មែន​ដូច​ជា​អំពើ​រំលង​របស់​លោក​អ័ដាម​ផង ដែល​លោក​ជា​គំរូ​ពី​ព្រះ‌អង្គ​ដែល​ត្រូវ​យាង​មក 』

វិញ្ញាណដែលបានចូលមកផែនដីមានរាងដូចពួកទេវតា។ ពួកទេវតាមិនបានរក្សាជំហររបស់ពួកគេទេហើយបានបោះបង់ចោលទីលំនៅរបស់ពួកគេហើយចូលក្នុងផែនដី។ ដូច្នេះនៅពេលដែលពួកគេស្លាប់ទៅពួកគេនឹងក្លាយជាទេវតាម្តងទៀតនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ នៅម៉ាថាយ ២២ ៈ ៣០

『 ដ្បិត​ដល់​គ្រា​រស់​ឡើង​វិញ នោះ​គេ​មិន​យក​គ្នា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ទៀត​ទេ គឺ​បាន​ដូច​ជា​ទេវតា​នៃ​ព្រះ ដែល​នៅ​ស្ថាន‌សួគ៌​វិញ 』 ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូល។ ព្រះគម្ពីរចែងថាវិញ្ញាណត្រូវស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់នៅក្នុងទឹកដីនេះពួកគេស្លៀកពាក់ភក់ហើយនៅក្នុងនគរព្រះពួកគេស្លៀកសម្លៀកបំពាក់នៅស្ថានបរមសុខ (ផ្ទះសម្លៀកបំពាក់) Adam ដល់ព្រះអាដាមនិងភរិយាបានធ្វើអាវផាយ ស្បែកនិងពាក់វា។ អាវស្បែកជានិមិត្តរូបនៃសាច់ចៀមបុណ្យរំលង។ ព្រះយេស៊ូជាអ្នកគង្វាលចៀម។ នៅក្នុងយេរេមា ៥០: ៦『 រាស្ត្រ​របស់​អញ​ជា​ហ្វូង​ចៀម​ដែល​វង្វេង​បាត់ ពួក​អ្នក​គង្វាល​របស់​គេ​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​គេ​វង្វេង​ទៅ ក៏​បាន​បំបែរ​គេ​ចេញ​នៅ​លើ​ភ្នំ គេ​បាន​ដើរ​ពី​ភ្នំ​ធំ ចុះ​ទៅ​ដល់​ភ្នំ​តូច ហើយ​បាន​ភ្លេច​ក្រោល​របស់​គេ​ទៅ 』

『យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​បាន​ទាស​ចេញ​ដូច​ជា​ចៀម គឺ​យើង​បាន​បែរ​ចេញ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​យើង​រៀង​ខ្លួន ហើយ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​បាន​ទម្លាក់​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ទៅ​លើ​ទ្រង់។ 』 (អេសាយ ៥៣: ៦) ដូច្នេះព្រះយេស៊ូវកំពុងតែសោយទិវង្គតជាកូនចៀមសំរាប់បុណ្យរំលងសម្រាប់“ វិញ្ញាណដែលត្រូវបានបញ្ឆោតហើយដើរផ្លូវខុស” ។ អត្ថន័យនេះគឺនៅក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ។ ព្រះយេស៊ូវមានន័យថា“ ព្រះយេហូវ៉ាសង្រ្គោះ” ។ មានន័យថាព្រះយេហូវ៉ាមកផែនដីខាងសាច់ឈាមហើយសង្គ្រោះរាស្ដ្ររបស់លោក (វិញ្ញាណ) នៅលើឈើឆ្កាងដោយសេចក្ដីស្លាប់។
ភីលីព ២: ៦-៨『 ដែល​ទោះ​បើ​ទ្រង់​មាន​រូប​អង្គ​ជា​ព្រះ​ក៏​ដោយ គង់​តែ​មិន​បាន​រាប់​សេចក្ដី​ស្មើ​នឹង​ព្រះ​នោះ ទុក​ជា​សេចក្ដី​ដែល​គួរ​កាន់​ខ្ជាប់​ឡើយ គឺ​ទ្រង់​បាន​លះ‌បង់​ព្រះ‌អង្គ​ទ្រង់ មក​យក​រូប‌ភាព​ជា​បាវ​បម្រើ​វិញ ព្រម​ទាំង​ប្រសូត​មក​មាន​រូប​ជា​មនុស្ស​ផង ហើយ​ដែល​ឃើញ​ទ្រង់​មាន​ភាព​ជា​មនុស្ស​ដូច្នោះ នោះ​ក៏​បន្ទាប​ព្រះ‌អង្គ​ទ្រង់ ទាំង​ចុះ​ចូល​ស្តាប់​បង្គាប់ រហូត​ដល់​ទី​មរណៈ គឺ​ទ្រង់​ទទួល​សុគត​ជាប់​ឈើ​ឆ្កាង​ផង 』 ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូល។ ព្រះគម្ពីរចែងថាវិញ្ញាណត្រូវស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់នៅក្នុងទឹកដីនេះពួកគេស្លៀកពាក់ភក់ហើយនៅក្នុងនគរព្រះពួកគេស្លៀកសម្លៀកបំពាក់នៅស្ថានបរមសុខ (ផ្ទះសម្លៀកបំពាក់) Adam ដល់ព្រះអាដាមនិងភរិយាបានធ្វើអាវផាយ ស្បែកនិងពាក់វា។ អាវស្បែកជានិមិត្តរូបនៃសាច់ចៀមបុណ្យរំលង។ ព្រះយេស៊ូជាអ្នកគង្វាលចៀម។ នៅក្នុងយេរេមា ៥០: ៦

『 ដើម្បី​ឲ្យ​ទាំង​អស់​បាន​រួម​មក​តែ​មួយ ឱ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​អើយ ដូច​ជា​ទ្រង់​គង់​ក្នុង​ទូល‌បង្គំ ហើយ​ទូល‌បង្គំ​នៅ​ក្នុង​ទ្រង់​ដែរ គឺ​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​នោះ​បាន​រួម​គ្នា​តែ​មួយ នៅ​ក្នុង​យើង ប្រយោជន៍​ឲ្យ​លោកីយ៍​បាន​ជឿ​ថា ទ្រង់​ចាត់​ឲ្យ​ទូល‌បង្គំ​មក​ពិត  』

នៅពេលដែលពួកបរិសុទ្ធគឺនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនោះពួកបរិសុទ្ធគឺនៅជាមួយនឹងព្រះ។ វិញ្ញាណដែលបានចាកចេញពីព្រះហើយចូលមកក្នុងពិភពលោកនេះក៏ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ស្បែក (កូនចៀម: ព្រះគ្រីស្ទ) ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ជាមួយព្រះនិងដើម្បីស្តារមុខមាត់របស់ព្រះឡើងវិញ។ មនុស្សជាច្រើនយល់ច្រឡំចំពោះរូបសំណាកព្រះដែលជាចរិត។ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សអោយមានលក្ខណៈដូចព្រះអង្គព្រះអង្គបានបង្កើតគេអោយមានលក្ខណៈដូចព្រះអង្គ។ បុរសនិងស្ត្រីបានបង្កើតពួកគេ។ (លោកុប្បត្តិ ១:២៧) ។ រូបរបស់ព្រះមិនមែនជាអ្វីដែលភ្នែកមនុស្សមើលឃើញទេ។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៤:២៤『 ឯ​ព្រះ​ទ្រង់​ជា​វិញ្ញាណ ហើយ​អ្នក​ណា​ដែល​ថ្វាយ‌បង្គំ​ទ្រង់ នោះ​ត្រូវ​តែ​ថ្វាយ‌បង្គំ ដោយ​វិញ្ញាណ និង​សេចក្ដី​ពិត​ដែរ 』 ព្រះវិញ្ញាណលេចចេញមកនៅក្នុងសត្វមានជីវិតដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ នេះគឺជារូបភាពរបស់ព្រះ។ នៅកូល៉ុស ១:១៥『ដែល​ទ្រង់​ជា​រូប​អង្គ នៃ​ព្រះ​ដ៏​មើល​មិន​ឃើញ ជា​បង​ច្បង​នៃ​គ្រប់​ទាំង​អស់ ដែល​ព្រះ​បាន​បង្កើត​មក 』

ព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកដែលលេចចេញនូវរូបអង្គ។ រូបភាពនោះគឺថាព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះលេចចេញមកក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតាមរយៈព្រះចេស្ដានៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធហើយព្រះដែលយើងមើលមិនឃើញលេចចេញមកជាព្រះដែលមើលឃើញ។
រូបព្រះ (វិញ្ញាណ) របស់មនុស្សដែលកើតលើផែនដីបានស្លាប់។ មិនមានវិធីដើម្បីស្គាល់នគរព្រះដោយការជាប់នៅក្នុងដី។ ដូច្នេះនៅពេលយើងចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទរូបភាពរបស់ព្រះត្រូវបានស្ដារឡើងវិញដើម្បីស្គាល់ព្រះហើយក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ជាមួយព្រះ។ ការពិតដែលថាព្រះបានបំពាក់អាដាមនិងអេវ៉ាជាមួយនឹងសម្លៀកបំពាក់ស្បែកមានន័យថាព្រះនឹងចុះមកឯខ្លួនគាត់ដូចជាកូនចៀមនៅលើផែនដីជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណរបស់ពួកគេហើយនាំពួកគេត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះវិញ។ សម្លៀកបំពាក់ស្បែកជានិមិត្តរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទហើយមានអត្ថន័យដូចទូកធំនៅសម័យណូអេដែរ។
ហេតុអ្វីបានជាព្រះគ្រីស្ទនាំវិញ្ញាណមកក្នុងលោកនេះហើយនាំព្រលឹងត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះវិញ? ដោយសារតែពួកគេគឺជាចៀម។ ពីព្រោះចៀមត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាថានហើយវាទៅ។ ព្រះយេស៊ូវធ្វើឱ្យទ្វារ (ឈើឆ្កាង) សម្រាប់សត្វចៀមចូលតាមរយៈការសុគតរបស់ឈើឆ្កាង។ អ្នកដែលប្រែចិត្តហើយងាកនឹងចូលតាមទ្វារចង្អៀត។ នៅពេលចៀម hear សំឡេងរបស់អ្នកគង្វាលហើយងាកទៅអ្នកដែលងាកនឹងរស់។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?