វារីករាយចំពោះភ្នែកនិងដើមឈើដែលចង់ធ្វើឱ្យមានប្រាជ្ញាមួយ


 

(ក្នុងលោកុប្បត្ដិ ៣: ៦)『កាល​ស្ត្រី​បាន​ឃើញ​ថា ផ្លែ​ឈើ​នោះ​បរិភោគ​បាន ក៏​ជា​ទី​គាប់​ដល់​ភ្នែក ហើយ​ជា​ដើម​ដែល​ល្មម​គួរ​នឹង​ចង់​បាន ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ប្រាជ្ញា នោះ​នាង​ក៏​យក​ផ្លែ​មក​បរិភោគ ព្រម​ទាំង​ចែក​ឲ្យ​ដល់​ប្ដី​ដែរ គាត់​ក៏​បរិភោគ​តាម 』

『ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​ដី​ដុះ​គ្រប់​អស់​ទាំង​ដើម​ឈើ​ដែល​គួរ​ពិច‌ពិល​រមឹល​មើល ហើយ​សម្រាប់​ជា​អាហារ​ផង ក៏​ដាំ​ដើម​ជីវិត និង​ដើម​សម្រាប់​ដឹង​ខុស​ត្រូវ នៅ​កណ្តាល​សួន‌ច្បារ​នោះ​ដែរ 』 (លោកុប្បត្ដិ ២: ៩) មានដើមឈើតែមួយប៉ុណ្ណោះដែលស្គាល់ដើមឈើជីវិតនិងល្អនិងអាក្រក់ប៉ុន្តែត្រូវបានបែងចែកជាដើមឈើជីវិតនិងដើមឈើដឹងល្អនិងអាក្រក់ (ច្បាប់) ដូចជាចែកទឹកនៅខាងលើ បង្អួចនិងទឹកនៅក្រោមបង្អួច។ នៅលើផ្ទៃខាងលើវាហាក់ដូចជាដើមឈើប៉ុន្តែដើមឈើជីវិតហាក់ដូចជាត្រូវបានលាក់នៅក្នុងមែកធាងនៃចំណេះដឹងល្អនិងអាក្រក់។ ដូច្នេះដើមឈើនិងផ្លែឈើដែលអាចឱ្យអ្នកដឹងល្អនិងអាក្រក់គឺស្រស់ស្អាតណាស់ដែលមើលហើយមើលទៅគួរឱ្យចង់ញ៉ាំ។ ឃ្លានេះមានអត្ថន័យដូចលោកុប្បត្តិ ៣: ៦ ។
នៅនិក្ខមនំ ២០:១៧『កុំ​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ផ្ទះ​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យ​សោះ ក៏​កុំ​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ប្រពន្ធ​គេ ឬ​បាវ​ប្រុស​បាវ​ស្រី​គេ​ក្តី ឬ​គោ លា ឬ​របស់​អ្វី​ផង​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យ​សោះ។ 』 ត្រង់នេះឃ្លាថា“ កុំលោភលន់” គឺដូចគ្នានឹងឃ្លាថា“ មើលទៅស្រស់ស្អាតណាស់” នៅក្នុងរ៉ូម ៧: ៧『 ដូច្នេះ យើង​នឹង​ថា​ដូច​ម្តេច តើ​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​ជា​តួ​បាប​ឬ​អី ទេ មិន​មែន​ឡើយ ខ្ញុំ​មិន​បាន​ទាំង​ស្គាល់​បាប​ផង លើក​តែ​ដោយ‌សារ​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​ចេញ ដ្បិត​បើ​សិន​ជា​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​មិន​បាន​ថា «កុំ​ឲ្យ​លោភ» នោះ​ខ្ញុំ​ឥត​បាន​ដឹង​ថា មាន​សេចក្ដី​លោភ​ផង​ឡើយ 』 និយាយម៉្យាងទៀតពេលឃើញដើមឈើដឹងល្អនិងអាក្រក់នាងមានចិត្តចង់បរិភោគ (ចង់លោភ) ។
"វារីករាយនឹងភ្នែក" ពីព្រោះសាតាំងនៅតែមើលឃើញផ្លែនៃដើមឈើដែលដឹងល្អនិងអាក្រក់ដូច្នេះអេវ៉ាកំពុងវិនិច្ឆ័យខ្លួនឯង។ ពាក្យថា“ មានប្រាជ្ញា” មានន័យថា“ ត្រូវចេះគិតពិចារណា” ។ ម្តងហើយម្តងទៀតដោយប្រុងប្រយ័ត្នវាមើលទៅគួរឱ្យចង់សើចណាស់។ ដូច្នេះនាងមានអារម្មណ៍ថានាងអាចញ៉ាំផ្លែឈើបាន។
នៅក្នុងនគររបស់ព្រះទេវតាត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំងហើយបានវិនិច្ឆ័យថាពួកគេអាចប្រែខ្លួនដូចជាព្រះទោះបីពួកគេចាកចេញពីព្រះក៏ដោយ។ ទោះបីសាថានបោកបញ្ឆោតអេវ៉ាក៏ដោយនាងបានវិនិច្ឆ័យផ្លែឈើដោយខ្លួនឯងហើយនាងបានក្លាយជាមនុស្សលោភលន់។ សាវ័កប៉ុលមានប្រសាសន៍ថាការលោភលន់នេះគឺជាអំពើបាប។ ដូច្នេះវិញ្ញាណនៅស្ថានសួគ៌បានចាកចេញពីព្រះដោយសារការលោភលន់។
វិញ្ញាណនៅក្នុងព្រះស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពល្អឥតខ្ចោះនៅពេលដែលពួកគេបានក្លាយជាម្នាក់ជាមួយព្រះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយអ្វីដែលពួកគេចង់ក្លាយជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះដោយខ្លួនឯងគឺជាការប៉ុនប៉ងបំបែកខ្លួនពួកគេពីព្រះ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពួកគេនឹងចេញពីព្រះហើយក្លាយជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះតាមរយៈការខិតខំផ្ទាល់ខ្លួន។ ផលផ្លែនៃដើមជីវិតគឺជាផ្លែឈើដែលក្លាយជារបស់មួយនៅក្នុងព្រះជាម្ចាស់។ ទោះយ៉ាងណាផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់គឺជាដើមឈើដែលព្យាយាមប្រែជាដូចព្រះដោយព្យាយាមដោយខ្លួនឯង។ វាគឺជាដើមឈើដែលពិតជាលោភលន់ដែលអាចបរិភោគបានមានតម្លៃនិងមានប្រាជ្ញា។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជឿជាក់ថាពួកគេអាចរក្សាច្បាប់បានល្អហើយក្លាយជាមនុស្សសុចរិតព្រោះសម្រាប់ពួកគេច្បាប់នេះគឺជាដើមឈើដែលត្រូវបានគេបរិភោគពិតជាមានតម្លៃនិងលោភលន់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីមានប្រាជ្ញា។
វាមានន័យថាព្រះនឹងឃុំឃាំងវិញ្ញាណដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដែលជាវិញ្ញាណដែលបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសេចក្តីសុចរិតរបស់ទ្រង់នៅក្នុងធូលីដីហើយត្រូវបានរាប់ជាសុចរិតដោយខ្លួនឯង។ ដូចយ៉ូបត្រូវបានប្រគល់ទៅសាតាំងព្រះជាម្ចាស់ក៏ធ្វើវាដល់ពួកគេដែរ។ ព្រះចង់ ឲ្យ យ៉ូបប្រែចិត្តហើយត្រឡប់ពីសេចក្ដីសុចរិតរបស់គាត់។ ដូចគ្នានេះដែរព្រះចង់អោយវិញ្ញាណប្រែចិត្តហើយត្រលប់ទៅរកព្រះវិញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលមនុស្សអាចក្លាយជាព្រះបានពួកគេព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំងព្យាយាមត្រួតត្រាអ្នកដទៃហើយនៅទីបំផុតធ្លាក់ចូលក្នុងភាពសុចរិតរបស់ពួកគេ។

『កាល​ស្ត្រី​បាន​ឃើញ​ថា ផ្លែ​ឈើ​នោះ​បរិភោគ​បាន ក៏​ជា​ទី​គាប់​ដល់​ភ្នែក ហើយ​ជា​ដើម​ដែល​ល្មម​គួរ​នឹង​ចង់​បាន ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​ប្រាជ្ញា នោះ​នាង​ក៏​យក​ផ្លែ​មក​បរិភោគ ព្រម​ទាំង​ចែក​ឲ្យ​ដល់​ប្ដី​ដែរ គាត់​ក៏​បរិភោគ​តាម 』 (លោកុប្បត្ដិ ៣: ៦) ដូច្នេះក្រោយពីបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដឹងល្អនិងអាក្រក់នោះមនុស្សបានទៅជាខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណថ្លង់ហើយមិនហ៊ាននិយាយអំពីព្រះ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរពួកគេហើយព្រះអង្គយាងមកក្នុងលោកនេះដើម្បីប្រោសពួកគេអោយបានជា។ ប៉ុន្ដែពួកផារិស៊ីបានសម្លាប់លោកយេស៊ូដើម្បីព្យាយាមធ្វើជាមនុស្សសុចរិត។ សូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះក៏នឹងមានមនុស្សជាច្រើនដែលនឹងព្យាយាមទទួលបានសេចក្ដីសុចរិតដោយខ្លួនឯងដែរ។ សូម្បីតែនៅក្នុងព្រះវិហារក៏មានអ្នកដែលព្យាយាមឈានទៅរកសេចក្តីសុចរិតដោយមើលច្បាប់ដើម្បីដឹងថាពួកគេបានធ្វើបាបរឺអត់។ ពួកគេអាចចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុន្តែពួកគេមិនធ្វើទេ។ ព្រះយេស៊ូវប្រាប់យើង ឲ្យ មករកឈើឆ្កាងហើយពួកគេកំពុងតែក្រឡេកមើលពីឈើឆ្កាង។ ដើម្បីធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីជាមួយព្រះយេស៊ូវយើងត្រូវទៅឈើឆ្កាង។ មានតែមនុស្សដែលមានសេចក្ដីសញ្ញាអាចចូលក្នុងនគរព្រះបាន។
នៅលូកា ២២:២០『ក្រោយ​ដែល​បាន​បរិភោគ​ហើយ នោះ​ទ្រង់​យក​ពែង​មក​ធ្វើ​បែប​ដូច្នោះ​ដែរ ដោយ​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ពែង​នេះ​ជា​សញ្ញា​ថ្មី ដែល​តាំង​ដោយ​នូវ​ឈាម​ខ្ញុំ គឺ​ជា​ឈាម ដែល​ត្រូវ​ច្រួច​ចេញ​សម្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា 』

អ្នកដែលបរិភោគសាច់របស់ព្រះយេស៊ូវហើយផឹកព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាង។ នៅរ៉ូម ៦: ៣,『អ័ដាម​ទូល​ទ្រង់​ថា ស្ត្រី​ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ឲ្យ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ទូល‌បង្គំ វា​ឲ្យ​ផ្លែ​ឈើ​នោះ​មក​ទូល‌បង្គំ ទូល‌បង្គំ​ក៏​ទទួល​ទាន​ទៅ 』 ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកគឺជាពិធីដើម្បីចូលក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។ ដើម្បីទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកជាមួយព្រះយេស៊ូគឺបដិសេធខ្លួនឯង។ លោកយេស៊ូបានប្រាប់ពួកអ្នកកាន់តាមលោក ឲ្យ បដិសេធខ្លួនឯង។ ដោយសារតែ, មានលោភលន់នៅក្នុងខ្លួនអ្នក។ ព្រះមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់ថា“ បើអ្នកបរិភោគផ្លែឈើអ្នកនឹងត្រូវស្លាប់” ។ អេវ៉ាចង់ពិនិត្យមើលខ្លួនឯង។『 ទ្រង់​ដាក់​តួ​ពន្លឺ​ទាំង​នោះ​នៅ​ផ្ទៃ​មេឃ សម្រាប់​នឹង​បំភ្លឺ​មក​លើ​ផែនដី 』 ការពិតដែលថាស្ត្រីបរិភោគផ្លែឈើបង្ហាញពីឆន្ទៈនៃវិញ្ញាណនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដើម្បីសម្រេចបានសេចក្តីសុចរិតដោយគ្មានព្រះដោយខ្លួនឯងនិងជាការបង្ហាញពីការចាកចេញពីព្រះ។
『អោយប្តីរបស់នាងផងដែរនៅទីនេះពាក្យ“ អោយ” មានន័យថា“ ដោះលែង” ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១:១៧ "ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា នេះ​ជា​ទី​សម្គាល់​នៃ​សេចក្ដី​សញ្ញា ដែល​អញ​តាំង​នឹង​ឯង​រាល់​គ្នា ហើយ​និង​គ្រប់​ជីវិត​ទាំង‌ឡាយ​ដែល​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ឯង នៅ​អស់​ទាំង​តំណ​អស់​កល្ប‌ជានិច្ច " នៅទីនេះនៅក្នុង "ព្រះបានកំណត់ពួកគេនៅក្នុងលំហអាកាសនៃមេឃ" សំណុំគឺដូចគ្នានឹងពាក្យ "ដោះលែង" ដែរ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៩:១២ដែលពាក្យថា“ យក” មានន័យថា“ ដោះលែង” ទាំងអស់។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១៥:១០

 『គាត់​ក៏​យក​សត្វ​ទាំង​នោះ​មក​ពុះ​ជា​២​ភាគ រួច​ដាក់​ចំហៀង​ប្រទល់​គ្នា តែ​សត្វ​ស្លាប​គាត់​មិន​ពុះ​ទេ』 ""នៅទីនេះ" បានយក "មានអត្ថន័យដូចគ្នានឹងពាក្យ" ដោះលែង "ដែរ។
 "ឱ្យវាទៅប្តីរបស់នាង" មិនមានន័យថាផ្តល់ផ្លែឈើទេ។ ស្ត្រីមានន័យថាវិញ្ញាណនៃនគរព្រះ។ អ័ដាមគឺជានិមិត្តរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ សារភាពថាវិញ្ញាណបានស៊ីផ្លែឈើនៃដើមឈើដើម្បីដឹងល្អនិងអាក្រក់។ និយាយម្យ៉ាងទៀតពួកគេបានសារភាពចំពោះព្រះគ្រីស្ទថាវិញ្ញាណបានសំរេចចិត្តចាកចេញពីព្រះហើយធ្វើឱ្យខ្លួនគេបានសុចរិត។ ព្រះគ្រីស្ទសន្យាថាពួកទេវតានឹងចុះមករកខ្ញុំហើយឡើងមកលើខ្ញុំ។ "ការពិតដែលស្វាមីរបស់នាងញ៉ាំផ្លែឈើ" មានអត្ថន័យនៃការសន្យានេះ។ ចាប់តាំងពីប្ដីបរិភោគគាត់បានកើតមកក្នុងលោកីយ៍នេះជារូបកាយនៃអំពើបាបបន្ទាប់មករូបកាយនៃវិញ្ញាណទាំងអស់ដែលមកតាមក្រោយគាត់ហើយអាដាមចុងក្រោយបានបង្កើតរូបកាយសម្រាប់វិញ្ញាណទាំងអស់ដែល«ប្រែចិត្ដ»ហើយនាំវាមក ត្រឡប់ទៅកន្លែងដែលវានៅ។
សាតាំងត្រូវបានអារក្សបោកបញ្ឆោត។ គាត់បាននិយាយថាការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ស្លាប់តែគាត់នឹងរំដោះវាពីសេចក្តីស្លាប់ទី ២ ។ វិញ្ញាណបានជឿ។ មែនហើយនោះជាអ្វីដែលបានកើតឡើង។ ព្រះគ្រីស្ទបានយាងមកផែនដីដើម្បីជួយសង្រ្គោះពួកគេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះគ្រីស្ទមិនយកនរណាម្នាក់ទេ។ មានតែគាត់ទេដែលនឹងយកមនុស្សដែលចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។ ព្រះគ្រីស្ទមានបន្ទូលថាបំណងប្រាថ្នាចង់ដូចជាព្រះគឺត្រូវស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?