ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក

ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក (1) រ៉ូម5:12-14 『 ដូច្នេះ ដែលបាបបានចូលមកក្នុងលោកីយ៍ ដោយសារមនុស្សតែម្នាក់ ហើយក៏មានសេចក្ដីស្លាប់ចូលមកដែរ ដោយសារអំពើបាបនោះជាយ៉ាងណា នោះសេចក្ដីស្លាប់បានឆ្លងរាលដាល ដល់មនុស្សគ្រប់គ្នាយ៉ាងនោះដែរ ដ្បិតគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាបហើយ (ព្រោះរមែងមានបាបនៅក្នុងលោកីយ៍ ដរាបដល់ក្រឹត្យវិន័យ តែកាលមិនទាន់មានក្រឹត្យវិន័យនៅឡើយ នោះមិនបានរាប់ជាទោសដល់គេទេ ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក 』 ពាក្យថា“ អ័ដាមជាឥស្សរជននៃរូបគាត់ដែលត្រូវមក” និង“ ព្រះជាអម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សពីធូលីដីហើយដកដង្ហើមចូលក្នុងរន្ធច្រមុះរបស់គាត់។ ហើយបុរសបានក្លាយជាព្រលឹងរស់នៅ។ វាមានទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ជាមួយពាក្យនោះ។ ជាពិសេសទោះបីអ្នកណាម្នាក់មិននិយាយថា "អ្នកបានធ្វើបាបអ្នកគឺជាមនុស្សមានបាប" ក៏ដោយក៏គ្រីស្ទបរិស័ទទាំងអស់គិតថាខ្លួនឯងជាមនុស្សមានបាប។ ដាវីឌបាននិយាយនៅក្នុងទំនុកតម្កើង ៥១: ៥ ថា“ មើលខ្ញុំបានអន់ចិត្តក្នុងអំពើទុច្ចរិត។ ហើយម្ដាយខ្ញុំក៏មានផ្ទៃពោះដែរ។ 』។ មនុស្សដែលទៅព្រះវិហារច្រើនតែគិតថាខ្លួនឯងជាមនុស្សមានបាប។ មនុស្សគ្រប់គ្នាគិតថាពួកគេជាមនុស្សមានបាបតែពួកគេមិនគិតថាខ្លួនជាមនុស្សមានបាបដោយសារពួកគេបានធ្វើអ្វីមួយ។ ពួកគេគ្រាន់តែនិយាយអំពីអំពើបាបដោយផ្អែកលើអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅលើផែនដីនិងអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើនៅលើពិភពលោកដូច្នេះពួកគេមិនអាចវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះដោយមិនបានដឹងពីអំពើបាបដែលពួកគេបានធ្វើនៅចំពោះព្រះឡើយ។ យើងទាំងអស់គ្នាបានក្លាយជាមនុស្សមានបាបដោយគ្មានចំណេះដឹងរបស់យើង។ យើងមិនដែលគិតថាខ្លួនយើងជាមនុស្សមានបាបនោះទេប៉ុន្តែតាមរយៈការបង្រៀនរបស់ក្រុមជំនុំមនុស្សគ្រប់គ្នាគិតថាពួកគេជាមនុស្សមានបាប។ អ្វីដែលព្រះវិហារបង្រៀនគឺ "ពីព្រោះអ័ដាមបានបះបោរប្រឆាំងនឹងបញ្ញត្ដិរបស់ព្រះហើយបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដឹងល្អនិងអាក្រក់កូនចៅទាំងអស់របស់អ័ដាមបានក្លាយជាមនុស្សមានបាប" ។ នេះគឺជាសេចក្តីបង្រៀនរបស់ពួកជំនុំដែលកូនចៅទាំងអស់របស់គាត់បានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបតាមរយៈអ័ដាមតែមួយ។ នៅក្នុងរ៉ូម ៥:១២ «ដូច្នេះដោយព្រោះមនុស្សតែម្នាក់បាបបានចូលក្នុងលោកីយ៍ហើយសេចក្តីស្លាប់ដោយសារអំពើបាប ដូច្នេះសេចក្ដីស្លាប់បានឆ្លងរាលដាលដល់មនុស្សគ្រប់រូបព្រោះគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាប 』ដូច្នេះមានចែងថាតាមរយៈមនុស្សតែម្នាក់បាបបានចូលមកក្នុងពិភពលោក។ នៅក្នុងរ៉ូម ៥:១៩ សាវ័កប៉ូលបាននិយាយថា«ដោយព្រោះការមិនស្តាប់បង្គាប់របស់មនុស្សម្នាក់មនុស្សជាច្រើនបានធ្វើបាបដូច្នេះការស្ដាប់បង្គាប់របស់មនុស្សជាច្រើននឹងត្រូវបានរាប់ជាសុចរិតដែរ»។ កំពុងនិយាយ។ នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥:២២ «ដ្បិតដូចជាអ័ដាមទាំងអស់បានស្លាប់ដូច្នោះដែរនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទាំងអស់នឹងមានជីវិតរស់ឡើងវិញ»។ វាត្រូវបានគេនិយាយថា "ទាំងអស់បានស្លាប់" នៅក្នុងអ័ដាម។ ដោយសារអាដាមម្នាក់បានធ្វើបាបពួកគេទាំងអស់គ្នាបានទៅជាអ្នកធ្វើខុស។ sinfore sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin sin បាបបានចូលមកក្នុងពិភពលោកហើយតាមរយៈបាបមនុស្សតែម្នាក់។ ហេតុនេះហើយបានជាសេចក្ដីស្លាប់រាលដាលដល់មនុស្សគ្រប់ ៗ រូបព្រោះគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាប។ (រហូតដល់មានក្រឹត្យវិន័យកើតមាននៅក្នុងលោកីយ៍នេះបាបក៏ពុំបានផលដែរ។ ទោះបីមានក្រឹត្យវិន័យក៏ដោយក៏គ្មាននរណាអាចប្រព្រឹត្ដអំពើបាបបានដែរ។ បានធ្វើបាបបន្ទាប់ពីការធ្វើត្រាប់តាមការរំលងរបស់អ័ដាមដែលជាតួរលេខរបស់គាត់ដែលត្រូវមក។ 』ព្រះវិហារកំពុងបង្រៀនតាមរបៀបនេះ។ ដូច្នេះអ័ដាមបានក្លាយជាអ្នករិះគន់នៃមនុស្សគ្រប់គ្នា។ អាដាមបានក្លាយជាមនុស្សដែលធ្វើឱ្យមនុស្សទាំងអស់នៃពិភពលោកមានបាប។ ហេតុអ្វីយើងជាមនុស្សមានបាបសូម្បីតែអ្នកដែលចូលរួមព្រះវិហារនិងអ្នកដែលមិនចូលរួមក្នុងព្រះវិហារ? បើអ្នកនិយាយថាវាជាអំពើបាបដើមរបស់អ័ដាម។ មិនមែនកូនចៅទាំងអស់របស់គាត់បានប្រព្រឹត្ដអំពើខុសឆ្គងដោយសារអាដាមទេ។ ដោយសារបាបរបស់អ័ដាមមិនមែនកូនចៅទាំងអស់របស់អ័ដាមបានឆ្លងទៅជាមនុស្សមានបាបនោះទេ។ ចោទិយកថាពន្យល់ពីអំពើបាប។ ចោទិយកថា ២៤:១៦ fathers ឪពុកនឹងមិនត្រូវបានសម្លាប់សម្រាប់កូន ៗ ទេហើយកូន ៗ ក៏មិនត្រូវបានសម្លាប់ដែរសម្រាប់ឪពុក។ 』 ព្រះបានរំដោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលពីស្រុកអេស៊ីបហើយបាន ឲ្យ ច្បាប់ដល់ពួកគេ។ នេះមានន័យថាមិនត្រូវមានឪពុកម្នាក់ដែលស្លាប់ដោយសារកូន ៗ របស់គាត់ឬកូននោះស្លាប់ដោយសារឪពុករបស់គាត់ទេ។ នៅក្នុងគម្ពីរយេរេមា ៣១:៣០ «ប៉ុន្តែមនុស្សគ្រប់គ្នានឹងត្រូវស្លាប់ដោយសារអំពើទុច្ចរិតរបស់ខ្លួន។ អ្នកដែលបរិភោគទំពាំងបាយជូរគេនឹងដាក់ធ្មេញនៅលើគែម»។ នៅក្នុងអេសេគាល ១៨: ២-៤ 『តើអ្នកចង់មានន័យអ្វីដែលអ្នកប្រើសុភាសិតនេះទាក់ទងនឹងទឹកដីអ៊ីស្រាអែលដោយនិយាយថា fathers ឪពុកបានបរិភោគទំពាំងបាយជូរជូរហើយធ្មេញរបស់កុមារត្រូវបានគេដាក់នៅលើគែម? ព្រះជាអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដូចខ្ញុំមានជីវិតរស់នៅហើយអ្នករាល់គ្នានឹងលែងប្រើសុភាសិតនៅអ៊ីស្រាអែលទៀតហើយ។ មើលព្រលឹងទាំងអស់ជារបស់ខ្ញុំ។ ព្រលឹងនៃឪពុកក៏ព្រលឹងនៃកូនប្រុសដែរខ្ញុំជាព្រលឹងដែលធ្វើបាបវានឹងត្រូវស្លាប់ 』ពាក្យថា“ កូនចៅទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបពីព្រោះអ័ដាមបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវ អាក្រក់” គឺខុស។ យេរេមា ៣១:៣០ អាន 『ប៉ុន្តែម្នាក់ៗត្រូវស្លាប់ព្រោះតែអំពើទុច្ចរិតរបស់ខ្លួន។ អ្នកណាបរិភោគទំពាំងបាយជូរគេនឹងដាក់ធ្មេញអោយគេ។ ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីដល់ពូជពង្សអ៊ីស្រាអែលនិងយូដានិងសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី។ មិនដូចសម្ពន្ធមេត្រីចាស់ទេហើយសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីមានចែងទុកក្នុងដួងចិត្តនិងគំនិតរបស់មនុស្សហើយអ្នកដែលមិនសរសេរទុកក្នុងគំនិតនោះគឺអស់អ្នកដែលមិនចូលជាសម្ពន្ធមេត្រីរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ស្លាប់។ អស់អ្នកដែលបានចូលក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់ព្រះរស់នៅហើយគេនិយាយថា "ដូចអ្នកនិយាយវាមិនសមហេតុផលទេដែលឪពុកខុសហើយកូនស្លាប់ជំនួស" ។ គំនិតដែលថា«មនុស្សបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបដោយសារអ័ដាមហើយដោយសារអ័ដាមយើងបានទទួលការប្រៀនប្រដៅនៅចំពោះព្រះហើយស្លាប់ទៅ»គឺគ្មានមូលដ្ឋាននិងខុសទេ។ ទោះយ៉ាងណារ៉ូម ៥: ១២-២១ មានការនិយាយច្រើនបែបនេះ។ ប៉ុន្តែវាមិនមែនទេ។ ប្រសិនបើយើងក្រឡេកមើលរ៉ូម ៥:១២ យើងអាចឃើញ“ ដូច្នេះដូចជាបាបបានចូលមកក្នុងលោកីយ៍ដោយមនុស្សតែម្នាក់ហើយសេចក្តីស្លាប់ដោយសារអំពើបាប។ ដូច្នេះសេចក្ដីស្លាប់បានឆ្លងរាលដាលដល់មនុស្សគ្រប់រូបដ្បិតគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាប។ នៅក្នុងឃ្លាដែលថា "តាំងពីកំណើតលោកអ័ដាមមក" ពិភពលោកមានន័យថាពិភពលោកបានបង្កើតមកដោយព្រះជាម្ចាស់។ និយាយម៉្យាងទៀតវាគួរតែត្រូវបានគេកត់សម្គាល់ថាពាក្យថា "អំពើបាបមិនមែនបណ្តាលមកពីអាដាមតែមួយទេប៉ុន្តែអំពើបាបបានចូលក្នុងពិភពលោក" ។ ការនិយាយថាអំពើបាបបានចូលមកក្នុងពិភពលោកហើយបង្ហាញថាអំពើបាបបានមកពីខាងក្រៅពិភពលោក។ វាមានន័យថាមុនពេលដែលព្រះបានបង្កើតពិភពលោកនេះមានពិភពលោកមួយទៀតនៅខាងក្រៅ។ ដំបូងមានតែនគរព្រះទេប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងនិយាយថាវាមកពីខាងក្រៅពិភពលោកយើងអាចដឹងថាអំពើបាបបានមកពីនគររបស់ព្រះ។ បើយើងយល់ច្រឡំយើងអាចយល់ច្រឡំថាគ្មានបាបនៅលើលោកនេះទេតែបាបមកពីខាងក្រៅពិភពលោក។ ពិភពលោកដែលមនុស្សរស់នៅគឺមានបាប។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងនគរព្រះមិនមានបាបអ្វីឡើយ។ នៅពេលអំពើបាបកើតឡើងនៅក្នុងនគរព្រះវាត្រូវបានបណ្តេញចេញភ្លាមៗ។ វាគឺជាពិភពលោកដែលវិញ្ញាណត្រូវបានបណ្តេញចេញហើយអំពើបាបដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងនគររបស់ព្រះបានចូលក្នុងពិភពលោកនេះតាមរយៈអ័ដាម។ សាវ័កប៉ូលពន្យល់ថាវិញ្ញាណអាក្រក់បានចូលមកក្នុងពិភពលោកតាមរយៈអ័ដាមពីខាងក្រៅពិភពលោក។ គំនិតដែលថា "ពិភពលោកនេះគឺគ្មានបាបទេប៉ុន្តែបាបបានចូលមកហើយបានក្លាយជារដ្ឋនៃអំពើអាក្រក់និងការបំផ្លាញដោយជៀសមិនរួច" គឺជាគំនិតខុសឆ្គង។ ព្រះបានបង្កើតពិភពលោកសម្រាប់គោលបំណងនៃការបង្កើត។ នគរព្រះគ្មានបាបទេ។ បើបាបកើតឡើងក្នុងនគរព្រះតើនគរព្រះនឹងក្លាយជានគរកខ្វក់របស់ព្រះទេព្រោះបាបមានជាទូទៅដូចពិភពលោកនេះ? ទេអំពើបាបត្រូវបានបណ្តេញចេញ។ ពិភពលោកដែលបាបបានចូលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយគ្មានព្រះដែលភាពខុសឆ្គងមិនអាចជៀសផុតបាន។ ព្រះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកដែលមិនអាចនៅជាប់នឹងបាបបាន។ មនុស្សអាចសួរថា "វាជាពិភពមួយដែលបង្កើតឡើងដោយព្រះប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាព្រះមិនមានហើយមិនជ្រៀតជ្រែក?" ពិភពលោកនេះដូចជាគុកហើយគ្មានព្រះទេ។ ព្រះបានបង្ហាញពិភពលោកនេះជាស្រមោល។ ពន្លឺរូបវន្តក៏ជាស្រមោលនៃពន្លឺរបស់ព្រះដែរហើយព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះនឹងយាងមកក្នុងលោកិយនៅពេលដែលព្រះបានចូលមកក្នុងលោកនេះ។ គាត់គឺជាព្រះប៉ុន្តែគាត់បានមកជាកូនរបស់ព្រះដែលមនុស្សបានឃើញ។ នោះគឺជាព្រះយេស៊ូវ។ អំពើបាបបានចូលមកក្នុងលោកីយ៍តាមរយៈអ័ដាមជាផ្លូវឆ្លងកាត់ពីខាងក្រៅពិភពលោកតាមរយៈអ័ដាមតែមួយ។ «ហេតុដូច្នេះហើយបានជាតាមរយៈអំពើបាបរបស់មនុស្សតែម្នាក់បានចូលមកក្នុងលោកីយគឺសេចក្តីស្លាប់ដោយសារអំពើបាបហើយដូច្នេះសេចក្តីស្លាប់បានឆ្លងរាលដាលដល់មនុស្សទាំងអស់ពីព្រោះគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាបហើយ» នេះមានន័យថា“ តាមរយៈអ័ដាមបាបបានចូលក្នុងលោកីយពីខាងក្រៅពិភពលោក” ។ អំពើបាបបានចូលក្នុងពិភពលោកតាមរបៀបដូចគ្នាសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ ការនិយាយខុសគឺថាមនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបដោយសារអ័ដាមបរិភោគពីដើមដឹងខុសត្រូវ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២៨:១២ 『ហើយគាត់បានសុបិនឃើញមានកាំជណ្ដើរមួយឡើងនៅលើផែនដីហើយកំពូលភ្នំបានទៅដល់មេឃ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ទៀតថា៖ «ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថាអ្នករាល់គ្នានឹងឃើញផ្ទៃមេឃបើកចំហហើយមានពួកទេវតារបស់ព្រះជាម្ចាស់ចុះឡើងនៅពីលើបុត្រមនុស្ស។ នេះជារូបភាពរបស់ព្រះគ្រិស្ដដែលនាំប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គ ផែនដីបានប្រគល់រូបកាយ ឲ្យ ពួកគេតាមរយៈអ័ដាមហើយ ឲ្យ ពួកគេមានរូបកាយជាវិញ្ញាណតាមរយៈអ័ដាមចុងក្រោយដើម្បីត្រឡប់ទៅឯនគរព្រះវិញ។