វិញ្ញាណ

សំណួរទី ១៖ តើស្មារតីជាអ្វី? បុរសគឺមានរូបកាយនិងវិញ្ញាណ។ តាមរយៈការផ្សំរូបកាយនិងវិញ្ញាណវាបានក្លាយជាការរស់នៅ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណក្លាយជាផ្នែកមួយនៃសហជីពដែលមិនអាចកាត់ផ្តាច់បានពីមនុស្ស។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ៧ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់យកធូលីដី មកសូនធ្វើជាមនុស្ស ទ្រង់ផ្លុំខ្យល់ដង្ហើមជីវិតបញ្ចូលទៅក្នុងរន្ធច្រមុះ នោះក៏ត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់ឡើង។.』 ព្រលឹងរស់នៅមានន័យថាជាការរស់នៅ។ ដូច្នេះនៅពេលមនុស្សស្លាប់បាតុភូតជីវិត (ព្រលឹង) បាត់។ ព្រលឹងគឺគ្មានអ្វីក្រៅពីបាតុភូតជីវិតទេ។ បាតុភូតជីវិតត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងអារម្មណ៍និងការចងចាំ។​ សំណួរទី ២៖ តើពិតជាមានស្មារតីមែនទេ? នៅលូកា ៨:៥៥『ខណៈនោះ ព្រលឹងនាងក៏មកវិញ ហើយនាងក្រោកឡើងភ្លាម នោះទ្រង់បង្គាប់ឲ្យគេយកអ្វីៗ មកឲ្យនាងបរិភោគ』. កូនស្រីរបស់មេដឹកនាំសាលាប្រជុំឈ្មោះចៃរ៉ូបានទទួលមរណភាព។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានរឿងមួយអំពីព្រះយេស៊ូវយាងទៅផ្ទះរបស់គាត់ហើយជួយសង្គ្រោះកូនស្រីរបស់គាត់។ ស្មារតីវិលត្រឡប់មកវិញព្រោះកូនស្រីនៅរស់នៅឡើយ។ សំណួរទី ៣៖ តើមនុស្សមកពីណាហើយតើពួកគេទៅណា សាស្ដា ១២: ៧ 『ហើយធូលីត្រឡប់ជាដីដូចដើមវិញ និងវិញ្ញាណ ត្រឡប់ទៅឯព្រះ ដែលទ្រង់បានប្រទានមកនោះ 』 សាច់ឈាមបានមកពីដីដូច្នេះវាត្រលប់ទៅដីវិញ។ ដោយវិធីនេះវាគឺជាការពិតដែលថាវិញ្ញាណត្រឡប់ទៅឯព្រះវិញ។ នេះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានឆ្លើយតបនឹងសំណួររបស់ពួកសាឌូស៊ីអំពីអ្វីដែលកើតឡើងនៅពេលមនុស្សស្លាប់នៅក្នុងការសន្ទនាជាមួយព្រះយេស៊ូនិងពួកសាឌូស៊ី។ នៅក្នុងលូកា ២០: ៣៥-៣៦『តែអស់អ្នកដែលបានរាប់ជាគួរ ឲ្យបានទៅឯបរលោកនាយ ហើយឲ្យបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ នៅស្ថាននោះគេមិនដែលយកប្ដីប្រពន្ធទៀតទេ ពីព្រោះគេមិនចេះស្លាប់ទៀត គឺដូចជាទេវតា ហើយជាពួកកូនរបស់ព្រះផង ដោយបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ』 ព្រះគម្ពីរបានចែងថាដំណើររស់ឡើងវិញគឺស្មើនឹងទេវតា។ នោះគឺស្មារតីរួបរួមជាមួយរាងកាយត្រូវបានរស់ឡើងវិញហើយបានត្រលប់ទៅរកទេវតាវិញព្រោះរាងកាយបានស្លាប់។