រូបរបស់ព្រះ

 (៨) រូបរបស់ព្រះ

『ទ្រង់ក៏បង្កើតមនុស្សឲ្យដូចរូបអង្គទ្រង់ គឺបានបង្កើតគេឲ្យចំនឹងរូបអង្គទ្រង់នោះឯង ក៏បង្កើតគេឡើងជាប្រុសជាស្រី 』(លោកុប្បត្ដិ ១:២៧) រូបព្រះគឺវិញ្ញាណ។ រូបសំណាករបស់ព្រះមិនមែនជាស្ថានភាពនៃចិត្តទេតែវិញ្ញាណគឺជាពន្លឺនៃព្រះដែលព្រះប្រទានដល់ព្រលឹងរស់។ អាដាមបានកើតពីស្ថានភាពនៃព្រលឹងរស់នៅក្នុងពិភពលោក។ វិញ្ញាណបានស្លាប់ហើយ។ ដូច្នេះព្រះបានដាក់អ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនហើយផ្លាស់ប្តូរវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់ទៅជាវិញ្ញាណដែលមានជីវិត។ សួនអេដែនតំណាងនគរព្រះ។ ប៉ុន្តែអេវ៉ាបានកើតនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។

រូបភាព (វិញ្ញាណ) របស់ព្រះបានស្លាប់នៅពេលដែលមនុស្សបានកើតនៅក្នុងពិភពលោករួចទៅហើយ។ វិញ្ញាណត្រូវបានជាប់នៅក្នុងដីឥដ្ឋដោយសារតែឧក្រិដ្ឋកម្មនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដូច្នេះវិញ្ញាណបានស្លាប់ទៅហើយ។ ស្រស់ត្រូវតែកើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណដើម្បីជួយសង្គ្រោះព្រលឹងខណៈពេលដែលរាងកាយនៅរស់នៅឡើយ។ រូបកាយខាងវិញ្ញាណគឺជាទេវតាតែមួយនៅក្នុងនគរព្រះ។ សាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងដើម្បីចាប់កំណើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ វិញ្ញាណអាចរស់នៅបានលុះត្រាតែស្រស់បានស្លាប់។

រូបរបស់ព្រះមិនមែនជាស្ថានភាពនៃគំនិតទេ។ អ្នកមិនអាចធ្វើឱ្យស្អាតឬរស់រានមានជីវិតនូវវិញ្ញាណដែលស្លាប់បានដោយការខិតខំ។ យើងត្រូវតែពាក់រូបកាយខាងវិញ្ញាណដែលព្រះប្រទាន។『បានកប់ទៅ ជារូប‌កាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូប‌កាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូប‌កាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូប‌កាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』(កូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៤) ព្រះប្រទានសម្លៀកបំពាក់ខាងវិញ្ញាណដល់អស់អ្នកដែលប្រែចិត្ដហើយវិលត្រឡប់មកវិញ។ ការប្រែចិត្តគឺជាការស្លាប់នៃគំនិតដែលត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។『ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』(រ៉ូម ៦: ៧)