អត្ថន័យនៃមរណភាពក្នុងព្រះគម្ពីរ

(៧) អត្ថន័យនៃមរណភាពក្នុងព្រះគម្ពីរ អត្ថន័យនៃអ្នកស្លាប់គឺមានពីរករណី។ ទីមួយតាមរយៈពិធីនៃការស្លាប់មនុស្សដែលត្រូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹករាយការណ៍ថាខ្លួនគាត់ត្រូវស្លាប់។ នេះគឺជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះ‌គ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយ‌សារសិរី‌ល្អ នៃព្រះ‌វរ‌បិតាដែរ 』(រ៉ូម ៦: ៤) ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកគឺជាពិធីបុណ្យមួយដែលត្រូវបានជន់លិចហើយចេញពីទឹកម្តងទៀត។ ការត្រាំក្នុងទឹកមិនលាងបាប (ភាពកខ្វក់) ទេតែជាសេចក្តីស្លាប់។ ឡើងពីទឹកម្តងទៀតបង្ហាញថាវាកើតមកជាជីវិតថ្មី។『ដែលទឹកនោះហើយ ជាគំរូពីបុណ្យជ្រមុជ ដែលជួយសង្គ្រោះអ្នករាល់គ្នាសព្វថ្ងៃនេះ មិនមែនជាការសម្អាតក្អែលរបស់រូបសាច់ចេញទេ គឺជាសេចក្ដីសន្មតិរបស់បញ្ញាចិត្តដ៏ជ្រះ‌ថ្លាចំពោះព្រះវិញ ដោយ‌សារព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទទ្រង់មានព្រះ‌ជន្មរស់ឡើងវិញ 』(ពេត្រុសទី ១ ៣:២១) ទីពីរការស្លាប់តំណាងឱ្យការបោះបង់ចោលគំនិតរបស់មនុស្សម្នាក់នៅពេលមានភាពខុសគ្នារវាងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនិងគំនិតរបស់មនុស្ស។ ជារឿយៗមនុស្សគិតថាពាក្យរបស់ព្រះមិនសមហេតុផលទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយសេចក្ដីស្លាប់គឺជាសេចក្ដីជំនឿដើម្បីលះបង់គំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ហើយជឿលើការសន្យារបស់ព្រះ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានបញ្ជូនអ្នកស៊ើបការណ៍ចំនួន ១២ នាក់ទៅស្រុកកាណានមុននឹងចូលទៅទឹកដីកាណាន។ ពួកគេបានត្រឡប់មកវិញហើយប្រាប់ប្រជាជន។ នៅពេលដែលអ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់បាននិយាយថាបើយើងចូលទៅស្រុកកាណានយើងនឹងត្រូវស្លាប់ដោយសារយក្សអាណាក់។ អ្នកទាំងពីរនិយាយថាយើងនឹងឈ្នះអាណាក់។ ប្រជាជនទាំងអស់ដែលបានភៀសខ្លួនចេញពីប្រទេសអេហ្ស៊ីបជឿថាមានរបាយការណ៍របស់អ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់។ ព្រះបានខឹង។ ព្រះបានអោយប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ត្រូវស្លាប់នៅទីរហោស្ថានលើកលែងតែអ្នកដែលកើតនៅទីរហោស្ថាននិងកូនក្មេង (១-១៩ ឆ្នាំ) ។