ដំណើររស់ឡើងវិញនិងការឡើងសោយរាជ្យ

(៩) ដំណើររស់ឡើងវិញនិងការឡើងសោយរាជ្យ 『បើមាត់អ្នកនឹងទទួលថ្លែងប្រាប់ពីព្រះ‌អម្ចាស់យេស៊ូវ ហើយអ្នកជឿក្នុងចិត្តថា ព្រះបានប្រោសឲ្យទ្រង់រស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ នោះអ្នកនឹងបានសង្គ្រោះពិត 』(រ៉ូម ១០: ៩) ការសង្គ្រោះគឺជាល័ក្ខខ័ណ្ឌដែលព្រះយេស៊ូត្រូវតែជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ។ លោកយេស៊ូបានស្នាក់នៅក្នុងពិភពលោកនេះអស់រយៈពេល ៤០ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីការរស់ឡើងវិញហើយលោកបានឡើងទៅនគរព្រះ។ មុនពេលលោកយេស៊ូស្លាប់លោកបានមានប្រសាសន៍ថាខ្ញុំនឹងត្រូវប្រោស ឲ្យ រស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទី ៣ ។『លោក យើងខ្ញុំនឹកចាំពីពាក្យដែលអាកំភូតនោះបាននិយាយ ពីកាលនៅរស់នៅឡើយថា ក្រោយមក៣ថ្ងៃ ខ្ញុំនឹងរស់ឡើងវិញ 』(ម៉ាថាយ ២៧:៦៣) ដូច្នេះពួកគេបានធ្វើផ្នូរ ឲ្យ មានសុវត្ថិភាពដោយដាក់ត្រាលើថ្មហើយបិទយាម។ លោកយេស៊ូមិនបានបង្ហាញ ឲ្យ មនុស្សឃើញនូវការរស់ឡើងវិញទេលើកលែងតែពួកអ្នកកាន់តាមលោកនិងមនុស្សពីរបីនាក់ប៉ុណ្ណោះ។ គ្មានអ្នកណាជឿការរស់ឡើងវិញទេទាល់តែព្រះយេស៊ូវបានលេចមក។ ទេវតាមួយរូបបានលេចមកឯម៉ារាម៉ាក់ដាឡា, យ៉ូអាណានិងម៉ារាជាម្ដាយរបស់យ៉ាកុបនិងអ្នកដទៃទៀតហើយគាត់បាននិយាយថាព្រះយេស៊ូវបានរស់ឡើងវិញ។ ស្ត្រីបានប្រាប់រឿងនេះដល់ពួកសាវក។ ប៉ុន្ដែក្រុមសាវ័កមិនជឿស្ដ្រីទេពីព្រោះសម្ដីរបស់ស្ដ្រីហាក់ដូចជាមិនសមហេតុសមផល។ សព្វថ្ងៃនេះមនុស្សនៅព្រះវិហារជឿលើការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ដំណើររស់ឡើងវិញគឺជាការពិតដែលគំនិតរបស់មនុស្សមិនអាចយល់បាន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកជឿលើការរស់ឡើងវិញអ្នកនឹងត្រូវបានរស់ឡើងវិញឥឡូវនេះ។ ប៉ុន្តែជីវិតហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីទាក់ទងនឹងការរស់ឡើងវិញទេ។ ប្រសិនបើអ្នកជឿលើការរស់ឡើងវិញអ្នកត្រូវតែជឿថាអ្នកបានកើតមកជាសត្វថ្មី។ ដូច្នេះព្រលឹងខ្លួនឯងត្រូវតែស្លាប់។ វាគ្រាន់តែជាចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះដែលជឿលើការរស់ឡើងវិញដោយមិនគិតពីគំនិតដែលស្រឡាញ់ពិភពលោកនេះ។『តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះ‌យេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគឺបានទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីសុគតនៃទ្រង់ដែរ 』(រ៉ូម ៦: ៣)『ហើយអស់អ្នកដែលជារបស់ផងព្រះ‌គ្រីស្ទ នោះបានឆ្កាងសាច់ឈាមហើយ ព្រមទាំងសេចក្ដីរំជួល និងសេចក្ដីប៉ង‌ប្រាថ្នាទាំងប៉ុន្មានផង 』 (កាឡាទី ៥:២៤)『ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលទៅនាងថា ខ្ញុំជាសេចក្ដីរស់ឡើងវិញ ហើយជាជីវិត អ្នកណាដែលជឿដល់ខ្ញុំ ទោះបើបានស្លាប់ហើយ គង់តែនឹងរស់ឡើងវិញដែរ ឯអ្នកណាដែលរស់នៅ ហើយជឿដល់ខ្ញុំ នោះមិនត្រូវស្លាប់ឡើយ នាងជឿសេចក្ដីនេះឬទេ 』(យ៉ូហាន ១១: ២៥-២៦)『ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានស្លាប់ហើយ ជីវិតអ្នករាល់គ្នាក៏លាក់ទុកក្នុងព្រះ ជាមួយនឹងព្រះ‌គ្រីស្ទ 』(កូល៉ុស ៣: ៣)『ហើយទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរស់ឡើងវិញ ក៏ឲ្យយើងអង្គុយជាមួយនឹងព្រះ‌គ្រីស្ទ នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ដែរ 』(អេភេសូរ ២: ៦) អ្នកណាម្នាក់ដែលជឿថាដំណើររស់ឡើងវិញមាននៅលើផែនដីនេះប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរចែងថាព្រះបានប្រោសយើងអោយរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះគ្រីស្ទហើយអង្គុយជាមួយយើង (រូបកាយខាងវិញ្ញាណ) នៅស្ថានសួគ៌។ ពាក្យនេះមានន័យថាការឡើង។ វាមានន័យថាធ្វើជាមនុស្សម្នាក់ដូចជាព្រះយេស៊ូដែលបានឡើងទៅស្ថានសួគ៌។『ប៉ុន្តែ អស់អ្នកណាដែលទទួលទ្រង់ គឺអស់អ្នកដែលជឿដល់ព្រះ‌នាមទ្រង់ នោះទ្រង់បានប្រទានអំណាច ឲ្យបានត្រឡប់ជាកូនព្រះ 』(យ៉ូហាន ១:១២) (ថ្ងៃចុងក្រោយនិងការជំនុំជំរះរបស់ព្រះជាម្ចាស់) ចុងបញ្ចប់រួមបញ្ចូលចុងបញ្ចប់នៃវត្ថុផ្ទាល់ខ្លួននិងសកល។ ចុងបញ្ចប់នៃផ្ទាល់ខ្លួនមានន័យថាការស្លាប់របស់រាងកាយ។ អ្នកដែលជឿថារូបកាយពីអតីតកាលជាប់គាំងហើយងាប់ដូចសំបកបើនិយាយម្យ៉ាងទៀតអ្នកដែលជឿលើការរស់ឡើងវិញនៃរូបកាយថ្មីត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះវិញ។ ប៉ុន្ដែអ្នកដែលមិនជឿលើដំណើររស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវចូលក្នុងការរស់ឡើងវិញនៃការជំនុំជំរះ។『គឺពួកអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តល្អ គេនឹងរស់ឡើងវិញឲ្យបានជីវិត ឯពួកអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអាក្រក់វិញ គេនឹងរស់ឡើង ឲ្យជាប់មានទោស។ 』(យ៉ូហាន ៥:២៩) ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។『ដំណឹងល្អនេះ ដែលសម្ដែងពីនគរ នឹងត្រូវប្រកាសប្រាប់ទួទៅគ្រប់ក្នុងលោកីយ៍ ទុកជាទីបន្ទាល់ដល់អស់ទាំងសាសន៍ នោះទើបនឹងបានដល់ចុងបំផុត។ 』(ម៉ាថាយ ២៤:១៤) ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាមានព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយជាច្រើនលេចឡើងនៅចុងបញ្ចប់។ ជំនឿរបស់មនុស្សបានរលាយបាត់ទៅហើយគំនិតរបស់មនុស្សបានខូចប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិត្រូវបានបំផ្លាញសណ្តាប់ធ្នាប់ជីវិតត្រូវបានរំខានហើយវានឹងមានសម្លេងវឹកវរដូចជាសង្គ្រាម។ ភ្លាមៗថ្ងៃមកដល់។ នៅពេលនោះព្រះបានបោះសាតាំងចូលក្នុងទីជ្រៅបំផុតអស់រយៈពេលមួយពាន់ឆ្នាំព្រះគ្រីស្ទពិតប្រាកដបានត្រលប់មកពិភពលោកវិញ។ ព្រះគ្រីស្ទនឹងគ្រប់គ្រងពិភពលោកមួយពាន់ឆ្នាំ។ ព្រះគម្ពីរពិពណ៌នាថាវាជាការស្តារឡើងវិញរបស់អ៊ីស្រាអែល (វាខុសគ្នាពីឯករាជ្យរបស់អ៊ីស្រាអែលនៅឆ្នាំ ១៩៤៨) ។ នៅពេលមួយពាន់ឆ្នាំកន្លងផុតទៅព្រះជាម្ចាស់អនុញ្ញាតអោយសាតាំងត្រូវដោះលែងពីនរកមួយរយៈ សាតាំងនឹងបញ្ឆោតពិភពលោកម្តងទៀត។ មិនមានអំពើបាបទេក្នុងកំឡុងសហវត្សនៃរជ្ជកាលរបស់ព្រះយេស៊ូ។ អំពើបាបនឹងកើតឡើងនៅពេលដែលសាតាំងបោកបញ្ឆោតពិភពលោកម្តងទៀត។ វាត្រូវបានបង្ហាញថាអំពើបាបគឺបណ្តាលមកពីសាតាំង។ ព្រះនឹងវិនិច្ឆ័យសាតាំងនិងអារក្ស (ខ្មោច) និងមនុស្សដែលគោរពបូជាសាតាំងនៅចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។ បន្ទាប់ពីការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះពិភពលោកខាងសម្ភារៈនឹងរលាយបាត់ចាប់តាំងពីគោលបំណងនៃការបង្កើតត្រូវបានសម្រេច។『តែផ្ទៃមេឃ និងផែនដីនៅជាន់នេះ បានបម្រុងទុកដល់ថ្ងៃជំនុំ‌ជម្រះ ដោយ‌សារព្រះ‌បន្ទូលនៃទ្រង់ សម្រាប់ឲ្យភ្លើងឆេះវិញ ហើយបំផ្លាញមនុស្សទមិឡល្មើសចេញ 』(ពេត្រុសទី ២ ៣: ៧) ផ្ទៃមេឃថ្មីនិងផែនដីថ្មីលេចចេញជាថ្មីនៅពេលដែលពិភពសម្ភារៈបាត់បង់។ ផ្ទៃមេឃថ្មីនិងផែនដីថ្មីមានន័យថានគររបស់ព្រះជាម្ចាស់។『ទាំងទន្ទឹងចាំ ហើយខំជួយឲ្យថ្ងៃនៃព្រះបានឆាប់មកដល់ផង ដែលនៅថ្ងៃនោះផ្ទៃមេឃនឹងឆេះរលាយអស់ ហើយធាតុសព្វសារពើនឹងរលាយទៅ ដោយកំដៅដ៏ក្រៃ‌លែងដូច្នេះ តែតាមសេចក្ដីសន្យារបស់ទ្រង់ នោះយើងរាល់គ្នាទន្ទឹងចាំផ្ទៃមេឃថ្មី និងផែនដីថ្មី ដែលមានសុទ្ធតែសេចក្ដីសុចរិតវិញ 』(ពេត្រុសទី ២ ៣:១២ -១៣)