ដីឥដ្ឋមានន័យថាបាបនិងសេចក្តីស្លាប់

 (១១) ដីឥដ្ឋមានន័យថាបាបនិងសេចក្តីស្លាប់

『ព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ‌ទ្រង់យកធូលីដី មកសូនធ្វើជាមនុស្ស ទ្រង់ផ្លុំខ្យល់ដង្ហើមជីវិតបញ្ចូលទៅក្នុងរន្ធច្រមុះ នោះក៏ត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់ឡើង។ 』(លោកុប្បត្តិ ២: ៧)

នៅក្នុងព្រះគម្ពីរដីដីឥដ្ឋឬធូលីត្រូវបានតំណាងដោយការប្រែចិត្តការរងទុក្ខការស្លាប់រណ្តៅនិងការដាក់បណ្តាសា។ អេសាយនិងទំនុកដំកើងបង្ហាញថាមនុស្សកំពុងជាប់គុកមនុស្សខ្វាក់។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាបុរសជាមនុស្សមានបាបតាំងពីកំណើត។ វិញ្ញាណបានជាប់នៅក្នុងដីឥដ្ឋហើយបានស្លាប់។ អ្នកត្រូវតែដឹងពីអាថ៌កំបាំងមុនពេលបង្កើតដើម្បីដឹងថាហេតុអ្វីបានជាស្មារតីជាប់នៅក្នុងដីឥដ្ឋ។『ទោះទាំងពួកទេវតាដែលមិនបានរក្សាសណ្ឋានដើមរបស់ខ្លួន គឺជាទេវតាដែលបោះបង់ចោលទីលំនៅចេញ នោះទ្រង់បានឃុំក្នុងសេចក្ដីងងឹត ទាំងជាប់ចំណងអស់កល្ប‌ជានិច្ច ទុកសម្រាប់នឹងជំនុំ‌ជម្រះនៅថ្ងៃដ៏ធំនោះ 』(យូដាស ១: ៦) ដូច្នេះមនុស្សជាតិជាប់ក្នុងគុកដីឥដ្ឋ។『គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ឯពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ 』(យ៉ូហាន ៦:៦៣)

វាត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការប្រែចិត្តនិងដីឥដ្ឋផងដែរ។『ចំណែកម៉ា‌ដេកាយ កាលបានដឹងពីការដែលកើតមកទាំងនោះហើយ នោះគាត់ហែកអាវខ្លួន ហើយស្លៀកសំពត់ធ្មៃរោយផេះផង រួចចេញទៅកណ្តាលទីក្រុងស្រែកឡើង ជាសម្រែកយ៉ាងខ្លាំង ហើយជូរចត់ 

』(អេសធើរ ៤: ១)『កាលគេងើបភ្នែកមើលពីចម្ងាយទៅឃើញ តែមិនបានស្គាល់លោក នោះក៏ឡើងសំឡេងយំ ហើយហែកអាវខ្លួនគ្រប់គ្នា ព្រមទាំងបាចធូលីដីទៅលើអាកាស ពីលើក្បាលរបស់ខ្លួនដែរ 』(យ៉ូប ២:១២) អត្ថន័យនៃដីឥដ្ឋអាចត្រូវបានគេយល់ថាគំនិតនៃមេឃនិងផែនដី។ មេឃជានិមិត្តរូបនៃសេរីភាពប៉ុន្តែផែនដីអាចត្រូវបានគិតនៅក្នុងដែនកំណត់។

គ្រាប់ពូជនៅក្នុងដីឥដ្ឋងាប់ប៉ុន្តែជីវិតនៅក្នុងគ្រាប់ពូជឡើងទៅលើមេឃ។ ដីឥដ្ឋអាចត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការស្លាប់។ ស្មារតីនៅក្នុងដីឥដ្ឋមានន័យថាវិញ្ញាណស្លាប់។ ព្រលឹងដែលរស់នៅក្នុងដីឥដ្ឋមិនអាចជាព្រលឹងខាងវិញ្ញាណបានទេ។ មានអ្វីមួយត្រូវធ្វើ។ ព្រះបានដាក់អ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនហើយគាត់បានក្លាយជាមនុស្សខាងវិញ្ញាណ។ ពិភពលោកនិងសួនច្បារអេដែនតំណាងឱ្យពិភពលោកនិងនគររបស់ព្រះ។ អ័ដាមដែលបានកើតក្នុងលោកីយ៍គឺជាជីវិតដែលត្រូវតែស្លាប់។ អ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនបានក្លាយជាមនុស្សដែលមានភាពអស់កល្បជានិច្ចដោយសារគាត់បានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិត។