បាបដើម

 (១៦) បាបដើម

អំពើបាបដើមរួមបញ្ចូលទាំងអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណនិងស្រស់។ អំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណគឺជាទំរង់នៃការដែលគេចាប់ដាក់គុកនៅក្នុងដីឥដ្ឋពីព្រោះវាចង់ក្លាយជាដូចជាព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនប្រណីសន្ដោសដល់ពួកទេវតាដែលបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបទេព្រះអង្គបានបោះពួកគេទម្លាក់ទៅក្នុងនរកហើយបញ្ជូនពួកគេទៅក្នុងទីឃុំឃាំងនៃសេចក្ដីងងឹតដើម្បីរង់ចាំការកាត់ទោស។ (ពេត្រុសទី ២ ២: ៤) ដូច្នេះមនុស្សយើងបានកើតមកជាដីឥដ្ឋហើយពួកគេក៏ត្រឡប់ទៅដីវិញនៅពេលដែលពួកគេបានស្លាប់ទៅ។ ព្រះទ្រង់រង់ចាំវិញ្ញាណដែលនិរទេសខ្លួនត្រឡប់មករកការប្រែចិត្តដូចនៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចនៃកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយ។

ព្រះបាននាំអ័ដាមដែលបានកើតក្នុងលោកនេះថាជាព្រលឹងទៅក្នុងសួនច្បារអេដែនហើយបានជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណនៅថ្ងៃទី ៦ ដែលព្រះបានបង្កើតអ័ដាម។ អេវ៉ាបានបែកចេញពីអ័ដាម។ ប៉ុន្ដែមនុស្សជាតិបានធ្វើបាបនៅសួនច្បារអេដែន។ ពួកគេបានបរិភោគផ្លែឈើពីដើមឈើដើម្បីដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ពីព្រោះពួកគេចង់ធ្វើដូចព្រះបន្ទាប់ពីបានស្តាប់ពាក្យរបស់សាតាំង។『ដ្បិតព្រះ‌ទ្រង់ជ្រាបថា នៅថ្ងៃណាដែលអ្នកបរិភោគ នោះភ្នែកអ្នកនឹងបានភ្លឺឡើង ហើយអ្នកនឹងបានដូចជាព្រះដែរ ព្រមទាំងដឹងការខុសត្រូវផង 』(លោកុប្បត្ដិ ៣: ៥) បាបដើមគឺបានទទួលពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ។ ប៉ូលបានបញ្ជាក់ថាវាជាអំពើចាស់។ មនុស្សនៅតែបន្តប្រព្រឹត្តដោយសារតែបុរសនេះ។『ពីដើម អ្នករាល់គ្នាក៏ស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ 』 (អេភេសូរ ២: ១) មនុស្សមានបាបអាចកើតជាថ្មីបានលុះត្រាតែគេឆ្កាងអំពើបាបដើម (អំពើអាក្រក់) ជាមួយព្រះយេស៊ូ។ មនុស្សមានបាបអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបាននៅពេលពួកគេបានកើតជាថ្មី។『ថាខាងឯកិរិយាប្រព្រឹត្តកាលពីដើម នោះត្រូវឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានដោះមនុស្សចាស់ ដែលតែងតែខូចទៅ តាមសេចក្ដីប៉ង‌ប្រាថ្នារបស់សេចក្ដីឆ‌បោកចោលចេញ  ហើយឲ្យគំនិតក្នុងចិត្តបានកែប្រែជាថ្មីឡើង  ព្រមទាំងប្រដាប់ខ្លួន ដោយមនុស្សថ្មីវិញ ដែលកើតមកក្នុងសេចក្ដីសុចរិត ហើយក្នុងសេចក្ដីបរិសុទ្ធរបស់ផងសេចក្ដីពិត តាមភាពព្រះ។ 』(អេភេសូរ ៤: ២២-២៤)

មានភាពខុសប្លែកគ្នាមួយរវាងខននិងណី be ហើយត្រូវផ្លាស់ប្តូរជាថ្មីក្នុងស្មារតីនៃគំនិតរបស់អ្នក 『ដើម្បីក្លាយជាថ្មីនៅក្នុងឥរិយាបថនៃគំនិតរបស់អ្នក n ស្មារតីមិនមែនជាអាកប្បកិរិយាទេ។ វិញ្ញាណត្រូវបានប្រទានមកពីព្រះប៉ុន្តែអាកប្បកិរិយាគឺចេញពីរាងកាយ។