រូបព្រះនិងផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណ

 (១៧) រូបព្រះនិងផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណ

『ឱពួកកំផិត ទាំងប្រុសទាំងស្រីអើយ តើមិនដឹងទេឬអីថា ដែលស្រឡាញ់ដល់លោកីយ៍ នោះគឺជាស្អប់ដល់ព្រះហើយ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលចូលចិត្តចង់ធ្វើជាមិត្តសំឡាញ់នឹងលោកីយ៍ នោះឈ្មោះថា បានតាំងខ្លួនជាខ្មាំងសត្រូវនឹងព្រះវិញ 』 (យ៉ាកុប ៤: ៤) អ្នកផិតក្បត់គឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលបានដួលរលំខាងវិញ្ញាណ។ ទាំងនេះជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជាអ្នកដែលបានបំផ្លាញសម្ពន្ធមេត្រីដែលបានធ្វើជាមួយព្រះហើយទទួលរងនូវការពុករលួយខាងវិញ្ញាណ។ សព្វថ្ងៃនេះមានអ្នកផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណជាច្រើននៅក្នុងព្រះវិហារ។ គម្ពីរសញ្ញាចាស់ព្រះបាននិយាយទៅកាន់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលគោរពបូជារូបព្រះដូចជាស្ត្រីដែលបានផិតក្បត់តាមរយៈហោរាហូសេ។『ចូរស្តីប្រដៅដល់ម្តាយឯង ចូរស្តីប្រដៅចុះ ដ្បិតនាងមិនមែនជាប្រពន្ធអញទេ អញក៏មិនមែនជាប្ដីនាងដែរ ត្រូវឲ្យនាងលះចោលការកំផិតពីមុខនាងចេញ ហើយការកន្លងបវេណីពីកណ្តាលទ្រូងនាងទៅ ក្រែងអញសំរាតឲ្យនាងនៅខ្លួនទទេ ហើយធ្វើឲ្យត្រឡប់ដូចជានៅថ្ងៃដែលកើតមកវិញ ឲ្យនាងបានដូចជាទីរហោ‌ស្ថាន គឺដូចជាដីហួត‌ហែង ព្រមទាំងសម្លាប់នាងដោយខះស្រេកផង អើ អញនឹងមិនអាណិតមេត្តាដល់ទាំងកូននាងដែរ ពីព្រោះវាសុទ្ធតែជាកូនសហាយ 』 (ហូសេ ២: ២-៤)

លោកយេស៊ូបានប្រៀបធៀបសម័យចុងបញ្ចប់ទៅសម័យឡុតនិងសម័យណូអេ។『នោះពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះ គេឃើញកូនស្រីរបស់មនុស្សថាជាស្រស់ល្អ ក៏យកធ្វើជាប្រពន្ធតាមតែចិត្តគេទៅ  ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលថា វិញ្ញាណអញនឹងមិនតវ៉ានឹងមនុស្សជាដរាបទេ ពីព្រោះគេជាសាច់ឈាមប៉ុណ្ណោះ អាយុគេនឹងបានត្រឹមតែ១២០ឆ្នាំវិញ 』(លោកុប្បត្ដិ ៦: ២-៣)

បុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់កើតមកពីព្រះជាម្ចាស់រីឯកូនស្រីរបស់មនុស្សកើតចេញពីបុរស។ សម័យណូអេមានន័យថាពេលវេលានៃការផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណ។