អ្នកបានប្រោសគាត់អោយជាហើយដែលបានស្លាប់ដោយសារការរំលងនិងអំពើបាប
អ្នកបានប្រោសគាត់អោយជាហើយដែលបានស្លាប់ដោយសារការរំលងនិងអំពើបាប
(អេភេសូរ ២: ១-២)ដើម អ្នករាល់គ្នាក៏ស្លាប់ក្នុងការរំលង
ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ ជាការដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្ត តាមរបៀបលោកីយ៍នេះ
គឺតាមមេគ្រប់គ្រងរាជ្យលើអាកាស
ជាវិញ្ញាណ
ដែលសព្វថ្ងៃនេះ បណ្តាលមកក្នុងពួកមនុស្សរឹងចចេស
បន្ទាប់ពីអាដាមនិងអេវ៉ាបានបរិភោគដើមឈើនៃចំនេះដឹងល្អនិងអាក្រក់សាច់របស់ពួកគេនៅរស់ប៉ុន្តែដោយវិញ្ញាណពួកគេបានស្លាប់ចំពោះព្រះ។ rmemfdms ខ្ញុំនៅតែអាច hear សំឡេងរបស់ព្រះប៉ុន្តែខ្ញុំកំពុងលាក់ខ្លួននៅក្នុងព្រៃសួនច្បារអេដែន។ សេវាកម្មឬពិធីសាសនាអាចជាព្រៃនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ ប្រសិនបើអ្នករស់នៅដោយលាក់ខ្លួននៅក្នុងសេវាកម្មនិងពិធីសាសនាទាំងនេះចូរចេញចូលទៅក្នុងសង្គមហើយរស់នៅតាមសាច់ឈាមរបស់អ្នកនោះអ្នកនឹងស្លាប់ចំពោះព្រះដោយវិញ្ញាណ។
ការគោរពបូជាឬពិធីបរិសុទ្ធនៃសាសនាចក្រមិននាំទៅរកការសង្គ្រោះទេ។ នេះគ្រាន់តែជាស្រមោលប៉ុណ្ណោះ។ នៅសម័យសញ្ញាចាស់នៅពេលណាដែលពួកគេមកដល់ទីសក្ការៈគេត្រូវនាំសត្វមួយមកដើម្បីទទួលឈាម។ នោះគឺជាការគោរពបូជា។ គ្មានការគោរពបូជាទេបើគ្មានការបង្ហូរឈាម។ គ្មានការអត់ទោសបាបទេបើគ្មានការបង្ហូរឈាម។ វាគឺដោយសារតែការសោយទិវង្គតតែមួយដងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលយើងអាចទៅដោយសេរីនៅថ្ងៃនេះ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងមករកព្រះពីព្រោះព្រះយេស៊ូវបានសុគតជំនួសអ្នកដែលអះអាងថាជឿ។ មនុស្សទាំងអស់បានស្លាប់ដោយសារការរំលងនិងអំពើបាប។ ថាវិញ្ញាណបានស្លាប់ហើយ។ វិញ្ញាណមិនវិលត្រឡប់មករកជីវិតវិញទេគ្រាន់តែយើងគោរពបូជា។ នៅក្នុងការរំលងនិងអំពើបាបសំដៅលើអំពើបាបដែលមនុស្សបានប្រព្រឹត្តនៅលើពិភពលោកហើយអំពើបាបមានន័យថាអំពើបាបដើម។
ស្លាប់ដោយការរំលងនិងអំពើបាបមានន័យថាវិញ្ញាណដែលព្រះបានប្រទាននោះបានស្លាប់ហើយ។ 『តើអ្នកបានដើរតាមមាគ៌ានៃពិភពលោកនេះតាមព្រះអង្គម្ចាស់នៃអំណាចអាកាស in
ប្រសិនបើយើងមិនប្រែចិត្តទេមនុស្សទាំងអស់ស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពនេះ។ ទោះបីជាយើងទៅព្រះវិហារក៏ដោយប្រសិនបើមានមនុស្សដែលធ្វើតាមទំនៀមទម្លាប់ពិភពលោកយើងនឹងស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពអេភេសូរ ១: ២ ។
នៅពេលដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីអេហ្ស៊ីបសមុទ្រក្រហមបានបែកគ្នាហើយនៅពេលនោះពួកគេត្រូវបានសង្គ្រោះពីរាងកាយរបស់កងទ័ពស្តេចផារ៉ោន។ ពួកគេគ្រហឹមហើយរត់ដោយភាពរីករាយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេចេញទៅទីរហោស្ថានពួកគេបានត្អូញត្អែរដល់ព្រះជាម្ចាស់បន្ទាប់ពីបីថ្ងៃដោយសារតែផ្លូវនោះរដុប។ អស់រយៈពេល ៤០ ឆ្នាំខាងមុខអ្វីៗទាំងអស់ដែលចេញពីមនុស្សគឺជាអំពើបាប។ ទោះយ៉ាងណារាងកាយរបស់ពួកគេបានរួចរស់ជីវិតដោយការញ៉ាំនំម៉ាន៉ាដែលបានផ្តល់ពីស្ថានសួគ៌ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ខ្ញុំថ្វាយបង្គំរាល់ថ្ងៃខណៈពេលកំពុងសម្លឹងមើលសសរពពកនិងបង្គោលភ្លើង។ ប៉ុន្តែជារៀងរាល់ថ្ងៃពួកគេបានធ្វើបាប។ ពេលខ្លះពួកគេយកដុំថ្មទៅសម្លាប់ម៉ូសេ។
បន្ទាប់ពីមួយឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅពួកគេបានប្រារព្ធបុណ្យរំលងម្តង (ដើម្បីរំលឹកដល់ពេលវេលាដែលពួកគេចាកចេញពីប្រទេសអេហ្ស៊ីប) ហើយព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា“ ស៊ើបការណ៍តាមជនជាតិកាណានដែលបានសន្យា” ។
វាត្រូវបានគេនិយាយថាអស់អ្នកដែលបានចេញពីប្រទេសអេហ្ស៊ីប (លើកលែងតែយ៉ូស្វេនិងកាលែប) បានយំនៅពេលពួកគេ heard ពាក្យកុហកនេះ។ ពួកគេមិនជឿការសន្យារបស់ព្រះអម្ចាស់ទេប៉ុន្តែជឿលើពាក្យរបស់ចារកម្មទាំង ១០ ។ ដូចគ្នាដែររ៉ូម ១-៣ និយាយអំពីស្ថានភាពនៃអំពើបាបរបស់មនុស្សទាំងអស់។ មនុស្សមិនដឹងពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនមើលខ្លួនឯងទេអ្នកមិនអាចមើលឃើញផ្នែកអាក្រក់របស់ព្រះអម្ចាស់ឡើយ។ វានឹងនាំឱ្យមានការមិនជឿលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
បើយើងមិនមានជំនឿដើម្បីចូលស្រុកកាណានទេយើងមិនអាចចូលក្នុងនគរព្រះបានទេ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានបង្រៀនពីជំនឿដើម្បីចូលក្នុងនគរព្រះអស់រយៈពេល ៤០ ឆ្នាំមកហើយប៉ុន្តែជំនឿដើម្បីចូលទៅក្នុងទឹកដីកាណាន។ ដូច្នេះបុរសចំណាស់ដែលមិនអាចចូលស្រុកកាណានបានត្រូវស្លាប់។ ព្រោះមេរបស់បុរសចំណាស់គឺជាអារក្ស។ បុរសចំណាស់រូបនេះបាននិយាយថា“ ខ្ញុំចង់មកអេហ្ស៊ីបជាជាង” ។ ពួកគេបាននិយាយនៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបថា "ខ្ញុំបានញ៉ាំខ្ទឹមបារាំងបៃតងខ្ទឹមសខ្ទឹមបារាំងត្រសក់onsឡឹក" ។ សាកសពរបស់ពួកគេបានចេញពីប្រទេសអេហ្ស៊ីបប៉ុន្តែព្រលឹងរបស់ពួកគេគឺនៅអេហ្ស៊ីប។ វិញ្ញាណមិនអាចរស់ឡើងវិញបានទេលុះត្រាតែព្រលឹងស្លាប់នៅក្នុងទីរហោស្ថាន។ ដូច្នេះពួកគេធ្វើតាមប្រពៃណីរបស់ពិភពលោក។ គាត់នៅតែប្រាថ្នាចង់បានអេហ្ស៊ីប។
អេហ្ស៊ីបគឺជាពិភពលោក។ ពួកគេធ្វើតាមម៉ូដរបស់ពិភពលោកហើយស្រឡាញ់ពួកគេ។ ដូច្នេះស្តង់ដារក្លាយជាពិភពលោក។ បើយើងធ្វើដូចនេះនៅក្នុងព្រះវិហារទោះបីយើងទៅព្រះវិហារអស់មួយជីវិតក៏ដោយក៏យើងមិនអាចសង្រ្គោះបានដែរ។ យើងអាចសង្រ្គោះបានលុះត្រាតែគំនិតដ៏អស់ព្រលឹងទាំងនេះស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ព្រះអម្ចាស់មិនបាននាំជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចេញពីប្រទេសអេហ្ស៊ីបដើម្បីស្លាប់នៅវាលរហោស្ថាននោះទេប៉ុន្តែដើម្បីនាំពួកគេចូលទៅស្រុកកាណាន។ ប៉ុន្តែនៅពេលពួកគេចូលស្រុកកាណានពួកគេគិតថា“ យើងនឹងស្លាប់ដោយសារកូនចៅរបស់អាណាក់” ។ សាតាំងធ្វើដូច្នេះ។ សាតាំងមានប្រាជ្ញាជាងមនុស្ស។ លុះត្រាតែនរណាម្នាក់ឈ្នះសាតាំងទើបអាចស្លៀកពាក់សបាន។ នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនពួកសិស្សរបស់ទ្រង់អស់រយៈពេលបីឆ្នាំ។ ព្រះអម្ចាស់បានធ្វើអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យមួយសម្រាប់ពួកសិស្សរបស់ទ្រង់។ វាដូចជាប្រជាជនហេប្រឺបានជួបប្រទះនូវអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យមួយនៅពេលពួកគេចាកចេញពីអេហ្ស៊ីប។ ហើយព្រះយេស៊ូវបានជ្រើសរើសសិស្សទាំងដប់ពីររូបហើយមានបន្ទូលថា“ បើអ្នកណាបដិសេធខ្ញុំចំពោះមនុស្សខ្ញុំនឹងបដិសេធអ្នកចំពោះព្រះវរបិតាខ្ញុំដែរ” ។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេទាំងអស់គ្នាបានរត់ចេញពីឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ វាដូចជាពួកហេព្រើរទាំងអស់បានយំហើយយំនៅមុខទឹកដីកាណាន។ ដើម្បីសង្រ្គោះវាមិនមែនថាមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានសង្រ្គោះនៅពេលដែលគាត់សារភាពនោះទេប៉ុន្តែមានតែនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវសារភាពនៅចំពោះមុខព្រះទើបគាត់អាចសង្រ្គោះបាន។
Comments
Post a Comment