តើអ្នកនិយាយថាខ្ញុំជាអ្នកណា?
(ម៉ាថាយ ១៦: ១៣-២០)កាលព្រះយេស៊ូវបានយាងមកដល់ក្រវល់ក្រុងសេសារា-ភីលីពហើយ នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសាកសួរពួកសិស្សថា តើមនុស្សទាំងឡាយ
គេថាកូនមនុស្សជាអ្នកណាពួកសិស្សទូលឆ្លើយថា ខ្លះថាជាយ៉ូហាន-បាទីស្ទ ខ្លះទៀតថាជាអេលីយ៉ា ហើយខ្លះទៀតថាជាយេរេមា ឬហោរាណាមួយ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរថា ចុះឯអ្នករាល់គ្នាវិញ
តើថាខ្ញុំជាអ្នកណា ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុសទូលឆ្លើយថា ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ រួចព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលតបថា អ្នកស៊ីម៉ូន កូនយ៉ូណាសអើយ អ្នកមានពរ ដ្បិតមិនមែនជាសាច់ឈាម ដែលបានសម្ដែងឲ្យអ្នកស្គាល់ទេ គឺព្រះវរបិតានៃខ្ញុំដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌វិញ ខ្ញុំប្រាប់អ្នកថា អ្នកឈ្មោះពេត្រុស ខ្ញុំនឹងតាំងពួកជំនុំខ្ញុំនៅលើថ្មដានេះ
ហើយទ្វារស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ នឹងមិនដែលឈ្នះពួកជំនុំឡើយ ខ្ញុំនឹងឲ្យកូនសោនៃនគរស្ថានសួគ៌ដល់អ្នក បើអ្នកនឹងចង ទុកអ្វីៗនៅផែនដី នោះនឹងត្រូវចងទុកនៅលើស្ថានសួគ៌ដែរ ហើយបើអ្នកនឹងស្រាយអ្វីៗនៅផែនដី នោះនឹងត្រូវស្រាយនៅស្ថានសួគ៌ដែរ រួចទ្រង់ហាមពួកសិស្ស មិនឲ្យគេប្រាប់ដល់អ្នកណាថា ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទឡើយ។
យើងត្រូវតែគិតថាតើព្រះយេស៊ូវយាងមកកន្លែងនេះនៅភាគខាងជើងទល់មុខក្រុងយេរូសាឡឹមឬយ៉ាងណា។ មានសមុទ្រស្លាប់នៅភាគខាងត្បូងនិងស្រុកយូដាហើយតំបន់កាលីឡេផ្តោតលើបឹងកាលីឡេនៅភាគខាងជើង។ ព្រះយេស៊ូវមិនបានយាងពីស្រុកកាលីឡេទៅស្រុកយូដានៅភាគខាងត្បូងទេប៉ុន្តែយើងត្រូវតែដឹងថាវាមានន័យយ៉ាងដូចម្តេច។ មានកន្លែងមួយដែលមានឈ្មោះថាសេសារានៅក្នុងព្រះគម្ពីរហើយក៏មានភីលីពដែរ។ សេសារាជាទីក្រុងមួយដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅលើច្រាំងសមុទ្រកណ្តាលគឺជាផ្ទះនៃទីលំនៅរបស់អភិបាលរ៉ូម។ ជាប្រវត្តិសាស្ត្រវាគឺជាទីក្រុងមួយដែលមានអគារជាច្រើនត្រូវបានគេសាងសង់ឡើងហើយបានបាត់ខ្លួន។ ទាក់ទងនឹងសៀវភៅភីលីពភីលីពគឺជាទីក្រុងអ៊ឺរ៉ុបដំបូងគេដែលមានទីតាំងនៅម៉ាសេដូនៀ (ភាគខាងជើងប្រទេសក្រិក) ។ នេះគឺជាទីក្រុងធំទីមួយដែលយើងជួបបន្ទាប់ពីផ្លាស់ពីអាស៊ីទៅអឺរ៉ុបជាកន្លែងដែលប៉ុលទៅនិងបង្កើតព្រះវិហារ។
និយាយអីញ្ចឹងកន្លែងសេសារាភីលីពមិនមានអ្វីទាក់ទងនឹងពួកគេទេ។ វាមានទីតាំងស្ថិតនៅជើងភ្នំ Hermon ដែលជាផ្នែកខាងជើងបំផុតនៃប្រទេសអ៊ីស្រាអែល។ ស្តេចហេរ៉ូឌដែលជាស្តេចនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតមានកូនប្រុសជាច្រើនដែលម្នាក់ក្នុងចំនោមនោះគឺហេរ៉ូឌភីលីព។ គាត់បានបង្កើតទីក្រុងមួយនៅទីនោះហើយដាក់ឈ្មោះវាថាសេសារាបន្ទាប់ពីសេសារដែលជាអធិរាជរ៉ូម៉ាំងហើយដាក់ឈ្មោះវាថាសេសារាភីលីពដោយដាក់ឈ្មោះខ្លួនឯង។ ឈ្មោះភីលីពក៏ជាឈ្មោះរបស់fatherពុករបស់អាឡិចសាន់ឌឺដ៏អស្ចារ្យផងដែរ។
ការពិតដែលថាទីក្រុងនេះត្រូវបានផ្តល់ងារជាអធិរាជមានន័យថាសេសារាភីលីពនេះគឺជាទីក្រុងមួយដែលមានរូបរាងស្រស់ស្អាតមិនគួរឱ្យជឿក៏ដូចជាប្រាសាទសម្រាប់អធិរាជ។ ដោយវិធីនេះព្រះយេស៊ូវនិងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់បានមកដល់ទីក្រុងរបស់អធិរាជរ៉ូម។ ព្រះយេស៊ូវនិងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ដែលភាគច្រើនមកពីជនបទស្រុកកាលីឡេច្បាស់ជាអាប់អួរនិងខ្ជិលច្រអូសមិនសមនឹងទីក្រុងដ៏អស្ចារ្យនោះទេ។
ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកជាមួយពួកសិស្សដោយចេតនាទៅកាន់ទីក្រុងអធិរាជដែលជាទីក្រុងដ៏រុងរឿងនិងរុងរឿងរុងរឿង។ ជាបឋមវាគឺក្នុងគោលបំណងបណ្តុះបណ្តាលសិស្សមុននឹងចង្អុលឈើឆ្កាង។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានសួរថា“ តើមនុស្សហៅអ្នកណាថាបុត្រមនុស្ស?” ពួកសិស្សបាននិយាយថា“ អ្នកខ្លះនិយាយថាយ៉ូហានបាទីស្ទអ្នកខ្លះជាអេលីយ៉ាហើយអ្នកខ្លះថាយេរេមាឬព្យាការីម្នាក់” ។ មនុស្សគិតអំពីព្រះយេស៊ូវជាយ៉ូហានបាទីស្ទអេលីយ៉ាយេរេមាឬព្យាការី។
នៅទីនេះអ្វីដែលមនុស្សបានលើកឡើងគឺជាព្យាការីរបស់ព្រះ។ ដូច្នេះមនុស្សបានស្គាល់ព្រះយេស៊ូវជាព្យាការី។ សម្លឹងមើលអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើនិងខ្លឹមសារនៃអ្វីដែលគាត់បានបង្រៀនខ្ញុំគិតថាគាត់ច្បាស់ជាត្រូវបានបញ្ជូនដោយព្រះប៉ុន្តែពួកគេគិតថាព្រះយេស៊ូវគឺជាព្យាការីប៉ុន្តែមិនមែនជាមេស្ស៊ីទេ។ គាត់មិនបានគិតថាប្រជាជនរបស់គាត់គឺជាព្រះមេស្ស៊ីដែលបានរង់ចាំជាយូរមកហើយ។
និយាយអីញ្ចឹងគោលបំណងរបស់ព្រះយេស៊ូទាក់ទងនឹងអ្វីដែលពួកសិស្សគិត។ នៅពេលនោះទីក្រុងរ៉ូមបានធ្វើសង្គ្រាមដណ្តើមយកជ័យជំនះក្រោមផ្ទាំងបដារបស់ប៉ាចរ៉ូម។ គឺធ្វើឱ្យមានសន្ដិភាពដោយយកឈ្នះប្រទេសដទៃទៀតដោយកម្លាំង។ ដូច្នេះអ្វីដែលទីក្រុងរ៉ូមកំពុងតាមរកនៅពេលនោះគឺជាអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លា។ នៅកន្លែងបែបនេះព្រះយេស៊ូវបានសួរពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ថា“ តើអ្នកគិតថាខ្ញុំជាអ្នកណា?” ទាក់ទងនឹងសំណួររបស់ព្រះយេស៊ូវស៊ីម៉ូនពេត្រុសបានឆ្លើយហើយនិយាយថា“ ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះគ្រីស្ទនិងជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់” ។
វាគឺជាពាក្យនៃជំនឿដ៏អស្ចារ្យ។ វាគឺជាព្រះដែលបានធ្វើឱ្យរឿងនេះដឹង។ ទោះយ៉ាងណាជំនឿនេះមិនមែនជាជំនឿដែលត្រូវបានភ្ជាប់ដោយផ្ទាល់ទៅនឹងសេចក្តីសង្រ្គោះឡើយ។ ពីព្រោះនៅក្នុងជំពូក ១៦ ព្រះយេស៊ូវប្រាប់ពេត្រុសថាគាត់គឺជាសាតាំង។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ហើយអញនឹងប្រគល់កូនសោនៃនគរស្ថានសួគ៌ដល់អ្នកហើយអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកនឹងចងនៅលើផែនដីនឹងត្រូវបានចងនៅស្ថានសួគ៌ហើយអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកនឹងបន្ធូរនៅលើផែនដីនឹងត្រូវបន្ធូរនៅស្ថានសួគ៌។ នៅពេលដែលអ្នកជឿពន្យល់យ៉ាងត្រឹមត្រូវអំពីការសង្គ្រោះហើយស្តាប់ហើយជឿជាក់ថាអ្នកស្តាប់ត្រូវបានលើកលែងទោសពីអំពើបាបគាត់នឹងទទួលបានការអភ័យទោសពីអំពើបាប។ ពួកបរិសុទ្ធគឺជាអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទហើយពួកគេធ្វើកិច្ចការទាំងនេះតាមរយៈអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយពួកបរិសុទ្ធទាំងនេះក៏មានរូបកាយផងដែរហើយពួកគេមានការលំបាកនៅពេលរស់នៅក្នុងពិភពលោកនេះ។
នៅក្នុងរ៉ូម ៧: ២១-២៥“ ខ្ញុំរកឃើញច្បាប់មួយដែលនៅពេលខ្ញុំចង់ធ្វើល្អអំពើអាក្រក់នឹងមាននៅជាមួយខ្ញុំ។ ព្រោះខ្ញុំត្រេកអរនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះបន្ទាប់ពីមនុស្សខាងក្នុង៖ ប៉ុន្តែខ្ញុំឃើញច្បាប់មួយទៀតនៅក្នុងសមាជិករបស់ខ្ញុំដែលប្រឆាំងនឹងច្បាប់ក្នុងចិត្តខ្ញុំហើយនាំខ្ញុំទៅជាឈ្លើយទៅនឹងច្បាប់នៃអំពើបាបដែលមាននៅក្នុងសមាជិកខ្ញុំ។ មនុស្សអាក្រក់ដែលខ្ញុំជា! តើអ្នកណានឹងដោះលែងខ្ញុំពីរូបកាយនៃសេចក្តីស្លាប់នេះ? ខ្ញុំអរគុណព្រះតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់របស់យើង។ ដូច្នេះខ្ញុំបានបម្រើតាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះដោយស្មារតី ប៉ុន្តែជាមួយនឹងសាច់ឈាមច្បាប់នៃអំពើបាប។ អៃ
លូកា ២២: ២៨-៣២ 『អ្នកគឺជាពួកគេដែលបានបន្តជាមួយខ្ញុំក្នុងការល្បួងខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំតែងតាំងនគរមួយដល់អ្នកដូចព្រះវរបិតាខ្ញុំបានតែងតាំងខ្ញុំ ដូច្នេះអ្នករាល់គ្នាអាចបរិភោគនិងផឹកនៅតុខ្ញុំនៅក្នុងនគរខ្ញុំហើយអង្គុយលើបល្ល័ង្កដើម្បីវិនិច្ឆ័យកុលសម្ព័ន្ធអ៊ីស្រាអែលទាំងដប់ពីរ។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ ស៊ីម៉ូនស៊ីម៉ូនមើលចុះសាតាំងមានបំណងចង់បានអ្នកដើម្បីវាអាចរែងអ្នកដូចស្រូវសាលី។ អៃ
មុននឹងនិយាយនេះមានឈុតមួយដែលពួកសិស្សបានឈ្លោះប្រកែកគ្នាថា "អ្នកណាធំ?" ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ អ្នកដែលបំរើគឺអស្ចារ្យ” ។ ការឈ្លោះប្រកែកគ្នារវាង“ អ្នកណាអស្ចារ្យ” ចាប់ផ្តើមនៅក្នុងស្បូនរបស់រេបេកា។ នៅក្នុងផ្ទៃម្តាយមនុស្សពីរនាក់ឈ្លោះគ្នា។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅរេបិកាថា៖ «អ្នកធំនឹងបំរើអ្នកតូចតាច»។ នេះក្លាយជានគររបស់ព្រះនៅលើផែនដីនេះ។ ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលថាគាត់បានប្រគល់នគររបស់ព្រះដល់សិស្សរបស់គាត់ដែលតែងតែឆ្លងកាត់ការធ្វើតេស្តទាំងអស់ជាមួយគ្នា។ អញ្ចឹងពួកគេមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនទេ។ ជាពិសេសចំពោះពេត្រុសព្រះយេស៊ូវហៅអតីតឈ្មោះស៊ីម៉ូន។ វាមានន័យថាសាតាំងនឹងធ្លាក់ចុះ។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវកំពុងដាស់តឿនពេត្រុសឱ្យងាកនិងពង្រឹងបងប្អូនរបស់គាត់។
ដូចព្រះយេស៊ូវដែរពេត្រុសបានដើរលើទឹក។ ពួកសិស្សកំពុងមើលកន្លែងកើតហេតុ។ ពេត្រុសដឹងថាដោយគ្រាន់តែសម្លឹងមើលទៅព្រះអម្ចាស់នោះគាត់បានក្លាយជាដូចព្រះអម្ចាស់។ ប៉ុន្តែគាត់ក៏បានរកឃើញថាគាត់មិនអាចសម្លឹងមើលទៅព្រះអម្ចាស់រហូតដល់ទីបញ្ចប់នៅក្នុងរូបកាយនេះ។ ខណៈពេលដែលគាត់មើលទៅព្យុះនោះគាត់បានធ្លាក់ចូលក្នុងទឹក។ នៅចំណុចខ្លះសាច់ឈាម«ធ្លាក់ក្នុងជំនឿ»។ បីឆ្នាំក្រោយមកព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅពេត្រុសម្តងទៀតថា“ ស៊ីម៉ូនស៊ីម៉ូនមើលចុះសាតាំងចង់បានអ្នកដើម្បីវាអាចរែងអ្នកដូចស្រូវសាលី៖” ។
ដូចសាតាំងបានធ្វើជាមួយយ៉ូបដែរគាត់បានធ្វើដូច្នេះជាមួយពេត្រុស។ ព្រះយេស៊ូវបានឆ្លើយទៅពេត្រុសថា "តើអ្នកគិតថាខ្ញុំជាអ្នកណា?" បន្ទាប់មកពេត្រុសឆ្លើយថា៖ «ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះគ្រីស្ទនិងជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ»។ ពួកគេឆ្លើយតបដោយគ្មានការសង្ស័យ។ យ៉ាងណាក៏ដោយគាត់បានបដិសេធព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាង។ វាបង្ហាញថាវាគឺជាពេត្រុសដែលបានភៀសខ្លួនទាំងស្រុងមុនឈើឆ្កាង។ រូបកាយជាសាច់ឈាមហើយវិញ្ញាណគឺជាវិញ្ញាណ។ សាច់មិនដែលផ្លាស់ប្តូរទេ។ អ្នកត្រូវតែកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះបុរសចំណាស់ដែលតំណាងឱ្យបេះដូងខាងសាច់ឈាមត្រូវតែស្លាប់មុនពេលកើតជាថ្មី។
នៅក្នុងរ៉ូម ៦: ៣-៤ "តើអ្នកមិនដឹងទេថាយើងជាច្រើននាក់ដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកចំពោះការសុគតរបស់ទ្រង់?" ហេតុនេះហើយបានជាយើងទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកជាមួយគាត់ដោយទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹករហូតដល់ស្លាប់៖ ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីសុគតឡើងវិញដោយសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះវរបិតាដូច្នេះយើងក៏គួរតែដើរក្នុងជីវិតថ្មីដែរ។ អៃ
Comments
Post a Comment