បុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់
បុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់
(លូកា ១៨: ២៨-៣៤)
នោះពេត្រុសទូលថា មើល យើងខ្ញុំបានលះចោលទាំងអស់
មកតាមទ្រង់ហើយ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅពួកសិស្សថា ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា គ្មានអ្នកណា ដែលលះចោលផ្ទះសំបែង
ឪពុកម្តាយ
បងប្អូន
ឬប្រពន្ធកូន ដោយយល់ដល់នគរព្រះ ឥតបានចម្រើនកាន់តែច្រើនឡើង ក្នុងសម័យនេះនោះឡើយ
ហើយលុះដល់បរលោកនាយ ក៏នឹងបានជីវិតរស់អស់កល្បជានិច្ចថែមទៀតផង។ ទ្រង់ក៏យកពួក១២នាក់មកមានព្រះបន្ទូលថា មើល
យើងរាល់គ្នានឹងឡើងទៅឯក្រុងយេរូសាឡឹម នោះគ្រប់សេចក្ដីដែលពួកហោរាបានចែងទុកពីកូនមនុស្ស នឹងបានសម្រេចពិតដ្បិតគេនឹងបញ្ជូនលោកទៅពួកសាសន៍ដទៃ គេនឹងសើចចំអកឲ្យ ត្មះតិះដៀល
ហើយស្តោះដាក់លោក
រួចកាលគេបានវាយនឹងរំពាត់ហើយ
នោះគេនឹងសម្លាប់លោកបង់ តែក្រោយ៣ថ្ងៃមក លោកនឹងរស់ឡើងវិញ តែពួកសាវកមិនបានយល់សេចក្ដីទាំងនោះសោះ ពាក្យនោះជាពាក្យលាក់កំបាំងដល់គេ ហើយគេមិនបានយល់ជាថាដូចម្តេចទេ។
ព្រះយេស៊ូវប្រាប់ពួកសិស្សថាទ្រង់នឹងស្លាប់ដោយរងទុក្ខហើយត្រូវប្រោសឱ្យរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទីបី។ ។ មេស្ស៊ីដែលពួកគេគិតថាគ្រាន់តែជាមេស្ស៊ីដែលធ្វើការអស្ចារ្យដូច្នេះពួកគេគិតថាវាជាមេស្ស៊ីដែលគ្រប់គ្រងពិភពលោកហើយក្រោយមកពួកគេចង់បានកន្លែងមួយនៅខាងស្តាំនិងខាងឆ្វេងរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ពេលសិស្ស ១០ នាក់ទៀត heard ដូច្នេះពួកគេខឹងយ៉ាងខ្លាំង។ មិនមែនសិស្សទាំងអស់ចាប់អារម្មណ៍នឹងមរណភាពរបស់លោកយេស៊ូទេ។
『ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅពួកគេថា៖ អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងថាអ្នករាល់គ្នាសុំអ្វីទេតើអ្នកអាចផឹកពីពែងដែលខ្ញុំផឹកបានទេ? ហើយទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកដែលខ្ញុំបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក? cup ពែងនិងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងនិយាយអំពីមានន័យថាស្លាប់។ ពួកសិស្សនឹងផឹកពែងនៃការរងទុក្ខផងដែរ។
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគតដោយសារអំពើបាបរបស់មនុស្សដែលជាការស្លាប់ដ៏ក្រៀមក្រំបំផុតនៅលើពិភពលោក។ សេចក្តីស្លាប់នោះគឺជាសេចក្តីស្លាប់របស់មនុស្សមានបាប។ មនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្តហើយចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានជំនុំជម្រះ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះប្រោសលោះវានៅពេលដែលគាត់ឃើញថាមនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្តក៏ស្លាប់ដោយសារការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវដែរ។ ព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតមកក្នុងពិភពលោកនេះក្នុងរូបកាយដើម្បីសង្រ្គោះមនុស្សមានបាប (ស្លាប់) ។ អ្នកដែលប្រែចិត្តហើយរួបរួមគ្នានៅលើឈើឆ្កាងមានអំពើបាបរបស់ពួកគេបានបញ្ជូនទៅព្រះយេស៊ូវដែលបានស្លាប់ហើយការស្លាប់របស់ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាមរណភាពរបស់មនុស្សមានបាប។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះយេស៊ូវដែលបានរស់ពីសុគតត្រូវបានបញ្ជូនទៅអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ចំពោះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអំពើបាបត្រូវបានបញ្ជូនទៅព្រះយេស៊ូវហើយសេចក្តីសុចរិតត្រូវបានបញ្ជូនទៅមនុស្សមានបាប។ នេះក្លាយជាជំនឿតាមរយៈទំនាក់ទំនងទៅវិញទៅមក។ ជំនឿមិនមែនជាឯកតោភាគីទេ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលមនុស្សមានបាបមិនអាចសង្រ្គោះបានលុះត្រាតែពួកគេប្រែចិត្ត។ ដោយសារការប្រែចិត្តត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការសារភាពនៃអំពើបាបនៅក្នុងព្រះវិហារជាច្រើននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះជំនឿត្រូវបានចាត់ទុកថាជាផ្នែកម្ខាង។ ហើយពួកគេគិតពីការសង្គ្រោះយ៉ាងងាយស្រួលផងដែរ។ មនុស្សគិតក្នុងវិធីមួយថា“ បើខ្ញុំជឿខ្ញុំនឹងបានសង្រ្គោះ” ។ ហើយវាគឺដោយសារតែមនុស្សជាច្រើនដែលអធិប្បាយព្រះបន្ទូលមិននិយាយពាក្យសំខាន់នៃការដោះសំលៀកបំពាក់បុរសចំណាស់នោះទេប៉ុន្តែនិយាយតាមរបៀបមួយថាប្រសិនបើពួកគេទទួលយកព្រះយេស៊ូវពួកគេនឹងបានសង្រ្គោះ។
ចាប់តាំងពីព្រះយេស៊ូវបានធ្វើដង្វាយធួនសម្រាប់អំពើបាបរបស់អ្នកជឿអំពើបាបរបស់មនុស្សអាចត្រូវបានលាងដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយការទទួលបានការអភ័យទោសពីអំពើបាបមិនមែនជាគន្លឹះនៃការសង្គ្រោះទេ។ គន្លឹះនៃការសង្គ្រោះគឺថាបុរសចំណាស់ដែលធ្វើបាបត្រូវតែស្លាប់មុនពេលគាត់អាចសង្រ្គោះបាន។ មនុស្សចាស់ដែលគិតពីខ្លួនឯង (ខ្លួនឯង) អាចសង្រ្គោះបានលុះត្រាតែគាត់ស្លាប់។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតជំនួសដោយអំពើបាបទាំងអស់ប៉ុន្តែទ្រង់មិនសុគតដោយសារrootសគល់នៃអំពើបាបឡើយ។ rootសគល់នៃអំពើបាបត្រូវតែស្លាប់។ ទោះយ៉ាងណាលទ្ធផលនៃការធ្វើបាបគឺជាអ្វីដែលមនុស្សមិនអាចជួយបាន។ ដូច្នេះពាក្យថាជំនឿអាចនិយាយបានថាជាជំនឿរបស់មនុស្សចាស់ដែលបានស្លាប់ទៅហើយ។
អ្នកដែលមានofសគល់នៃអំពើបាបមិនមានជំនឿទេប៉ុន្តែអ្នកស្លាប់ទទួលជាអំណោយនៃសេចក្តីជំនឿពីស្ថានសួគ៌។ នេះគឺជាព្រះគុណ។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតជំនួសវិញហើយនៅក្នុង“ អ្នកណាជឿលើរឿងនេះនឹងបានសង្រ្គោះ” វាត្រូវបានគេនិយាយថាវាត្រូវឬខុសអាស្រ័យលើថាតើបុរសចំណាស់ត្រូវបានដោះស្រាយដោយរបៀបណា។
បុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់នៅក្នុងការរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ នេះគឺជាដំណើរការនៃការស្លាប់ហើយការបង្កើតឡើងវិញគឺជាដំណើរការនៃការស្លាប់។ ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកគឺជាអាថ៌កំបាំងនៃការកើតជាថ្មីតាមរយៈដំណើរការនៃការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់និងជាស្នូលនៃសេចក្តីសង្រ្គោះ។ មានភាពខុសប្លែកគ្នារវាងមនុស្សដែលរស់នៅសព្វថ្ងៃនេះនិងពេលវេលានិងទីកន្លែងដែលព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ២០០០ ឆ្នាំនិងតំបន់មជ្ឈឹមបូព៌ាប៉ុន្តែការស្លាប់ជាមួយគ្នាដោយសាមគ្គីភាពគឺជាការបើកសម្តែងនិងអាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្ទហើយវាគឺជាការងារដ៏អស្ចារ្យ មានតែព្រះទេដែលធ្វើ។
ព្រះគម្ពីរហៅវាថា“ ការបង្កើតថ្មី” ។ ប្រសិនបើអ្នកជឿម្នាក់ជឿលើសកលលោកទាំងមូលរបស់ព្រះតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់គាត់គាត់ក៏នឹងជឿដែរ។ ព្រះគម្ពីរមិនត្រូវបានសរសេរតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រទេ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាមនុស្សទាំងអស់នៅលើផែនដីគឺដូចជាគុកមួយដែលស្ថិតនៅក្រោមកំហឹងរបស់ព្រះ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះមិននិយាយថាគាត់ស្រឡាញ់មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងពិភពលោក។ ព្រះស្រឡាញ់មនុស្សមុនពេលគាត់ធ្វើបាបប៉ុន្តែគាត់មិនស្រឡាញ់មនុស្សមានបាបទេ។ ប្រសិនបើអ្នកសង្ស័យរឿងនេះអ្នកត្រូវអារក្សបញ្ឆោត។
មនុស្សមានបាបកើតមកជាមួយនឹងធម្មជាតិនៃអំពើបាបដើមរបស់វា។ ដូច្នេះមនុស្សនៅតែបន្តធ្វើបាប។ វាមានន័យថាទោះបីជាយើងជឿថាប្រសិនបើយើងប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់យើងព្រះនឹងលាងសំអាតអំពើបាបរបស់ពិភពលោកដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែព្រះមិនអត់ទោសសូម្បីតែមនុស្សចាស់ដែលជាធម្មជាតិនៃអំពើបាប។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះមិនអត់ទោសដល់មនុស្សមានបាប។ វាមិនមែនថាមនុស្សនឹងប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពិភពលោកនោះទេប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេដឹងថាខ្ញុំជាមនុស្សចាស់ចំពោះព្រះហើយស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងព្រះជាម្ចាស់អត់ទោសបាបទាំងអស់។ ការសង្គ្រោះមិនបានចាប់ផ្តើមទេរហូតដល់បុរសចំណាស់ស្លាប់។ ដូច្នេះដើម្បីនិយាយថាប្រសិនបើអ្នកជឿអ្នកនឹងបានសង្រ្គោះបុរសចំណាស់បាននិយាយទៅកាន់គាត់។
Comments
Post a Comment