ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ថ្កោលទោស​អ្នក​ដែរ៖ ចូរ​ទៅ​ចុះ កុំ​ធ្វើ​បាប​ទៀត​ឡើយ។

 

ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ថ្កោលទោស​អ្នក​ដែរ៖ ចូរ​ទៅ​ចុះ កុំ​ធ្វើ​បាប​ទៀត​ឡើយ។

 

(យ៉ូហាន ៨:១០​-​១១)  ព្រះ‌យេស៊ូវ​ងើប​ឡើង​វិញ ឃើញ​តែ​ស្ត្រី​នោះ ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​ថា នាង​អើយ ពួក​ដែល​ចោទ​ប្រកាន់​នាង តើ​នៅ​ឯ​ណា គ្មាន​អ្នក​ណា​កាត់​ទោស​នាង​ទេ​ឬ​អី នាង​ទូល​ឆ្លើយ​ថា គ្មាន​ទេ លោក​ម្ចាស់ រួច​ព្រះ‌យេស៊ូវ​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​ថា ខ្ញុំ​ក៏​មិន​កាត់​ទោស​នាង​ដែរ អញ្ជើញ​ទៅ​ចុះ តែ​កុំ​ធ្វើ​បាប​ទៀត​ឡើយ។

 

មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​បាន​ឮ​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​យេស៊ូ​បាន​ដើរ​តាម​ទ្រង់។ កាល​ដែល​មនុស្ស​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​តាម​ព្រះ​យេស៊ូ មេ​ដឹក​នាំ​សាសនា​យូដា ពួក​សង្ឃ​នាយក និង​ពួក​ផារិស៊ី បាន​ចាត់​មនុស្ស​ចូល​ក្នុង​កុប្បកម្ម​ដើម្បី​ចាប់​ព្រះ​យេស៊ូ ប៉ុន្តែ​នៅ​ទី​បំផុត ពួក​គេ​មិន​អាច​ចាប់​ព្រះ​យេស៊ូ​បាន​ឡើយ។ ហ្វូង​មនុស្ស​ដែល​មាន​វត្តមាន ពួក​នាយក​បូជាចារ្យ និង​ពួក​ខាង​គណៈផារីស៊ី និង​អ្នក​បម្រើ​ទាំង​អស់​ក៏​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ។ ហើយចុងក្រោយ ព្រះយេស៊ូវក៏បានយាងទៅកាន់ភ្នំដើមអូលីវ។ ភ្នំ​ដើម​អូលីវ​ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​យាង​ទៅ​អធិស្ឋាន​នៅ​លើ​ភ្នំ​ដើម​អូលីវ​ជាមួយ​នឹង​ពួក​សិស្ស​របស់​ទ្រង់​មុន​នឹង​ទ្រង់​ត្រូវ​គេ​ចាប់​ខ្លួន។ ព្រះយេស៊ូ​គង់​នៅ​លើ​ភ្នំ​ដើម​អូលីវ ហើយ​ត្រឡប់​ទៅ​ព្រះវិហារ​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​បន្ទាប់​ដើម្បី​បង្រៀន។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ពេល​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូ​កំពុង​បង្រៀន​មនុស្ស​ក្នុង​ព្រះ​វិហារ ពួក​អាចារ្យ និង​ពួក​ផារិស៊ី​បាន​នាំ​ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​គេ​ចាប់​នៅ​នឹង​កន្លែង ពេល​កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ប្រាស​ចាក​សីលធម៌​ខាង​ផ្លូវភេទ ហើយ​មក​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ព្រះ​យេស៊ូ។ គេ​បាន​ទាមទារ​ឲ្យ​លោក​យេស៊ូ​កាត់​ទោស​ស្ត្រី​នេះ​ថា៖ «លោក​ម៉ូសេ​បាន​និយាយ​ថា​នឹង​គប់​ដុំ​ថ្ម​ក្នុង​ច្បាប់ ប៉ុន្តែ​តើ​លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​យ៉ាង​ណា?

គោលបំណងរបស់ពួកអាចារ្យ និងពួកផារីស៊ីដែលបានមកសួរសំណួរនេះ គឺមិនមែនដើម្បីស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួរនៃការសហាយស្មន់របស់ស្ត្រីនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីបង្ករឿងចម្លើយរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ប្រសិន​បើ​ព្រះ‌យេស៊ូ​មាន​ព្រះ‌ហឫទ័យ​អាណិត​អាសូរ​ស្ត្រី​ដែល​ត្រូវ​គេ​ចាប់​នោះ ហើយ​ប្រាប់​គេ​ឲ្យ​លែង​នាង​ទៅ នោះ​គេ​នឹង​ចោទ​លោក​ថា​មិន​គោរព​ច្បាប់ ដោយ​ពោល​ថា​លោក​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវបានប្រាប់ពួកគេឱ្យគប់ស្ត្រីនោះតាមច្បាប់របស់នាង នោះដោយសារតែព្រះយេស៊ូវជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ចក្រភពរ៉ូមនៅពេលនោះ វានឹងផ្ទុយនឹងច្បាប់រ៉ូមដែលហាមប្រជាជាតិណាមួយពីការកាត់ទោសខ្លួនឯងរហូតដល់ស្លាប់។ . នេះ​ក៏​ជា​ចម្លើយ​ដែល​ផ្ដល់​លេស​ឲ្យ​លោក​យេស៊ូ​ត្រូវ​គេ​វាយ​ប្រហារ។

ពួកខាងគណៈផារីស៊ី និងពួកអាចារ្យបានមករកព្រះយេស៊ូដោយរៀបចំអន្ទាក់ ដើម្បីធ្វើអោយព្រះយេស៊ូមានបញ្ហា ទោះទ្រង់ឆ្លើយយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ស្ថានភាព​ដ៏​លំបាក​នេះ ព្រះ​យេស៊ូ​បាន​ដួល ហើយ​សរសេរ​អ្វី​មួយ​នៅ​លើ​ដី។ កាល​គេ​បន្ត​អង្វរ​ព្រះយេស៊ូ​ឲ្យ​ឆ្លើយ នោះ​ព្រះ‌យេស៊ូ​ក្រោក​ឡើង​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា អ្នក​ណា​ដែល​គ្មាន​បាប ចូរ​ឲ្យ​គាត់​គប់​ដុំ​ថ្ម​ដាក់​នាង​ជា​មុន​សិន»។ សម្រាប់ព្រះយេស៊ូ និងជាស្ត្រីមិនបរិសុទ្ធ ដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ពេល​លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖ ​«​អ្នក​ណា​ដែល​គ្មាន​បាប​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា ចូរ​ឲ្យ​គាត់​គប់​ថ្ម​ជា​មុន​សិន»។ ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ដែល​នៅ​ទី​នោះ​មើល​ខ្លួន​ឯង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក មនុស្សដែលមានវត្តមានតាំងពីមនុស្សពេញវ័យរហូតដល់មនុស្សវ័យក្មេងបានចាកចេញម្តងមួយៗ។ ពេល​ឃើញ​អំពើ​បាប​របស់​នាង ពួក​គេ​គិត​ថា​នាង​ត្រូវ​គប់​ដុំ​ថ្ម​សម្លាប់​តាម​ច្បាប់ ប៉ុន្តែ​ពេល​ពួក​គេ​បាន​ឮ​ព្រះ‌បន្ទូល​របស់​ព្រះ‌យេស៊ូ ហើយ​ឃើញ​អំពើ​បាប​របស់​ខ្លួន នោះ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ហ៊ាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ចំពោះ​អំពើ​បាប​របស់​ខ្លួន​ឡើយ។ មនុស្សត្រូវបានបង្ខំឱ្យចាកចេញពីកន្លែងនោះ។

មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​នៅ​ទី​នោះ​បាន​ចាក​ចេញ ហើយ​លោក​យេស៊ូ​និង​អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​នៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង។ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ស្ត្រី​នោះ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ថ្កោល​ទោស​អ្នក​ដែរ៖ ចូរ​ទៅ​ចុះ កុំ​ធ្វើ​បាប​ទៀត​ឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​អភ័យទោស​ចំពោះ​អំពើ​បាប​របស់​នាង​ចំពោះ​ស្ត្រី​អសីលធម៌​របស់​នាង ដែល​ប្រជាជន​ក្នុង​ពិភពលោក​របស់​នាង​បាន​ចោទប្រកាន់​នាង​ថា​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប​របស់​នាង ។

នាង​ជា​ស្ត្រី​អសីលធម៌ ហើយ​នាង​ជា​អ្នក​ចាប់​បាន​នៅ​កន្លែង​កើត​ហេតុ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ តាម​ពាក្យ​របស់​នាង​យេស៊ូ​នៅ​ក្នុង​«អ្នក​ណា​ដែល​គ្មាន​បាប​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា ចូរ​ឲ្យ​គាត់​គប់​ថ្ម​ជា​មុន​សិន» ប្រជាជន​របស់​នាង​ទាំង​អស់​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​កន្លែង​នាង។ ពួកគេមិនទាន់ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅកន្លែងកើតហេតុទេ ប៉ុន្តែពួកគេក៏ជាមនុស្សមានបាបដែរ មិនខុសពីអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់នោះទេ។ ដូច​គ្នា​ដែរ មនុស្ស​ទាំង​អស់​ក្នុង​លោក​នេះ​កំពុង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​អ្នក​ដទៃ ប៉ុន្តែ​សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​មាន​បាប​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ។

មនុស្ស​ប្រៀប​ដូច​ជា​មនុស្ស​ខ្ជះខ្ជាយ​ដែល​លះ​ចោល​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​របស់​ព្រះ ហើយ​ចាក​ចេញ​ពី​ឪពុក​របស់​ខ្លួន។ ដូចកូនប្រុសដែលខ្ជះខ្ជាយបោះបង់ចោលឪពុកដែលផ្តល់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដល់គាត់ពេលគាត់សុំទ្រព្យសម្បត្តិ មនុស្សដែលទទួលបានសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះពីព្រះបានបោះបង់ចោលព្រះ។ នេះគឺជារូបរាងរបស់កូនប្រុសដែលខ្ជះខ្ជាយ ហើយបង្ហាញពីធម្មជាតិនៃការដួលរលំរបស់មនុស្ស។ មុន​នឹង​ដឹង​ពី​ភាព​ថោកទាប​នេះ មនុស្ស​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​ឡើយ។ ភាព​ថោកទាប​នេះ​គឺ​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ភាព​ខុស​ឆ្គង​នៃ​ការ​លោភលន់​ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​ព្រះ។ ដូច្នេះ ដើម្បី​ក្លាយ​ដូចជា​កូន​ខ្ជះខ្ជាយ​ដែល​បាន​ស្លាប់ ហើយ​ត្រឡប់​ទៅ​រក​ឪពុក​វិញ គឺ​ជា​ការ​ប្រែចិត្ត។ ពិបាក​គិត​ថា​បើ​អ្នក​ដែល​ចាក​ចោល​ឪពុក​ទៅ​វិញ​ដោយ​គ្មាន​លក្ខខណ្ឌ ឪពុក​នឹង​ទទួល​យក​គ្រប់​យ៉ាង។ ព្រះ​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​យើង​ឲ្យ​ប្រែ​ចិត្ត ហើយ​ត្រឡប់​មក​ដូច​ជា​មនុស្ស​ស្លាប់។

ឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវ គឺជាផ្លូវត្រឡប់ទៅព្រះវិញ។ លុះត្រាតែអ្នកឆ្លងកាត់ឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវ នោះអ្នកមិនអាចស្វែងរកផ្លូវទៅកាន់ព្រះបានទេ។ បើអ្នកគ្រាន់តែក្រឡេកមើលឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវ ហើយគិតថា “ទ្រង់បានធួនសម្រាប់អំពើបាបរបស់ខ្ញុំ ហើយបានសង្គ្រោះខ្ញុំ” នោះអ្នកនឹងមិនទទួលបានសេចក្តីជំនឿដ៏ល្អឥតខ្ចោះនោះទេ។ អ្នកមិនគ្រាន់តែមើលឈើឆ្កាងទេ អ្នកត្រូវតែចូលទៅក្នុងវា។ វាគឺដើម្បីលើកឈើឆ្កាងរបស់អ្នក។

សូម្បី​តែ​អ្នក​ដែល​មិន​លើក​ឈើ​ឆ្កាង​របស់​ខ្លួន​ក៏​អាច​និយាយ​ថា “ព្រះអម្ចាស់​អើយ” ដោយ​មាត់​គេ ហើយ​ដេញ​អារក្ស ហើយ​ទាយ​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន។ ប៉ុន្តែ លុះត្រាតែព្រះយេស៊ូវជាព្រះអម្ចាស់ នោះទ្រង់មិនអាចសង្រ្គោះបានទេ។ ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះយេស៊ូវ​ក្លាយ​ជា​ព្រះអម្ចាស់ ទ្រង់​ត្រូវ​លើក​ឈើឆ្កាង​របស់​ទ្រង់​ឡើង​តាម​រយៈ​ការ​ប្រែចិត្ត​នៃ​ការ​បដិសេធ​របស់​ទ្រង់ ។ ដំណឹងល្អរបស់ម៉ាថាយព្រមានអ្នកដែលមិនប្រែចិត្តថានៅថ្ងៃនោះព្រះយេស៊ូវនឹងនិយាយថា "ខ្ញុំមិនបានស្គាល់អ្នកទេ" ។ ដូច្នេះ ព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីការប្រែចិត្តចំពោះព្រះ និងសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាលក្ខខណ្ឌសម្រាប់សេចក្តីសង្រ្គោះ។ សព្វថ្ងៃនេះ ព្រះវិហារជាច្រើនបានបិទបាំងលក្ខណៈនៃការប្រែចិត្ត។ ពួកគេគ្រាន់តែចង់លើកលែងទោសពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ ពួកគេគិតថាវាជាការប្រែចិត្ត។ អំពើបាបមិនអាចលើកលែងបានឡើយ លុះត្រាតែមូលហេតុនៃអំពើនោះត្រូវបានដកចេញ។ បច្ច័យ​នៃ​អំពើ​បាប គឺ​ជា​រូប​នៃ​ការ​លោភលន់​របស់​លោក​តា។ នេះ​មិន​មែន​ជា​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​លើក​លែង​ទោស​ទេ ប៉ុន្តែ​ជា​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​ស្លាប់។ អ្នក​ដែល​ប្រែ​ចិត្ត​រាល់​ថ្ងៃ​បញ្ជាក់​ថា​គាត់​បាន​ស្លាប់។

ព្រះវិហារ​នៅ​ឡៅឌីសេ​បាន​ក្លាយ​ជា​ព្រះវិហារ​ដ៏​កក់ក្ដៅ​ដែល​មនុស្ស​ចូល​ចិត្ត។ ព្រះវិហារដែលមិនក្តៅក្រហាយគឺជាព្រះវិហារដែលគ្មានបន្ទុក។ វានឹងក្លាយជាព្រះវិហារដែលគ្មានពាក្យសម្រាប់ចាក់ទម្លុះសតិសម្បជញ្ញៈ សារភាពអំពើបាបដោយសមរម្យ និងធ្វើឱ្យអ្នកគិតថាអំពើបាបរបស់អ្នកត្រូវបានលើកលែងទោស។ បើ​អ្នក​ស្រឡាញ់​ព្រះ‌អម្ចាស់ នោះ​ពិភព​លោក​នឹង​ស្អប់​អ្នក។ ព្រោះ​អ្នក​ដែល​និយាយ​ការពិត តែ​មិន​ទទួល​យក​ការ​ពិត​នឹង​ស្អប់​អ្នក​រាល់​គ្នា។ ការពិតគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ប្រសិនបើក្រុមជំនុំមិនត្រូវបានបំបែកចេញពីពិភពលោក ហើយស្រដៀងនឹងពិភពលោកទេនោះ វានឹងក្លាយជាព្រះវិហាររបស់ឡៅឌីសេ។ ប្រសិនបើគ្មានពាក្យនៃការប្រែចិត្ត ហើយមានតែរឿងទស្សនវិជ្ជាអំពីរបៀបរស់នៅក្នុងពិភពលោកទេ នោះក្រុមជំនុំនឹងក្លាយទៅជាកន្លែងមួយមិនខុសពីពិភពលោកឡើយ។ អ្នក​អាច​ប្រែចិត្ត​បាន លុះត្រាតែ​អ្នក​ភ្ញាក់​ពី​ពិភពលោក​ដំបូង​។ ប្រសិនបើអ្នកសម្របសម្រួលជាមួយពិភពលោក នោះអ្នកមិនអាចប្រែចិត្តបានទេ។ បើ​យើង​មិន​ប្រែ​ចិត្ត​ទេ យើង​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ដែល​មិន​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​នៅ​ក្នុង​ពួក​គេ។

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?