មិនស្លាប់ទៅពិភពលោក
មិនស្លាប់ទៅពិភពលោក
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
រ៉ូម ៦:៦-៧『 ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ』
វាគឺជាការស្លាប់នៃរូបកាយនៃអំពើបាបដែលបុរសចំណាស់ត្រូវបានគេដាក់ដែកគោលលើឈើឆ្កាង។ បុរសចំណាស់គឺជារូបកាយនៃអំពើបាប។ នៅពេលដែលរូបកាយនៃអំពើបាបស្លាប់ អ្នកជឿបានទទួលជីវិតពីស្ថានលើ ហើយបានកើតជាថ្មី។ នេះគឺជាសេចក្ដីសង្រ្គោះ។
ក្នុងយ៉ូហានទី៣ គ្រូបាប៊ីម្នាក់ឈ្មោះនីកូដេមមកសួរសុខទុក្ខព្រះយេស៊ូពេលយប់។ គាត់បាននិយាយថា
"អ្នកត្រូវបានបញ្ជូនដោយព្រះ ហើយព្រះជាម្ចាស់គង់នៅជាមួយអ្នក"។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកមិនបានកើតម្ដងទៀតពីទឹក និងព្រះវិញ្ញាណទេ អ្នកមិនអាចចូលទៅក្នុងព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ»។
ទាក់ទងនឹងទឹក អ្នកខ្លះបកស្រាយថាជាការលាងជម្រះបាបកម្ម ឯខ្លះទៀតបកស្រាយថាកើតក្នុងផ្ទៃម្ដាយ។ ទឹកជានិមិត្តរូបថា បើយើងរស់នៅសម័យណូអេ យើងនឹងស្លាប់ក្នុងទឹក។ ដូចគ្នានេះដែរ ខ្លួនចាស់ រូបកាយនៃបាបក៏នឹងស្លាប់ដែរ។ សាវកប៉ុលពន្យល់នៅក្នុង កូរិនថូស ទី១ ១៥:៣៥-៣៦ ថារូបកាយនៃអំពើបាបបានស្លាប់ ហើយជីវិតថ្មីបានកើតមកពីស្ថានសួគ៌ ។ ប៉ុន្តែមានអ្នកខ្លះនិយាយថា តើមនុស្សស្លាប់រស់ឡើងវិញយ៉ាងដូចម្ដេច? ហើយតើពួកគេមកជាមួយរាងកាយអ្វី? អ្នកល្ងីល្ងើ អ្វីដែលអ្នកសាបព្រោះមិនរស់ឡើងវិញទេ លើកលែងតែវាស្លាប់។ វាត្រូវបានសាបព្រោះនៅក្នុងអំពើពុករលួយ; វាត្រូវបានគេលើកឡើងដោយមិនពុករលួយ: វាត្រូវបានគេសាបព្រោះដោយមិនគោរព; វាត្រូវបានលើកឡើងដោយសិរីល្អ វាត្រូវបានសាបព្រោះដោយភាពទន់ខ្សោយ។ វាត្រូវបានលើកឡើងដោយអំណាច: វាត្រូវបានគេសាបព្រោះជារូបកាយធម្មជាតិ; វាត្រូវបានលើកឡើងពីរូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ មានរូបកាយធម្មជាតិ មានរូបកាយវិញ្ញាណ។
រូបកាយស្លាប់បាត់ទៅដូចអង្កាម តែសំបកគ្រាប់មានជីវិត ក្លាយទៅជាដើមឈើក៏រស់ឡើងវិញ។ ការរស់ឡើងវិញមានន័យថា រូបកាយដែលស្លាប់ ហើយរស់ឡើងវិញជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ស្ទើរតែគ្រប់គ្នាជឿថា សាកសពរបស់ព្រះយេស៊ូវបានរស់ឡើងវិញ ហើយក្លាយជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ទោះជាយ៉ាងណា រូបកាយរបស់ព្រះយេស៊ូបានបាត់ទៅវិញក្នុងមួយរំពេច ហើយរូបកាយខាងវិញ្ញាណក៏លេចមក។ ចំណុចសំខាន់គឺវិញ្ញាណ មិនមែនរូបកាយទេ។
សាវកប៉ុលបានថ្លែងសុន្ទរកថាដ៏មានអត្ថន័យក្នុងរឿងនេះក្នុង 15:51-52 ។ 『មើល ខ្ញុំបង្ហាញអាថ៌កំបាំងដល់អ្នក យើងទាំងអស់គ្នានឹងមិនដេកលក់ទេ ប៉ុន្តែយើងទាំងអស់គ្នានឹងត្រូវផ្លាស់ប្តូរ ក្នុងពេលមួយប៉ព្រិចភ្នែក នៅសំឡេងត្រែចុងក្រោយ ដ្បិតត្រែនឹងបន្លឺឡើង ហើយមនុស្សស្លាប់នឹងរស់ឡើងវិញដោយមិនចេះរលួយ ហើយយើងនឹងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរ។ មួយរំពេចនោះ រូបកាយក៏រលត់ទៅ ហើយវិញ្ញាណក៏ទៅយករូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ហើយពួកបរិសុទ្ធដែលរស់នៅត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរតាមរបៀបដូចគ្នា។
«អ្វីដែលកើតចេញពីសាច់គឺជាសាច់ប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្វីដែលកើតពីព្រះវិញ្ញាណនោះគឺជាវិញ្ញាណ»។ មានន័យថា ពេលអ្នកកើតមានវិញ្ញាណ វិញ្ញាណមករស់។ នៅក្នុងយ៉ូហាន 6:63 “វាគឺជាវិញ្ញាណដែលធ្វើអោយរស់ឡើងវិញ។ សាច់ឈាមគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ៖ ពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយទៅកាន់អ្នករាល់គ្នា វាជាវិញ្ញាណ ហើយជាជីវិត។ «អ្វីដែលកើតចេញពីសាច់គឺជាសាច់ប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្វីដែលកើតពីព្រះវិញ្ញាណនោះគឺជាវិញ្ញាណ»។ មានន័យថា ពេលអ្នកកើតមានវិញ្ញាណ វិញ្ញាណមករស់។ នៅក្នុងយ៉ូហាន 6:63 “វាគឺជាវិញ្ញាណដែលធ្វើអោយរស់ឡើងវិញ។ សាច់ឈាមគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ៖ ពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយទៅកាន់អ្នករាល់គ្នា វាជាវិញ្ញាណ ហើយជាជីវិត។ នៅពេលដែលវិញ្ញាណដាក់លើរូបកាយខាងវិញ្ញាណ វាក្លាយជាជីវិត។
នៅក្នុង យ៉ូហាន 3:14-15 « ហើយកាលដែលម៉ូសេបានលើកពស់ឡើងនៅទីរហោស្ថាន នោះបុត្រមនុស្សក៏ត្រូវលើកឡើងដែរ៖ ដើម្បីអ្នកណាដែលជឿលើទ្រង់មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់លោកនីកូដេមដូច្នេះ ព្រះអង្គក៏ចាកចេញដោយមិននិយាយអ្វីទៀតឡើយ។
ប្រសិនបើមនុស្សទាំងអស់បានរស់នៅក្នុងសម័យលោកណូអេ នោះពួកគេនឹងមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះ ហើយនឹងត្រូវស្លាប់។ បើយើងមិនដឹងរឿងនេះទេ យើងមិនដែលប្រែចិត្តឡើយ។ ការមិនស្តាប់បង្គាប់គឺដូចគ្នានឹងការបដិសេធមិនរួចពីការលោភលន់ដើម្បីធ្វើដូចព្រះ។ អ្វីដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងសួនអេដែនគឺជារូបភាពដែលបង្ហាញពីនិមិត្តរូបនៃព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។
នៅក្នុង ម៉ាកុស
1:15 « ហើយដោយនិយាយថា ពេលវេលាត្រូវបានសម្រេច ហើយនគរនៃព្រះបានមកជិតដល់ហើយ ៖ ចូរប្រែចិត្ត ហើយជឿលើដំណឹងល្អ » ។ លក្ខខណ្ឌនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះគឺដើម្បីប្រែចិត្ត ហើយជឿ ។ វាត្រូវបានគេនិយាយថាការជឿលើការមិនជឿគឺជាសេចក្តីជំនឿ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែប្រែចិត្តមុនពេលអ្នកជឿ។ ការប្រែចិត្តកំពុងវិលជុំវិញ។ វាជាការងាកចេញពីអំពើបាបនៃការលោភលន់។ ដូច្នេះ យើងត្រូវស្លាប់ដើម្បីធ្វើបាប។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ដើម្បីជួយសង្រ្គោះមនុស្សមានបាបទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក។ ពេលមួយគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ព្រះបានដកអំពើបាបរបស់មនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មានមនុស្សមិនច្រើនទេដែលចង់ចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ យើងត្រូវតែរួបរួមជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។
អ្នកណាដែលមិនស្លាប់ដើម្បីធ្វើបាបដល់ពិភពលោក នោះមិនប្រែចិត្តទេ។ បើយើងមិនស្លាប់ដោយសារអំពើបាបរបស់យើងចំពោះលោកីយ៍ តើការសារភាពថាយើងជាមនុស្សមានបាប ហើយសារភាពអំពើបាបរបស់យើងក្នុងលោកនេះមានប្រយោជន៍អ្វី?
តើយើងក្លាយជាមនុស្សថ្មីឬទេ បើយើងមិនកម្ចាត់ឫសគល់នៃអំពើបាប ហើយព្រះដកយកផលនៃអំពើបាបចេញ? ឫសគល់នៃអំពើបាបគឺមនុស្សចាស់។ ម្នាលអាវុសោ បុគ្គលដែលមិនស្លាប់ ធ្វើបាបដល់លោកិយ។
មនុស្សក្នុងសាសនាចក្រជាច្រើនបានប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេនៅក្នុងក្រុមជំនុំ ប៉ុន្តែលុះត្រាតែឫសនៃអំពើបាបមិនស្លាប់ទេ ពួកគេគឺជាអ្នកទោសនៃច្បាប់ ហើយពួកគេបន្តសម្លាប់កូនចៀមដើម្បីទទួលបានការអភ័យទោសពីអំពើបាបតាមរយៈឈាមរបស់វា។ មានមនុស្សពីរប្រភេទដែលអង្គុយនៅក្នុងព្រះវិហារ។ ក្រុមមួយគឺអ្នកដែលស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូ ហើយក្រុមមួយទៀតគឺអ្នកដែលសម្លាប់កូនចៀមគឺព្រះយេស៊ូ។ ពួកគេគិតថាឈាមរបស់កូនចៀមត្រូវតែប្រឡាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេទាំងអស់គ្នាប្រែចិត្ត ហើយគិតថាពួកគេត្រូវបានរក្សាទុក។ អ្នកដែលសម្លាប់ព្រះយេស៊ូគឺជាអ្នកដែលមានឫសគល់នៃសេចក្ដីលោភនៅរស់។ ពួកបរិសុទ្ធទទួលផ្លែឈើពីស្ថានសួគ៌ជាអំណោយ លុះត្រាតែឫសគល់នៃសេចក្តីលោភលន់ស្លាប់។
សមាជិកសាសនាចក្រមានភាពរសើបចំពោះអំពើបាប។ ពួកគេនិយាយថា ទោះបីជាពួកគេក្លាយជារាស្ដ្ររបស់ព្រះក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនអាចប្រព្រឹត្តអំពើបាបរបស់ពិភពលោកបានទេ។ ដូច្នេះ ពួកគេគិតថា ពួកគេគួរប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ ពួកគេនិយាយថា រាល់ពេលដែលយើងប្រព្រឹត្តអំពើបាប យើងត្រូវតែប្រែចិត្ត ហើយប្រែចិត្ត ។ ប៉ុន្តែ តើពួកគេមានការប្រែចិត្តស្លាប់ទៅកាន់ពិភពលោកដើម្បីធ្វើបាបឬ? តើអ្វីទៅជាការប្រែចិត្តដោយមានតែផលវិបាកនៃអំពើបាប? បើគេធ្វើបាប តើហេតុដែលនាំឲ្យអំពើបាបត្រូវលុបចោលឬ? ពួកគេកំពុងសុំការអភ័យទោសជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយសារពួកគេមិនបានរស់នៅតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មានតែមនុស្សនិងព្រះទេដែលដឹងថាតើពួកគេស្លាប់ចំពោះពិភពលោកឬអត់។ អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
នៅក្នុងរ៉ូម ៨:១ វាចែងថា «ឥឡូវនេះ គ្មានការថ្កោលទោសដល់អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ដែលមិនដើរតាមសាច់ឈាមទេ គឺធ្វើតាមព្រះវិញ្ញាណវិញ»។ អ្នកដែលមិនស្លាប់ទៅក្នុងលោកនេះបានតែប្រមូលសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ។
Comments
Post a Comment