អំពីអណ្តាត

 

អំពីអណ្តាត

 

អ្នក​ចូល​ព្រះវិហារ​ភាគ​ច្រើន​គិត​ថា​ភាសា​ជា​ភាសា​ពិសេស​មួយ​ដែល​បាន​ទទួល​ពី​ព្រះ​ជា​លទ្ធផល​នៃ​ការ​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​អ្វី​ខាង​វិញ្ញាណ។ មុនពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានប្រោសឱ្យរស់ឡើងវិញបានឡើងទៅកាន់ស្ថានសួគ៌ ទ្រង់បានប្រាប់ពួកសិស្សទ្រង់កុំឱ្យចាកចេញពីក្រុងយេរូសាឡិម ហើយរង់ចាំព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។ នៅក្នុងបន្ទប់ខាងលើរបស់ម៉ាកុស នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានយាងមកសណ្ឋិតលើពួកសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ហើយ​ពួក​សិស្ស​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​និយាយ​ភាសា​ផ្សេង​ពី​ភាសា​ហេព្រើរ។ នៅពេលនោះ ជនភៀសខ្លួនមកពីប្រទេសផ្សេងៗ រួមទាំងជនជាតិបាដា មេឌី អេឡាម មេសូប៉ូតាមៀន និងកាប៉ាដូក ដែលបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដើម្បីប្រារព្ធទិវាបុណ្យថ្ងៃទី៥០ បានឃើញទិដ្ឋភាពចម្លែកមួយ។ នៅក្នុងកិច្ចការ 2:11 «ជនជាតិក្រេត និងជនជាតិអារ៉ាប់ យើងឮពួកគេនិយាយជាភាសារបស់យើងអំពីកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ»។

នៅ​ពេល​នោះ ពេល​ពួក​សិស្ស​របស់​ព្រះ​យេស៊ូ​និយាយ​ភាសា​ដទៃ មាន​ប្រតិកម្ម​ពីរ​យ៉ាង​ពី​អ្នក​ស្តាប់។ ទីមួយ សិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូមកពីស្រុកកាលីឡេ តើពួកគេនិយាយភាសាបរទេសយ៉ាងដូចម្ដេច? ភាសាមានន័យថា ភាសាបរទេស។

ទីពីរ​គឺ​ថា​ពួក​សិស្ស​បាន​និយាយ​អំពី​រឿង​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ។ មនុស្សជាច្រើន (ជនភៀសខ្លួនដែលរស់នៅក្រៅប្រទេស) កំពុងនិយាយមិនសមហេតុផល នៅពេលដែលពួកគេបានឮការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះពីពួកសិស្ស។ ដូច្នេះ​គេ​និយាយ​ថា មនុស្ស​ទាំង​នេះ​ស្រវឹង​ស្រា។ ពួក​សិស្ស​និយាយ​អំពី​រឿង​ដែល​ពួក​គេ​មិន​អាច​យល់​បាន។ ទាំងនេះជាពាក្យដែលពិបាកយល់។ រឿងនេះប្រាប់ពីដំណើររឿងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ដែលសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ហើយបានរស់ឡើងវិញ ដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សជាតិ ហើយជារឿងអំពីព្រះវិញ្ញាណ។ ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ពិតជា​ស្រវឹង​នៅ​ពេល​នោះ។ នៅ​ក្នុង កិច្ចការ 2:17 ពេត្រុស​បាន​ពន្យល់​រឿង​នៃ​សៀវភៅ​យ៉ូអែល​ដល់​ប្រជាជន។ «ហើយ​វា​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​នេះ ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា អញ​នឹង​ចាក់​ចេញ​ពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​ទៅ​លើ​គ្រប់​ទាំង​សាច់​ឈាម ហើយ​កូន​ប្រុស​កូន​ស្រី​របស់​អ្នក​នឹង​ទាយ ហើយ​យុវជន​របស់​អ្នក​នឹង​ឃើញ​ការ​និមិត្ត ហើយ​មនុស្ស​ចាស់​របស់​អ្នក​នឹង​យល់​សប្តិ .

ចំណុចសំខាន់នៃអ្វីដែលពួកសិស្សកំពុងនិយាយទៅកាន់ប្រជាជន មិនមែននៅក្នុងភាសានៃភាសាផ្សេងៗនោះទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ។ ដូច្នេះ ការ​និយាយ​ភាសា​មិន​មែន​ជា​ភាសា​បរទេស​ដែល​មិន​អាច​យល់​បាន​នោះ​ទេ គឺ​និយាយ​អំពី​ការ​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ។ សូម្បីតែពួកបរិសុទ្ធនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ អធិស្ឋានជាភាសាដទៃ ហើយនិយាយអ្វីដែលពួកគេមិនអាចយល់បាន ប៉ុន្តែគន្លឹះគឺខ្លឹមសារបែបណាដែលពួកគេកំពុងអធិស្ឋាន។ ភាសាមិនមែនជាភាសាដែលជាមធ្យោបាយនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយព្រះទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ។ កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ មិន​មែន​ជា​កិច្ចការ​របស់​លោកីយ៍​ទេ ប៉ុន្តែ​ជា​កិច្ចការ​នៃ​នគរ​របស់​ព្រះ។ ដូច្នេះ ការ​អធិស្ឋាន​ជា​ភាសា​ដទៃ​គឺ​ជា​អ្វី​ដែល​ពួក​បរិសុទ្ធ​អធិស្ឋាន​សុំ មិន​មែន​សម្រាប់​ពិភពលោក​ទេ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​នគរ​ព្រះ។

«ដ្បិត​បើ​ខ្ញុំ​អធិស្ឋាន​ជា​ភាសា​ដែល​មិន​ស្គាល់ នោះ​វិញ្ញាណ​របស់​ខ្ញុំ​អធិស្ឋាន ប៉ុន្តែ​ការ​យល់​ដឹង​របស់​ខ្ញុំ​មិន​មាន​ផល​អ្វី​សោះ។» «វិញ្ញាណ​ខ្ញុំ​អធិស្ឋាន» ជា​រឿង​សំខាន់​នៃ​ការ​អធិស្ឋាន​សម្រាប់​នគរ​ព្រះ។ ការអធិស្ឋានខាងលោកីយ៍គឺគ្មានផលក្នុងចិត្តទេ ពីព្រោះព្រះយកព្រះទ័យទុកដាក់នឹងវិញ្ញាណ មិនមែនសាច់ឈាមទេ។ នៅក្នុងយ៉ូហាន 6:63 “វាគឺជាវិញ្ញាណដែលធ្វើអោយរស់ឡើងវិញ។ សាច់​ឈាម​គ្មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​ឡើយ៖ ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ទៅ​កាន់​អ្នក​រាល់​គ្នា វា​ជា​វិញ្ញាណ ហើយ​ជា​ជីវិត»។

«ដ្បិត​អ្នក​ណា​ដែល​និយាយ​ភាសា​ដែល​មិន​ស្គាល់ នោះ​មិន​និយាយ​ទៅ​កាន់​មនុស្ស​ទេ គឺ​និយាយ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​វិញ។ ទោះក្នុងវិញ្ញាណក៏ដោយ គាត់និយាយអាថ៌កំបាំង។(kjv)』 វាត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដើម្បីនិយាយអាថ៌កំបាំងនៅក្នុងវិញ្ញាណ ដែលមានន័យថាអាថ៌កំបាំងខាងវិញ្ញាណ។ អាថ៌កំបាំងខាងវិញ្ញាណគឺស្របតាមអេភេសូរ ៥:៣១-៣២។ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​បុរស​នឹង​ចាក​ចេញ​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​ទៅ​រួម​រស់​ជា​មួយ​នឹង​ភរិយា ហើយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​នឹង​ក្លាយ​ជា​សាច់​ឈាម​តែ​មួយ។ នេះ​ជា​អាថ៌​កំបាំង​ដ៏​អស្ចារ្យ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​និយាយ​អំពី​ព្រះគ្រីស្ទ និង​ក្រុមជំនុំ។ វាជាអាថ៌កំបាំងដ៏អស្ចារ្យដែលបុរសម្នាក់ចាកចេញពីឪពុកម្តាយ និងសេពគប់ជាមួយប្រពន្ធរបស់គាត់ ហើយអ្នកទាំងពីរក្លាយជាសាច់ឈាមតែមួយ។

បុគ្គល​ដែល​និយាយ​ភាសា​ដទៃ​ប្រាប់​អាថ៌កំបាំង​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​នគរ​ព្រះ ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​មិន​យល់​ឡើយ។

ដូច្នេះ អត្ថន័យនៃភាសានៅក្នុងព្រះគម្ពីរគឺខុសពីភាសាដែលមនុស្សក្នុងក្រុមជំនុំគិតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ពី​ព្រោះ​ការ​និយាយ​ទៅ​កាន់​មនុស្ស​អំពី​ព្រះវិញ្ញាណ​គឺ​ពិបាក​ដូច​នឹង​ការ​ឮ​ភាសា​បរទេស​ដែរ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលអ្នកបកប្រែ (អ្នកពន្យល់លម្អិត) ត្រូវការ។

«ដ្បិត​អ្នក​ណា​ដែល​និយាយ​ភាសា​ដែល​មិន​ស្គាល់ នោះ​មិន​និយាយ​ទៅ​កាន់​មនុស្ស​ទេ គឺ​និយាយ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​វិញ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ព្រះ​វិញ្ញាណ​ទ្រង់​និយាយ​រឿង​អាថ៌កំបាំង»។ នៅពេលដែលពួកបរិសុទ្ធប្រាប់មនុស្សអំពីវិញ្ញាណនោះ គ្មានអ្នកណាយល់នោះទេ។ ដូច្នេះ អ្នកជឿនិយាយអំពីព្រះនៅក្នុងវិញ្ញាណ។

តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​អាថ៌កំបាំង​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ ? រឿង​សួន​អេដែន​គឺ​ដូច​ជា​ការ​លេង​មួយ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុង​នគរ​ព្រះ។ វិញ្ញាណជាច្រើនត្រូវបានបញ្ឆោតដោយសាតាំង ហើយចង់ចាកចេញពីព្រះ ពីព្រោះពួកគេអាចក្លាយដូចជាព្រះដោយខ្លួនឯងដោយគ្មានព្រះ។ ដូច្នេះ ព្រះ​បាន​បង្កើត​ពិភព​សម្ភារៈ ហើយ​ចាប់​ពួក​វិញ្ញាណ​អាក្រក់​ដាក់​ក្នុង​ដី។ គឺ​មនុស្ស​ដែល​ជាប់​ក្នុង​ដី។

វិញ្ញាណ​ដែល​ជាប់​ក្នុង​ដី​ត្រូវ​បាន​កាត់​ផ្តាច់​ពី​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ ដូច្នេះ​វិញ្ញាណ​ក៏​ស្លាប់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ដើម្បីជួយសង្រ្គោះពួកគេ ព្រះទ្រង់ផ្ទាល់បានក្លាយជាមនុស្ស ហើយបានយាងមកក្នុងពិភពលោកនេះ ក្នុងនាមព្រះគ្រីស្ទ ទ្រង់បានបង្ហូរព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់នៅលើឈើឆ្កាង ហើយបានរស់ពីសុគតឡើងវិញ ដើម្បីក្លាយជាផលផ្លែនៃអ្នកជឿ។ វិញ្ញាណបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគរនៃព្រះ ប៉ុន្តែអ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងនឹងរស់ឡើងវិញជាមួយនឹងរូបកាយវិញ្ញាណ ដូច្នេះពួកគេអាចត្រឡប់ទៅនគរនៃព្រះវិញ។

តាមរបៀបនេះ នៅពេលដែលពួកបរិសុទ្ធនិយាយទៅកាន់អ្នកដ៏ទៃអំពីព្រះវិញ្ញាណ គ្មាននរណាម្នាក់យល់ដូចជាគាត់កំពុងនិយាយជាភាសាបរទេសនោះទេ។ ព្រះ​បាន​លើក​ព្រះ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ​ឡើង​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រែ​ចិត្ត។ ដូច្នេះ វិញ្ញាណទាក់ទងជាមួយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលយើងនិយាយអំពីព្រះវិញ្ញាណដូចនេះ គ្មាននរណាយល់ ដូច្នេះនរណាម្នាក់ត្រូវការអ្នកបកប្រែ។ កាល​ដែល​មនុស្ស​ពីរ​ឬ​បី​នាក់​ពន្យល់​ពី​ព្រះវិញ្ញាណ​ក្នុង​វិធី​បន្ថែម​មួយ អ្នក​ស្តាប់​អាច​យល់​អំពី​វា ។

ការ​បក​ប្រែ​គឺ​ជា​ការ​និទាន​ពី​ដំណើរ​រឿង​នៃ​នគរ​ព្រះ។ រឿង​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ ជា​កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ និង​ជា​អាថ៌កំបាំង​ដ៏​អស្ចារ្យ។ នេះក្លាយជាវិវរណៈរបស់ព្រះ (ព្រះគ្រីស្ទ)។ រឿង​ភាសា​និង​វិវរណៈ​នៃ​ទំនាយ​គឺ​ដូច​ជា​ផ្នែក​ពីរ​នៃ​កាក់​ដូច​គ្នា។

ការនិយាយតែភាសាដទៃ ឬនិយាយតែវិវរណៈ គឺមិនល្អឥតខ្ចោះ។ កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​នគរ​ព្រះ និង​វិវរណៈ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​គឺ​នៅ​ជាប់​គ្នា​ជានិច្ច ។ រាជាណាចក្រនៃព្រះ និងវិវរណៈរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គួរតែនិយាយជាមួយគ្នា ពីព្រោះការនិយាយម្ខាងត្រូវបានចាត់ទុកថាមិនស៊ីសង្វាក់គ្នានៅពេលលេងឧបករណ៍។

ការអធិស្ឋានដល់ព្រះអំពីព្រះវិញ្ញាណ (ជាភាសាដទៃ) គឺជាការស្ថាបនាផ្ទាល់ខ្លួនមួយ ពីព្រោះដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះនៃព្រះវិញ្ញាណ យើងត្រូវដឹងពីមូលហេតុដែលមនុស្សនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ ប៉ុន្តែ​វិវរណៈ​ដែល​ព្យាករណ៍​គឺ​ជា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះ ទំនាយ​បង្កើត​ក្រុមជំនុំ។ នេះ​ដោយសារ​តែ​ព្រះវិហារ​ជា​សមាជិក​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ។ ពួកបរិសុទ្ធគឺជាអ្នកដែលចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ គ្រប់​គ្នា​ដែល​ចូល​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ ជឿ​លើ​ការ​រស់​ឡើង​វិញ​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ។ ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ នោះពួកបរិសុទ្ធត្រូវតែកប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។

ភាសា និងការព្យាករណ៍គឺមិនអាចបំបែកបាន។ ដ្បិត​ការ​និយាយ​ភាសា​ដទៃ​ជា​រឿង​មួយ​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ ហើយ​វិវរណៈ​នៃ​ការ​ព្យាករណ៍​គឺ​ជា​រឿង​របស់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​កំពុង​តែ​និយាយ​អំពី​វិញ្ញាណ ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​ក្នុង​ក្រុមជំនុំ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​សាច់​ឈាម។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនៅក្នុងយ៉ូហាន 6:63 ថា “វាគឺជាវិញ្ញាណដែលរស់ឡើងវិញ។ សាច់​នោះ​គ្មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​ឡើយ»។ គាត់​បាន​និយាយ​ថា។ ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​ក្នុង​ក្រុមជំនុំ​មិន​បាន​ដឹង​អំពី​ព្រះវិញ្ញាណ​ទេ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​មិន​ខ្វល់ខ្វាយ​ឡើយ។ ប្រសិន​បើ​ពួក​បរិសុទ្ធ​និយាយ​អំពី​វិញ្ញាណ ពួក​គេ​ចាត់​ទុក​ពួក​គេ​ជា​ជន​បរទេស។ ចំពោះ​ពួកគេ រឿង​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​ដែល​និយាយ​ដោយ​ពួក​បរិសុទ្ធ​គ្រាន់តែ​បន្លឺ​ដល់​ពួកគេ​ជា​ភាសាបរទេស (ភាសា) ប៉ុណ្ណោះ។

«ឥឡូវ​នេះ បងប្អូន​អើយ ប្រសិនបើ​ខ្ញុំ​មក​រក​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដោយ​និយាយ​ភាសា​ដទៃ តើ​ខ្ញុំ​នឹង​ចំណេញ​អ្វី​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា លើក​លែង​តែ​ខ្ញុំ​និយាយ​ទៅ​កាន់​អ្នក​ដោយ​វិវរណៈ ឬ​ដោយ​ចំណេះដឹង ឬ​ដោយ​ការ​ព្យាករណ៍ ឬ​ដោយ​គោលលទ្ធិ? យើងក៏អាចយល់ពីព្រះគ្រីស្ទដែរ។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​រឿង​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ និង​វិវរណៈ​នៃ​ការ​ព្យាករណ៍​ត្រូវ​តែ​ប្រាប់​នៅ​ពេល​ជាមួយ​គ្នា។ ប៉ុន្តែការពិតនៅក្នុងព្រះវិហារមិនដូចនោះទេ។

នៅក្នុងក្រុមជំនុំ បុរស និងស្ត្រីតំណាងឱ្យអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះគ្រីស្ទ និងព្រះ។ បុរសគឺជាព្រះគ្រីស្ទដែលបានយាងមកដើម្បីស្វែងរកចៀមដែលបាត់របស់គាត់ ហើយស្ត្រីគឺជារូបនៃវិញ្ញាណដែលនិយាយថាពួកគេនឹងចាកចេញពីនគរព្រះ ហើយព្យាយាមសម្រេចបាននូវសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេ។ ដូច្នេះ ស្ត្រី​គឺ​នៅ​ក្នុង​ក្រុមជំនុំ ប៉ុន្តែ​តំណាង​ឲ្យ​អ្នក​ដែល​មិន​បាន​ចូល​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ។ នៅក្នុង កូរិនថូស ទី ១ ១៤:៣៤ « ចូរ​ឲ្យ​ស្ត្រី​របស់​អ្នក​នៅ​ស្ងៀម​ក្នុង​ក្រុមជំនុំ​ទាំងឡាយ » ។ ពាក្យ​ទាំងនេះ​គឺ​ដើម្បី​បន្លឺ​សំឡេង​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ច្រលំ​គំនិត​របស់​ខ្លួន ហើយ​និយាយ​ខុស​សូម្បីតែ​មិន​ស្គាល់​នគរ​របស់​ព្រះ​ក៏​ដោយ។

នៅក្នុង កូរិនថូស ទី 1 14:33 “ដ្បិត​ព្រះ​មិន​មែន​ជា​អ្នក​បង្កើត​នៃ​ការ​ច្របូកច្របល់​ទេ ប៉ុន្តែ​ជា​សេចក្តី​សុខសាន្ត ដូច​នៅ​ក្នុង​ក្រុមជំនុំ​ទាំង​អស់​នៃ​ពួក​បរិសុទ្ធ។

នៅពេលដែលពួកបរិសុទ្ធទាំងអស់និយាយភាសាដទៃ ឬទំនាយ ពួកគេគិតថាពួកគេបានទទួលអំណាចដ៏អស្ចារ្យ ប៉ុន្តែកុំប្រព្រឹត្តដូចនោះ ប៉ុន្តែអរគុណព្រះដែលពួកគេបានទទួលព្រះគុណបែបនេះ ចូរចាំថាហេតុអ្វីបានជាពួកបរិសុទ្ធរស់នៅលើផែនដីនេះ ហើយដឹងថាពួកគេមាន បានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ និងស្ងប់ស្ងាត់។

«បើ​គេ​នឹង​រៀន​អ្វី​ក៏​ត្រូវ​សុំ​ប្ដី​នៅ​ផ្ទះ​ទៅ ព្រោះ​ជា​រឿង​គួរ​ឲ្យ​អាម៉ាស់​សម្រាប់​មនុស្ស​ស្រី​ដែល​និយាយ​ក្នុង​ក្រុម​ជំនុំ»។ ប្រពន្ធ​របស់​នាង​ជា​បុរស​ដែល​បាន​រៀបការ។ នោះ​គឺ​វា​តំណាង​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​ចូល​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះ ពេល​មនុស្ស​សួរ​អ្វី​មួយ ចូរ​សួរ​ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរបានចង្អុលបង្ហាញថា វាមិនត្រឹមត្រូវទេសម្រាប់ស្ត្រី (អ្នកដែលនៅក្រៅព្រះគ្រីស្ទ) ក្នុងការនិយាយអំពីព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយមិនដឹងច្បាស់នៅក្នុងក្រុមជំនុំ។

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?