ជំនឿ​ដែល​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​នឹង​ការងារ​របស់​ទ្រង់ សេចក្តី​ជំនឿ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ

 

ជំនឿ​ដែល​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​នឹង​ការងារ​របស់​ទ្រង់ សេចក្តី​ជំនឿ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ

 

យ៉ាកុប 2:22-24 “អ្នកឃើញហើយថា សេចក្តីជំនឿបានធ្វើការរួមគ្នាជាមួយនឹងកិច្ចការរបស់គាត់ ហើយសេចក្តីជំនឿបានធ្វើឱ្យល្អឥតខ្ចោះដោយស្នាដៃ។ ដូច្នេះ ព្រះគម្ពីរបានសំរេចដែលថា អ័ប្រាហាំបានជឿព្រះ ហើយវាត្រូវបានរាប់គាត់សម្រាប់សេចក្តីសុចរិត ហើយគាត់ត្រូវបានគេហៅថាជាមិត្ដរបស់ព្រះ។ ដូច្នេះ យើងឃើញថា តាមរយៈការងារ មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត មិនមែនដោយសារសេចក្តីជំនឿតែមួយទេ”។

ជំនឿ​ដែល​យ៉ាកុប​និយាយ​គឺ​ដូច​គ្នា​នឹង​ជំនឿ​របស់​អ័ប្រាហាំ។ ជំនឿរបស់អ័ប្រាហាំមិនមែនជាជំនឿដែលបានទទួលតាមរយៈទង្វើខ្លះទេ ប៉ុន្តែជាជំនឿដែលសង្ឃឹមលើអ្វីមួយដែលមិនអាចសង្ឃឹមបាន។ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលថាគាត់នឹងផ្តល់កូនប្រុសមួយដល់គាត់នៅឆ្នាំក្រោយនៅពេលដែលគាត់មានអាយុកៅសិបប្រាំបួនគាត់បានសើចនៅខាងក្នុង។ គាត់បានគិតពីអាយុរាងកាយរបស់គាត់។ យ៉ាង​ណា​មិញ ពេល​គាត់​មាន​អាយុ​មួយ​រយ​ឆ្នាំ គាត់​បាន​ដឹង​ថា​ព្រះ​ជា​នរណា ហើយ​មក​ជឿ​លើ​វា។ ជំនឿរបស់អ័ប្រាហាំគឺជាជំនឿដែលគាត់មិនអាចមាននៅអាយុមួយរយឆ្នាំ។ កូន​ប្រុស​ដែល​គាត់​បាន​ទទួល​គឺ​អ៊ីសាក ហើយ​នេះ​បង្ហាញ​ពី​ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ទ។

«ដូច្នេះ​យើង​ឃើញ​ថា មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត ហើយ​មិន​មែន​ដោយ​សេចក្ដី​ជំនឿ​តែ​មួយ​មុខ​នោះ​ទេ»។ ជំនឿ​មិន​មែន​មាន​ន័យ​ថា​មនុស្ស​ម្នាក់​ជឿ​ដោយ​សាមញ្ញ​ដោយ​សេចក្ដី​ជំនឿ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ជំនឿ​នោះ​នៅ​ទី​បំផុត​បង្ហាញ​ខ្លួន​ក្នុង​សកម្មភាព។

យ៉ាកុប​លើក​ឧទាហរណ៍​របស់​រ៉ាហាប​ជា​ស្រី​ពេស្យា។ យ៉ាកុប 2:25 «ដូច្នេះ តើ​នាង​រ៉ាហាប​ជា​ស្រី​ពេស្យា​បាន​សុចរិត​ដោយសារ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ដែរ​ឬ​ទេ ពេល​នាង​ទទួល​ពួក​អ្នក​នាំ​សារ ហើយ​ចាត់​គេ​ចេញ​តាម​ផ្លូវ​ផ្សេង​ទៀត​ឬ?»។ «​រឿង​ប្រៀបប្រដូច​របស់​យ៉ាកុប​អំពី​រ៉ាហាប​ពេស្យា» ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ថា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​កម្រិត​ដូច​គ្នា​នឹង​ការ​រាប់​ជា​សុចរិត​របស់​អ័ប្រាហាំ។ «អ្វីដែលរ៉ាហាបស្រីពេស្យាបានធ្វើ» គឺប្រថុយនឹងការស្លាប់របស់ជនជាតិកាណាន។ រ៉ាហាប​ច្បាស់​ជា​បាន​ឮ​សំឡេង​របស់​ព្រះ។ ហើយ​ការ​ធ្វើ​ដូច​ដែល​នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រាប់​គឺ​ជា​អ្វី​ដែល​ព្រះ​មើល​ឃើញ​ថា​ជា​សុចរិត។ ជំនឿនាំទៅរកសកម្មភាព។

យ៉ាកុប​បាន​សង្ខេប​សេចក្ដី​ជំនឿ​និង​ការ​ធ្វើ​បន្ថែម​ទៀត​ដោយ​និយាយ​ថា​៖ ​«​ដូច​ជា​រូបកាយ​ដែល​គ្មាន​វិញ្ញាណ​ក៏​ស្លាប់​ដែរ ដូច្នេះ​ជំនឿ​ដែល​គ្មាន​ការ​ធ្វើ​ក៏​ស្លាប់​ដែរ។ បើគ្មានការងារទេ វាគឺជាក្រសួងដែលមិនផ្តល់ជីវិតដល់វិញ្ញាណ ហើយជំនឿដែលគ្មានការបម្រើនេះក៏ជាជំនឿដែលស្លាប់ខាងវិញ្ញាណផងដែរ។ ម្យ៉ាង​ទៀត វា​មិន​មែន​ជា​ជំនឿ​របស់ horogos ទេ គឺ​មាន​តែ​ជំនឿ​ដែល​គេ​ជឿ​ប៉ុណ្ណោះ។

នៅក្នុងក្រុមជំនុំដំបូង ដោយសារពួកសិស្សបាននិយាយថា ការសង្គ្រោះគឺដោយសារសេចក្តីជំនឿ អស់អ្នកដែលបានប្រែចិត្តពីសាសនាយូដា ហើយជឿលើព្រះយេស៊ូវបានចូលទៅក្នុងសហគមន៍ព្រះវិហារ ប៉ុន្តែពួកគេមួយចំនួនបាននិយាយថា ពួកគេត្រូវតែអនុវត្តតាមច្បាប់។ ដូច្នេះ ភាពច្របូកច្របល់បានកើតឡើងនៅក្នុងសហគមន៍ព្រះវិហារ ដោយសារតែអ្នកច្បាប់។ សូម្បីតែនៅពេលដែលសាវ័កប៉ុលបានប្រែចិត្តជឿ ហើយបានទៅក្រុងរ៉ូមដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ នៅពេលដែលពួកយូដាររិះគន់គាត់ គាត់ព្យាយាមបង្ហាញថាគាត់រួបរួមគ្នាជាមួយពួកគេដោយកោរសក់របស់គាត់ដើម្បីធានាពួកគេឡើងវិញ។

ប្រសិនបើអ្នកជឿត្រូវបានសង្រ្គោះដោយសេចក្តីជំនឿ វាគួរតែត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងសកម្មភាព ប៉ុន្តែប្រជាជននៃសហគមន៍ព្រះវិហារកំពុងលាយភាពស្របច្បាប់ទៅក្នុងវា។ ពួក​គេ​កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ដែល​ហៅ​ថា​អំពើ​ផិត​ក្បត់​ខាង​វិញ្ញាណ ដោយ​លាយ​បញ្ចូល​សេចក្ដី​ជំនឿ និង​ច្បាប់។ ដូច្នេះ តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដែល​យ៉ាកុប​និយាយ​អំពី​សកម្មភាព​នោះ?

នៅក្នុងយ៉ាកុប 2:14 វាចែងថា “តើបងប្អូនអើយ បើអ្នកណាម្នាក់និយាយថាគាត់មានជំនឿ ប៉ុន្តែគ្មានការប្រព្រឹត្ដទេ? តើជំនឿអាចសង្គ្រោះគាត់បានទេ? មនុស្សក្នុងក្រុមជំនុំភាគច្រើនគិតពីជំនឿ និងធ្វើការដូចជាការជឿលើព្រះយេស៊ូវ ហើយធ្វើការដូចជាការធ្វើអ្វីមួយខាងសីលធម៌នៅខាងក្រៅក្រុមជំនុំ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ “អត្ថន័យ​នៃ​សេចក្តី​ជំនឿ និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត” មាន​ន័យ​ថា អ្នក​បម្រើ​ដែល​មាន​ជំនឿ​ធ្វើ​កិច្ច​បម្រើ​ផ្សាយ (ផ្តល់​ជីវិត​ដល់​វិញ្ញាណ)។ សេចក្តីជំនឿមិនមានន័យថា សកម្មភាពដែលបង្ហាញពីសេចក្តីជំនឿ (ការថ្វាយបង្គំ ការអធិស្ឋាន ជីវិតក្រុមជំនុំ ។ល។) ប៉ុន្តែវាមានន័យថា ជឿទាំងស្រុងថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជានិមិត្តសញ្ញាហូ ចូលក្នុងដួងចិត្តអ្នកជឿ និងកិច្ចការ។

យ៉ាង​ណា​មិញ តើ​អ្វី​ជា​ការ​ល្អ​សម្រាប់​អ្នក​បម្រើ​ដែល​មាន​ជំនឿ​លើ​កិច្ច​បម្រើ​របស់​ខ្លួន ប្រសិន​បើ​គាត់​ធ្វើ​ការ​ដោយ​គ្មាន​ជំនឿ (ដូច​ជា​ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រីស្ទ​មិន​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត)? រដ្ឋមន្ត្រីត្រូវតែរក្សាស្មារតីឱ្យនៅរស់ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បម្រើក្នុងរបៀបមនុស្សធម៌ ច្បាប់ និងជំនឿលើពិភពលោក នោះគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ។ ដូច្នេះ អ្នក​បម្រើ​ត្រូវ​តែ​ស្ដាប់​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​អម្ចាស់​ក្នុង​ចិត្ត ហើយ​បម្រើ​ក្នុង​សេចក្ដី​ជំនឿ​នោះ។

នេះគឺដោយសារតែ gnosticism គឺរីករាលដាលសូម្បីតែនៅក្នុងព្រះវិហារដំបូង។ នៅពេលដែលគេនិយាយថា បើអ្នកគ្រាន់តែជឿលើព្រះយេស៊ូវ នោះអ្នកនឹងបានសង្រ្គោះ "សេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ" ភាគច្រើនជាជំនឿក្នុងការស្គាល់ព្រះយេស៊ូវតាមរយៈចំណេះដឹង។ ដូច្នេះ ពេល​ដែល​អ្នក​ជឿ​និយាយ​ថា​គាត់​ជឿ​លើ​ព្រះ​យេស៊ូ​តាម​រយៈ​ចំណេះ នោះ​គាត់​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត។ ជាការពិតណាស់ ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ហើយទ្រង់បានកើតមកក្នុងពិភពលោកនេះ ដើម្បីជំនួសអំពើបាបរបស់មនុស្សជាតិ ហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកជឿគ្រាន់តែជឿលើទ្រង់ នោះអំពើបាបទាំងអស់របស់គាត់នឹងបាត់ទៅវិញ។ Horogos មិនបានសូម្បីតែចូលទៅក្នុងចិត្ត ប៉ុន្តែមនុស្សទាំងនេះដែលជឿលើគាត់តាមរយៈចំណេះដឹង គឺជាសាខានៃ gnosticism ។

កំណែ​ភាសា​ក្រិច​នៃ​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​បាន​បក​ប្រែ​ថា "តើ​ជំនឿ​របស់​ពួក​គេ​អាច​សង្គ្រោះ​ពួក​គេ​បាន​ទេ? គឺ Metinathai He Pistis Sosai Auton (μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν) 『Me (មិនអាច) ធ្វើគាត់បាន (នោះ) Pistis (ជំនឿ) sosai (សន្សំ) Auton (ពួកគេ)』។ ជំនឿនោះមិនអាចជួយសង្គ្រោះពួកគេបានទេ។ ជំនឿដោយគ្មាន horogos មិនអាចជួយសង្គ្រោះគាត់បានទេ។

នៅក្នុងជំពូកទី 2 ខទី 14 យ៉ាកុបប្រាប់អ្នកបម្រើនូវចំណុចសំខាន់ពីរយ៉ាង៖ ពួកគេត្រូវតែមានជំនឿ horogos សម្រាប់កិច្ចបម្រើផ្សាយរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែតើការបម្រើបែបណាដែលពួកគេអាចធ្វើដោយសេចក្ដីជំនឿដែលមិនមាន horogos ? ហើយសម្រាប់អ្នកជឿ ជំនឿដែលមិនមាន horogos មិនអាចជួយសង្គ្រោះពួកគេបានទេ។

អ្នកជឿនៃ "ជំនឿជាមួយនឹងនិមិត្តសញ្ញាហូ" ដែលជឿថាបុរសចំណាស់បានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយបានរស់ឡើងវិញជាបុរសថ្មីជាមួយព្រះគ្រីស្ទបាននិយាយថាព្រះចូលទៅក្នុងព្រលឹងរបស់គាត់ដូចជានិមិត្តសញ្ញាហូនិងរស់នៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់។ នេះគឺជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប្រសិនបើព្រះគ្រិស្តមិនចូលដូចរូបសញ្ញាទេ នោះការជឿគឺជាសេចក្តីជំនឿដែលគ្មានការប្រព្រឹត្ដ។

យ៉ាកុប 2:15-17 ចែងថា «ប្រសិនបើបងប្អូនប្រុសស្រីណាម្នាក់អាក្រាតកាយ ខ្វះអាហារប្រចាំថ្ងៃ ហើយមានអ្នកណាម្នាក់និយាយទៅកាន់ពួកគេថា ‹ចូរទៅដោយសុខសាន្ត កក់ក្តៅ ហើយឆ្អែត› តែមិនឲ្យរបស់ដែលចាំបាច់សម្រាប់រូបកាយទេ តើមានប្រយោជន៍អ្វី? រឿងប្រៀបប្រដូចនេះបង្ហាញថា ទោះបីជាយើងជួយបងប្អូនខាងរូបកាយរបស់យើងក្នុងពិភពលោកពេលពួកគេត្រូវការអាហារក៏ដោយ ប្រសិនបើយើងមិនខ្វល់ពីជំនឿនៃនិមិត្តសញ្ញាហូ និងកិច្ចការសង្គ្រោះវិញ្ញាណក្នុងចំណោមបងប្អូនរបស់យើងក្នុងក្រុមជំនុំទេ នោះយើងបានស្លាប់ខាងវិញ្ញាណហើយ។ ការងារ (កិច្ច) គឺជាការងារសង្គ្រោះវិញ្ញាណ។ បំណង​ប្រាថ្នា​របស់​ព្រះ​គឺ​ដើម្បី​សង្គ្រោះ​វិញ្ញាណ​ដែល​ស្លាប់​ដូច​នៅ​ក្នុង យ៉ូហាន ៦:៦៣។

នៅក្នុង យ៉ាកុប 2:18 “ប៉ុន្តែ នរណាម្នាក់នឹងនិយាយថា អ្នកមានជំនឿ ហើយខ្ញុំមានកិច្ចការ (erga) សូមបង្ហាញខ្ញុំនូវជំនឿរបស់អ្នកដោយគ្មានស្នាដៃរបស់អ្នក នោះខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកនូវជំនឿរបស់ខ្ញុំដោយស្នាដៃរបស់ខ្ញុំ”។

Erga (ἔργα) គឺជាការងារមួយដែលផ្តល់ជីវិតដល់វិញ្ញាណ។ Pistin (πίστιν) គឺជាជំនឿនៃ "វិញ្ញាណដែលមាននិមិត្តសញ្ញាហូ (ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ)" ។ ជំនឿ​ដែល​គ្មាន​ស្នាដៃ​គឺ​ជា​ជំនឿ​ដែល​គ្មាន​ស្លាក​សញ្ញា​ហូ។ ម្យ៉ាង​ទៀត វា​មាន​ន័យ​ថា ជំនឿ​ដែល​អ្នក​ជឿ​ជឿ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ ប៉ុន្តែ​មិន​ជឿ​លើ​ការ​រស់​ឡើង​វិញ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ទេ។ យ៉ាកុប​កំពុង​សុំ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​បង្ហាញ​គាត់​នូវ​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដែល​មក​ពី​ការ​ធ្វើ។ «ខ្ញុំ​នឹង​បង្ហាញ​អ្នក​ពី​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដែល​មក​ពី​ការ​ធ្វើ»។ នៅ​ទី​បញ្ចប់ យ៉ាកុប​កំពុង​និយាយ​អំពី​ជំនឿ​បែប​ណា​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​តាម​ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត។

ក្រសួង​សង្គ្រោះ​វិញ្ញាណ​កើត​ចេញ​ពី​ជំនឿ​លើ​ឡូហ្គោ​ហូ។ បើគ្មានជំនឿនេះទេ វិញ្ញាណមិនអាចសង្រ្គោះបានទេ។ ជំនឿ និងការងារ (ការងារ) នៃឡូហ្គោ ហូ គឺមិនដាច់ដោយឡែកពីគ្នាទេ។ សេចក្តីជំនឿគឺការជឿថា យើងបានរស់ឡើងវិញដើម្បីជីវិតថ្មីជាមួយព្រះគ្រីស្ទ ហើយការងារមានន័យថា ហូ ឡូហ្គោ មានវត្តមាននៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធថ្មី (មនុស្សថ្មី) នៅក្នុងបេះដូងនៃពួកបរិសុទ្ធ ហើយរស់នៅជាមួយគ្នាជាមួយទ្រង់។

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?